سمت دیگهی تخت نشستم و لپتاپمو باز کردم.
بعید میدونم امشامگاه بتونم بخوابم.
یه مدت بعد تبشو مجدداً اندازه گراهی شدم.
تبش پایین نیومده بود ولی خوشبختانه بالاتر هم نرفته بود.
به پیراهن پیژامهی خیس از عرقش نگاه کردم.
فکر نکنم اینطور خوابیدن براش راحت باشه.
به محض فکر کردن قد بلند شدم و از اتاق بیرون راهی شدم.
برای مدتی مقابل کمد درهم و برهمش توقف کردم.
نصف لباساش مچاله شده گوشهی کمد جمع شده بود.
حتی نمیتونستم تشخیص بدم تمیزن یا نه!
با یه انگشت سوتین مشکی و سادهای که به محض باز کردن در کمد بیرون پریده بودو قد بلند کردم.
چرخوندمش و سعی کردم سایزشو حدس بزنم.
به نظر میرسه از چیزی که متوجه شده میشه بزرگتره!
سوتینو روی کوه لباسا اندختم.
ولی بعداز یکم فکر کردم برش داشتم و زیر لباسا گذاشتیم.
در آخر با یه نگاه به آشفتگی مقابلم نتونستم تحمل کنم.
از توی حموم سبد لباسهای کثیفو آوردم.
کل لباسارو با یه فشار توی سبد هل دادم که باز اون تیکه لباس مشکی روی همشون قرار گراهی شد.
بدون نگاه دومی سبدو گوشهی اتاق گذاشتم…
جایی که مطمئنن به چشم بیاد و برای حرکت کردن به خشکشویی فراموش نشن.
و درمورد اون لباس خاص…
خب فقط بذار همونجور که هست بمونه.
به سختی و بعداز کلی وقت یه پیژامهی تمیز پیدا کردم و با آهستهش درکمد و بستم.
سعی کردم چشمهام بیشتر از این به اتاق درهم و برهم نیفته…
این یه آشفتگیه به تمام معناست!
بعداز چندقدم به سمت در با چیزی که زیر پام رفت مکث کردم.
سرمو پایین انداختم و به لنگه جوراب مچاله شده زیر دمپاییم خیره شدم.
نفس عمیقی کشیدم و با پا جورابو زیر تخت هل دادم.
با قدمهایی بهسرعت و قد بلند از اتاق بیرون زدم.
به نظر میرسه که این اتاق یه سایهی روانی روم گذاشته…
بعداز برگشت به اتاق، دستمالِ روی پیشونی محنارو عوض کردم.
با یه حولهی جمتوجه شد، دستها و پاهاشو مرطوب کردم.
وقتی که همهی این کارها تموم شد نگاهم به پیژامهای که تازه آورده بودم افتاد.
خوب چطور قراره لباسشو عوض کنم؟
با انگشتام پیشونیمو ماساژ دادم.
خوب الان بخوام لباسشو عوض کنم باید چیزی که تنشه رو در بیارم دیگه…
یعنی نیمه لخت تقریبا.
نکنه صبح که پا میشه عصبانی و دلخور باشه؟
اگه حس بدی بهش کف دست بده چی؟
این فکر فقط یه لحظه اومد تو ذهنم و بعدش بیخیال شدم.
به هرحال اینجور نیست که بخوام ازش سوء استفاده کنم.
به این میگن نیت صادقانه.
پیراهنی که تنشه رو با یه دونه جمتوجه شدش عوض میکنم.
همین….
دکمههای پیژامهشو باز کردم.
یک دکمه…
دو دکمه…
سه دکمه…
لعنتی… لرزش کف دستهام دیگه چیمیگه این وسط؟
دستمو برداشتم و یکم توی هوا تاب دادم و باز به کاری که داشتم انجام میدادم برگشتم.
کم کم چیزی که زیر پیژامهش بود مشخص شد.
اینبار یه دونه زردشه!
رنگ پوستش برعکس من تناژ تیرهتری داره.
تقریبا سبزه… ولی خوب یکم روشنتر.
به خاطر همین فکر کنم یه ست کاراملی تو تنش بهشدت قشنگتر باشه!
تقریبا این صحنه رو توی ذهنم تصور کردم.
اره واقعا بهش میاد!
کف دستمو پشت کمرش گذاشتم و کمکش کردم بشینه.
با یه کف دست از کمرش حمایت کردم و نگهش داشتم و با دست دیگهم پیراهن باز شده رو از روی شونههاش پایین کشیدم.
کف دستمو روی پشت برهنهش و درست زیر قزن سوتینش گذاشتم و با یه فشار مجبورش کردم که به سینهم تکیه بده.
نفسهایی گرمی که از دهن نیمه بازش خارج میشد روی قفسهی سینهم و مقداریشم روی گردنم پخش میشد.
وقتی لباسو کامل از تنش درآوردم اجازه دادم روی بالشت دراز بکشه.
یه حولهی تمیز برداشتم و بعداز مرطوب کردنش روی بدنش کشیدم.
سرمو چرخوندم و با چشم دوختن به در سریع تنشو با حولهی خیس تمیز کردم.
اما از ترس صدمه زدن بهش جرأت نکردم از زور زیادی استفاده کنم.
واقعا از دردسری که واسه خودم ساختم پشیمونم.
ولی نمیتونستم اجازه بدم با تن و لباسهای عرق کرده بخوابه.
پیجادهن جدیدو برداشتم و تنش کردم.
و بالاخره وقتی کار لباسش تموم شد پتو رو روی تنش بالاتر کشیدم و نفسی که نمیدونم از کی حبس کرده بودمو بیرون دادم.
بدن اونو تمیز کردم ولی تن خودم خیس عرق شد!
شاید باید دوش بگیرم.
ترجیحا یه دوش آب سرد…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن