کف دستهاش از زیر پیراهن روی کمرم کشیده شد و به سمت بالا حرکت کرد.
_ کسی خونه نیست.
_ اما هرلحظه ممکنه یکی سر برسه.
_ چرا اینقدر فکر میکنی؟ الان فقط باید روی من تمرکز کنی.
چطور میتونم فکر نکنم؟
اگه کسی مارو توی این وضع ببینه تا عمر دارم دیگه نمیتونم توی نگاه کسی نگاه کنم.
احتمالا متوجه شد که هنوز دلواپسم پس سمتم خم شد و لبهامو محکم بوسید.
یه بوسهی نفس گیر و خیس…
یه جوری درگیرم کرد که یه لحظه دلواپسیم یادم حرکت کرد.
تا به خودم بیام کار ناتمومشو تموم کرد و پیمسیرنمو کامل از تنم در آورد.
دستهاش آزادانه روی بالاتنهم میچرخید و تا چاک سینههام بالا اومد.
دیگه واقعا نفسم بند اومده بود و هرجا رو که دست میزد پوستم میسوخت.
انگار که توی یه وان آب داغ انداختنم.
یه دستشو دور کمرم انداختم و منو بیشتر به خودش چسبوند.
با کف دست دیگه شم آخرین پوشش باقی موندهی بالا تنهمو باز کرد.
تند با یه کف دست مانع افتادن لباس زیرم شدم.
شونهمو یه گاز نه چندان محکم گراهی شد…
_ من که همه چیو قبلا مشاهده کردم چرا مخفیش میکنی؟
هامیــــــــــ🫶ــن #پارت852
دیدههایی که به خاطر تحریک زیاد اشک توشون جمع شده بودو ازش گحرکت کردم و با خجالت دستمو کنار زدم.
در نتیجه آخرین پوشش بالا تنهمم کنار زده شد.
همین که توی همچین فضای ممنوعه و نامتعارفی مشغول همچین کار خصوصی بودیم خودش یه هیجان عجیب داشت.
ترس از سر رسیدن کسی همچنان وجود داشت ولی همین انگار به آتیشمون بیشتر دامن میزد.
یکم بعد با گرفتن و کشیدن موهاش سرشو از خودم جدا کردم.
_ بریم… بریم اتاق…
لبهامو محکم بوسید.
_ باشه.
قبل از اینکه بفهمم چی شده با همون ژست من توی بغلش بلند شد.
از ترس افتادن دستهامو دور گردنش و پاهامو دور کمرش محکم حلقه کردم.
جیغ کوتاهی که کشیدم باعث ریز خندیدنش شد.
وقتی بیرون از آشپزخونه قدم برداشت مطمئن شدم که میخواد همینجوری برگردیم اتاق
من تقریبا لختم!
تصور اینجوری رد شدن از وسط خونهی به این بزرگی باعث ترس مضاعفم شد.
با کف دستم به شونهش کوبیدم و با نفس نفس گفتم:
_ بذا… بذارم پایین.
هامیــــــــــ🫶ــن #پارت853
بیتوجه به کف دست و پا زدن من مسیر خودشو ادامه داد و از وسط سالن رد شد.
با بازویی که زیر باسنم بود منو بالاتر کشید.
_ تکون نخور.
دلم میخواست از شرم بمیرم.
اینجا حتی خونهی خودمون هم نیست.
فقط تونستم حلقهی کف دستمو دور گردنش محکمتر کنم و سرمو توی گردنش فرو کنم.
فقط دعا دعا میکردم کسی از جاده نرسه.
هامین کاملا لباس پوشیده و من نیمه برهنه…
حتی تصورش هم باعث لرزم میشد.
از پلهها که بالا میحرکت کرد ضربان دلمو تقریباً توی گلوم حس میکردم.
ترس و خجالت یه طرف ترس از افتادن هم داشتم.
اما هامین انگار اصلاً تحت تاثیر قرار نگحرکت کرده بود و با قدمهای ثابت و کشیده سمت اتاق راهی شد.
میدونستم قدرت بدنی بالایی داره ولی این قدرشو دیگه تصور نمیکردم.
با رسیدنمون به بالای پلهها ترسهام کاملاً جای خودشونو به هیجان و چشم انتظاری دادن.
جرات کردم سرمو قد بلند کنم و باهم چشم تو چشم شیم.
قدماش مکث کردم و به جاش لبهاش برای بوسیدنم جلو اومد.
هامیــــــــــ🫶ــن #پارت854
بوسههاش اینبار بهشدت ملایم بود…
اما منی که طعم این بوسههارو چشیده بودم میتونستم اشتیاقشو احساس کنم.
پشت سرشو لمس کردم و یه آخ آروم اظهار کردم.
مکث کردو زبونش که مشتاقانه توی دهنم فرو کرده بودو بیرون آورد و بهم زل زد.
_ گازت گحرکت کردم؟
آواش آروم و گحرکت کرده بود.
هرچند واقعاً صدمه نمشاهده کردم ولی بیان کردم:
_ یکم… خوبه الان.
لب هاشو روی لبهام مالید و آروم بوسید.
_ میخوای توهم گازم بگیری؟ اشکالی نداره میتونی محکم گاز بگیری.
ریز خندیدم و خم شدم و آروم گوشهی لبشو گاز گراهی شدم.
_ باشه، حالا بیحساب شدیم.
هرچند اظهار کردم گاز گحرکت کردن ولی بیشتر شبیه یه نیش کوچیک بود.
تنبیه نبود… بیشتر شامگاهیه تشویق بود.
_ حالا میشه بریم توی اتاق؟
هامیــــــــــ🫶ــن #پارت855
_ اینقدر عجله داری؟
عجله داشتن؟ مرد حسابی با سرو سینهی لخت تو جادهرو نگهم داشتی خب.
اما نمیشد اینو بهش بیان کرد که.
_ سردمه…
دروغ که حناق نمیشه… اونم وقتی دارم از گرما و میل داشتن میسوزم.
درست حدس زدم.
همین یه کلمه برای اینکه کف دست از اذیت کردنم برداره کافی بود.
توی چند قدم قد بلند وارد اتاق شد و مستقیم سمت تخت حرکت کرد.
با احتیاط روی تخت نرم درازم کرد و کنار تخت از حرکت ایستاد.
وقتی با اون نگاههای مشتاق و پر خواستن بهم زل زد سرتا پا سرخ شدم.
با نگاههاش از بالا تا پایینو با دقت و توجه کامل اسکن کرد.
مشاهده کردن اینکه من توی این وضع و اون با همون پیجادهن شلوار کامل روبهروم ایستاده بود ضربان دلمو تندتر کرد.
شامگاهیه یه تصویر زشت به نظر میرسه…
زشت و شهوانی…
یه دستمو روی سینهی برهنهم گذاشتم و سرمو سمت دیگهای چرخوندم.
طاقت تماشای این نگاهشو نداشتم.
نمیدونم با این حرکتم چه احساسی ازشو لمس کردم که بدون اینکه فرصتی برای امتناع بهم بده از کمر شلوارم گرفت و تا به خودم بیام لخت روی تخت دراز کشیده بودم.
هامیــــــــــ🫶ــن #پارت856
روم خیمه زد و با یه دست چونهمو محکم گرفت و صورتمو سمت خودش چرخوند.
_ چیزی مونده نمشاهده کرده باشم؟
بعد از این حرفش نه فرصتی برای حرف زدن داشتم و نه حتی فکرکردن.
……………..
روزگار بعد با صوتی زنگ گوشیم به سختی دیدههامو باز کردم.
با بدبختی و با تکیه به آوای زنگ گوش خراش، تلفنمو پیدا کردم و جواب دادم.
_ الو…
یه لحظه خودم از شنیدن صدای گحرکت کردهم شوکه شدم.
_ محنا عزیزم خوبی؟
از اونجایی که هنوز خواب و بیدار بودم نتونستم آوای آشنارو تشخیص بدم.
گوشیو از خودم دور کردم و با باز کردن دیدههام اسم روی صفحه رو مشاهده کردم.
با دیدن اسمش دیدههامو کامل باز کردم و گوشیو کنار گوشم گذاشتم.
_ ممنون نازنین جون خوبم من شما خوبی؟
برای صاف کردن آوای گراهی شدهم سرفه کردم که باعث سکوت بیشتر شخص پشت تلفن شد.
_ ولی صدات که بهشدت خوب به نظر نمیرسه سرما خوردگیت بهتر نشد؟
هامیــــــــــ🫶ــن #پارت857
از اونجایی که نمیتونستم قلبیل این صوتمو براش توضیح بدم و رفع سوءتفاهم کنم پس ترجیح دادم ازش بگذرم.
_ بسیار بهترم عزیزم… کاری داشتی تماس گحرکت کردی؟
فکر نکنم اونقدر به هم نزدیک باشیم که برای احوال پرسی زنگ زده باشه.
_ میدونم الان توی مرخصی و نمیخواستم مزاحم استراحتت شم ولی یه وضعیت فوری توی شرکت پیش اومده.
با گوش دادن این حرف نیم خیز شدم و نشستم.
با حرکت یهویی و بیتوجهم ملافهی روی تنم سر خورد و پایین افتاد.
با پایین آوردن سرم یه عالمه رد تیره و روشن ناگفتنیو متوجه شدم.
اینقدر شوکه شدم که یه لحظه نزدیک بود گوشی از کف دستم بیفته.
با یه کف دست گوشیو گراهی شدم و با دست دیگه سریع پتو رو بالا آوردم.
با دیدههام یه اسکن تند از اتاق کردم و با دیدن خالی بودنش یه نفس راحت کشیدم.
تازه اونوقت بود که تونستم حواسمو به مکالمهم بدم.
_ چی شده؟
_ عکسهایی که سری قبل برای برند گرفتیم مشکل داره.
اخمهام درهم شد.
_ چه مشکلی؟
_ مشکل اونجوری که نه فقط دستور دادن که کانسپت عکاسی کلا تغییر کنه.
_ اینقدر یهویی؟ چرا آخه؟
_ اینشو دیگه نمیدونم من اما لازمه که همهی عکسهای اون آلبومو از اول بگیریم و روشون کار کنیم.
هامیــــــــــ🫶ــن #پارت858
پیشونیمو نگه داشتم و نفس عمیقی کشیدم.
تغییر کانسپت یعنی بار دیگر کاری…
یعنی هرچی تا الان انجام دادیمو بندازیم دور و از اول شروع کنیم.
همچین کار پر دردسری…
_ میدونم حالت خوب نیست ولی تا تو عکسهارو نگیری بچهها نمیتونن بقیهی کارو شروع کنن.
توی این وضع دیگه چه کاری از کف دستم بر میاد؟
چارهای جز موافقت نداشتم.
_ باشه تا یه ساعت دیگه میام شرکت.
تلفنو که قطع کردم تازه وقت کردم به ساعت نگاه کنم.
هشت و نیم صبح…
با حساب زود شروع کردن عملیات دیشامگاه و دیر تموم کردنش بازهم وقت کافی برای استراحت داشتم پس چندان خسته نبودم.
ولی همچنان بدنم یه جوری درد میکرد انگار کتک خورده بودم.
نمیدونم از اینکه دیشب قبل از ده شامگاه شروع کردیم خرسند باشم یا اینکه تمام جادهو تاآخرش نحرکت کردیم و همچنان اون مرحلهی آخرو نگه داشتیم!
یادمه آخرین فکر دیشامگاهم این بود که رابطهی هامین با ژینوس باید جعلی باشه.
یا اون رابطه جعلی بوده یا هامین دروغ اضافه کرده.
حالا که فکرشو میکنم یه احتمال دیگههم هست…
شاید هامین اون موقع مشکل داشته؟
هرچی که هست مشخصه الان لااقل از لحاظ جنسی کاملاً سالمه…
اما کی جرات داره اینو ازش بپرسه؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن