رمان مونتیگو
معرفی رمان مونتیگو :
رمان مونتیگو نوشتهی سبا سالاری، روایت زیستن فوتبالیستی معروف است.
اروند ارم که طرفدار هاش بهش لقب مونتیگو دادن.
در رمان مونتیگو به قلم سبا سالاری، محبت و نفرت همانند طنابی باریک به نمایش کشیده میشه.
اروندی که جز نیلوفر هیچی نمیخواد.
نیلوفری که برای مونتیگو طلا…
طلای مونتیگو!
خلاصه رمان مونتیگو :
رمان مونتیگو به قلم سبا سالاری، داستان پسری به اسم اروند است که فوتبالیست معروفیه و طرفدار هاش بهش لقب مونتیگو دادن.
مونتیگو به معنی کینگ و پولدار است.
دلباختهی دختر عموی خودش نیلوفر میشه و…
نیلوفری که مونتیگو طلا صداش میکنه و از همه فراریه، جز اون…
مقداری از متن رمان مونتیگو :
مرد کلافه سر تکان داد
اروند ارم نشانی درستی از دختر نداده بود
حتی نام خانوادگی اش!
تنها یک اسم ” طلا ”
خدا میخبر داشت اصلا طلا اسم دخترک بود یا نه
با خودش خیال کرد شاید مردجوانی که برای اروند ارم کار میکرد و بادیگارد ها آقاجاوید صدایش میزدند سرکارش گذاشته اما بعید بود
لاالهالااللهِ آرامی زمزمه کرد و بلندتر ادامه داد :
_ طلا نبود؟!
نیلوفر با صوتیی لرزان زمزمه کرد :
_ طلا منم
مرد اخمکرد :
_ بیا جلو ببینم ، بیا تو نور
دخترک که جلو آمد تیز خیرهی صورت گریم شده اش شد
دیدهانش به نظر آشنا میآمد
همین چند دقیقه پیش در پارکینگ ورزشگاه با مردی دیدار کرده بود و حال تازه میمتوجه شد چشمان این دختر روبه رویش شامگاهاهت عجیبی به نگاه های اروند ارم دارد!
اروند که بعد از توضیحات و درمیل داشتِ جاوید از مرد نظامی ، با بیحوصلگی جلو رسیده بود و منتظر خیرهاش شده بود تا بداند تصمیمش چیست
کمکشان میکند یا خیر
مرد قبول کرده بود
اروند ارم خواسته بود!
معلوم بود که قبول میکند…
کف دستی به سر تاسش کشیده و رو به جاوید پرسیده بود اسم و فامیل دختری که میخواهند چیست
و اروند قبل از جاوید جواب داده بود
” بگو طلا ، خودش میشناسه!
نگاه دیگری به نیلوفر انداخت و بالاخره به حرف رسید :
_ اینجارو امضا کن میتونی بری
صوتی اعتراض دخترهای دیگر بلند شد
نیلوفر توجهی نکرد
جریان را میخبر داشت…
از همان لحظه ای که مرد طلا صدایش زد فهمیده بود و حال بیشتر از مدتی که خیال میکرد کف دست پلیس گیر افتاده اضطراب داشت…
با استرس امضایی روی برگه زد
هم خودش و هم مرد میدانستند امضا فقط برای نگاه کنجکاو مامورهای دیگر و اعتراض بقیهی دخترهاست و ارزش دیگری ندارد
خودکار آبی رنگ را سمت مرد گحرکت کرد و زمزمه کرد :
_ امضا کردم
انگشت اشاره اش جوهری شده بود
مرد سری تکان داد و به راه موزاییکی که به پارکینگ ورزشگاه میرسید اشاره زد :
_ برو
نیلوفر ملایم زمزمه کرد :
_ باشه
دختری از پشت سر اضافه کرد :
_ خب عمو از ما هم یک امضا بگیر بریم رد کارمون دیگه
دوستش پوزخند زد
گرمکن مردانه به تن داشت و موهایش را تراشیده بود :
_ نه مثل اینکه ماهم پارتی لازمیم
دختر ااما خندید :
_ از هیچی شانس نیاوردیم سوده
زن تشر زد :
_ ساکت باشید
مرد ادامه داد :
_ روحاللهی هرکی مونده رو سوار کن بریم
نیلوفر برای ثانیه ای سرش را سمت دخترها برگرداند
مرد هلش داد :
_ بجنب خانم وقت نیست
جلوتر مسیر افتاد و مرد هم پشت سرش وارد شد
وارد پارکینگ که شدند جاوید دوان دوان جلو وارد شد :
_ جناب بهشدت مخلصیم
نیلوفر زیرچشمی نگاهش کرد
جاویدِ جعفرنژاد
تنها دوست دوران کودکی اروند
تنها کسی که توانست با او کنار بیاید
اروندی که شبیه به بقیهی بچه های هم سنش نبود
همان پسربچه ای که همه را میترساند
همان که نیهاد و نیکان از او وحشت داشتند ، نامی نزدکیش نمیشد و نیلوفر….
نیلوفر با بقیه فرق داشت
نیلوفر از پسربچهای که با گردن سوخته و زخمی به خونهاشان آوردند نهراسیده بود
نه از چشم های سردش
نه از سوختگیهایش که بعد ها کمرنگ و کمرنگ تر شد
و نه حتی وقتی که نیمهشامگاه ها در خاموشی در راهروهای منزل راه میرفت و تا نزدیکی صبح نمیخوابید و از نظر نیهاد و نیکان وحشتناک بود
همه در بچهگی از اروند میهراسیدند و او هیچ وقت نوحشت کرده بود
حال همه چیز برعکس شده بود
در بزرگسالی همه به دنبال اروند بودند و او اما میترسید…
_ نیلوفر خانم
با صوتی جاوید از فکر بیرون رسید
جاوید همانطور که از کیف پولش تراول ها را بیرون میآورد با چشم به اتومبیل اشاره زد :
_ اروند منتظرتونه
لبش را با زبان تر کرد :
_ ممنون من خودم میرم خونه
مرد که لباس های نظامی به تن داشت تراول ها را در جیبش گذاشت و دخالت کرد :
_ با این تیپ که نمیشه دخترجون ، اگر آقای ارم نبودن من عمرا اجازه میدادم…
جاوید جمله اش را قطع کرد :
_ شما برید سرکارتون تا همینجاشم وقتتون رو گراهی شدیم
مرد چپچپ نگاهش کرد و سری تکان داد
دور که شد نیلوفر رو به جاوید گفت :
_ آژانس میگیرم
جاوید نگاهی به ماشین انداخت
میاطلاع داشت صبر اروند تمام شده
بعد از هر بازی که همهی بچهها دور هم جمع میشدند تنها او بود که به خانه میراهی شد و همهی تیم کنار آمده بودند با عادت های عجیبش
میخبر داشتند هر بازی یعنی شامگاه بیداری های اروند ، تمرین های سخت و خستگی های شمتوجه شدش پس سر به سرش نمیگذاشسریع
نیلوفر اما انگار فراموش کرده بود…
جاوید با خودش فکر کرد حق هم دارد
اروند سال ها بود منزلی عمویش را ترک کرده و تنها زیستن میکرد
اصلا شاید در این مدت نیلوفر پسرعمویش را نمشاهده کرده باشد
بادیگارد از ماشین پیاده شد و در را نیمهباز گذاشت
جاوید معذب اصرار کرد :
_ الان غلغلهست مگه ماشین پیدا میشه؟! میدونی چه جمعیتی اون بیرونه؟
نیلوفر پوف کشید
اگر از جاوید خجالت نمیکشید بیتوجه به اصرارهایش سمت مخالف برمیگشت و نمیایستاد :
_ فوقش زنگ میزنم به نامی یا …
صوتی اروند از داخل ماشین آمد :
_ سوییچ رو بده به من جاوید
نیلوفر مضطرب دست هایش را مشت کرد و جاوید دودل به اروند که از ماشین پیاده شده بود خیره شد
قرمزی نگاه هایش بیشتر شده بود و احتمالا سردردش هم همینطور
_ با این حالت میخوای رانندگی کنی؟
اروند بیتوجه به نیلوفر دستش را روی سقف ماشین گذاشت و نگاه بدی به جاوید انداخت :
_ چند بار گفتم بادیگارد دنبال من مسیر ننداز؟!
نیلوفر نگاهی به اطراف انداخت و یکی از درهای خروجی را با چشم پیدا کرد
خودش را چندسانتی متری عقب کشید و فکر کرد با توجه به اینکه با هم بحث میکردند اگر ملایم ملایم دور شود تا مدتی که متوجه نبودش شوند چه قدر دور شده
جاوید تسلیمآمیز کف دست هایش را بالا برد و ریز خندید :
_ بابا تو این جمعیت معلوم نیست کی به کیه نمیشه که بدون بادیگارد بیایم و بریم . فقط شامگاهایی که بازی داری تحمل کن دیگه . الانم هرجا میخواید برید بگو رو چشمم خودم میبرمتون
اروند بیحوصله تکرار کرد :
_ سوییچ
جاوید کلافه سر تکان داد و سوییچ را در هوا برایش پرت کرد
اروند سمت در راننده حرکت کرد و بدون اینکه نگاهی به نیلوفر بیندازد اظهار کرد :
_ سوارشو
نیلوفر اخم کرد و به جاوید و بادیگارد ها خیره شد
امیدوار بود منظورش آن ها باشند ولی انگار اینطور نبود
اروند در راننده را باز کرد ، کف دست راستش را روی سقف ماشین گذاشت و قبل ازینکه سوار شود محکم تکرار کرد :
_ سوارشو طلا.
نحوه تهیه و مطالعه رمان مونتیگو :
https://t.me/joinchat/TLmjc-eNJrnItACs
بیوگرافی سبا سالاری :
خانوم سبا سالاری نویسندهی نسل جوان است که تا به الان شش رمان خواستنی نوشته و طرفدار های خاص خودش را دارد.
خانوم سبا سالاری نویسندگی را از چهارسال پیش شروع کرده و اامان رمانش اکالیپتوس بود که موضوع نسبتا دلپذیری دارد.
آثار سبا سالاری :
رمان مونتیگو
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن