-هانا قد بلند شو دختر بریم کارمون کنیم از این خواب و خیال ها نکن توی این عمارت!…
لبامو کج کردم و بلند شدم و با بدنی خسته و کوفته از آشپزخونه همجاده آتی راهی شدم بیرون…
قدمایی ک برمیداشتم سست و بیحال بود…
کنار یکی از ستون های سالن تکیه زدم و خمیازه ای کشیدم…
که آتی برگشت سمتم و با کف دست اشاره کرد و اضافه کرد:
-کف دستتو بزار جلو غار!
دستمو تند گذاشتم جلو دهنم…
و در حالی ک چشمام نیمه باز و نیمه بسته بود و مغزم خواب گفتم:
-نمیشه خمیازه هم کشید بانو؟!
-اوکوزم مگه گفتم خمیازه نکش اضافه کردم کف دستتو بزار جلو دهنت..
بعدش هم زشت برو یه آبی بزن صورتت منم خواب کردی!.
تکیه مو از ستون گرفتم و لبامو کمی لول کردم و کف دستامو توی هم گره زدم و بیان کردم:
-میگم آتی؟
آتی که کف دستشو زده بود به کمرش و داشت سالن رو از نگاه میگذروند گفت:
-هوم؟؟
-میگممم من بسیار کار کردم توی این عمارت درن دشت امروزگار…
الان هم خوابم میاد و بسیار هم خستمه ….
آتی میگم من برم بخوابم؟؟…
تو میتونی خودت سالن تمیز کنی؟؟
آتی کمی به سمتم برگشت و دو کف دستشو زد به کمرش و بیان کرد:
-دیگه چی؟؟ امری چیز دیگه ای نداری بیزو؟
چشمامو گربه ای مظلوم کردم و گفتم:
-آتی….
آتوسا ابرویی بالا انداخت و گفت:
– آتی و کوفت…
نگاهی به سمت سالن انداخت و ادامه حرفش اضافه کرد:
-هانی میخوای سالن به این بزرگی رو من خودم تنهایی تمیز کنم؟؟!! ….
آخه بیزو ، گوساله منم خستمه هااا …
ولی کارنکنیم شران عصبی میاد جرررمون میده…
بعدم اگه تو بری بخوابی مطمئن باش اون شران میاد دنبالت…
خواب که هیچی زیبا میفرستت اون جهان …
لپامو باد کردم و نفسمون بیرون فرستادم و گفتم:
– عجب زندونی گیر افتادیم…اوووف…بیخی….
آتی بریم وسایلو بیاریم این سالن خراب شده رو تمیز کنیم…
•••شبنم•••)
سیب زمینی ها رو خورد کردم دادم کف دست آیلین که سرخ کنه…
نمیدونم این مسیح و یاشار غذاهای ایرانی هم میخورن؟
حالا خودشون ایرانی هستن!
مهمون هاشون هم میخوان غذای ایرانی به خوردشون بدن؟
…چه میدونم شاید این مهمون هاشون ایرانی نباشن!…
با آوای آیلین تکونی خوردم..
-شبنم دستم بنده میتونی برنج آبکش کنی؟
تیکه ام رو از کابینت ها گحرکت کردم و با یه تبسم مهربون بیان کردم:
-آره دونقوز من….چرا نتونم؟
کف دستگیره ها رو برداشتم و برنج رو آبکش کردم…
•••هانا•••)
خودمو و آتوسا وسایل رو آوردیم و گذاشتیم توی سالن…
نگاهی به سالن بزرگ کردم…
مبل های خاکستری رنگی با کوسن های آبی و یک میز بزرگ شیشه ای وسط و تی وی ای که روبروی مبل هشت نفره قرار داشت…
و میز و آینه که کنج سالن بود.
و پنجره ی بزرگی که پرده های خاکستری و آبی داشت…ست شده بود با مبل ها…
و وسایل دکوری زیادی هم توی سالن بود.
که انگاری گرون قیمت هم بودن….اممم…انگاری سلیقه هم دارن..
-هانا؟
همونطور که نگاهم توی سالن میچرخید بدون چشم دوختن به آتوسا اضافه کردم:
-جانم؟
– بیا تو برو آینه و وسایل دکوری رو تمیز کن منم جاروبرقی میکشم…
نگاهی به آتوسا کردم و لبامو کشیدم و اظهار کردم:
-باااووووشه!…
وسایل گردگیری رو برداشتم و رفتم سراغ آیینه و میز…
آیینه نیم قدی بود که روی میز قرار داشت و با حالت قشنگی دورش نقش و نگاری شده بود … میز و آیینه رنگشون ست بود.. و رنگ شیری بودن…
کهنه برداشتم و شیشه شور رو چند پیس به آینه زدم و کمی پاهامو بلند کردم تا بتونم آیینه رو دلنشین تمیز کنم…
بعد از آیینه سراغ میز راهی شدم و تمیزش کردم..
از اونجایی که من یه دختر شلخته بودم و اتاق خودم همیشگی شلخته و ریخت و پاش بود…
حالا دارم توی یک عمارت جای خدمتکار کار میکنم! و آیینه و میز برق میندازم..
نفس کشداری کشیدم و با خودم گفتم:
-بیخی هانی….تموم میشه…
مولین بابا میان دنبالت…از این عمارت میری و نگاهت این عمارت نمیبینه…
میز رو که تمیز کردم نگاهی به خودم تو آیینه … توی لباس خدمتکاری…
نگاه دقیقی به خودم انداختم توی آینه و با خودم گفتم:
-هانا تو همیشه چی میبیان کردی؟؟؟ تنها توی آیینه کسی رو میبینی که توی زندگیش دنبال هدف هاش بوده و اینکه به موفقیت برسه
… یه آدم رو توی آیینه میبینی که نمیترسه و تلاش میکنه برای تمایل داشته هاش!
..پس الان هه که مسیر حیاتم یکم منحرف شده خودت بار دیگر درستش میکنی…و دوباره تلاش میکنم برای هدفهات!…
بعد از اظهار کردن جمله ای که همیشگی به خودم امید میدادم و وقتی ضعف نشون میدادم به خودم میگفتم…
که در برابر مشکلات باز هم ناامید نشم وخودمو با این جمله قوی تر و قوی تر میکردم…
اشکی که از دیدهم چکید رو زود پاکش کردم و لبخندی به خودم زدم….
و بیان کردم اینم میگذره و همه چی میوفته رو غلتک خودش….
یکی از مجسمه های کوچیک روی میز رو برداشتم که یه خرس درحال غرش بود….
کمی با تعجب به مجسمه چشم دوختم و ابرومو دادم بالا و بیان کردم:
– عجب مجسمه ایه….خوشم اومد ازش
درحال تمیز کردن مجسمه بودم که چشمم از ایینه افتاد به گردنم….
کف دستام توی هوا خشک شد صورتم بهت زد و به خودم تو آیینه نگاه میکردم که یهو مجسمه از کف دستم افتاد و شکسته شد….
با صوتی شکسته شدن مجسمه توی کف دستم به خودم اومدم که قدمی از خورده های شکسته مجسمه فاصله گرفتم..
کف دستمو گذاشتم روی گردنم و زیر لب زمزمه کردم:
– نیست….نیست…گمش کردم..
بغض سنگینی افتاد توی گلوم که نتونستم مهارش کنم..
و قطره اشکی از دیدهم چکید…
با لبای لرزون بیان کردم:
– آخ…آخه کجا گمش کردم؟!؟
تایپیست :آتوسا
دوستان ما را در پیج اینستاگرام دنبال کنید…
elahe_keramatiii
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن