رمان نفوذی پارت ۴۷

:::میلاد:::

هممسیر پلیس راهی شدیم به عمارت فرهاد ولی کسی اونجا نبود!

همه جا رو زیر و رو کردن ولی هیچ سرنخی نبود

ادم های که باهاش معامله کرده بودن و میگفتن فرهاد کجا ها لونه داره، همه ادرس های که داده بودن رو رفتم اما هیچی به هیچی..

شایان و سولین هم در به در می گشتن و دنبال یه سر نخ بودند

دو روزگار گذشته‌ بود،این دو روز به اندازه ای دو سال گذشته بود!

نبود مهتاب و هانا داشت دیوونم می‌کرد

ارمان یه سرنخ از باندی که باران رو دزمشاهده کرده بودن گراهی شده بود و راهی شده‌ بود ببینم چیز بیشتری دستگیرش میشه یا نه؟

راهی شدم سراغ یه ادمی که فرهاد می‌شناخت و باهاش معامله هم می کرد

مرده که حدود ۵۰ سالش بود و هنوزم توی کار خلاف و قاچاق بود

در مورد فرهاد ازش پرسیدم

اولش پیچوند و اضافه کرد من کسی به اسم فرهاد نمی شناسم وقتی متوجه شدم به رو خودش‌ نمیاره و چیزی نمیگه، با زن و بچش تهمشاهده کردش کردم

وقتی پای زن و بچش آوردم وسط زبون باز کرد و حرف زد

ادرس جاهای که میدونست فرهاد اونجا ها میره بهم داد و اضافه کرد خبر نداره الان کجاست

اما ممکنه که توی یکی از مخفی گاهاش باشه

چون‌ زیاد هم متوجه شده نمیشه بخاطر قاچاق مواد که پلیس بو برده بود ریخته بودن سرشون ولی فرهاد فرار کرده و پلیس دنبالشه..

وقتی بیان کرد پلیس در تقیب فرهادِ، یادم اومد که پلیس گفت در تقیبه و بیان کرد جرمش سنگینه و میفته زندان و یا شاید اعدام بشه!

با حرفای پلیس و حرفای که مرده بیان کرد بیشتر امیدوارم شده بودم

به آدرسی های که نیازی بهم داد به اامان آدرس

راهی شدیم..

یک خونه کوچیک توی پایین شهر بود اما از افراد اونجا پرس و جو کردیم

بیان کردن که کسی نمشاهده کردین کسی از این خونه راهی شد و امد کنه و حتی چراغ های خونه هم روشن نمیشه

هوا تاریک شده بود که برگشتیم خونه و تا فردا که مجدداً بریم به بقیه آدرس ها..

توی این سه شامگاه خواب درست و حسابی به نگاهام نمیومد

شامگاها کابوس می مشاهده کردم و از خواب قد بلند می شدم،

تا وقتی که مهتاب و هانا پیدا نکنم ذهنم و دلم اروم نمیگیره..

امیدی توی قلبم بود که یکی از اون آدرس های که نیازی داده بود، حتما یکی از اون آدرس ها منو میرسونه به مهتاب..

با این امید چشمامو بستم و سعی کردم کمی بخوابم..

(مهتاب)

منتظر نشسته بودم تا اون آدم هیکلی و بدقواره فرهاد شام بیاره..

تیکه چوب شکسته شده از صنقلبی رو بیشتر توی کف دستم فشردم و منتظر اومدن ادمِ فرهاد بودم

آوای پاشو از پشت در شنیدم

جَلدی تیکه چوب رو زدم پشت کمرم زیر شلوارم و کشیده شدم به سمت در راهی شدم

نباید این فرصت از کف دست میدادم

وسط اتاق از حرکت ایستادم تا بیاد داخل.. کلید توی در چرخوند و درو باز کرد

منو وسط اتاق که مشاهده کرد کمی تعجب کرد، وارد اتاق شد و به سمت میز راهی شد

درحالی که به سمت میز می رفت من به‌سرعت به سمت در دویدم و درو باز کردم

هنوز بیرون نراهی شده بودم که بهم رسید و با خشم گفت :

-هوی کجا میخوای بری؟؟

موهامو از پشت سرم گراهی شد که صورتم از درد توی هم جمع شد

کشوندم توی اتاق و انداختم روی زمین و عصبی غرید :

-زنیکه فکر کردی در ذهنش گذراندی فرار کردن به همین راحتی هاست؟؟

نه کور خوندی

با حرفای که زد عصبی دستامو مشت کردم و قبل از اینکه بخواد بگرده بره سمت در با تن صدای بلندی گفتم :

-تو یه عوضی.. که عوضی تر از تو نیست!

با حرفام سعی در عصبی کردنش داشتم و موفق هم شدم که با اخشمگینت به سمتم اومد و پا لگدی به کمرم زد

از درد کمرم اخ ریزی گفتم اما لبمو به دندون گحرکت کردم تا صوتم در نیاد

با عجز و درد باز هم همون حرفا رو تکرار کردم که نعره کشید و بیان کرد :

-ببند دهنتو وگرنه سیاهت میکنم!

پوزخندی صدا داری زدم و بیان کردم :

-توام کف دست کمی از اون رئیس اشغالت نداری

سعی می کرد خشمو کنترل کنه میدونست اگه بمونه بیشتر حرف بارش میکنم و برگشت که بره سمت در که سریع چوبی که پشت کمرم بود

رو درآوردم،به زانو شدم و با تمام قدرت چوبمو فرو کردم توی رون پاش از درد چوب آواش رفت هوا،

با آوای ناله اش من بیشتر چوب رو می فشردم توی پاش

دندونامو روی هم ساییدم و با زوری که توی کف دستم بود پیچی به چوب دادم که به استخوان پاش رسید

همینجور خون از پاش می‌ریخت

از درد پاش بدونی که بگرده با دستاش پاشو گراهی شده بود و فحش می داد

چوب رو رها کردم و کشیده شدم

از درد دو زانو روی زمین افتاده بود

به سمت در راهی شدم و قبلی که بیرون برم برگشتم سمتش و با خشم گفتم :

-دیگه باید متوجه شده باشی که با کی طرفی..

و پیش چشم های به خون جای گرفته اش و ناله های که می کرد بیرون راهی شدم و درو از بیرون قفل کردم که نتونه بیاد بیرون، بعد قفل کردن در، برای اطمینان نگاهی یواشکی کردم که ببینم کسی نیست اما میدونستم بجز این نره غول کسی دیگه ای اینجا نیست

به‌سرعت به سمت در کلبه حرکت کردم و درشو باز کردم

هوا تاریک بود و تنها نور ماه به زمین می تابید وگرنه هیچ جا مشاهده کرده نمی شد

فقط جنگل تاریک دور تا دور خودت میمتوجه شدی

کلید اتاق که با کف دستم بود پرتش کردم یه جای دور که کسی پیداش نکنه

چند قدم جلو حرکت کردم و سرگردون و هراسان دور خودمو خیره شدم

نمیدونستم از کجا باید برم؟

از جاده ای کلبه نمیشد برم، میدونستم که فرهاد میبینم

دور تا دورم درخت بود و خدا میدونست توی این جنگل چه حیوون های هست اما باید میحرکت کردم

نباید وقتو تلف می کردم

بهترین راه این بود که کنار جاده ای کلبه برم تا به جاده ای اصلی برسم

قدم برداشتم و به طرف جنگل رفتم

قسمت های از جنگل نور ماه می تابید و جنگل کمی روشن می کرد

توی جنگل شروع کردم به دویدن

ترسی توی دلم بود که یه وقت فرهاد بیاد و پیدام کنه!

میترسیدم و با فکر این که فرهاد پیدام کنه به قدم هام بیشتر سرعت می بخشیدم

با سرعت میدویدم که پام به چیزی بخورد کرد و افتادم روی زمین و سرم به سنگی خورد..

از افتادنم اخی بین لب هام بیرون پرید

از درد پام و سرم صورتم توی هم مچاله شد

با وجود درد پام و سرم میخواستم قد بلند بشم

ولی توانشو نداشتم،از درد سرم روی زمین افتادم و بیهوش شدم!..

“هانا”

صبح با کرختی از خواب بیدار شدم

ایلین و شامگاهنم زود تر از من حرکت کرده بودن پایین و من هنوز توی اتاق بودم

لباسمو عوض کردم،موهامو بستم و از اتاق بیرون زدم

به سمت آسانسور قدم برداشتم که آوای یاشار

از اتاقش گوش دادم که انگاری داشت با کسی حرف میزد

میخواستم خودمو بی تفاوت نشون بدم و به سمت آسانسور قدم برداشتم که هنوز یه قدم برنداشته بودم که دوباره سرم به سمت اتاق یاشار چرخید!

حس کنجکاویم گُل کرده بود و بی اختیار پاهام به سمت اتاق یاشار قدم برداشتن

از دزدکی حرف کسی گوش دادن خوشم نمی اومد اما سیگنال‌های کنجکاویم سر از اسمون در آورده بودن!

پشت در اتاق یاشار از حرکت ایستادم و اروم دو کف دستمو قرار دادم روی در و گوش سمت راستمو به در چسبوندم و گوش سپردم به حرف های یاشار که ببینم چی میگه؟

و با کی حرف میزنه؟

-بله قربان چند روز پیش دو دختر که توی عمارت بودن فرستادیم..

مسیح با یک شیخ معامله ای انجام داده و چند دختر دیگه هم فرستادیم، بله قربان به آقای سرمدی اطلاع دادم

نگاه قربان حواسمون جمعِ.. همه تلاشمون رو می کنیم..

با گوش دادن حرفای یاشار توی همون حالت و فیگور موندم، از تعجب دیدهام گرد شده بود و گیج حرفای یاشار بودم

اظهار کرد دخترا فرستادن!

یعنی کجا فرستادن؟

فرستادن ایران؟

اون روز یعنی آتوسا و سونیا فرستادن ایران؟؟

مگه کار این مسیح و یاشار قاچاق دختر و مواد نیست؟

مگه خلافکار نیستن؟

پس این کی بود که یاشار باهاش حرف می زد و می گفت مسیح با شیخ معامله کرده و دخترا فرستادیم؟

چرا پس منو شامگاهنم دزدین؟؟

غرق افکار و سؤالات در هم بَر همم بودم و همینطور تیکه به در توقف کرده بودم که یهو در باز شد و نزدیک بود با کله برم تو سینه یاشار که تعاقلبمو حفظ کردم و خودمو عقب کشیدم و صاف ایستادم

یاشار که از متوجه شدن من پشت در تعجب کرده بود

عصبی و با اخم گفت :

-تو اینجا چیکار میکنی؟؟

چرا پشت در وایساده بودی؟

نگاهم به صورت عصبیش بود اما ترسی از برآشفتهت و اخمش نداشتم، ناخودآگاه از دهنم پرید بیرون و گفتم :

-تو پلیسی؟؟

یاشار با اخم پر رنگ تری بیان کرد :

-فال گوش حرفای من وایساده بودی؟؟

نمیدونم چرا اون جمله از دهنم بیرون پرید

اما خودمو زدم به اون راه و اضافه کردم :

-نه.. داشتم رد میشدم اتفاقی صداتو شنیدم

یاشار اخمش کم رنگ تر شده بود و با کنج لبش پوزخندی زد و با صوتی نسبتا ارومی اضافه کرد :

-بخاطر همین میتمایل داشتی با کَله بیای تو بغل من؟

با حرفش دستپاچه شدم اما سعی کردم خودمو آروم نشون بدم که مجدداً با اخمی که بین ابروهاش بار دیگر اومده بود بد اخلاق اظهار کرد :

-چرا فال گوش حرفای من وایسادی؟

الان چه تنبیه ی برات در نظر بگیرم؟

جفت ابروهام بالا پرید و با بهت لب زدم:

-تنبیه؟!

یاشار از اتاقش اومد بیرون و در اتاقشو بست و عبوس اضافه کرد ‌:

-آره، تنبیه..تا یاد بگیری دیگه فال گوش حرفای کسی واینسی..

نگاه ازم گراهی شد و به سمت آسانسور قدم برداشت،

هنوز تو هضم کردن حرفی بودم که زد ولی به خودم اومدم و پا تند کردم و خودمو بهش رسوندم و مقابلش ایستادم و اظهار کردم :

-باشه.. تمایل داشتی تنبیه کن اما از زیر جواب دادن به سوالم در رفتی!

یاشار اخمی کرد و خودشو زد به اون مسیر و اضافه کرد :

-چه سوالی؟

-سؤال کردم تو پلیسی؟

The post رمان نفوذی پارت ۴۷ appeared first on رمان دونی.