#ایران_تهران
#اسپاکو
آشو:
-ویهان لج نکن بذار چند ساعتی رو هاویر بره تو یکم استراحت کن.دیدی که دکترت چی گفت.
ویهان بی قرار عصبی لب زد
-نمیتونم
سودابه وارد اتاق شد
-مادر از دست تو کاری برنمیاد فقط چند ساعت هاویر میره
ویهان لبه تخت نشست.تلفن آشو به صوت دروارد شد.به هوای اینکه هاویر پشت خط است بی توجه به شماره تماس گیرنده گوشی را سایلنت کرد.بعد از چند ثانیه تلفنش دوباره زنگ خورد.با متوجه شدن شماره بیمارستان سریع تماس را وصل کرد.صوتی پرستار در گوشش پیچید
-آقای حسیبیان بیمارتون علائم حیاتیش بهبود داشته و احتمال بهوش اومدنش بسیار زیاده.
آشو نمیدانست چه عکسالعملی نشان دهد.نگاه سودابه و ویهان به آشو بود.
-چت شده؟یه چیزی بگو.
-از بیمارستان بود بیان کرد مریضتون علائم حیاتیش بهبود داشته ممکنه بهوش بیاد.
ویهان با عجله از روی تخت قد بلند شد
-من باید برم،حتما بهوش میاد.قلبممیخواد وقتی نگاهاشو باز میکنه اولین نفر منو ببینه!
آشو سری تکان داد.ساعتی نگذشته بود که همه در جادهرو بیمارستان جمع شدند.
پرستار با گوش دادن صوتی همهمه به سمتشان آمد
-این همه آدم برای چیه؟؟
-منتظر میمونیم تا بیمارمون بهوش بیاد.
-خب وقت دقیقی نداره بهوش اومدنش که،ما فقط اطلاع دادیم که درصد بهوش اومدنش بیشتر شده و امید داریم به زودی بهوش بیاد ناضافه کردیم که همگی بیایید اینجا.اینجا بیمارستانه،نمیشه که همگی با هم بخوایید بمونید.لطفا برید بیرون بیمارستان یا نهایتا توی حیاط.
پرستار بعد از اتمام حرفهایش به سمت اتاق اسپاکو راهی شد.با دیدن اسپاکو شوکه،از اتاق بیرون وارد شد.سپس به همجاده چند پرستار و دکتر و بار دیگر وارد اتاق شد.
#ایران_تهران
#اسپاکو
نگاههایش را باز کرد.تنها چیزی که مشاهده کرد سقف سفید بالای سرش بود.
دکتر به همراه پرستار وارد اتاق شد. نگاههایش در حلقه چرخید روی دکتر که بالای سرش از حرکت ایستاده بود ثابت ماند
-سلام دخترم حالت خوبه؟
دیده روی هم گذاشت.لبهای خشکش را به سختی باز کرد
-خانوادم!
آوایش به شدت گحرکت کرده بود.
-همه بیرون هسشتابزده.
تمام بدنش درد میکرد.دردش به قدری زیاد بود که حس میکرد یک شب تا صبح در هاوَن(هَوَنگ)کوبیده بودنش.
دکتر رو کرد به پرستار
-فقط یکی دو نفر از افراد خانوادش میتونن فعلا بیان و ببیننش.بگو بیان.
پرستار از اتاق خارج شد و به حیاط حرکت کرد.خانواده حسیبیان را دید که گوشهای توقف کرده اند،به سمتشان مسیر افتاد.با مشاهده کردن پرستار همگی با دلواپسی به او دیده دوخشتابزده.
-فقط از نزدیکانش مثل همسر،پدر،مادر،یا خواهر و برادرش دو سه نفر میتونن بیان و ببیننش!
ویهان بلافاصله به دنبال پرستار جاده افتاد،آشو و هاویر هم به دنبال ویهان راهی شدند.
-خب دخترم،اینها رو میشناسی؟
ویهان قلبش میمیل داشت جلو برود و اسپاکو رو در آغوش بکشد.
اسپاکو نگاهی به چهرهها انداخت و با نگاه به آنها اشاره کرد
-هاویر،آشو،ویهان
-میتونی بگی چه نسبتی باهات دارن؟
اسپاکو لبهای خشکش را فاصله داد و با صدای ساکتی گفت
-هاویر دختر داییم،ویهان و آشو هم پسر داییهام هستن.
نگاه ویهان مات شد،لحظهای دلش از تپیدن توقف کرد.اسپاکو رو کرد به هاویر
-آریا کجاست؟نیومده؟
حالا هر سه شوکه به اسپاکو نگاه میکردند.دکتر چند سوال دیگر هم از اسپاکو جویا شد و رو به ویهان کرد
-شما همراه من بیایید.
آوایی در سرش فریاد میزد.
-چرا اسپاکو نبیان کرد ویهان همسرم؟چرا اسم آریا رو آورد؟
سرش کوهی از فکر و خیال شد.اما گوشهای از قلبش خدا را شکر میکرد که اسپاکو بهوش رسیده است.
#انگلیس_لندن
#شاهو
شاهو سخت به دنبال کارهایشان بود تا هرچه سریعتر به ایران برگردند.بهرام قول داده بود کمکش کند تا همهی ثروت خانوادگی را از ساشا پس بگیرد.
نگاهش را به دودی که از دهانش خارج میشد دوخت.احمقانه بود ولی هنوز هم بعد از گذشت این همه سال خاطرهی همان دوباری که با ویدیا بود از ذهنش نرفته بود.ویدیا را نه برای خودش میتمایل داشت و نه کس دیگری.حالا که ویدیا برای او نبود نباید سهم ساشا هم میشد.
ملیکا وارد اتاق شد و پشت سر شاهو ایستاد.شاهو وجود ملیکا را احساس کرد و به عقب برگشت.حالا ملیکا کاملا در آغوشش بود.خم شد روی گردنش و نزدیک لالهی گوشش را نفس کشید.هیچ زنی بوی ویدیا را نمیداد.چرا نمیتوانست او را فراموش کند.در دل لعنتی به ویدیا فرستاد.به پهلوهای ملیکا چنگ زد و سر در گردن همسرش فرو کرد و حریصانه بوی گیسوانش را بلعید،شاید که ذرهای از عطشش کمتر میشد.
ملیکا میاطلاع داشت که شاهو در رابطهاش همیشگی خشن است.انگار ذرهای لطافت در وجود مردش نبود.باید خودش را برای شامگاه سختی آماده میکرد.
شاهو چنگی به موهای ملیکا زد و سرش را به عقب کشید.لبهایش روی لبهای همسرش قرار گحرکت کرد.گاهی بوسههایش به گاز خفیفی منتهی میشد.ولی ملیکا سکوت کرده بود.
#ایران_تهران
#ویدیا
اولین باران پاییزی بشدت میبارید.صوتی قطرات باران که به شیشه میخورد به گوشش میرسید.نگاه علیرام مات عکسهای دونفرهای بود که بعد از گذشت این همه وقت تنها همدم تنهاییاش بود.
سمیرا اولین و آخرین دختری بود که به او علاقمند شده بود.چطور میتوانست فراموشش کند.
صدای رعد و برق قد بلند شد.با حسرت دستی به لبهای خندان دخترک در عکس کشید.این حجم از دلتنگی را عکسها هم دیگر درمان نمیکردند.
پریشانتر از همواره لبتاپ را بست.دستی به گردنش کشید.پنجره را باز کرد.قطرات باران به همراه سرما وارد اتاق شدند. التهاب درونش آنقدر زیاد بود که سرمای هوا را احساس نکند. فردا روز پرکاری داشت،ولی انگار خواب از دیدهانش فراری شده بود.
.
…
.
ساشا روی تخت دراز کشیده بود و کتابی مطالعه می کرد ویدیا لباس راحتی پوشیده بود و موهای کشیدهش را شانه میکشید.
نگاه ساشا از زیر عینک به ویدیا بود.بعد از گذشت این همه سال ذرهای از جذابیت و جذابیی ویدیا کم نشده بود.ویدیا آرام زیر لحاف کنار ساشا خزید.عطر تنش همجاده با عطر ملیحی که این سالها استفاده میکرد مشام ساشا را پر کرد. کتاب را بست و کنار آباژور گذاشت. ویدیا سر بر شانه ساشا گذاشت.کف دست ساشا دور بازوی ویدیا حلقه شد،لبهایش روی موهای نرم و ابریشمی ویدیا جای گرفت نگاهانش را بست و بوسه ای روی موهای ویدیا کاشت.
#ایران_تهران
#اسپاکو
ویهان به همجاده دکتر از اتاق خارج شد.هاویر نمیدانست چه بگوید.هنوز شوکه بودند.به سمت اسپاکو راهی شد و کف دستش را در دست گرفت.
-بهشدت مسرورم که حالت خوبه. اگر بدونی این مدت چقدر دلتنگت بودیم.
– مگه چقدر شده که بیهوشم؟
-نزدیک سه ماه،این مدت برای هرکدوم از ما به اندازه یک سال گذشت.خدا رو شکر که بهوش اومدی.
-هاویر آریا کجاست؟نیومده چرا؟
هاویر نگاهش را به آشو دوخت. منظور اسپاکو را متوجه نمی شد این که چه اصراری به رسیدن آریا داشت.
.
.
ویهان وارد اتاق دکتر شد.
– چیزی شده آقای دکتر؟
– فعلا در حدثه ولی ممکنه خانم شما یک یا چند سال از خاطرات زندگیش رو کاملاً فراموش کرده باشه!
ویهان حس کرد زیر پایش خالی شد.دلش لحظهای تپیدن را فراموش کرد.با صوتیی که به وضوح میلرزید لب زد
-یعنی اسپاکو یادش نمیاد که با هم ازدواج کردیم؟یادش نمیاد بچهی چند ماهمون رو از دست دادیم؟درسته؟؟؟
-اضافه کردم که فعلا در حد حدث و گمان هست.باید چندتا آزمایش و MRI ازش بگیریم تا جواب دقیق بدیم.
-اگر چیزی که میگید درست باشه چقدر ممکنه این فراموشی طول بکشه؟
-متاسفانه مدت دقیقی رو نمیشه مشخص کرد.گاهی امکان داره یک هفته طول بکشه گاهی هم ممکنه بیمار اصلا اون خاطراتی که فراموش کرده رو به یاد نیاره!باز هم میگم جواب قطعی رو بعد از مشخص شدن نتیجه آزمایشات میتونم بگم.
#ایران_تهران
#اسپاکو
بالاخره بعد از انتظاری کشنده جواب آزمایشات آماده شد.همانطور که دکتر حدث زده بود اسپاکو قسمتی از خاطراتش را فراموش کرده بود.باورش برای ویهان سخت بود.اینکه ممکن است اسپاکو هیچوقت بهترین خاطرات مشترکشان را به یاد نیاورد.
ویهان کلافه و درمانده رو به دکتر کرد
-من الان باید چکار کنم آقای دکتر؟درمانی؟دارویی؟خارج از ایران ببرمش برای درمان چی؟اونجا حتما یه راهکاری دارن براش.
دکتر که حال ویهان را درک میکرد او را به آهستهش دعوت کرد
-لطفا ملایمش خودتون رو حفظ کنید.باید با خود همسرتون این موضوع رو درمیون بذاریم.ایشون هستن که تصمیم میگیرن که کمک درمانی یا مشاوره رو میپذیرن یا خیر.ممکنه خاطرات عذابآوری بوده که پاک شدن و بازگشتشون ایشون رو منقلب کنه و حالشون بهشدت حادتر از چیزی که الان هست بشه.ولی در نظر داشته باشید تحت هیچ شرایطی فشار عصبی بهشون وارد نکنید.یک سری چیزها رو باید به زمان سپرد تا به مرور بهبود پیدا کنن.
.
.
هاویر وارد اتاق اسپاکو شد.
-هاویر من تا کی باید اینجا بمونم؟
-احتمالا فردا مرخص بشی و ادامه استراحتت رو خونه انجام بدی.
ویهان پشت سر دکتر وارد اتاق شد.
دکتر با لبخندی که همواره بر لب داشت رو به اسپاکو کرد
-حالت چطوره دخترم؟
اسپاکو نگاهی به ویهان که سرش پایین بود انداخت.
-خوبم.
-خب خدا رو شکر.اینطور که معلومه دختر قوی هستی.
دکتر به تبسمش عمق بخشید و بعد از نفس عمیقی حرفش را ادامه داد
-بهتر مشاهده کردم خودت هم در جریان یک سری مسائل باشی.بهرحال این تویی که باید تصمیم بگیری
اسپاکو از حرفهای دکتر مضطرب شد، اخمی کرد
-چیزی شده ؟
-نمیشه بیان کرد اتفاق بدی افتاده یا خوب،ولی بخاطر تصادف و ضربهای که به سرت وارد شده قسمتی از خاطراتت رو فراموش کردی.ممکنه این اتفاق فقط چند روزگار طول بکشه ممکن هم هست بیشتر.
-من نمیفهمم،یعنی چی؟یعنی من فراموشی گراهی شدم اونم فقط چند سال از زیستنم رو؟
-درسته،ببین دخترم سیستم مغز انسان بهشدت پیچیکف دست،نمیشه توی چند خط توضیح داد که چرا و چطور این اتفاق افتاده،ولی ضربه ای که به سرت خورده باعث شده مغزت چنین واکنشی نشون بده،شاید به طور عامیانه بشه اینطور بیان کرد که در وقت بیهوشی بدنت ترجیح داده قسمتی از خاطراتت رو پاک کنه و برگرده تا اون خاطرات رو نگهداره و از بین بره!
-چه اتفاقات مهمی رو من فراموش کردم؟
ویهان که تا آن لحظه ساکت بود به تخت نزدیک شد
-مثلا ازدواجت با من.
اسپاکو نگاهش را به ویهان داد
-من با تو ازدواج کردم؟؟؟امکان نداره…باورم نمیشه!من و تو؟؟؟
تمام ذهنش پر از سوال و حرف بود.دیگر متوجه صحبتهای اطرافیانش نمیشد.تا جایی که به خاطر داشت ویهان را همیشه دلبسته شد اما به عنوان یک دوست نه همسر.
با نشستن دستی روی شانهاش سرش را بالا آورد.نگاهش به دو گوی رنگی افتاد.
جز اسپاکو و ویهان کسی در اتاق نبود.آنقدر در خورد غرق بود که متوجه راهی شدن بقیه نشده بود.
-بهم فرصت بده.
لبخند کمرنگی لبهایش را نقاشی کرد
-تو فقط باش،ساختنش با من.تو باش تموم کم و کسرش با من!
#ایران_تهران
#پانیذ
-پانیذ خواهش میکنم،دوست دارم تو هم هممسیرم باشی.
-آنا جان،من حوصله ندارم.خودم یه کف دستی به سر و صورتم میکشم.
-خیر سرم بله برونمهها!!
-نه عزیزم،نگو بله برون بگو عقدکنون!!
-حالا هرچی،من استرس دارم میخوام تو همراهم باشی.
پانیذ برای تغییر بحث سؤال کرد
-آنا چیشد دایی قبول کرد؟
آنا که ذهنش از بحث آرایشگاه منحرف شده بود رو به پانیذ کرد
-منم تعجب کردم،ولی تا جایی که میدونم پدر مانی با بابا صحبت کرد،نمیدونم چی به بابا بیان کرده که بابا قبول کرد.وای پانیذ قلبم شور فردا رو میزنه.
-من از کف دست تو و قلبت چکار کنم؟قبلا قلبت شور مانی رو میزد که الان دیگه گحرکت کردت دیگه،حالا شور چیو میزنه؟
-خودمم نمیدونم فقط میدونم شور میزنه!
پانیذ عصبی دست لای موهایش فرو کرد
-خوشی زده زیر قلبت بگیر بخواب فردا صبح زود باید بیدار بشیم.
آنا که انگار دوباره برنامه فردا یادش افتاده بود سرش را روی بالشت گذاشت
-راست میگیا
پانیذ که تغییر رفتار یکبارهی آنا خندهاش گحرکت کرده بود طوری که او بشنود بیان کرد
-خل شدی رفت.
.
.
.
صبح زود با صدای مستانه هر دو مستانه برمیل داشتند.آنا رفت دوش بگیرد.پانیذ هم تمام لوازم مورد نیاز را در ساک کوچکی جای داد.
بالاخره آنا از حمام خارج شد و سپس پانیذ دوش سبکی گحرکت کرد.
هر دو آماده بودند که مانی به دنبالشان رسید.پانیذ روی صنقلبی عقب جای گرفت.
-پرستو نیومد؟
-نه اون قرار شد با دخترخالم یه آرایشگاه دیگه برن.
آنا سری تکان داد.پانیذ محو رنگ برگهای پاییز بود.شدیدا طالب یک دل سیر قدم زدن روی برگهای خزانزده بود.ولی باید آنا را همراهی میکرد تا شامگاه بیادماندنی داشته باشد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن