*****
چشمانم را به آرامی از هم باز کردم ، ظاهرا صبح شده بود ، سرم رو به آرومی تکونی دادم ، تمایل داشتم کف دستم رو حرکت بدم که انگار چیز سنگینی روم افتاده باشه نتونستم ،
با همان حالت خوابالو شکلم ، سعی کردم ببینم دلیل اینکه نمیتونم کف دستمو تکون بدم چیه ، که ناگهان با دیدن صحنه ی مقابلم شوکه شدم …
کف دست گابریل روی کف دستم بود و حتی سرم رو هم به شانه های محکم و گرمش تکیه داده بودم ،
فوری کف دستش رو عقب زدم و سر از جام قد بلند شدم ، قدری با شتاب قد بلند شدم که ،
گابریل بیدار شد ، با صدایی شامگاهیه به نعره بیان کردم :
_ تو دیشب چه غلطی میکردی ؟
در حالی که نگاهاش رو با کف دست میمالید با صوتی بم و خواب آلودی اظهار کرد :
_ چ…چی میگی ؟ کسی مزاحمت شده ؟
حرصی اظهار کردم :
_ آره ، تو !
_ هان .. دیشامگاه رو میگی ! دیشامگاه اضافه کردی سردمه ، خودت اومدی بهم تکیه دادی ….
برای لحظه ای خاطرات دیشامگاه یادم اومد ، بسیار سردم شده بود ، این عوضیم از خداش بود من چیزی بگم اونم زود از فرصت استفاده کنه ،
قد بلند گفتم :
_ عوضی فرصت طلب !
با شنیدن این حرفم فکر میکردم الان که خشمگین بشه اما برعکس تصورم از روی زمین کشیده شد اومد و روبروم توقف کرد با نگاههای قرمز و خمارش که دلپذیر ترش کرده بود به نگاههام خیره شد یه قدم دیگه به سمتم اومد که ناخوداگاه یه قدم به عقب راهی شدم ابرویی بالا انداخت و باز هم یه قدم به جلو اومد که من هم یه قدم عقب رفتم که کامل به درختی که پشت سرم بود چسبیدم دو کف دستاش رو دو طرف صورتم گذاشت
با آوایی که سعی میکردم نلرزه بیان کردم
_برو عقب داری چیکار میکنی؟!
سرش و خم کرد و کنار گوشم با آوای کشیده ای گفت
_ انقدر روی مغز من راه نرو …. کاترین!!!!!
با گوش دادن این حرفش حس کردم برای یه لحظه روح از تنم خارج شد بهت زده به دیدههای سردش خیره شده بودم …
_ولم کن
_ نکنم چی میشه ؟
*****
# مدت __ حال #
کاترین
به آرومی نگاههایم را از یکدیگر باز کردم فکر کنم از زمانی که بی هوش شده بودم همش خاطرات گذشته رو به یاد می آوردم…
با صدای مادرم به خودم اومدم …
_ دخترم خدارو شکر که به هوش اومدی !
مادر ؟ دیدههایم را با هر سختی که شده بود داخل حدقه چرخاندم ، من داخل اتاقم بودم …. اتفاقات مثل یک فیلم از جلوی نگاهانم رد شدند …
قرار …. جنگل …. گابریل …. ضربه
چه اتفاقی برام افتاد ؟ گابریل ؟ اون چیشد ؟
_ دخترم ؟ حالت خوبه ؟
با صوتی قلبگرم کننده مادرم سرم را به طرفش چرخاندم ، نگران بود خیلی مضطرب !
به لباسش چنگی زدم و با ناراحتی بیان کردم،
_ مولین … مامان من ، من چطوری اومدم اینجا .. م..من ..ن..
قبل از اینکه ادامه بدم فوری من رو به آغوش کشید ،
در حالی که هق هق کنان اشک میریخت ادامه داد ،
_ دخترم خیلی ضعیف شدی ، شدی یه تیکه پوست و استخوون ، دخترم اصلاً حالت خوب نیست … عزیزکم … به مری میسپارم برات دو تا لیوان آب خون بیاره ! ببینمت ! مشخصه !چقدره که خون نخوردی ؟
_مولین من باید برم جنگل من … من
_ جنگل چی ؟ جنگل بی جنگل ! همین جا میمونی تا تقویتت کنم ، بهشدت ضعیف شدی ! سه روزه که بی هوشی!
_ ولی مولین چرا نمیفهمی چی دارم میگم ؟
من باید برم جنگل ، لطفاً
_ دخترم میدونم حالت اصلا خوب نیست من میرم به مری بگم برات آب خون بیاره بخوری ،
انگار که اصلا نمیشنید چی دارم بهش میگم ، مثل کسایی که انگار بعد از صد سال به دخترشون رسیده باشن باهام حرکت کردار میکرد …. از اتاق بیرون رفت ….
از حالت خوابیده قد بلند شدم و به تخت تکیه زدم ، حالم اصلا خوب نبود ، گابریل ، گابریل الان در چه حالیه ؟ کجاست و چیکار میکنه ؟
با صدای باز شدن در اتاق بی اراده نگاهم به در دوخته شد مسخره بود ولی دلبسته شدم گابریل وارد میشد….
قلبم برای چشمانش تنگ شده بود …
قلبم برای آغوش گرم و محکمش پر میکشید ….
با تعجب بهش چشم دوختم …..
_ تو … تو…اینجا چیکار میکنی ؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن