محمد گویا دوغ در گلویش ماند، ملورین هیچ وقت تا این حد گیر سه پیچ نمیشد.
اما شانس او ملورین روی این بحث به شدت تاکید داشت.
با دستمالی دور دهانش را تمیز کرده و پلک زد:
– نه هنوز عزیزم وقت نکردم، درک میکنم بهشدت دلواپسی اما واقعا مضطربیت بی مورده ها!
شاید دلخور میشد اما واقعیت را اضافه کردم.
– ولی با برادرم حرف زدم.
– اون چی اظهار کرد؟!
– اضافه کرد کاش قبل از این که عقد میکردی حداقل به مولین میاضافه کردی ولی نمیفهمه مشکل من مولینه!
ملورین از روی صندلی قد بلند شده و لب زد:
– من خیلی دلواپس این موضوعم…
محمد با تبسمی قلبگرم کننده کمی صنقلبی را عقب کشید و به رون پایش ضربه زد.
ملورین که منظورش را متوجه شد روی پاهای شوهرش قرار گرفت و سرش را به سینه محمد تکیه داد.
– دلواپس نباش، همیشه معذرت خواهی راحت تر از اجازه گرفتنه!
ملورین ریز ریز از شوخ طبعی محمد لبخند زد.
#پارت237
– نمیخواد زبون بریزی محمد، میدونم درستش میکنی!
محمد محو شده بر خنده ملورین تکه مویی که روی صورت ملورین افتاده بود را پشت گوشش انداخت و با تبسمی عمیق پیشونی اش را بوسید.
ملورین از نگاه زیبای محمد خنده اش قطع شد و خیره شوهرش ماند.
ممکن بود مینو دوباره از اتاقش بیرون بیاید و آن هارا نزدیک بهم ببیند…
ولی دیگر برای ملورین مهم نبود تا کی میتمایل داشت وجود شوهرش را پنهان کند؟!
مگر نباید هر وقت و هر ساعتی او را دوست میداشت و به او توجه میکرد.
ملورین آهسته آرام فاصله را به صفر رساند و لب های محمد را بوسید، محمد همواره که نمیتوانست خودش را در حضور دخترک کنترل کند باسن ملورین را گحرکت کرد و همین طور که لب هایشان همدیگر را فتح میکردند به سمت اتاق خواب راهی شد.
به تخت که رسیدند ملورین بوسه ای روی لب هایش زد و کمی از او فاصله گراهی شد.
– به نظرم بقیش باشه واسه شامگاه، چون الان قلبم میخواد برم گردش!!
محمد که حال دیده هایش خمار شده بود ابرویی بالا انداخت.
#پارت238
دستانش را دور تن ملورین محکم کرده و لب زد:
– خانومم میخوای اذیتم کنی؟!
قلبش برای صدای مردانه شوهرش رفت اما سعی کرد کم نیارد.
دیدهانش را مظلوم کرد و لب زد:
– دلت میاد اامان روزگار عقدمون همش خونه باشیم؟!
منتظر جوابی از جانب محمد نشد و از زیر کف دستانش فرار کرد.
– تا من آماده میشم یه دوش بگیر!
محمد که حسابی توی ذوقش خورده بود پوفی کشید و بالشت را سمتش پرت کرد که ملورین هم با خنده جا خالی داد.
– مگه این که کف دستم بهت نرسه ملو!
ملورین در حالی که میریز خندید به سمت حمام حرکت کرد و بعد از درآوردن لباس هایش با لباس زیر، زیر آب از حرکت ایستاد.
با صوتی در حمام نگاهان بسته اش را باز کرد و با متوجه شدن محمد هینی از ترس کشید.
محمد همین طور که تیشرتش را از سرش در میآورد لب زد:
– چرا وحشت کردی بیبی؟!
ملورین آب را تنظیم کرد و بیان کرد:
– اومدی دو تایی حموم کنیم؟!
محمد نیشش باز شد.
– آره بیان کردم فیض کافی رو از این مروارید کف دست نیافتنی ببرم!
ملورین انگار که حرف محمد به مزاقش خوش رسیده باشد قهقه ای زد و آغوشش را برای محمد باز کرد.
#پارت239
محمد هم از خدا میل داشته به آغوشش حرکت کرد و ملایم کف دستش را روی غزن لباس زیر دخترک گذاشت.
– اصل کاری رو گذاشته بودی واسه من! نه؟!
ملورین با لذت و شیطنت اهومی زمزمه کرد که محمد طاقت نیاورد و لب هایش را به لب های دخترک چسباند، در همان حالت هم لباس زیرش را در آورد.
– کاش این لحظه ها تموم نمیشد!
محمد این را گفته و لباس زیر ملورین را داخل سبد لباس ها انداخت.
ملورین کف دستش را روی بدنش کشید و با ناز خدا دادی اش لب زد:
– در جریانی که تا آخر عمر ولت نمیکنم و باهمیم؟!
محمد دستش را نوازش وار لای موهای دخترک کشید.
– باور نمیشه! انگار همه اش خوابه…
– اما اگه خوابه من یکی که دلم نمیخواد بیدار شم!
– باورش سخته اما واقعیته…
محمد پیشانی اش را به پیشانی ملورین تکیه داد و خیره چشم های دلربایش شد.
– کاش این پروژه جدید زود حل و فصل شه بیام در قلبت بیست چهار ساعت نگات کنم!
ملورین ریز ریز خندید و با نوک انگشتانش خط های فرضی روی کمر محمد کشید.
– پس راضی کردن مولین بابات چی!
#پارت240
سرش را عقب برده و نگاه بسته پوفی کشید.
– ملورین! داری کلافم میکنی دختر چند بار باید توضیح بدم بهت؟!
ملورین ریز خندید و دست نم دارش را روی تن و بدن همسرش کشید.
– عصبی نشو داشتم شوخی میکردم!
محمد پوفی کشید و با خشونت کمر ملورین را چنگ زد.
نمیفهمید چرا هر لحظه شوق و هوس این تن بلورین را داشت.
بی طاقت گردنش را بوسید و کم کم بوسه هایش آوا دار شد.
ملورین مطمئن بود جای این بوسه های داغ و خیس کبود میشود!
اما وقتی خودش هم از لذت بی هوش میشد چگونه جلوی محمد را میگحرکت کرد؟!
به سختی دستانش را به کمر محمد رساند و کمر محمد را چنگ زد.
– آی… محمد… آروم تر!
محمد مست شده لب زد:
– الهی قربون اون صدات بشم من! فدای نازت خانومم!
لبش را میان دندان هایش گحرکت کرده بود تا لااقل صدای ناله هایش را کنترل کند!
#پارت241
به سختی از محمد جدا شده و کف دستش را به دیوار گراهی شد.
محمد میدانست که باید عقب برود ولی نمیتوانست و همین نقطه ضعف تمام این روزگار هایش شده بود.
ملورین آب دوش سرد را باز کرده و برای این که ساکت تر شود زیرش ایستاد.
محمد اخمی کرد، بخاطر زیر بار نحرکت کردن یه رابطه سرپایی حاضر بود چنین کاری کند؟!
کف دستی داخل موهایش کشید و از ملورین فاصله گراهی شد.
– همش پنج دقیقه ای آرومت میکردم بیب! لازم به این کارا نبود.
ملورین لبخندی زد و بوسه ای روی گونه اش کاشت.
– میشه غمگین نشی؟! خودمم داشتم میمردم اما محمد جونم من اندازه تو توان ندارم بعد هر رابطه مون باید چند ساعت بخوابم…!
راست میاضافه کرد! چرا محمد حواسش به این مسئله نبود؟! کلافه اخمی کرد.
– درست میگی ملو، ببخشید اگه اذیت شدی…
ملورین سرش را به دو طرف تکان داد و با دیدهکی لب زد:
– اشکال نداره شب جبران کن…
با تمام شدن جمله اش سریع از حمام بیرون زد، محمد مات و هیران وسط حمام ماند..!
#پارت242
محمد از شیطنت دخترک لبخند زد و بعد از دوشی که گحرکت کرد سمتِ کمد راهی شد و لباس هایش را پوشید.
آوای بحث بین ملورین و مینو به گوشش میرسید و همین هم باعث لبخندش شد.
همین طور که دکمه سر آستین پیرهن سفیدش را میبست از در بیرون زد.
– ملو؟ آماده اید؟!
ملورین به زور لباسی را تن مینو کرد و با تبسم قد بلند شد.
– بله، هم من! هم آبجی خوشگلم…تو چی…؟!
وقتی نگاهش به محمد افتاد، حرفش را ناتمایل داشته قطع کرده و بزاق دهانش را به سختی قورت داد
با این که محمد پیرهن ساده و سفیدی پوشیده بود ولی به شدت روی تنش نشسته بود.
دیدهانش پر از عشق بود و تبسم بر لب داشت.
– عاشقیم این لباسه اوکیه پوشیدم؟!
ملورین با لبخندی از سر عاشق شدن لب زد:
– نه عوضش کن! چون بهشدت زیبا شدی…!
محمد به طرف ملورین رفت و با ذوق نگاهش کرد.
– الهی من قربونت برم که انقدر زیبا حسودی میکنی!
مینو که این روی محمد و ملورین را ندیده بود با تعجب به هر دو نگاه میکرد، انگار که صحنه عجیبی متوجه شده بود!
#پارت243
نه پدر و مادری داشت که بهم محبت بورزند و نه تا حال چنان صحنه هایی دیده بود.
ملورین اول میخواست جلوی مینو رعایت کند اما تا کی از شوهرش دوری میکرد؟!
اگر مینو حس میکرد ملورین و محمد چیزی را از او پنهان میکنتد وضع بد تر میشد پس قصد کرد جوری نشان دهد که مینو بفهمد این کار ها زبان عاشقی و علاقه است!
پس تبسم نازی بر لبانش را نشاند و محمد را کوتاه بغل گرفت، در حضور نگاه پر تعجب آن کودک لب زد:
– بریم مینو جان؟ این لباسه بسیار بهت میاد…
مینو کم کم خودش را جمع کرده و تبسم زد.
آن دل کوچکش عاشق مشاهده کردن تبسم خواهرش بود.
محمد در طول مسیر دسته گلی برای ملورین خرید و ملورین سر از پا نمیشناخت…!
محمد به سمت ویلایش که خوب میخبر داشت بهترین آب و هوا را دارد حرکت کرد و بعد از مدتی رسیدند.
مینو محو ویلا شده بود و از خوشحالی حتی نمیتوانست روی پاهایش بند شود.
پاهای کوچکش را با ذوق لب استخر گذاشته و زیر آب میزد.
ملورین ظرفی را از داخل ماشین برداشت و رو به مینو لب زد:
– مواظب باشیا خطرناکه!
محمد تک خنده ای زد.
– ولش کن فوقش خودم میپرم تو آب نجاتش میدم.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن