نخودی می خندم خودم را در آغوشش پرت می کنم روی
پنجه پاهایم می ایستم وکف دستانم رادورگردش حلقه می
کنم:نمی خوام برم بیرون…چجادهرموقع نگات می کنم
فکرمی کنی یه چیزی ازت می خوام؟آهسته درحالی که
نفس های گرمش به گردنم می خورد پچ می زند:چون
تو بودنت شرطیه…کف دستانم ازدورگردنش شل می شود
فاصله می گیرد به چشمانم به صورتش نگاه می کنم آب
دهانم راقورت می دهم اورفته…..تند سریع پشت هم پیام
هامی آید:مدارک کامل بود کارتودرست انجام
دادی…هدف بعدی قراردادی که باشیخ شفیقی می
بنده…اوتایپ می کند ومن بی تفاوت نگاهم به ساعت
که کیارش دیرکرده شمعی که دروی میزدونفره آشپزخانه
بودآب شده به کیارش زنگ می زنم می دانم کارم
غیرانسانی بودکه اطلاعات شرکت کیارش رامی فروختم
اما….جواب می دهد:الو…صوتیش خواب
آلوداست:کجایی کیارش؟آرام پاسخ می دهد:شرکت یه
سری کارای عقب مونده داشتم…آوای پرنازکسی می
آید:عزیزم نمیای؟غذایخ کرد…عصبانی می شوم:کیارش
کیه؟کیارش خودش راخشمگین جلوه می دهد:به قول
خودت چرابازتمایل داشتم می کنی منشیه کاری نداری؟به من
فرصت حرف زدن نمی دهدوقطع می کندمراچه
چیزفرض کرده؟آوای آهنگ ملایمی درخونه می پیچد:
تو میخواستی از من یه آدم دیگه بسازی
من میدونستم نمیتونیم باهمدیگه بسازیم
صبر میکردم لج میکردی
من میدونستم بری دیگه برنمیگردی
تو هم که راهی شدی ای بابا ما کف دست رو قلب هرکی که گذاشتیم
فرداش ولمون کرد ما شانس نداشتیم
که نداشتیم تو نذاشتی
تو یه زندانی میخواستی
صبر طولانی میتمایل داشتی
با هم نمیساختیم
نفسی عمیق می کشم به نگارزنگ می زنم دیگر نمی
خواهم راجب کیارش حرف بزنم نگارحرف می زند حرف
می زند آنقدرکه از فکرکیارش بیرون می آیم اما باحرف
دیگرش:برای عروسی ماهلین برمی گردین دیگه؟مکث
می کنم بازهم بی خبری:نمی دونم…نگارمتعجب می
شود:یعنی چی؟پوزخندمی زنم:آخرین نفری که می فهمه
منم…یه جورایی نفرآخرزندگیشم البته اونم اگه
باشم….نگارماجرارامی فهمد خاموشی می کند:آتناخوبه؟می
خندد:آره باطاهاحرکت کرده پارک…آرام ترادامه می دهم:راهی شدی
آزمایش؟مکث می کند:آره مثل همواره…نبظرم بغض
می کندسعی می کنم بحث راعوض کنم:پس برم
خداروشکرکنم که بهت بچت نداده مگه نه آتنای من
می موند اما باورکن بچه همش دردسره ازاون موقعی
که توشکمته تاموقعی که هستی…بالحنی آرام اضافه می
کنم:توقلبت پاکه من مطمئنم بزودی مادرشی…
صبح زودبیدارمی شوم نفهمیددیشامگاه کی کیارش آمد
ظرف مربا راروی میزمی گذارم باحوله نارنجی دورگردش
به طرف آشپزخونه می آید صنقلبی رامی کشد می
نشیندنان رابرمی دارد لقمه می گیرد ودردهانش می
گذاردبه من که طلبکاربالای سرش از حرکت ایستادم توجه نمی
کند لقمه دوم راکه دردهانش می گذاردتازه نگاهش به
من می افتد اشاره می کندکه بنشیم :خسته
نباشی…لقمه دردهانش می ماندمنتظرحرف بعد من
است:خیلی چیزامی تونم بهت بگم اما سکوت می کنم
برای عروسی خواهرت بایدبریم ایران؟نگاهش رامی گیرد
لقمه را قورت می دهدو لیوان شیررابرمی دارد آهسته
می نوشدحرصی می شوم باکف دست چپم محکم روی
میزمی کوبم:حواست هست که من چی می گم؟باروکن
زیرنون پنیراچرخ نیست فرارنمی کنن یواش
تر…شیرراتاآخرمی خورد:کاری نداری؟کشیدهمی شود
سدمسیرش می شوم:گوشاتم مشکل پیداکرده؟چهره اش
درهم می شود:اَه بس کن ازصبح هی وِروِر آره می ریم
ایران فردابلیط داریم ازکنارم ردمی شود یعنی برایش
تمام حرف هایم وروربود؟دم غروب بود کیارش بازهم
رفته بود لباس هایم راازکمددرمی آورم وتامی کنم
تادرچمدان بگذارم این وضع حیات نمی شود…..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن