ادامه ی پارت2:
نیشخند زدم و گفتم:
منظورت از خانواده کیوان شهردار تهررران و از دوست و رفیق نازنین که رفت و زن بابام شد که نیست؟هست؟
میدونی نازنین از وقتی یادم بود رفیقم بود و به مولینم میگفت خاله،لیانا؟
میدونی از وقتی قضیش رو فهمیدم چه حالی شدم؟
نه نمیفهمی چون تو رفیقت هم خواب بابات نشده،زن بابات نشده و الان بچش رو حامله نیست!
لیانا بعضی وقتا فکر میکنم شاید تقصیر منه که با نازنین رفیق شدم.
لیانا بغلم کرد که سرمو توی گردنش پنهون کردم.
بسیار حرفا تو قلبم مونده بود و الا فاسد شده بود.
همون حرفای فاسد و سمی الان من رو به آدم پر از عقده کرده بود.
من یه حرفی رو بسیار قبول داشتم،بعضی از آدما از بچگی بدجنسن مثل نازنین.
من هیچوقت فکرشم نمیکردم زمانی که من برای درس حرکت کرده بودم یه شهر دیگه؛بابام بدون عذاب وجدان، از روی هوسش مولینم رو طلاق داد و نازنین که به اضافه کرده مولین هر روزگار با یه بهانه و با یه قیافه می اومد رو عقد کنه
سعی کردم دیگه بهش فکر نکنم
من بهشدت وقت بود دیگه سعی میکردم به بابا فکر نکنم،اون برای من جز سردرد چیزه دیگه ای نداشت،البته به اضافه ی یه درد عمیق از ناحیه دلم یه دردی که فیزیکی احساس نمیشد
ــ میدونی الان چی میچسبه؟
لیانا که در حال درآوردن پالتوی خزش بود سرشو بالا آورد و نگام کرد
منم تو اون فاصله نگاهمو تو خونه چرخوندم
فقط یه بار اومده بودم اینجا اونم قبل از حرکت کردنم به شیراز بود ولی انگار لیانا تغیرات زیادی داده بود چون اینبار برام تازگی داشت
پارت۳:
دیوار های خونه با کاغذ دیواری، کرمی رنگ پوشیده شده بودن و کناره های قهوه ای روشن، ست نشیمن کاناپه های قهوه ای به هممسیر گلدونای زاموفلیا بود.
قسمت وسط خونه یه فرش کوچیک و گرد که به میز کوچیک و مستطیلی سفید روش بود و بقیه خونه پارکت های قهوه ای روشن بود
قبل ازین که بیام تهران به فکره اجاره خونه بودم اما لیانا پیشنهاد داد فعلا با هم اینجا حیات کنیم و خب وقتیم مشاهده کردم چطور با ذوق از همخونه شدنمون صحبت میکنه قبول کردم
ــ حواست باشه قهوه سر نره
با آوای دادش از اتاق از جام پریدم و قدم سریع کردم سمته آشپزخونه.
آشپزخونه کنار سالن بود نگاهی به گاز انداختم خداروشکر قهوه سر نرفته بود.
از قبل روی میز دو تا لیوان گذاشته بود تو لیوان ها قهوه رو ریختم و برشون داشتم رفتم سمت سالن.
روی مبل جای گرفتم و قهوه ها رو گذاشتم روی میز جلوم.
موبایلم رو از جیبم در آوردم و روشن کردم اکسپلور گردی و خوابیدن بهترین تفریحات این سال هام بودن ماگ قهوه رو گرفتم کف دستم و بوی قهوه به روحم جلا داد.
اصلا وقتایی که قهوه میخوردم میتونستم به این جهان دلنشین تر نگاه کنم پستای اینستا رو رد میکردم و به محتواها که همش چرت و شامگاهیه هم بود نگاه میکردم.
لباسای ترندی که وقتی داخل شهر میچرخی میبینی همه از یه مقلب لباس پوشیدن.
پوفی کشیدم و گوشی رو انداختم روی کاناپه لیانا از اتاق اومد بیرون لباساشو با یه تیشرت لش مشکی و شرتک ستش عوض کرده بود.
بیچاره لیانا آخرین باری که با ماشین بردمش دور دور یادش اومد و رنگش مثل گچ شد تبسم کجی زد و اظهار کرد:
– من که عمرا سوار ماشینی بشم که تو رانندش باشی ولی خب خبر داری اینجا تهرانه و مسابقه های غیر قانونی زیاد برگزار میشه خودت که بهتر از من خبر داری اظهار کردم شاید مثل قدیما قلبت بخواد باز شرکت کنی
لذت عمیقی از خاطرات گذشته و مسابقه های که نوجوونی میدادم وارد دلم شد.
شاید تنها کسی بودم که توی تهران وقتی فقط هیفده سالم بود تونستم با ماشین فورد قدیمی برنده میتینگ بیابونی بشم و کله گنده ها رو زیر پام له کنم با یاد اوری اینکه چرا پیست رالی رو ترک کردم باعث شد نیش زدن چیزی رو تو دلم حس کنم شاید اون نیش آرزوهامه
ــ خب حالا ناراحت نباش
ــ چی؟
ــبسیار رفتی تو فکر
ــ من همواره تو فکرم!
ــوای مامانمینا
ــ مسخره بازی درنیار پاشو بریم بخوابیم من بهشدت خستم کلی تو هواپیما بودم
ــ نه نه اصلا!کلی چیزا هست باید برات تعریف کنم
نگاهمو با خستگی سمت لیانا چرخوندم
ــ باز چی؟از دوست پسرات؟
نگاهای لینا بهسرعت گرد شد:واااای یه جوری میگی انکار من هموقت با همشون بودم و اینکه انگار بهشدت زیاد بودن
تا لیانا اینو اضافه کرد چشمای من ازون گشاد تر شد
ــ نبودنننن؟
ــ نه فقط یه آرشو حمیدو حامد و
من که واقعا اونقدر خسته بودم که میدونستم بحث به اینجا ختم نمیشه وسط حرفش پریدم و گفتم حق با توعه فقط بهم بگو کجا بخوابم
ــ معلومه عزیزم کناره من
و کف دستمو کشید و از رو مبل کشیدهم کرد وقتی درو اتاق باز کرد با یه اتاق اندازه متوسط و ساده با یه میز آینه و صنقلبی کوچیک جلوش و تخت دو نفره کرمی با ملحفه سفید رو به رو شدم
خودمو انداختم رو تخت که لیانا گفت
ــ میدونم عادت داری بالا سرت پارچ آب باشه وایسا برم بیارم و بدو بدو راهی شد بیرون صداش از بیرون اومد که میاظهار کرد اون یکی اتاق تخت نداره فعلا
از رو تخت کشیده شدم و جلوی آینه وایسادم
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن