برو به متن اصلی

رمان نگار

رمان نگار پارت ۲۷


قیافه حق به جانبی گحرکت کردم

_ منظور؟!

+ اینجا آدم نمیبینم که فقط یه فرشته داریم به اسم افرا و یه جن به اسم مهراد

زدم زیر خنده و دیوونه ای نثارش کردم ….

_ خب حالا جناب جن چرا برگشتن بالا؟

+ اومدم حولمو بردارم برم یه دوش بگیرم

_ آهان .. خب بفرما بردار

داخل اتاق شد و منم پشت سرش حرکت کردم روی تخت نشستم …

بازم خواب داشتم، نگاهم به تخت میوفتاد دلم میتمایل داشت ولو شم کل این سه روزگارو روش بخوابم …

+ افرا

_ بله

+ حوله منو نذاشتی؟!!

_ چرا بابا گذاشتم

+ نذاشتی دختر ، نذاشتی … حوله به اون بزرگی گم که نمیشه ، وقتی نیست یعنی نذاشتی …

_ اِاِاِاِ حالا چیکار کنیم …

+ نمیدونم .. شما بگو

|

کمی با خودم در ذهنش گذراندم …

_ من یه حوله کوچیک باهامه، فکر کنم کارتو جاده میندازه

+ آره آره همونو بده

راهی شدم چمدونمو باز کردم و حوله رو بیرون کشیدم دادم کف دستش ..

ناامید نگاهی بهم انداخت

_ خب چرا اونجوری نگاه میکنی گذاشته بودم رو تخت یادم رفت .. برو یکی بخر بیا

+ نمیخواد ولش کن …

قد بلند شد همونو انداخت رو دوشش شامپو و وسایلشو برداشت و راهی شد پایین ..

منم پا شدم یه دستشویی حرکت کردم آبی به سر و صورتم زدم لباسمو عوض کردم و دراز کشیدم …

نزدیک به نیم ساعت تو جام غلت زدم ولی خواب به چشمم نیومد همینجوری الکی فقط دیدهامو بسته بودم …

با حس اینکه کسی تو اتاقه آروم لای پلکامو باز کردم که با چیزی که جلو چشمم نقش بسته بود ضربان دلم بالا راهی شد و حالم عوض شد …

مهراد از حموم بیرون اومده بود و با تصور اینکه من خوابم همینطور لخت تو اتاق داشت لباساشو زیر و رو میکرد دنبال یه چیزی…

اامان بار بود با همچین صحنه ای مواجه میشدم تا حالا حتی با رکابی هم جلوم نیومده بود چه برسه بی لباس، بدن عضلانی و رو فرمش دلمو آب کرد …

به‌سرعت نگاهامو بستم تا نبینم اما نتونستم مقاومت کنم و بار دیگر بازشون کردم …

من چه مرگم بود چرا همچین شده بودم!!!

تا لحظه آخر که تیشرتشو تنش کرد نگاهمو از روش برنداشتم …

یهو برگشت ، به‌سرعت بستم چشمامو …

تخت تکونی خورد …

با تکون خوردن لحاف فهمیدم کنارم دراز کشیده…

این اولین بار بود بعد از این همه مدت که با هم روی به تخت میخوابیدیم…

دلم بدجور بی تابش شده بود. غلتی زدم و تا جایی که میشد بهش نزدیک شدم …

خودمو به خواب زده بودم ..

دلم داشت توی دهنم میزد. بوی خوش تنش دیوونم کرده بود قلبم میخواست توی آغوشش غرق بشم ..

انگار ذهنمو خوند که بعد از یک ماه فاصله بینمون رو برداشت و کامل بهم نزدیک شد..

غلت زد طرفم و کف دستشو دور شونه هام انداخت … کاش این لحظه هیچوقت تموم نمیشد …

کف دستشو از روی شونه هام برداشت و بین موهام فرو کرد شروع کرد به بازی کردن با موهام …

تکون خوردن انگشتاش روی پوست سرم حس خوبی بهم تزریق میکرد

با نشستن بوسه عمیقش روی موهام بی اختیار اشکم جاری شد …

مهراد واقعا دوستم داشت؟؟

خدایا این وضعیت پر از تناقض چیه که من توش گحرکت کردار شدم؟؟

کاش رها میشدم…

عطر تنشو عمیق بو کشیدم و بغض سنگینمو قورت دادم …

+ بیداری؟

جوابی ندادم..

|

بازی کردن کف دستاش لای موهام منو خواب کرد …

آرامش خوب و عجیبی داشتم … قلبم نمیخواست خوابم ببره…

دلبسته شدم تمام اون ثانیه هایی که کنار مهراد بودم رو بیدار بمونم ولی نشد ….

●●●○●●●

غلتی زدم و لای پلکامو باز کردم ، همه جا تاریک بود..

دستم سمت آباژور رفت و روشنش کردم نگاهی به اطراف انداختم خبری از مهراد نبود ، ترس تو جونم نشست …

خواب بد موقع کسل و بی حالم کرده بود …

کشیده شدم راهی شدم پایین دنبال مهراد اما نبود که نبود…

گوشه نگاهم به پنجره افتاد ، نوری توجهمو جلب کرد …

سر که چرخوندم مهراد و دیدم کنار آتیش قرار گرفته بود و با چوبی که کف دستش بود چوبای توی آتیشو زیر و رو میکرد ….

سمت در شیشه ای رفتم و ازش خارج شدم …

_ مهراد …

کمی هول شد .. چرخید طرفم …

با دیدنم بلافاصله تبسمی رو لبش نقش بست

+ بیدار شدی؟

هوا به‌شدت سرد بود … دستامو بالا آوردم و روی بازهام کشیدم …

با صحنه ای که قبل از خواب ازش متوجه شده بودم خجالت میکشیدم تو روش نگاه کنم…

سرمو پایین انداختم راه افتادم طرفش و جواب دادم:

_ بد موقع خوابیدم حالم بد شده…

+ هوا سرده برو داخل منم میام الان …

_ نه دوست دارم بیرون باشم…

از روی چوبی که زیر پاش بود کشیده شد و اشاره زد:

+ خیله خب بیا بشین اینجا …

مطیع کاری که گفت رو انجام دادم …

+ بمون تا بیام

_کجا؟

+ برم یه چیزی بیارم بپیچی دورت سرده ..

_نمیخواد هوا خوبه!!!

بی توجه به حرفم جادهشو گرفت و با دو راهی شد تو ویلا …

به دقیقه نکشید که با یه پتوی کوچیک توی دستش برگشت…

پتو رو روی شونه هام انداخت و جویا شد:

+ با سیب زمینی آتیشی چطوری؟؟

لبخندی زدم

+ پس بشین تا بیام ….

مجدداً به سمت ویلا حرکت کرد و چند دقیقه بعد با دوتا سیب زمینی برگشت

به دو متری آتیش که رسید دیوونه بازیش گل کرد و از همون فاصله هدف گرفت پرتشون کرد تو آتیش …

کارای بچگونش منو به خنده مینداخت ..

با این سنش هیچ فرقی با یه پسر بچه تخس و شیطون نداشت ..

_ چیکار میکنی دیوونه

ریز خندید

+ خواستم هدف گیریمو امتحان کنم..

_باز خداروشکر هدف گیریت خوب بود وگرنه منه بدبختو با سیب زمینی نفله میکردی!!

مهراد بار دیگر شوخ و دیوونه و سرزنده شده بود..

اون تایمی که کنار آتیش جای گرفته بودیم انقدر ریز خندیدم که قلبم درد گرفته بود..

واسه چند ساعت بی درد ترین آدم روی کره خاکی شدم …

صداش رشته افکارمو پاره کرد :

+ گرسنت نیست؟

یه ذره به ته قلبم توجه کردم متوجه شدم روده بزرگه روده کوچیکه رو به دندون گراهی شده داره بهش میگه یا غذا میدی یا خودتو میخورم

از تصورات خودم خندم گراهی شده بود …

تک خنده ای کردم:

_ هع … چرا خیلی

+ پس بپر لباس بپوش میخوام ببرمت یه غذای درجه یک مازنی بهت بدم

_ بپرم که پام میشکنه!!

خنده ای کرد

+ خیله خب آروم برو … بچه پررو

|🥀

شامو بیرون خوردیم و برگشتیم ویلا …

از غروب که مهرادو اونجوری مشاهده کردم حال عجیبی داشتم .. یه حسی که همش دوست داشتم بیشتر بهش نزدیک بشم!!! یه جور کشش و تمایل یا شایدم حرارت!!

دیر وقت به خونه رسیدیم مهراد واسه خواب حرکت کرد بالا و منم حولمو برداشتم رفتم یه دوش بگیرم …

وقتی برگشتم دیدم باز نیستش و باز ترس تو قلبم جای گرفت …

یه بار آروم و یه بار با صوتی کمی بلندتری صداش زدم که از پشت سرم صوتشو شنیدم

+ بله .. بلههه .. جونم کارم داشتی؟

_ کجا بودی؟

+ گلاب به روت …

_ آهان فهمیدم ..

لبخندی که از حرفم روی صورتش نقش بسته بود بسیار زود محو شد

+ چیزی شده؟

_ نه چطور؟

+ چرا رنگت پریده؟

_ نمیدونم من خوب خوبم

+ اوکی بپوش لباستو سرما نخوری

_ باشه الان میپوشم …

از کنارم رد شد. و رفت روی تخت جای گرفت

چرخیدم سمتش و منتظر بهش نگاه دوختم …

سری تکون داد

+ چیه ؟

_ میخوام لباس بپوشم …

مکثی کرد و یهو انگار چیزی یادش اومده باشه تند کشیده شد

+ من بیرونم … پوشیدی صدام بزن

با حرکت کردنش سریع لباسامو تنم کردم و آواش زدم .. به ثانیه نکشید که کنارم ظاهر شد..

_ مهراد

+ جونم

_ میشه بهم کمک کنی موهامو خشک کنم؟

+ آره عزیزم سشوار کجاست ؟..

سشوار و از بین وسایلم بیرون کشیدم دادم کف دستش .. خودش موهامو برام خشک کرد ..

داشتم وسایلی که به هم ریخته بودیم رو جمع میکردم که صوتم زد …

+ ول کن اونا رو فردا درست میکنی .. بیا استراحت کن بتونی صبح زودتر بیدار شی میخوام ببرمت دریا …

_نه مهراد بیخیال همینجا تو ویلا بمونیم من راحت ترم تازه جنگلم بیشتر دوست دارم

+ حرف نباشه ، نیاوردمت اینجا که مثل تهران بچپی کنج اتاق .. فردا میخوام ببرمت جت اسکی .. نمیترسی که؟

_نمیدونم شایدم بترسم …

+ با من باشی ترسی نداره .. حالا بیا اینجا

به همون حالت طاق بازی که روی تخت دراز کشیده بود کف دست چپشو کنارش دراز کرد و به بغل خودش اشاره زد …

به طرفش راهی شدم .. لحافو کنار زد …

کنارش دراز کشیدم و سرمو روی بازوش گذاشتم ..

غروبی انقدر خوابیده بودم که الان اصلا خواب نداشتم ولی مجبور بودم …

خیره به جاده خیس بغ کرده بودم …

راستش اصلا دلم نمیتمایل داشت برگردم تهران … منی که به زور و اصرارای پی در پی مهراد راهی این سفر سه روزه شده بودم حالا انقدر بهم خوش گذشته بود که بعد از پنج روزگار میلی به برگشتن نداشتم …

کاش تا ابد توی همون وضعیت کنار مهراد همونجا میموندم …

تو خاموشی قطره های پاک بارون رو نظاره میکردم که روی شیشه میجای گرفتن و بسیار زود پاک میشدن ..

روزگاری منم به پاکی این قطرات بودم. افسوس …

با نزدیک شدن به تهران به غما و بدبختیام نزدیک و نزدیک تر میشدم …

حال خوبم محو میشد و جاشو به حال داغون قبل از سفرم میداد …

گوش به صدای گرم سرخوشمهر سپرده بودم …

☆☆☆☆☆

من از لحظه ی قبل عاشق ترم

تو از لحظه ی قبل زیبا تری

نگاه کن هرجایی میری داری

دل به شهر و همرات میبری

تو این دنیای محدود با نگات

منو تا بی نهایت میبری

کی میتونه شبیه تو بشه

تو حتی از خودت زیبا تری

من میترسم

که یه روزگار بیدار شم

ببینم این روزگارا

تنها یه خواب بودن

من میترسم

ندونی این روزگارا

قبل تو دلگیر و

واسم عذاب بودن

صدام که میزنی حس میکنم

که اسمم با تو قشنگ تر شده

تمام شک من به معجزه

با تو محکم تر از باور شده

تو این جهانی محدود با نگات

منو تا بی نهایت میبری

کی میتونه شامگاهیه تو بشه

تو حتی از خودت دلرباتری

تا چشم رو هم گذاشتم چهار ماهی که مهراد مدت خریده بود تموم شد … فقط ۱۰ روزگارش مونده بود

مهراد توی این چهار ماه حتی یک بار واسه نزدیک شدن بهم وسوسه نشده بود..

از وقتی از شمال برگشتیم باز اتاقامون از هم جدا شد و هرکدوم یه جا خوابیدیم

کنار مهراد احساس امنیت و راحتی میکردم .. تصورم ازش این بود که هیچ مردی به پاکی اون توی این جهان وجود نداره ولی اینکه توی ماجرای تهران اومدن من نقش پررنگی داشت گند میزد به تمام باورام …

هنوزم با تضادای وجودم درگیر بودم … هنوزم دلدادگی و نفرتم به مهراد پا برجا بود و هیچ کدومش حتی سر سوزنی کمتر نشده بود …

قلبم میمیل داشت یه معجزه رخ بده…

معجزه ای که مهرادو از تمام گناهاش پاک کنه و منو تا ابد کنارش نگهداره…

قلبم میمیل داشت یه روز صبح چشمامو باز کنم خودمو توی اتاق خواب خونه پدریم ببینم در حالی که مهراد روی گوشیم پیام داده افرا با پدرت صحبت کردم آخر همین هفته واسه خواستگاریت میاییم ، دیگه عروس خودم میشی

ولی حیف که اینا همش خیالات بود..

نگاهی به ساعت انداختم ، سه بعد از ظهر رو نشون میداد …

حالم یه جوری بد بود که هیچ آهستهبخشی سر سوزنی روم تاثیر نداشت ..

یاد اون شامگاه خونه بهرام افتادم که با خوردن مشروب از تمام این حسا جدا و سبک میشدم …

کشیده شدم حرکت کردم اتاق مهراد..

روی تخت دراز کشیده بود با گوشیش ور میحرکت کرد .. متوجه حضورم که شد گوشی رو کنار گذاشت

+ جانم افرا جان … چیزی شده؟ چرا انقدر آشفته ای؟

_ مهراد .. یه چیزی بگم نه نمیگی؟

+ نمیدونم شایدم بگم

_ هیچی دیگه پس ولش کن

با حالت قهری از اتاقش بیرون اومدم که آوام زد ..

+ افرا کجا؟ وایسا ببینم چی میتمایل داشتی؟

جلوی در متوقف شدم… برگشتم سمتش ، روی تخت نیم خیز شده بود..

+ حالت خوبه؟ دیدهات چرا نم داره؟

همین یه جملش کافی بود تا بغض سنگینی که روی گلوم چنبره زده بود بشکنه و اشکام جاده خودشونو پیدا کنن ….

|

مهراد بلند شد به سمتم اومد ، کف دستامو گرفت و منو کشید داخل روی تخت نشوند …. تو دیدهام دقیق شد

+ چی شده فدات شم؟

_ حالم خوب نیست .. از صبح تا الان چهارتا آرامبخش خوردم اما انگار هیچی نخوردم …

+ خوب بودی که ..

_ نه نبودم .. تو نمشاهده کردی .. الان ده روزگاره حالم همینه اما یه ذره بهتر بودم میتونستم جلو تو خودمو خوب نشون بدم اما امروزگار بدتر از همیشم .. مهراد تو رو خدا ، جون هرکی دوست داری نه نگو… چطور قلبت میاد منو اینجوری ببینی لامصب …

+ آخه تو که هنوز چیزی ناظهار کردی که من بخوام نه بگم … بگو چی میخوای بگی

_ اول قسم بخور نه نمیگی

نفسشو سنگین بیرون داد

+ باشه .. به جون مادرم که عزیزترینه برام نه نمیگم .. خوب شد؟ حالا بگو

کمی من و من کردم و بالاخره به زبون اومدم:

_ مستی میخوام…

دیدهای مهراد قد دوتا نعلبکی شد:

+ چیییییییییی؟!!!!!

_ تو رو جون همون مادرت .. یه کاریش بکن دارم نابود میشم .. اگه امشامگاه کاری دست خودم بدم تو مقصری …

کلافه کف دستی به صورتش کشید …

+ خیله خب باشه .. اما تو که یه روزی به من میبیان کردی نجسه ، حرومه ؛ حق نداری بخوری …

_ وضعیت الان منو با اون موقع مقایسه نکن .. آدما تو شرایط مختلف گاهی حتی خودشونم از یاد میبرن چه برسه حرفا و عقاید شونو ….

+ باشه .. به یکی زنگ بزنم ببینم میتونه برات پیدا کنه …

قدردان به صورتش خیره شدم

_ مرسی … ممنونم ازت …

سری تکون داد و قد بلند شد راهی شد بیرون و چند دقیقه بعد برگشت …

+ به یکی سپردم برات شراب بیاره .. اما افرا این جادهش نیست …

_ تو دیگه چرا این حرفو میزنی … عکسات یادت حرکت کرده؟ هیچوقت نمتوجه شدم تو بساط عشق و حالت جای مشروب خالی باشه پای ثابت نوشیدنیات بود..

حالش داغون تر از من بود … کف دستی پشت گردنش کشید و لب زد:

+ اون عکسا هیچکدوم واقعی نبود …

اینو اضافه کرد و راهی شد بیرون …

منظورش از این حرف چی بود؟؟

یعنی تمامش فتوشاپ بوده؟

خاک تو سر منه احمق که انقدر ساده و زود باور بودم ….

بلند شدم از اتاق بیرون راهی شدم .. مهراد داشت کابینتا رو میگشت

_ دنبال چی میگردی؟

+ یه چیزی که بشه گذاشت کنار اون کوفتی که میخوای بخوری

_ کف دستت درد نکنه حالا دیگه میخوام کوفت بخورم؟!!

برگشت طرفم …

+ من منظورم این نبود …

_ ولی من اینو برداشت کردم

+ خب اشتباه کردی …

مکث کوتاهی کردم و بیان کردم:

الکی نگرد… هیچی تو خونه نداریم همه رو من خوردم

+ همستر کی بودی تو؟!!

خودش ریز خندید ولی من انگار حتی کلمه خنده هم یادم راهی شده بود چه برسه خودش..

مات شده بودم رو یه نقطه و لحظه شماری میکردم زودتر شراب به کف دستم برسه ..

مهراد از کنارم گذشت و رفت تو اتاق .. چند دقیقه بعد لباس پوشیده و آماده اومد بیرون ..

_کجا میری؟

+ میرم یه سری خوراکی و تنقلات برات بگیرم… حالا که نتونستم جلوی کاری که میخوای بکنی وایسم بذار حداقل واست کم نذارم …

_ نرو میترسم ..

+ نترس زود برمیگردم .. درو از پشت قفل کن کلیدم بذار توی قفل بمونه

منتظر جواب من نموند و گذاشت رفت …

نزدیک به یک ساعت بعد مهراد برگشت و بعدشم کسی که قرار بود برامون مشروب بیاره رسید…

مهراد برام همه چیز و آماده کرده بود، هیچی کم نذاشته بود …

روی کاناپه نشستم، خودشم رو به روم نشست …

واسه بار آخر جویا شد:

+ واقعا میخوای این کارو بکنی؟

_ اشکالی داره؟

+ خالی از اشکال نیست .. با این کار فقط چند ساعت آروم میشی ولی بعدش چی؟

_ توی همین چند ساعت میتونم کاری بدتر از این بکنم پس ولم کن بذار راحت باشم …

سری تکون داد

+ باشه ….

●●●○●●●

پلکای سنگینمو بلند کردم و به مهراد نگاهی انداختم …

همونطور نشسته و صورتشو با دستاش پنهون کرده بود…

آروم صداش زدم:

_مهراد ..

بدون اینکه تغییری توی حالتش بده جواب داد:

+ هوم

_ بیا بخور

+ نمیخورم

_ بیا بخور

+ بیان کردم که .. از این چیزا بدم میاد …

با حال خرابی از ته قلب ریز خندیدم و باز همون حرفو تکرار کردم ، حتی یک کلمه ازشو تغییر نمیدادم انگار مغزم رو به نقطه قفل شده بود

_ بیا بخور

جوابی نمتوجه شدم

با دوتا کف دست پیشونیشو فشار میداد انگار سردرد داشت ..

بدون اینکه نگاهم کنه قد بلند شد حرکت کرد تو بالکن و من پیک چهارم رو سر کشیدم …

نمیدونم میخواستم چی به سر خودم بیارم … داشتم زیاده روی میکردم ولی برام مهم نبود .. کسی هم نبود که جلومو بگیره …

معدم بدجور میسوخت اما توجهی بهش نکردم ….

تنم لش شده بود ، حتی نفس کشیدنم برام سخت شده بود..

حالم بد خراب بود خودمم نمیدونستم چی میخوام ؛ از یه طرف خوابالود بودم از یه طرف پر انرژی …

نمتوجه شدم چقدر گذشت که مهراد اومد داخل و دوباره رو به روم نشست ..

چشمام روش قفل شده و گر گرفته بودم …

من چی میمیل داشتم؟؟!!

مهراد و ؟؟؟!!

آره درسته ، عاشق شدم لمسش کنم ….

این اشتباه بود؟؟

نه نبود … مهراد شوهرمه ، شرعا بهم محرمه ؛ خلاف شرع نیست اگه قلبم بخوادش…

دلو به دریا زدم و آواش کردم:

_مهراد

این بار سر کشیده کرد و به صورتم خیره شد:

+ جونم

_ میایی اینجا؟

با کف دست به کنارم اشاره کردم…

مردد بود ، انگار میهراسید

+ تو حالت خوبه افرا؟

سرمست خنده کوتاهی کردم

_ بهتر از این نمیشه

+ پس این اشکا روی صورتت چی میگه؟

_ اشک؟

دستی روی صورتم کشیدم که متوجه شدم گونه هام خیسه …

ولی من که گریه نمیکردم!

دوباره التماس وار لب زدم:

_بیا مهراد

با درموندگی کشیده شد اومد با فاصله کنارم نشست …

بهش نزدیک شدم …

دستشو قد بلند کردم دور گردن خودم انداختم و توی بغلش جا شدم …

_ تکیه بزن

بی هیچ حرفی کاری که ازش میل داشتم رو انجام داد …

سرمو روی سینش که گذاشتم متوجه بالا بودن ضربان قلبش شدم …

چرا انقدر شتاب‌زده میزد؟؟

کف دستمو بالا آوردم و روی سینش گذاشتم ….

توی آشوب و آرامش عجیبی بودم ، کل وجودم تمنای وجودشو میکرد ….

اشک نامیل داشتم مشاهده کردمو تار کرده بود

آروم کف دستمو روی سینش کشیدم که کف دستشو بالا آورد و روی کف دستم گذاشت ..

انگار میدونست میخوام چیکار کنم، بدون اینکه به روم بیاره داشت جلومو میگحرکت کرد …

اما آخه چرا؟… اون حق نداشت مانع بشه … غریبه که نبود ، شوهرم بود ، محرمم بود ، با وجود بدیاش محبتم بود…

سرمو بالاتر آوردم و لبمو به گردنش رسوندم ..

بوسه داغی روی سیبک گلوش نشوندم …

دلش زیر دستم داشت مثل گنجیشک بال بال میزد .. قلب خودم بدتر از اون!

لبامو ثابت و بی حرکت روی گردنش نگهداشته بودم ..

مطمئن بودم اون نمیتونه در مقابل نفسای داغم که به زیر گوشش میخوره مقاومت کنه..

بالاخره به حرف اومد…

آواش میلرزید .. الهی براش بمیرم!!

+چیکار داری میکنی؟

جواب ندادم

+ بسه افرا پاشو از رو من میخوام برم بیرون یه کار ضروری پیش اومده …

_ مهراد … خواهش میکنم!!

+ افرا نکن اینجوری با من .. تو الان حالت خوب نیست بعدا پشیمون میشی … تو رو به هرکی میپرستی نذار این دم آخری کاری کنم که دوست ندارم …

_ من هیچکسو نمیپرستم …

کف دستاش روی بازوهام نشست و از خودش جدام کرد …

کشیده شد به طرف در مسیر افتاد که با حرفی که زدم

وسط راه متوقف شد

_ باز داری میری که نوبت به اونا برسه؟!!!

وایساد اما برنگشت … سرشو پایین انداخته بود، شاید خجالت میکشید .

بلند شدم تلو تلو خوران بهش نزدیک شدم و از پشت بغلش کردم … کف دستم روی شکمش به حرکت درومد…

با تن پایینی تو گوشش خوندم:

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان آلودگی - رمان سیتی | فروشگاه دانلود رمان
دانلود رمان آلودگی - رمان سیتی | فروشگاه دانلود رمان

_ مهراد من شوهر خودمو میخوام … جرمه یا حروم؟

مهراد شتاب زده با بیان کردن بپوش بریم دکتر از سرویس خارج شد و به سمت اتاقش حرکت کرد ، منم آبی به صورتم زدم و بیرون اومدم …

راهمو کج کردم سمت اتاقش و در زدم …

+ جانم

اومد درو باز کرد

+ جانم چی شده؟

_ دکتر نمیام

+ غلط میکنی مگه به حرف توعه؟ به زور میبرمت

درو مجدداً بست …

برگشتم تو اتاق خودم و روی تخت نشستم …

چرا نمیذاشت به حال خودم بمیرم؟ چی از جونم میمیل داشت؟

ده دقیقه ای گذشته بود که در یهو باز شد و مهراد اومد داخل

+ نه مثل اینکه تو رو به زور باید برد.گ

سر وقت کمد لباسام حرکت کرد و همینجوری هرچی دم کف دستش اومد کشید بیرو

انداخت روی تخت و با حرص اضافه کرد:

+ میپوشی یا خودم کف دست به کار شم؟

نفسمو سنگین بیرون دادم و بلند شدم

_ خیله خب برو بیرون

حرکت کرد و توی اتاق تنهام گذاشت …

با بی حالی سمت لباسا رفتم و همونایی که در آورده بود رو تنم کردم …

بیرون اومدم و مسیر روی اتاقا رو پشت سر گذاشتم ، مهراد کنار در وایساده بود سرش گرم گوشیش بود…

با متوجه شدن صدای پاهام سر کشیده کرد و بدون کلمه ای جلوتر از من از خونه زد بیرون منم پشت سرش راهی شدم …

توی مسیر با ابروهای گره خورده بغ کرده بود و یک کلمه حرف نمیزد که یهو مثل بمب منفجر شد و بهم توپید:

+ این همه میگم نخور این کوفتی رو ، نخور، نخور، نخوررر .. خانم اصلا گوشش بدهکار نیست که .. حالا خوب شد …

با آهستهشی که تمام وجودمو گراهی شده بود زیر لب بیان کردم:

_ آره .. حالا خوب شد .. خیلی هم خوب شد .. فقط دعا کن اون چیزی باشه که منتظرشم!!

کلافه نفس حرصیشو بیرون داد

_ مهراد ..

مکثی کردم ولی جوابی نمتوجه شدم.. بی اهمیت به اینکه گوش میده اصلا یا نه ادامه دادم …

_ میدونی چه خوابی متوجه شدم؟؟؟… خواب مشاهده کردم قولتو زیر پا گذاشتی!!

متعجب برگشت و نگاهی بهم انداخت:

+ کدوم قول؟

سکوتم بهش فهموند کدوم قول …

+ حتما به خاطر زیاده روی دیشامگاه بوده .. من هیچوقت زیر قولم نمیزنم ..

به اینکه چیزی که متوجه شدم خواب بوده یا واقعیت شک داشتم .. لحظه به لحظش اونقدر واضح بود که انگار واقعا اتفاق افتاده…

_ من یادم نمیاد دیشب چی شد..!!

+ هیچی حالت خوب نبود، به پهنای صورت اشک میریختی .. یادت نمیاد؟

_ نه…

کمی با خودم در ذهنش گذراندم ولی بجز اینایی که مهراد میبیان کرد چیز دیگه ای یادم نمیومد …

_ بعدش چی شد؟

+ هیچی اومدم کنارت قرار گرفتم ، سرتو روی سینم گذاشتی .. سکوتت که طولانی شد متوجه شدم خوابت برده..

_ بعدش..

+ دیگه بعدی نداره .. بلندت کردم گذاشتمت توی تخت .. همین

ملایمش مهراد نشون میداد حرفاش راسته … پس واقعا خواب دیدم ..

با سوالش دست از فکر و خیال برداشتم

+ شک داری بهم؟

_ نمیدونم ..

+ افرا به خدا من هیچ کاری نکردم .. به جون مادرم

سری به نشونه باشه تکون دادم و نگاهمو کشیدم سمت خیابونا ….

از بیمارستان خارج شدیم ، کلی عکس و آزمایش باید میگرفتم و دفعه بعد به خواست دکترم میرفتم مطب شخصیش …

تقریبا یک هفته درگیر چکاپ بودم ، هرکاری کردم نتونستم از زیر انجام آزمایش و عکسا در برم، یعنی مهراد نمیذاشت تا اینکه دکتر مشکلمو زخم معده تشخیص داد..

دلخور بودم از اینکه هنوزم باید حیات کنم …

●●●○●●●

چهار ماهی که مهراد مدت خریده بود تموم شده و چندین روزگارم ازش گذشته بود اما خبری از پویا نبود …

خوب یادمه دقیقا ۱۸ اردیبهشت ماه بود که باز سر و کلش پیدا شد …

صدای آیفون کشیده شد …

مهراد قد بلند شد درو باز کرد و برگشت رو به من:

+ تو برو توی اتاق .. پویا اومده

با گوش دادن اسمش خفیف لرزیدم و ته قلبم خالی شد .. حتما اومده بود که منو با خودش ببره

+ برو دیگه وایسادی چیو نگاه میکنی؟

عقب گرد کردم و به اتاقم پناه بردم …

به محض ورودم به اتاق مهراد درو باز کرد و پویا اومد داخل …

گوشمو به در چسبوندم تا مکالمشونو بشنوم…

+ چته تو چرا هرچی زنگ میزنم جواب نمیدی؟

مهراد سکوت کرده بود و جوابی نمیداد..

+ خر نشی یه وقت به این دختره ه.رزه قلب ببندی .. خودت که میدونی اینا فقط وسیله کار و دررسید مونن ..

_ ببند دهنتو ..

+هوی درست حرف بزن

|

حرف زدن من هیچ مشکلی نداره این تویی که داری زر میزنی

+ پس درست درک کردم … شازده عاشق این ه*زه خانم شده …

این همه به اون سولین نفهم اضافه کردم این پسره نمشاهده کرد بدیده به درد کار ما نمیخوره ، دختر نمتوجه شدست کار دستمون میده …

میدونستم تهش همین میشه..

ولی خوب گوشاتو باز کن ببین چی میگم ، تمام زندگیت تو مشت ماست اگه تا فردا صبح خودت تحویلش دادی که هیچی اگه نه که همه چیزتو نابود شده بدون…

خودت زندان خواهرتم یکی مثل ه*زه های دیگه ..

راستی فکر کنم بهرام خواهرتو ببینه بسیار خوشش بیاداا ، حتما پول خوبی هم بابتش میده ، کم سن و سال دوست داره ..

شایدم اصلا یه مشتری خوب اونور آبی براش جور کردم که یه چیزیم کف دست خودتو بگیره!!!!!

سکوت مهراد برام عجیب بود..

به نظر به‌شدت غیرتی و با تعصب میومد ولی در مقابل حرفایی که این حرومزاده پشت سر خواهرش میزد خاموشی کرده بود…

صوتش توجهمو جلب کرد، گوشامو تیز کردم تا بهتر متوجه حرفاش بشم:

_ یه مشتری خوب براش پیدا کردم … حتی بهتر از بهرام ..

یه چند روز بهم مدت بده، پول خوبی دستتونو میگیره.. بیشتر از چیزی که من بهت دادم..

ولی بعدش باید یه کاری برام بکنی

+ چه کاری؟

_ من دارم به نفع شما این کارو میکنم در عوض میخوام که سفته هامو پس بدی …

پویا با آوای کشیدهی زد زیر خنده

+ آفرین خوشم اومد … دم درآوردی .. امر دیگه ای باشه …

_ جدی بود حرفم .. اون آدم افرا رو واسه تجارت میخواد .. سفته های من در مقابل پاما که اون بهتون میده هیچه ..

پویا سکوت کرده بود …

_ تصمیم بگیر …

+ باید با دکتر حرف بزنم

دکتر؟ دکتر دیگه کیه؟

+ ندونی بهتره .

صدای به هم کوبیده شدن در نشون از رفتن پویا بود..

حرف مهراد شکننده بود… بدجور له شدم …

دیگه گریه هم دردی ازم دوا نمیکرد …

شایدم فعلا توی شوک بودم ، یا نه، شاید دیدهه اشکم خشکیده بود!!

بهت زده به یه نقطه دیده دوخته بودم….

|

نمیدونم چقدر گذشته بود که بی هوا در اتاق باز شد و خورد به کتفم …

درد داشت، بسیار زیاد اما آوا ازم در نیومد …

کمی از در فاصله گرفتم ، مهراد در حالی که میگفت:

+ تو پشت در چیکار میکنی؟

اومد داخل …

حالا این مرد امن برام ترسناک ترین آدم شده بود .. حتی ترسناک تر از پویا …

اونا حداقل خوب بود از اول تمام نیت و کاراشون مشخص بود ولی مهراد چی؟؟

اصلا مهراد کی بود؟

چی بود؟

چه کاره بود این وسط؟

هدف و نیتش چی بود؟

قدمای سستمو عقب عقب کنار هم چیدم و آروم ازش فاصله گحرکت کردم …

چهره ترسیده و ماتم رو که متوجه شد رنگش پرید … با لکنت سؤال کرد:

+ چ..چ..چیزی شده؟

الان من باید چیکار میکردم؟

درستش این بود بهش بگم یا خاموشی کنم؟

جوابی که از من نشنید خودش متوجه شد همه چیزو متوجه شدم .

هول کرده بود

سریع سریع و پشت سر هم کلماتو کنار هم میچید تا یه جوری جمعش کنه ولی بی فایده بود…

+ افرا ب.. به خدا اون حرفا همش الکی بود واسه اینکه یه مدت دیگه اون کثافت کف دست از سرت برداره …

باور کن هیچکدومش واقعیت نداره …

ببین من یه چیزایی ازشون فهمیدم که اگه رو کنم دهنشون بسته میشه واسه همواره ولی فعلا نمیتونم این کارو بکنم زیرا درک کردم یه آدم اصلی دارن … تا الان فکر میکردم فقط همین سه نفرن اما حالا معلوم شده چند نفر دیگه هم هستن ، همشونم واسه همون یه نفر اصلی کار میکنن ..

سرنخایی به کف دست آوردم که اگه الان وا بدم باید واسه همیشگی قید رسیدن به اصل کاریه رو بزنم .. من نمیخوام اینجور بشه ..

مکثی کرد ، وقتی دید هیچ واکنشی به حرفاش نشون نمیدم با استرس لب زد:

+ متوجه حرفام هستی؟؟!!

بازم جوابی ندادم …..

+ تو حالت خوبه افرا؟

چند قدم دیگه عقب حرکت کردم و روی تخت جای گرفتم …

آرنجا مو به زانوهام تکیه دادم و صورتمو توی کف دستام پنهون کردم ….

|

درد معدم امونمو بریده بود …

سرمو کشیده کردم و کف دست دراز کردم از روی پا تختی کیسه دارو هامو برداشتم ..

از بینشون مسکنو پیدا کردم و دوتاشو با هم بدون آب خوردم ..

مهراد همونجا خشکش زده بود و ریز به ریز کارای منو زیر نظر گراهی شده بود…

کف دست بردم پتو رو کنار زدم و بدون اینکه نگاهش کنم زیر لب با تن پایینی اظهار کردم :

گمشو بیرون … نمیخوام ببینمت

+ افرا ..

سریع دستمو بالا آوردم و نذاشتم حرفشو بزنه:

_هییسسسسسس.. فقط خفه شو …

+ آخه ..

باز حرفشو قطع کردم و صوتمو بالا بردم:

_ مگه نمیگم گمشو بیرون .. برو بیرووون عوضى …

دوتا دستشو به حالت تسلیم بالا گحرکت کرد

+ باشه باشه آروم باش من رفتم …

حرکت کرد و در و پشت سرش بست..

روی تخت دراز کشیدم و مثل یه جنین تو خودم مچاله شدم …

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان سودا
دانلود رمان سودا
رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان میراث
دانلود رمان میراث

اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن

ممنون از حمایتت! 💜

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *