رمان مقهور پارت ۲۸

حرص می خورد طلایی که می داند او بلد بود ولی نمی تواند اثباتش کند
– بلد بودی،گولم زدی
الوند ولی با غرور سر بالا می گیرد و با انگشت به جلو اشاره می کند
– باختی دیگه دبه نکن
– بار دیگر … بچین دوباره بازی می کنیم
الوند نمادین به پیشانی اش می کوبد
– سه بار باختی صد بار دیگه‌م بازی کنیم می بازی … در اوج خداحافظی کن به نفع هر دوتامونه
دخترک خنده اش می گیرد … راست می اظهار کرد … دیگر داشت زیادی باخت می داد
کشیده می شود و مغموم کنار مرد روی زمین می نشیند … همانطور تکیه داده به پایه ی مبل
– اما قبول کن کلاه سرم گذاشتی … بلد بودی
صورت مرد از همان اول چرخیده بود روی دخترک … قشنگترین تصویر این روزهایش را می بیند
کاش با همان شوخ طبعی،مسخره اش می کرد اما اینگونه جدی حرف نمی زد
– قلبم می بیان کرد بباز تا پیش خودش ذوق کنه … عقلم عاقله اظهار کرد کم اذیتت می کنه؟بزن صد بار ماتش کن … مقصر خودتی
نگاه حرصی طلا تغییر کرده … چشمانش آماده ی دلگیر شدن بودند … اما غم نگاه الوند …!
– به خاطر همین دروغ اضافه کردی بلد نیستی … چرا همون الوندِ باهوشی که این‌کارای احمقانه رو نمی کرد نمیشی؟ … من با اون دیو دو سر بیشتر کنار میومدم!
هر دو غمگین اند … ولی طلا نمی خواهد ابراز کند … ترجیح می دهد امشامگاه را سرخوش باشد … نمی داند چرا!
الوند سواستفاده می کند و نزدیک می شود
– حلبی من حالم خوش نیست … اامان باره که یه نفر اینطوری تخریب شخصیتیم می کنه و دلم فقط می خواد بغلش کنم … حالم خوش نیست بی وجدان … داری یه کاری با من می کنی که یزید با ولیم حسین نکرد!
مثالش دندان های طلا را نمایان می کند … این همه درماندگی اش واقعا خنده دار است
– یه وقتی بهت می بیان کردم الوندِ کافر … بیان کردی ولیم حسین یادم اومد
صورت مرد درهم می شود
– من کافرم؟ … تو کافری … الان هر روحانی بیاری بشینه وسط ما می بینه من مسلمونم تو کافر
طلا عمیق تر می خندد … امشب عجیب بود … دخترک مرد کنارش را دوستِ قدیمی ای می دید که باهم حرف های احمقانه و مسخره می زنند
به‌آرامی به شانه ی الوند می کوبد
– بهت نمیاد این مظلوم نماییا … اینجوری نگام نکن با اون نگاهات
مرد محو خنده ی زنی است که قلبش را عجیب،بی هوا ربود
– چجوری؟کلا همین شکلی نگا می کنم،چیکار کنم؟حرف می زنی به جات دیوارو نگاه کنم؟
– آره
اخم می کند الوندی که کمر همت بسته برای به کف دست آوردن قلب دختر
– نمی خوام
طلا با خنده کوسن مبل را به‌آرامی به بازوی سفتش می کوبد
– پس چرا از من می پرسی وقتی می خوای کار خودتو بکنی؟ … در ضمن … دروغ نگو نگات کلا این شکلی نیست … دروغگو
الوند نفس عمیقی می کشد و دست دور شانه های طلای قیمتی اش حلقه می کند
– تو رو همچین یه نمه قلبی تر نگاه می کنم … همینو می تمایل داشتی بگم دیگه … خنده داره؟بخند … بخند طلا خانم … فعلا تو بخند،وقت خنده های ماهم می رسه
طلا به‌یک‌بارهی خنده اش بغض می شود
یادش افتاده … جادهی جز الوند ندارد … او تا آخر عمر شوهرش است … حتی اگر دوستش نداشته باشد … حتی اگر به عنوان همسرش ابداً او را نپذیرد
الوند به سرنوشت طلا گره خورده … جاده گریزی نیست
ولی جهانی الوند متفاوت است … تنها چیزی که اکنون از این جهان می خواهد بوسیدن لب هایی است که قلبش را از جا کنده
مخمور و داغان نگاهشان می کند … قبلا بوسیده بود … یک بار … دقیقا همان یک بار مرگباری که دخترک جای بوسه اش را پاک کرد و او را تا مرز جنون برد
می خواهد ببوسد … این بار با دلش … بوسه ای که هیچ هورمون مردانه ای در خواستنش دخیل نیست ..‌. فقط و فقط حرف دل است
میل داشته ی لب های مردانه ای است که هوس لب های دخترکِ نابابِ طایفه ی رساما هارا کرده
سرش خم می شود و انگار طلا مهربان تر است
اامان قدم برای یک بوسه ی الوند کش برداشته می شود … لمس بینی ها!
کمی مانده … فقط کمی تا برآورده شده آرزوی امشامگاهش
کاش می توانست صدای ظریف و زنانه اش را قتل عام کند
– گفتی دیگه بدون اجازه‌م این کارو نمی کنی!
کاش خودش را دار بزند
یا اصلا داد بزند گور پدر من که چنین حرف بی اساسی زدم … اما نمی تواند که …
مظلوم تر از هر مدتی خیره ی نگاه های سردِ طلا می شود … فقط چند میلی متر مانده … فقط کمی باید تلاش کند
– اجازه هست؟
این نگاه ‌.‌‌.. این تیله های سبزِ تیره ای که در قرمزی می سوزند … قلب هر رهگذری را به دست می آورند الا طلا!
او زن است … دوست دارد توسط مردی بوسیده شود که عاشقش است
او حتی از ضحاک هم بی رحم تر است امشب
– نه!
سر مرد سقوط می کند روی شانه ی نحیفی که می لرزد … آرزوی کسی را نابود کردن هنر بود؟
کف دست خودش نیست ‌‌‌… نمی تواند سرش را کشیده کند
لب هایش باز می شوند تا از بی رحمیِ دختر گله کنند که نطقش بریده می شود
طلایی که تلاش می کند یک قدم برای زندگی ای که تحمیلش کرده بودند بر دارد و سرش را روی موهای مرد خم می کند … صورت او را از روی شانه اش پس نزد!
– فعلا فقط می تونم یه شونه بهت قرض بدم
نمی فهمد این برای الوند حکم جهانرا دارد؟ … شانه ی نحیفی که پذیرای صورتش شده جهانیی است برای خودش!
یک قدمی که طلا برایش برداشته از هزار قدم هم ارزشمند تر است
– داری کارتو با این گول زدنت ماست مالی می کنی؟ … خودم می خوام کلاه بره سرم حواست باشه
لبخند امشامگاه از لب ها قرار نبود برود
الوند دیده می بندد … می خواهد بخوابد ‌… خوابی که امنیت را فریاد می کشد … امنیت آغوش دخترک برای اویی که میان نامردها دست و پا میزد حکم کنج را دارد
طلا با خنده لب می گشاید
– سه بار باختم … واقعا بدجنسی
جوابی نمی شنود و سر خم می کند
– الوند؟
جوابی نمی شنود
الوند بسیار وقت است که بچه شده … می خواهد بخوابد … روی شانه ای که بوی امنیت آن مستش کرده
– خوابیدی؟ … خوابش برد؟ … همین دو ثانیه؟ … وا!
شانه اش را یک شب قرض داده … الوند باید بیشترین استفاده را ببرد دیگر!
****
صوتی زنگ موبایل نگاه هایش را به سختی باز می کند
می خواهد سر قد بلند کند و تازه متوجه می شود روی شانه ی دخترک خوابش برده
هراسان و با عجله کف دستش را کنار بدنش برای پیدا کردن موبایل می گرداند
همین که آن را پیدا می کند دکمه ی کناری را می فشارد … عروسکش خواب است … نباید خوابش به هم بخورد
به‌آرامی و با احتیاط سرش را از روی شانه ی دختر بلند می کند … کف دست خودش نیست کف دستِ نافرمانی که تمام صورت نحیف طلا را در بر می گیرد
همانطور خوابش برده بود … شانه اش را از الوند نگراهی شده بود … مگر از این کف دستاورد بالاتری هم هست؟
پوست لطیف دختر کف کف دستِ زمختش را نوازش می کند
دیوانه ی همه چیزش شده … پلک هایی که مژه هایشان به کشنده ترین حالت ممکن سایبان ساخته اند … گونه های سرخ و بینیِ کک و مکی اش … لب ها … لب های صورتیِ برجسته ای که به کشنده ترین حالت ممکن ساخته شده اند
محو زن موردعلاقه اش است و موبایل احمق مجدداً زنگ می خورد
تند تماس را قطع می کند و با احتیاط سر دخترک را به پایه ی مبل تکیه می دهد
ساعت دیواری چهار و هفده دقیقه ی بامداد را نشان می دهد … چه خبر است که این ساعت تلفنش زنگ می خورد؟
موبایل به دست مسیریِ حیاط می شود
شماره ای که حواسش را به کار می اندازد … سیامک!
قطعا اتفاق مهمی افتاده
آیکون سبز رنگ را به طرف راست می کشد
– چه مرگته نصف شامگاه؟باز چِت کردی؟
صوتی پشت تلفن حرف های نابود کننده ای می زنند
– الوند بزرگ آقا مرده
مرد مات می ماند
– چی؟
می پرسد … شاید شوخی باشد … شاید اصلا سیامکِ معتاد در حال طبیعی اش نباشد … شاید …
– بزرگ آقا … بزرگ آقا سکته کرد … مرده الوند
تلفن هممسیر از کف دستش سقوط می کند
بزرگ آقا ‌… مرده؟!
این ساعت … این وقت … خبر مرگ بزرگ آقا را به دوش می کشد؟
با عجله و سراسیمه به داخل می دود
– طلا … طلا قد بلند شو … طلا عزیزم قد بلند شو
طلای بیچاره به‌یک‌بارهی می پرد … وحشت زده ساعد مردِ مضطرب که جلویش نشسته را می گیرد
– چیشده؟
الوند اما با هیچ صبری … عجولانه ‌… می دود و فقط سوئیچ ماشین را بر می دارد
– باید برگردیم … زودباش … فقط لباس بپوش
طلا حیران و وحشت زده از جا بلند می شود
– چیشده الان؟
چهارستون بدنش با جمله ی یک دفعه ای مرد می لرزد
– بزرگ آقا مرد!
****
بطریِ آب را درون سطل زباله می اندازد و می چرخد به سمت مزارِ مردی که گمان می کردند حتی مرگ هم چاره اش را نمی کند … بزرگ آقا!
همه رفته اند … کسی نیست دیگر … به جز مرد قد بلند قدی که همانجا،درست کنار قبر از حرکت ایستاده … سر تا پا سیاهپوش
دخترک آهسته قدم بر می دارد و کنار الوندی که دردِ دیدهانش سر به فلک می کشد می ایستد
– کسی نیست … همه رفتن … می تونی از ته قلب گریه کنی
ساعت هاست صحبت نکرده … ساعت هاست که غرق دنیایی است که غمِ آن از نگاهش به بیرون تراوش می کند
– از اینکه هم خونش بودم حالم بهم می خورد … از اینکه بهم می اضافه کردن نوه ی بزرگ آقا نفرت داشتم … ولی … نمی میل داشتم بمیره … نمی تونم تحمل کنم … نمی خوام آزرده باشم … اما دارم از درون آتیش می گیرم
او می گوید و این طلا است که با حزن حرف هایش غمباد می گیرد … الوندِ غمگین را به‌شدت دیر شناخته!
– هنوزم از اینکه هم خونشم حالم بهم می خوره … همین خونِ لامروت حالمو بد کرده … این خونِ که می خواد بمیره نه من!
تمام وجود طلا غمسوز می شود … الوند عزیزش را از کف دست داده و آزرده بودن را بلد نیست
از کف دست دادن فردی که با او رابطه ی خونی داشته باشی غمِ عمیقی بر جانت می گذارد،حتی اگر از او متنفر باشی
دخترک،مرد را نیازمندِ همدردی می بیند
کف دست روی شانه ی الوندِ فروپاشیده می گذارد
– نمی تونم حرفی بزنم زیرا من چیزی رو که داری تجربه می کنی تجربه نکردم … هیچکس اینجا نیست … می تونی بدون خجالت گریه کنی الوند!
چه انتظاری دارد از الوندی که بعد از مرگ مادرش اشکی برای ریختن ندارد؟ … الوند سنگقلب ترین بود … بی عاطفه ترین … بی احساس ترین … و در عین حال رنج کشیده ترین
– بغلم کن!
نیاز دارد به آغوش دخترکی که تمام احساس کشته اش را زنده کرد … نیاز دارد برای تخلیه کردن رنجِ درونش
طلا با خودش می جنگد … با خودش بحثش شده … خودِ مهربانی که نهیب می زند《طلا او دلگیر است … الوندِ سرسخت دارد درد متحمل می شود … از تو فقط یک آغوش طلب کرده سنگدل》
به‌آرامی پنجه هایش را میانِ موهای کم پشتِ گردن مرد فرو می کند … کف دست ظریف دیگرش دور بدن درشت او حلقه می شود و به آغوش می کشد الوندی را که عجیب حالش بد است
الوند به سخت ترین حالت ممکن کف دست دور تنه ی کوچک دختر حلقه می کند … صورتش را فرو می کند میان قوس گردن شکننده ی طلایش … و هنوز هم تن نمی دهد به گریه کردن
– داغونم طلا!
طلا را منبع ساکتش و مخزن اسرار خودش می داند که اینگونه از حال خودش برای او می گوید
بیشتر و بیشتر بدن دخترک را می فشارد و انگار آرزوهایش برآورده می شوند که طلای بی قلب موهایش را نوازش می کند
****
طول اتاق را دوباره و مجدداً طی می کند … هی دست هایش را در هم قلاب می کند و استرس لحظه ای از جانش دور نمی شود
اضطراب دارد برای بیان حرفی که می ترسد پذیحرکت کرده نشود … یک روزگارنه ی امید پیدا کرده و هیچ دوست ندارد امیدش نا امید شود
بالاخره بعد از ساعت ها انتظار صوتی تق تق درب اتاق پرده ی گوشش را می لرزاند … الوندِ عاشقی که یاد گرفته در بزند تا مبادا طلا را بیشتر از خود براند
دخترک تند درب را خودش باز می کند
– سلام!
الوند خسته و بی رمق با کت مشکی رنگش که روی دوش انداخته داخل می شود
– علیکِ سلام حلبی
می خواهد یک راست سمت حمام برود و طلا ساکت و قرار ندارد که تند زبان می چرخاند
– الوند
مرد بر می گردد
– جان!
کاش این لحظه جان به ریش دختر نمی بست … عذاب وجدان،طلا را نابود می کند اینگونه که!
– میشه … حرف بزنیم؟
الوند خسته است … غمگین است … پدربزرگ ناخلفش را از کف دست داده … ولی وقتی طلا می گوید که نمی تواند نه خرجش کند
کتش را روی زمین پرت می کند و خودش را روی تخت
– جانم بگو
دختر روبه‌رویش توقف کرده … راه فرار پیدا کرده و به هیچ عنوان اجازه نمی دهد عذاب وجدان مسخره اش راه فرار را ببندد
– راجع‌به … خب راستش … راجع‌به ازدواجمون!
ابوهای الوند بالا می روند … دعا می کند آن چیزی در ذهنش است را دختر بر زبان نیاورد
– خب … اون قرارداد بین بزرگ آقا و بابا بود … حالا که بزرگ آقا فوت کرده … لازم نیست … یعنی دیگه نیازی نیست به این ازدواج قراردادی ادامه بدیم
معده ی مرد می سوزد … دعایش اجابت نشد … دقیقابا همان چیزی که از آن می ترسید روبه‌رو شده است
– می خوای بری؟
بی انعطاف می گوید … بدون ذره ای لطافت … با یک دنیا غم!

نوشته رمان مقهور پارت ۲۸ اامان بار در . پمتوجه شدار شد.

رمان های پیشنهادی

✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...

دانلود رمان دل فگار

مشاهده و دانلود ←