اما حرفش با بوسه ای که به لبانش خورد متوقف شد.
– بحث جدی باشه واسه بعد! الان قلبم میخوادت!
ملورین دستش را تخت سینه همسرش گذاشت و برای این که کمی ناز بیاید به عقب راندش.
– برو اون ور ببینم میخوام یکم بخوابم به اندازه کافی مولینت خسته ام کرده!
محمد او را در آغوشش فشرد:
– چرا نمیای ماساژت بدم خوب؟!
ملورین که متوجه شیطنت درون لحنش شد با خنده تیشرتش را درآورد که عین همواره نگاهان محمد برق زد:
– بفرما ببینم چجوری ماساژ میدی!
#پارت325
روی پای محمد دراز کشید و محمد با دستان گرم و مردانه اش شروع به مالیدن کمرش کرد.
سعی میکرد زیاد فشار به کمرش وارد نکند تا کمرش درد نگیرد!
ملورین خسته گفت: وای بهشدت خوابم میاد!
محمد کف دستانش را داخل موهای ملورین برد.
– بخواب فدات شم من!
ملورین دوست نداشت بخوابد! دلم میخواست تا خود صبح بیدار بماند و خیره صورت محمدش شود! حس میکرد الان که جلوی بقیه از او طرفداری کرده است برایش دوست داشتنی تر شده است!
اما نوازش ساکت محمد این اجازه را به او نمیداد!
محمد ارام دستش را لای موهای ملورین کرد و بدنش را نوازش کرد.
و ملورین هم چقدر از این نوازشش لذت میبرد!
لب های خیس و نم ناک محمد که روی لب های ملورین جای گرفت، ملورین تکانی خورد و خواب و بیدار بوسه اش را جواب داد.
محمد خمار لبان معشوقه اش بود! معشوقه ای که با تمام وحود سختی ها به پای او مانده بود و حتی با او بخاطر مادرش دعوا میکرد که بی احترامی نکند!
چه چیزی از این دلنشین تر؟! احترامی که ملورین به بقیه میگذاشت هم جذاب بود…
#پارت326
و چقدر شیفته او میشد، اویی که با همه بی احترامی هایی که مادرش به او کرد! به تازه عروس آن خانواده باز هم چیزی ناضافه کرد…
میدانست که چنین دختری نسیب هر کسی نمیشود و بیشتر قدر او را میخبر داشت!
موهای قلببرش را ارام از صورتش کنار میزد و مجدد صورتش را میبوسید.
میخبر داشت ملورین چقدر این حرکتش را دوست دارد و آرامش میگیرد!
ملورین را سفت در آغوش گحرکت کرد و خودش هم خمار خواب بود، با بوسه شیرینی که زیر گوشش خورد تکانی خورد و در خواب لبخند زد.
هر تو در ساکتشی خوابیده بودند که بهیکباره تلفن همراه محمد زنگ خورد و دل ملورین هم لرزید!
دلشوره ای از سر شب ولش نمیکرد! چون میدانست اگر بلایی سر مینو بیاید به محمد زنگ میزنند نه او…
با شتاب از خواب پرید و نگاهی به تلفن هممسیر که در حال خودکشی بود نگاه کرد.
محمد هم چند لحظه بعد از او بیدار شد زیرا خوابش هنوز عمیق نشده بود، نیم نگاه خماری به ملورین انداخت و با خمیازه ای که کشید تلفن همجادهش را برداشت.
– کیه این موقع شامگاه آخه؟!
محمد شونه ای بالا انداخت و قلب ملورین عین سیر و سرکه میجوشید.
دلش دلواپس مینو بود، و میدانست هر وقت چنین حسی دارد یعنی مسیبتی در جاده است.
قلبش میتمایل داشت این عادتی که موقع شرایط استرسی ای قلبرد از بین ببرد اما میاطلاع داشت که نمیتواند این کار را بکند!
نمیتوانست فکر های منفی نکند! نمیتوانست…
#پارت327
از خدا گلگی داشت که چرا نمیتواند یک روزگار را به خوبی و خوشی حیات کند.
حال که فرشته ای عین محمد پیشش بود خواهرش را داشت از کف دست میداد و با هر حرکتی، دلواپس بود که او را از دست بدهد!
– الو بفرمایید؟!
– از بیمارستان؟!
محمد که حال ملورین و تپش دل های بی قرار ملورین را مشاهده کرد، بهسرعت بخاطر این که اذیت نشود تماس را روی اسپیکر گذاشت.
– میمیل داشتم بهتون اطلاع بدم که مینو اصلا حالش خوب نیست، من خواهرشون رو متوجه شدم انگار خانم شماست گویا حال و احوال خودشونم زیاد خوب نبود میخواید این حرف من و بهش نگید اما دیگه از کادر درمان ما دیگه کاری برای مینو بر نمیاد!
محمد هم به اندازه مینو جا خورد، شاید به قول آن پرستار نباید همچین چیزی را به ملورین میاضافه کرد اما او از قبل تماسش را روی قد بلند گو گذاشته بود!
کف دستش را با کلافگی محکم روی صورتش کشید. هنوز حتی درست حالش جا نیامده بود و این تماس از کجا آمده بود؟! اصلا مینو چرا یک دفعه حالش بد شده بود؟!
درک نمیکرد که حیات اش به یک باره بهم ریخته بود.
صدایش را صاف کرد و کمی عصبی شد:
– یعنی چی خانم این حراهی شدون؟! اگه شما نمیتونید کاری کنید دقیقا کی میتونه اونو درمان کنه؟!
– اقای محترم لطفا آروم باشید و بیاید بیمارستان تا در موردش اطلاعات بیشتری بدیم و این اواخر بیشتر کنار این طفل معصوم بمونید! خداحافظ!
#پارت328
ملورین گویا حتی پلک هم نمیزد، انقدر حالش بد شده بود که فقط محمد درکش میکرد!
محمد گوشی اش را به گوشه ای پرتاب کرد و طرف ملورین راهی شد.
– ملو حالت خوبه؟!
خواهش میکنم حرف بزن باهام!
ملورین سرش را درون دستش نگه داشت و این چند سال عیت فیلمی از جلوی دیدهانش میگذشتند!
کمی بعد به خودش که آمد، محمد مدام او را تکان میداد و آوایش میزد.
بازوی مردانه محمد را چنگ زده و با نفس نفس و حال بد لب زد:
– خواهش… خواهش میکنم…. من و ببر بیمارستان محمد! نمیتونم…. نمیتونم دوریش و تحمل کنم!!
محمد بهسرعت همسرش را در آغوش گحرکت کرد و دیده بست، انقد حرف های کسی که زنگ زده بود یک هویی بود که هر دو کنترل خود را از کف دست داده بودند!
محمد سریع آماده شد و کمک ملورین هم کرد، ملورین انقدر حالش بد بود و بی تابی میکرد که محمد هم دست و پایش را گم کرده بود!
به سرعت به سمت بیمارستان رفتند و ملورین هم با گریه و زاری به سمت اتاق مینو رفت.
– ملو صبر کن خواهش میکنم!
ملورین!
اما دیر شده بود، صوت کردن های محمد فایده ای نداشت!
ملورین جای خالی و تخت خالی و اتاق خالی مینو را دید و وحشت زده تر شد!
#پارت329
محمد به او رسید و سعی کرد ساکتش کند!
– ملو میشه آروم باشی؟! اینطوری میخوای بری مینو رو ببینی؟! جفتتون اذیت میشید…
همان موقع یکی از پرستار ها از راه رسید و به محمد نگاهی انداخت.
-این دختر کوچولو که داخل این اتاق بستری بود دختر شما بود؟! بردنش اورژانس! حالش اصلا خوب نبود…
اشک با شدت بیشتری از چشمان ملورین به پایین ریخت.
– محمد چه بلایی سر خواهر کوچولوم اومده آخه؟!
محمد در حالی که خودش هم با فروپاشی روانی فاصله ای نداشت لب زد:
– بیا بریم پیشش ملو!
***
ملورین با چشم های اشکی و محمد با حالی خراب خیره مینویی بودند که جسم کوچکش زندانی صد ها وسیله برقی شده بود!
محمد با دکتر مینو صحبت کرده بود و گویا از آن ها دیگر کاری بر نمیامد!
لعنت به توده بد خیم که درمانی نداشت.
ملورین که نمیتوانست همچین صحنه هایی را ببیند به سمت نماز خانه راهی شد…
میدانست بعد از این همه مدت سرش پیش خدایش پایین است ولی مگر کسی را داشت؟!
شاید لازم بود باز هم بگوید مینو تنها کسش بود! شاید لازم بود باز هم بگوید که از او ممنون است که محمد را به او داده بود!
وضو گرفته وارد اتاقک نماز خانه شد و بعد از پوشیدن چادر و برداشت مهری کف دست به دعا شد.
#پارت330
نفهمید تا چه مدت نماز و دعا خواند و تا چه حد صدای گریه اش کشیده شد که نام خود را از زبان محمد گوش داد…
– ملورین؟ قربونت برم اینجوری گریه نکن!
ملو؟!
ملورین که حالا با حجم زیاد گریه و دعاهایی که خوانده بود ساکت تر شده بود دشتش را زیر چشمای خیسش کشید و اشک هایش را پاک کرد، به ساکتی اضافه کرد:
– بیا تو محمد کسی نیست اینجا!
محمد قدم به داخل گذاشت و برای هزارمین بار بخاطر وضعیت ملورین دلش درد گراهی شد.
حاظر بود خودش هر زجری را تحمل کند اما ملورین آسیب نبیند!
– حالت خوبه فداتشم؟! برات غذا گراهی شدم هیچی نخوردی تو این مدت! بگیر یه چیزی بخور ضعف میری ها.
ملورین تبسم غمناکی زد و بی مقدمه محمد را بغل کرد.
میدانست که چنین جایی عمومی درست نیست که او را بغل کند حتی اگر شوهرش باشد!
اما این مدت آن قدر درگیر مینو شده بود که محمد از بادش رفته بود و در این مدت تنها کسی که پشت ملورین بود او بود!
– مرسی که تو این روزگارای سخت کنارم هستی محمدم! من تورو نداشتم چی کار میکردم؟!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن