*****
خیره به آسمان شامگاه شده بودم ، چه صحنه ی جالبی شده بود …..
_ تو فکری ؟
انقدر مشغول خیره شدن به ستاره ها شده بودم که اصلا نفهمیدم کی گابریل کنارم نشست ، بدون اینکه به طرفش برگردم ، لب زدم …
_ چطور مگه ؟
با صوتی مردونش ادامه داد :
_ چرا برنمیگردی پیش خانوادت ؟
_خودت چرا برنمیگردی ؟
_ بیخیال مهم نیست ،
_ دیشب ، تو …. چت شده بود ؟
_ ببینم تا حالا به گوشت خورده که وقتی ماه کامل میشه ، گرگینه ها تعاقلب روح و جسمی خودشون رو برای چند لحظه از دست میدن و خلق و خوی وحشی میگیرن و حتی متوجه کارهایی که میکنن نیستن ؟
متعجب بهش خیره شدم ، نه تا این حد ، چش شده بود ، گرگینه ها عجیب ترین موجوداتی بودند که تو عمرم متوجه شده بودم ،
_ اما تو دیشامگاه ، تو …
_ هرکاری کردم کردم ، من شامگاه هایی که ماه کامل میشه ، یه وقت به خصوصی تعاقلبم رو از دست میدم و متوجه کارهایی که میکنم نمیشم ، بهتره تا شامگاه بعدی که ماه کامل میشه داخل جنگل نباشی ،
کم کم ازش میوحشت کردم چه آدم عجیبی بود …
بی تفاوت جنین وار درحالی که سرم رو به درخت تکیه داده بودم نگاهامو بستم و به فکر شیطنت ها و خاطرات خوب گذشتم به خواب حرکت کردم ….
# فلش __ بک #
_ کاترین ؟ کاترین دخترم گردنبند منو نمتوجه شدی ، همونی که بابات برام خریده بود ؟
درحالی که گردنبند مولین رو به آرومی و ظریفی داخل اتاق لوییس جاسازی میکردم ، گفتم :
_ آخه مولین گردنبند تو گم شده ، چه ربطی به من داره ؟
لوییس باید تقاص کار دیروزش رو که به بابا درباره ی من خبرچینی میکنه رو پس بده ،
آخه بگو چه ربطی به تو داره که میری به بابا میگی کاترین با الیور راهی شدن جنگل خب به تو چه میاضافه کردی بالا داخل اتاقشه !
حالا نشونت میدم …
بعد از گذشت چند ساعت به آرومی به پیش مادرم که روی صنقلبی که داخل پذیرایی بود قرار گرفته بود و زانوی غم بغل گحرکت کرده بود رفتم …
در حالی که بغض کرده بود به منی که به زور جلوی خندمو گراهی شده بودم خیره شد…
_ حالا به بابات چی بگم دخترم ؟
خندم گرفته بود روی دهنم رو با کف دستم پوشش دادم … و با لحنی غم انگیز گفتم ..
_ مامان من گردنبندت رو پیدا کردم ….
لبخند پررنگی روی لبانش نقش بست ، قصد من آزار مولین نبود میخواستم لوییس تقاص پس بده .…
_ کجاس دخترم ؟ بگو دیگه چرا معطلی ؟
_ ولی آخه …
_ ولی چی بگو عزیزم ؟
_ داخل اتاق لوییس زیر تختش متوجه شدمش !
_ لوییس ؟ غیر ممکنه !
_ بیا خودت ببین مولین …
وارد اتاق لوییس شدیم ، گردنبند مادرم به قدری براق بود که در تاریکی اتاق لوییس به خوبی خودنمایی میکرد …
مادر با ناباوری گردنبند را برداشت و فوری به گردنش انداخت …
_ مشاهده کردی خودت مامان !
_ بزار هکتور و اون داداشت بیان ببینم قلبیل این کارش چی بوده ؟
از اونجایی که به خوبی از نقطه ضعف مادرم خبر داشتم ، تقریباً میدونستم چه بلایی قراره به سر لوییس بیاد ، دل تو دلم نبود که ببینم ، مادرم نسبت به گردنبند و جواهراتش بهشدت محتاط گونه حرکت کردار میکرد مخصوصاً اگر اون چیز رو بابام براش خریده باشه …..
مشتاقانه پشت در عمارت منتظر وارد شدن پدر ماندم که بالاخره بعد از دو ساعت سرپا توقف کردن آوای تقه ی در بلند شد ، در را فوری باز کردم ،
پدر با دیدنم تعجب کرد ولی چیزی ناضافه کرد و وارد پذیرایی شد ….
لوییس هم به هممسیرش وارد پذیرایی شد ولی نمیخبر داشت که چه بلایی انتظارش را میکشد ….
با سرعت به پذیرایی رفتم و روی مبل جای گرفتم و بی تفاوت به در و دیوار نگاه میکردم ….
بعد از چند دقیقه پدر در حالی که دیوانه وار اسم لوییس را صدا میزد روی صنقلبی قرار گرفت …
_ چیشده بابا ؟
_ بگو ببینم چرا گردنبند مامانت رو پنهون کرده بودی میدونی که مادرت چقدر غمگین میشه !
لوییس با نگاهانی باز فقط خیره به پدر شده بود …
_ گ..گردنبند ... مگه اصلا مولین گردنبند هم داره ؟
با گوش دادن حرفش پق خنده ای زدم ولی فوری جلوی خودم رو گحرکت کردم … میدونستم تنبیه های پدرم همتا نداره !
_ خودت رو به کوچه علی چپ نزن ، میدونی که بخاطر این کارت باید تنبیه بشی و تنبیهت هم اینه که تا یک هفته حق نداری اصلا از خونه بیرون بری و به کتابخونه بری و کتاب بخونی ،
_ بابا من گردنبند مولین رو برنداشتم همش کار کاترینه میخواد بخاطر دیروزگار اینکارو کنه ….
لوییس بسیار علاقه به خواندن کتاب های مختلف در هر زمینه ای بود ، شاید این تنبیه اگر برای من بود اصلا اهمیتی نداشت ولی برای لوییس خیلی مهم بود ….پدر نقطه ضعف های همه را به خوبی میدانست ….
لوییس در حالی که از عصبانیت قرمز شده بود به سمت اتاقش راهی شد و در رو محکم به همدیگه کوبید ….
حقش بود …
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن