سرمو براش تکون دادم.
_ باشه.
_ امروزگار آدمهای زیادی اینجان… یه سری ها دوست و یه سری ها دشمنن… توی مهمونی به این ابعاد نمیشه حضور همه رو به راحتی کنترل کرد پس ممکنه یه سری آدمای بیربطهم پیدا بشه… دورو اطراف سرگردون نشو.
_ خب.
حرفشو قبول کردم ولی توی قلبم غر زدم.
انگار به جای یه نامزدی باکلاس وارد یه محلهی پر از لات و لوت شده.
این همه زن ومرد کت و شلواری و شیک پوش واسه حفظ وجههی ظاهریشونم شده سمت کثیف خودشونو نشون نمیدن.
حتی اگه کسی مشکلی هم داشته باشه توی خلوت و دور و از نگاه بقیه میشه اون روشو مشاهده کرد.
_ جزء از کف دست من و مامان بابا، از کسی نوشیدنی و خوردنی قبول نکن.
به نظر میرسه اونم داشت به اون مهمونی کذایی فکر میکرد.
فکر کنم سایهی روانی روش گذاشته.
_ باشه.
حرفشو تایید کردم اما یکمم غرورم جریحه دار شد.
این چه لحنیه؟
انگار که داره به یه بچه پنج ساله اصول ایمنیو درس میده.
ولی خب الان وقت لجبازی نیست وگرنه میدونم چطور جوابشو بدم.
مثلا اینکه توی خونهی خودت وزیر دماغ خودت بهم دارو دادن.
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت734
_ اخمهاتو تو هم نبر حنایی برای خودت دارم میگم.
با حرفش ابروهایی که نامیل داشته جمع شده بودنو باز کردم.
براش پشت نگاه نازک کردم.
_ میدونم.
_ هامین خان خوش اومدید.
با شنیدن آوای بشاش مرد غریبه سرای هردوتامون سمتش چرخید.
مرد میانسال و یکم چاقیو مشاهده کردم که با تبسم گوش تا گوش بهمون نزدیک شد.
نگام به دختر جوون و بلوندی افتادی که کف دستشو دور بازوش حلقه کرده بود.
چقدر زیباه!
قد بلند و لاغر، با دیده و ابروی رنگی…
شبیه عروسک میمونه.
بار دیگر نگام به مرد کنارش افتاد که با همون پوزخند بزرگ به هامین کف دست داد.
_ فکر نمیکردم امروزگار اینجا ببینمتون.
_ نمیشد این مجلسو از دست داد.
مرد سریع شتابزده ومثل جغجغه سرشو تکون داد.
_ درسته درسته…
سرش چندبار سمت من چرخید و با چشمهای ریزش مثل روباه نگام کرد.
_ هامین خان همراهتونو معرفی نمیکنید؟
نگاه هامین بهم افتاد و با تبسم ملایمی معرفیو انجام داد:
_ همسرم هستن… محنا قیمی.
با کف دستش به مرد روبه روش اشاره کرد:
_ عزیزم ایشونم صالح قلبنواز… عموی آقا داماد.
🏷🏷🏷
🏷🏷
🏷
#پارت735
سعی کردم از لبخندهامین تقلید کنم.
_ خوشبختم.
_ به به پس شایعهها واقعا حقیقت داشته… منم خوشبختم محنا خانم. افتخاریه حضورتون.
هرچند اینجور اظهار کرد ولی حالت نیمه شوک و تعجب نیم ثانیهای توی صورتشو واضح متوجه شدم.
بعد هم انگار نه انگار که چیزی شده و با تبسم روبه دختر کنارش کرد.
_ بذارید با لوسی آشناتون کنم؛ هممسیر امشامگاهم.
پس درست حدس زدم.
واقعاً خارجیه.
مقلب معرفیش توجهمو جلب کرد.
هممسیر امشبم دیگه یعنی چی؟
سرمو برای دختر دلربا کنارش تکون دادم که اونم با همچین حرکتی جوابمو داد.
_ سلام… خوشامگاهختم.
_ لوسی دورگهی ایرانی، روسیه. با اینکه فارسیو میفهمه اما نمیتونه خوب صحبت کنه.
این دلیل لهجهی بامزهشو توضیح میده.
_ تو همچین شامگاه خوبی سر پا نگهتون ندارم. مهمونی اصلی توی باغه و برای استراحت و اگه از شلوغی اذیت شمتوجه شد هم توی ویلا وسایل پذیرایی رو آماده کردیم هامین خان.
اینو اضافه کرد و بعد از رد و بقلب کردن چندتا جملهی مودبانه با هامین دست همجادهشو گراهی شد و راهی شد.
به پشتشون و کف دستی که اینبار به صورت بی شرمانه دور کمر لوسی و جایی بسیار نزدیک باسنش گذاشته شده بود نگاه کردم.
_ اونا…
_ معشوقهی جمشاهده کردشه…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن