هرجور شده مصیبو مسیری کردم بره تا به کارهای خودم برسم.
اون همینقدر چرک و پست بود.پول بهش میدادن خودش روهم میفروخت خانواده اش که دیگه جای خود داشتن! الان هم تا چندتا اسکناس جلو دیدهاش تکون دادم یادش راهی شد من با تور عروس از وسط عروسی و ازپای سفره عقد فرار کردم یا اینکه خودش تو بازداشتگاه بوده!
پیاده رو پر بود از پسرهای خوشتیپ و خوش برو رو که حیف بود نگاهشون جز من سمت دختر دیگه ای بره!
شال رو همین طور آزاد گذاشتم بدون اینکه بندازمش روی شونه ام همین یه حرکت باعث شد پیاده رو شلوغتر از همیشه بشه…
پوزخندی زدم که یلدا از پی ام اومد و گفت:
-سّلی…چجوری عروسی رو پیزیرادی!؟هان!؟
با ناز و غمزه اظهار کردم:
-پشتم گرم بود!
سرشو تکون داد و گفت:
-آهااان! همینو بگو! پشتت گرم بود
-آره دیگه…پشتم گرم بود که هرکار قلبم تمایل داشت کردم!
مشکوک نگاهم کرد و پرسید:
-راستشو بگو…شاه ماهی گیر آوردی که اینجوری ریخت و پاش میکنی!؟
جواب پسری که از کنارم رد شد و یه دیدهک تحویلم داد رو با لبخند دادم و هموقت بیان کردم:
-نوووچ! اصلا فکر کن آره..به تو چه!
قلبخور نگاهم کرد و اضافه کرد:
-د اینقدر بی مرام نباش سُلی ناسلامتی ما رفیقیم…کف دست منم بزار توکف دست یکی یه جا بند بشم…
با نازی که بهش عادت کرده بودم و ناتمایل داشته تو راهی شدارم بود دیدهامو به سمتش چرخوندم و گفتم:
-چیکار کنم واست!؟ هان!؟
ملتمس اضافه کرد:
-یکی دوتا مشتری واسم جور کن.. جون تو یکی دو هفته اس یه مشتری هم نداشتم تو جیبهام شپش معلق میزنه!
محال بود کسی از کنارم رد بشه و تماشام نکنه اون لحظه هم یه پسر با متوجه شدنم راهشو کج کرد و صاف تو روم جلو اومد و هموقت موقع رد شدن یه شماره گذاشت تو سینه ام و گفت:
-تماس بگیر قربونت برم!
لبخند زدم و شماره ای که پسره گذاشته بود وسط سینه ام بیرون آوردم و نگاهی بهش انداختم.
فعلا فکرهای تازه ای توی سرم بود و ترجیح میدادم به اونجام یه استراحت کوچولو بدم برای همین شماره رو دادم دست یلدا و بیان کردم:
-بگیر! صید از من ماهی ازتو! نوش جون!
شماره رو ازم گحرکت کرد و بعد بااخم و تَخم و دلخوری اظهار کرد:
-گرفتی مارو!؟ اون به تو شماره داد نه من!
تبسمی معنی دار زدم و بیان کردم:
-یلدا…تو فکر میکنی واسه پسرا فرقی میکنه!؟ اونا فقط میخوان یکی باشه …جز این هیچ چیز دیگه ای واسشون اهمیت نداره..هیچی….
ظاهرا درست میگفت و این چتدروزگار اونقدر بی مشتری مونده بود که همون شماره رو هم غنیمت دونست و گذاشت توی جیبش.
لوند قدم برمیداشتم وهمین باعث شده بود یه گله پسر دنبالمون جاده بیفتن….
تو سرم بود حسابی اون یارو رو بتیغم.
یه شامگاه یاهاش بخوابم و یه فیلم پنهونی ازش بگیرم.
میتونستم باهمون بلایی رو سرش بیارم که سر بسیار ها آورده بودم و جیبمو پر پول کردم.
تو فکر بودم که پسر دیگه ای از کنارم رد شد و یه تیکه کاغذ گذاشت کف کف دستم.
تعدادشون همینجوری داشت بالا می راهی شد…
اونقدر شماره بهم داده بودن که میشد باهاشون جشن قهرمانی مسیر انداخت!
هرچی بهم داده بودن و دادم دست یلدا و گفتم:
-بسه! همه اش نوش جون خودت!
شماره روهارو برداشت و همه رو ریخت توی کیفش و بازهم با نارضایتی گفت:
-اینا که مشتری نمیشن! اینا به تو مشاره دادن حالا من یه کاره زنگ بزنم بگم چی!؟
با اینهمه تجربه هنوز اصول رو نمیدونست! البته اون در برابر من یه جورایی تازه کار به حساب میومد.
برای پایین راهی شدن از برامدگی پیاده رو در برابر نگاه های هیز مردهایی که از جلو میومدن دامن لباس رو بسیار دادم بالا و هممدت اظهار کردم:
-چندبار یه حرف رو بهت بزنم یلدا…تو در ذهنش گذراندی واسه مردا مهم کی رو بکنن!؟ نوووچ! اونا فقط میخوان بکنن…هممدت به همشون پیام بده تو مجازی…دوتا تماس تصویری با لباس ناجور ازت ببینن خودشونو واست جر میدن و هرچقد بخوای میزارن کف کف دستت تا بلکه بری پیششون یا اینکه بیان پیشت …
تازه تو که مکان هم داری…پس دوبل باهاشون حساب کن گل من! بگو خودتون بهم شماره دادین…به همین سادگی
پوووفی کرد و اضافه کرد:
-باااوشه!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن