°هانا°
کارهای عمارت تموم شده بود و من زود تر از آیلین و شامگاهنم به اتاق حرکت کرده بودم تا گردنبندِ صدفی رو تمام کنم و به بهونه ای دادن گردنبند برم اتاق یاشار و ازش سوال های که توی ذهنم این طرف و اون طرف می رفتن بپرسم..
دو ساعت تمام مشغول درست کردن گردنبند بودم و بلاخره تمام شد
گردنبندو توی هر دو کف دستم گراهی شدم،برش داشتم و مقابل صورتم گراهی شدم و نگاهی بهش کردم
همون جوری که میخواستم شده بود
آیلین از پشت سرم آواش اومد :
-ببینم چیکار کردی..
گردنبند رو به هر دوشون نشون دادم و آیلین با ذوق اظهار کرد :
-چه خوشگله..
خندیدم و اضافه کردم :
-خوشگل از نوع عَجَق وَجقِش
ایلین جویا شد :
-حالا این واسه کی؟
گردنبندو توی کف دستام گحرکت کردم و کشیده شدم و گفتم :
-واسه دیو دو سر.. میخوام به بهونه ای دادن گردنبند برم ازش سوال های که ذهنمو درگیر کرده بپرسم..
شبنم چشمکی زد و اضافه کرد :
-موفق باشی..
از اتاق اومدم بیرون و به سمت اتاق یاشار رفتم
اروم تقه ای به در زدم اما آوای نگوش دادم
بار دیگر در زدم که صوتی خفه ای از داخل اتاق به گوشم رسید که گفت بیا داخل..
اروم درو باز کردم و داخل رفتم
اتاقش نیمه تاریک بود و تنها نور ماه از پنجره ی تمام قد به داخل اتاقش می تابید..
نگاه چرخوندم و توی اتاقش دنبالش گشتم و اروم زیر لب نجوا کردم :
-دیو دو سر..
نگاهم روی تختش ثابت موند، روی تختش دراز کشیده بود..
چند قدم جلو رفتم و کنار تخت از حرکت ایستادم
و اضافه کردم :
-اون گردنبندِ عجق وجقی که بهت اظهار کردم رو برات درستش کردم
گردنبندو توی کف دستم آویزون کردم و اظهار کردم :
-ببین
یاشار با صوتی تحلیل حرکت کرده ای گفت :
-بزار روی عسلی بعدا نگاش می کنم..
وا این چش شده بود؟
چرا صوتش اینجوری شده؟
دلواپس پرسیدم :
-حالت خوبه؟
یاشار چشماشو نیمه باز کرد و اضافه کرد :
-خوبم.. تو میتونی بری..
گردنبند رو گذاشتم روی میز عسلی و قدمی برداشتم که بیرون برم اما با خودم اظهار کردم نکنه سرما خورده؟
نکنه تب داره که این حالی شده؟
با این فکر که سرما خورده باشه برگشتم سر جام و به سمتش خیز برداشتم و گفتم :
-بزار ببینم تب داری..
دستمو گذاشتم روی پیشونیش از داغی پیشونیش هینی کشیدم و زود کف دستمو برداشتم و بهت زده و دلواپس لب زدم :
-داری توی تب میسوزی..
بعد میگی حالم خوبه؟
واستا برم یه قرصی چیزی بیارم بهت بدم..
قبلی که بخوام از اتاق بیرون برم یاشار با صدای که به گوشم برسه اضافه کرد :
-اضافه کردم که حالم خوبه نیازی نیست..
-هیش چیزی نگو.. ممکنه با این حالت تشنج کنی
میرم یه چیزی بیارم و بیام..
تند رفتم طبقهٔ پایین و قرص و تشت و هر چی لازم بود تا تبش پایین بیاد،برداشتم و اومدم بالا
لیوانی از اب پر کردم و به سمت یاشار حرکت کردم
بالا سرش ایستادم و گفتم :
-میتونی بلند شی قرص بخوری؟
-قرص نمی خواد..
با اخم بیان کردم :
-قرص نمی خواد چی؟؟
زود باش این قرصو بخور..
یاشار به ناچار با زور کف دستاش کمی کشیده شد روی تخت جوری که فقط بتونه اب بخوره و قرص رو دادم دستش و غُرغُر کنان اضافه کردم :
-شدی عینِ بچه های دو ساله..
کمی از اب لیوان خورد و مجدداً بی حال روی بالشت خوابید..
نگاهاش بسته بود و معلوم بود نای باز کردنِ پلک هاشم نداره..
فکر می کردم با اون لباسای خیس سرما بخوره اما اونکه زود تر از من لباساشو عوض کرده بود پس چجوری سرما خورده بود؟
تشت برداشتم و راهی شدم داخلِ حمام و تشتو تا نصفه از اب پر کردم و بیرون اومدم
باید تبشو پایین می آوردم وگرنه ممکن بود تشنج کنه
کهنه سفید رنگو تا کردم به صورت مستطیلی و توی تشت اب گذاشتم و بَرش داشتم و ابشو چِلوندم
گذاشتم روی پیشونی یاشار.. همین کارو چند بار انجام دادم و دستاشو هم کهنه کشیدم اما تبش پایین نمی اومد و هنوز داشت توی اتیش می سوخت..
بازوشو گرفتم و اظهار کردم :
-یاشار بلند شو..
یاشار بی رمق اظهار کرد :
-ول کن باوا.. حالم خوبه..
عصبی توپیدم بهش:
-زهرمار هی میگه حالم خوبه.. داری توی کوره ای اتیشی میسوزی، میگی حالم خوبه؟؟
کشیده شو ببینم..
بازوشو کشیدم که خودشو تکون داد و قد بلند شد و از حرکت ایستاد.. زیر بازوشو گراهی شده بودم که یه وقت نیفته چراکه انقدر نا نداشت که خودش راه بره و بهش اظهار کردم :
-بیا ببینم
به سمت حمام هدایتش کردم و سلانه سلانه باهام حرکت کرد در حمامو با پا باز کردم و بردمش توی مکعبه شیشه ای که به شکل مربع بود
درِ حمامِ شیشه ای باز کردم و یاشار داخل بردم و گفتم :
-میتونی سر پا وایسی؟
یاشار با چشم های نیمه باز و خسته بیان کرد :
-نه..
-بشین همینجا..
توی کف حموم قرار گرفت و بلند شدم شیر کف دستی حمام رو برداشتم و نشستم رو به روش و اب سردو روی سرش گرفتم..
یاشار که انگار کمی جون گحرکت کرده بود گفت :
-چرا دلواپس حالِ منی؟
بدونی که بهش نگاه کنم اظهار کردم :
-مضطرب نبودم، فقط عذاب وجدان داشتم که با دیدن حالت بزارم برم بخوابم..
یاشار با صوتی ارومی گفت :
-فقط برای عذاب وجدان؟
نگاهمو به صورتش دوختم و اضافه کردم :
-آره..
یاشار دیگه چیزی ناضافه کرد و انگار با حرفی که بهش گفتم یه غمی توی چشماش پدیدار شد و سعی داشت اون غمو پنهون کنه!
یعنی من بخاطر عذاب وجدان مضطرب حالِ یاشار شدم؟
برای وجدانم دارم یاشار رو حمام میکنم تا تبش پایین بیاد؟
یا بخاطر حسی که بهش دارم؟
سرمو مجدداً قد بلند کردم و نگاهی به یاشار کردم، مثلِ یه پسر مظلوم سرشو انداخته بود پایین و تیکه به دیوار داده بود..
ضمیر ناخودآگاهم نجوا کرد که تو بخاطر عذاب وجدان اینجا نیستی، تو بخاطر عاشقیی که به یاشار داری اینجایی!
با این فکر برای لحظه ای نگاهامو بستم و باز کردم الان نباید به این چیزا فکر می کردم حالِ یاشار مهم تر بود..
کمی به یاشار نزدیک تر شدم و ابمو روی سرش گحرکت کردم، یاشار سرشو قد بلند کرد و چشماشو باز کرد و مستقیم توی چشمام خیره شد منِ بی جنبه بار دیگر قلبم بی جهت و بی دلیل روی هزار می زد!
با نگاه یاشار کف دستم کم کم پایین اومد و منم متقابلا فقط نگاهش می کردم از موهای لَختش اب چکه می کرد و قطره های اب روی صورتش مثلِ رد پا باقی مونده بود و لباش خیس اب بود..
چشمام خیره دیده های مشکیش بود که یاشار سرشو جلو آورد و با فاصله ی چند سانتی از گوشم پچ زد :
-اما من فکر نمیکنم که بخاطر وجدانت اینجا باشی..
و هرم نفس های گرمشو توی گردنم پخش کرد که بهترین حسو بهم منتقل کرد و با نفس های داغش گُر گحرکت کردم و دلم سریعتر تپید
یاشار کمی سرشو عقب برد و نگاهم کرد بار دیگر زوم دیدهاش شدم که مویرگ های قرمز دور مردمک نگاه های زیباو احاطه کرده بود..
اب دهنمو به سختی قورت دادم فاصلهی صورتمون در حدِ میلی متری بود و من دلم توی سرم می زد..
یاشار فاصله ای که از سانتی متر هم کمتر بود رو پر کرد و لبای خیس و داغشو روی لبام قرار داد
و من بی اراده دیدهام بسته شدن یاشار لباشو داغ و پر قدرت روی لبام می کشید و عطر نفس هاش ریه هامو پر می کرد
با حرکت لباش روی لبام از درون شعله ور شده بودم
توی حال و هوای دیگه ای غرق بودم و بی اختیار کف دستامو دورِ گردن یاشار حلقه کردم و باهاش همجادهی کردم و با دلدادگی و لذت لباشو می بوسیدم
توی عالمِ خودمون غرق شده بودیم و حریصانه و با لذت همو می بوسیدیم
نفس کم آوردیم و از هم جدا شدیم
هر دومون نفس نفس می زدیم..
لب پایینمو مکیدم و طعم متفاوت لبام باعث شد که دلم دوباره بلرزه
یاشار دستشو اروم زیر زیرام گذاشت و سرمو قد بلند کرد و توی چشم های خمار و قرمزش خیره شدم، یاشار با نگاه خاصی آروم لب زد :
-من عاشقت شدم نگاه آبی..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن