طبیب چیزی نگفت و من مغموم سعی کردم تنم را از میان دستانش جدا کنم اما زورم نرسید.
– چه وقت اومدن بود، تازه داشتم به خواب میحرکت کردم.
حرفی نزدم. کف دستش که روی شکمم بود را گحرکت کردم و سعی کردم از خودم جدایش کنم.
– بسیار ترسیدی؟
– یکم. میشه کف دستتون رو بردارید؟
به جای برداشتن کف دستش مرا محکم تر به خودش چسباند.
– بخواب نقره من بهشدت خستم.
کف دست خودم نبود ولی حالم گراهی شده شده بود. هیچ مخالفتی در برابر حرف مادرش نکرده بود.
شاید هم قلبش یک زن کامل میتمایل داشت مگر نه؟
نه منی که اگر کف دستش کمی زیر لباسم میحرکت کرد تمام پیکرم میلرزید.
– شما میتونید تنها بخوابید، من میخوام به حرم سرا برم.
– میخوای دختری که واسم انتخاب شده رو بکشی؟
در تاریکی دیده غرهای حرکت کردم.
بسیار اذیتم میکرد.
ولی تقصیری نداشت…
او شاهزاده بود و میتوانست تمام دختران را در تختش داشته باشد.
کف دستش بالاتر حرکت کرد و ناگهان زیر یقهی باز لباسم فرو حرکت کرد و روی بافت سینهام جای گرفت.
موهای تنم سیخ شد اما دستش پایین نرفت.
فقط در همان قسمت نرم بالا مانده بود.
– اینقدر حساس نباش.
به هرحال من یک نفرم و دخترها حق دارن کمی از من رو داشته باشن.
اخمهایم بیشتر درهم راهی شدند و زیر لب غرغری کردم. داشت عصبانیام میکرد…
به سینهام کف دست میزد، تنم را میلرزاند و بعد حرف از سهم و این ها میزد.
– بسیار هوس باز شمتوجه شد، فکر کنم توی جنگ به سرتون هم ضربه خورده. یادم باشه فردا معاینتون کنم.
با فشرده شدن پوست پهلویم میان انگشتانش دیدههایم گمسرور شد.
– زبون دراز!
#پارت_327
حرفی نزدم اما تنم درحال درد کشیدن بود.
کف دستش روی ممنوعهی تنم بود و من هراسیده بودم.
پلک که میزدم تصویر همخوابی های دردناکم جلوی دیدهانم میآمدند.
تن بدبو و کثیفی که به من حمله ور میشد.
کف دستهایم را بالای سرم قفل میکرد و روی صورتم سیلی میزد.
لباس کشیدهی که از روی آن تنم را محکم فشار میداد و موهایم که کشیده میشدند…
آن قدر تنم سفت شده بود که نفسم دیگر بیرون نمیرسید.
وقتی شروع به لرزیدن کردم طبیب سریع مرا چرخاند و رویم خیمه زد.
– نقره، چت شد، نفس بکش.
سیلی آهستهی به صورتم زد و کف دستش را روی قفسهی سینهام تکان داد.
اما آن خاطرات لعنتی جلوی دیدهانم میرقصیدند.
– دوباره بهم نزدیک نشو، بهشدت…خیلی درد داره.
ناخودآگاه بیان کردم و درهمان لحظه پشیمان شدم، اگر طبیب به خودش میگراهی شد چه؟
پریشان دستم را روی صورتم گذاشتم.
– چشمات رو باز کن، ببین. من اینجام. تو که از من نمیترسیدی.
کف دستم را برداشت و نگاهش کردم، من میاطلاع داشتم او اینجاست اما سایههای گذشته مقابل چشمانم میرقصیدند.
نفس عمیقی کشیدم و لبهایم لرزید، آرام بیان کردم:
– ببخشید اما من اون رو میبینم که عذابم میده.
– من اذیتت نمیکنم، تو از من میترسی؟
سرم را به نشانهی نه بالا فرستادم که رویم خم شد و خیلی ملایم لبهایم را بوسید. دستش درون موهایم فرو حرکت کرد و در همان حالت ساکت ماندیم.
– بهش فکر نکن، فقط من اینجام. یادته چطوری تنبیهش کردم؟
چه بلایی سرش اوردم؟
مجدداً مرا ملایم بوسید و من به آن روزگار ترسیدم، به آن کتک و مجازاتش و تنم آرام گحرکت کرد…
نفسم آسان شد و تنم شل.
– اون روزگار برای یک لحظه دوستون داشتم.
لبخندی به من زد و سرم را در آغوش کشید.
– خب پس من یه کاری میکنم که چند لحظه دوسم داشته باشی.
تو دختر منی.
من انتخابت کردم و تورو از اونجا اوردم.
اون نمیتونه اذیتت کنه.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن