– وقتی یه طرف قرارداد فوت کرده اون قرارداد دیگه اهمیتی ندار…
میان حرف های ظالمانه ی دختر می پرد … همانطور بدون انعطاف
– می خوای بری؟
جان طلا به لبش می رسد … نکند دختر را رها نکند؟!
– می خوام این زندگیِ اجباری رو تموم کنیم … بین جهانی ما دوتا بسیار فاصلهس الوند
الوند در جهنم کف دست و پا می زند … در جهنمی که دنیا برایش ساخته
گمان می کرد شامگاه را در آغوش دخترک از درماندگی هایش می گوید … از غمی که روی دلش مانده حرف می زند … او را محرم اسرار خودش می داند … حالا این طلای بی عاطفه است که جهنمِ جهان را روی سرش آوار می کند
از جا کشیده می شود … می خواهد برود و یک جایی خودش را سر به نیست کند
کنار بدنِ لرزان طلای بی قلب می ایستد … این لحنِ درمانده ی پر از درد را تا به حال هیچ کس از الوند نمتوجه شده
به نیم رخ دخترک خیره می شود
– اگر نخوام چی؟ … اگر نذارم بری چی؟ … اگر به زور نگهت دارم توی این چهاردیواریِ بی صاحاب چی؟
دل طلا مچاله می شود … حتی فکرش هم دلش را از کار می اندازد
– فقط عذابم میدی … حیات رو به کامم زهر می کنی … دق می کنم … من هیچوقت قلبم باهات صاف نمیشه اونوقت
مرد می خواهد قد بلند داد بزند الهی همان خدا و پیغمبری که می پرستی مجازاتت کنند … می خواهد دخترک را نفرین کند و خدا بکشد الوندِ احمقی که قلبش نمی آید
– پس تصمیمتو گراهی شدی … بار حرکت کردن بستی حلبی … فقط یه سوال ازت می پرسم … جایی که می خوای از من فرار کنی و بری اونجا … اونجا مسرورت می کنه؟اونجا خرسند تری؟
قلب طلا می تپد … قد بلند … پر تپش … پر درد
وقتی برای قلب سوختن برای او ندارد
– آره …!
می گوید و آتش به ریشه ی الوند می کشد
سینه ی مرد می سوزد … پشت کتف هایش تیر می کشد
او مردِ عاشق پیشه ی کم عقلی شده … مغزش تاب برداشته … حلبیِ کک و مکی اش آنجا شاد تر است … آنجا لبخند هایش واقعی اند … آنجا لذت می برد … آنجا معنیِ زندگی را می فهمد … هرجایی که طلا آنجا خرسند باشد برای الوند تقدسگاه است!
عشق یکطرفه عجیب جان سوز است
با دو گام کشیده خودش را به درب می رساند … نیامده می رود … تحمل این اتاق را دیگر ندارد
درب را باز می کند و با زجری کمر شکن لب می زند
– برو … بی رحم … بسیار بی رحمی طلا،بی رحمی لامروت!
درب را می کوبد و طلا می ماند و خبر خوش راهی شدن
آنقدر شاد است که آن سه بار بی رحمی که نثارش شد ذره ای برایش اهمیت ندارد
با ذوق کف دست هایش را جلوی دهانش می گیرد
– وای وای … خدایا شکرت … بالاخرههه!
****
کف دستش را روی سینه می فشارد … قلبش درد می کند
پدربزرگش رفته زیر خاک و همین چند ساعت پیش زنی که دیوانه وار عاشقش شده رهایش کرده
فردا و پس فردا و بعدا هم اتفاقات یکی یکی کمرش را خم می کنند
صحنه ها از جلوی نگاهش رد می شوند … دقیقا همان سکانسی که معشوقه اش با ذوق به طرف پدرش می دوید … حتی برنگشت تا مرد را ببیند … حتی لحظه ای پشت سرش را نگاه نکرد
رویایش را از میان انگشتانش گحرکت کردند … طلای الوند بود آن ظالم!
دستش لبه ی حصارِ پرتگاه را می فشارد … مکانِ رنج هایش بود،پرتگاهی که منظره ی شهر را به تماشا می نشست
– پر و بالت شکسته … اگر انقدر وابستهش شدی … باید نگهش می داشتی
از هر راهی بروی حرف سهراب حق است الا از جاده قلب الوند
– نگهش می داشتم؟ … اضافه کرد کنار من حالش بده … گفت اونجا خرسند تره … همین که بدونم خرسنده کافیه،هرجای دنیا که اون مسرور باشه واسه ی منِ احمق کافیه … الان یه بار مُردم … اگر به زور نگهش می داشتم هر روز با مشاهده کردن حال بدش می مردم!
****
با ذوق خودش را روی مبل وسط پذیرایی می اندازد … نفس می کشد خانه ی نقلیِ عاشق شدنیشان را
– آخ خدایا بوی حیات میاد … قربون خونه ی خودمون برم … اصلا بوی امنیت میده
ساره بهآرامی روی کمرش می کوبد
– بلند شو یه چیزی بپوش امیرعلی داره میاد … دو روز رفتی خونه ی اون بی دین و ایمونا یهسره لختی
طلا می خندد و رو به پهلو می شود … کف دست زیر سرش جک می کند
– ساره یه چیزایی دیدم که یعنی عقل از سرت می پرونه … روابط مثلثی و خیانت و اصلا یه وضعی
ساره با هیجان و تعجب کنارش می نشیند
– الکی؟ … الوند؟
نامش را به زبان می آورد و کام طلا تلخ می شود … به شانه اش می کوبد
– نه اون فرق داره با همهشون … حالا بعدا برات تعریف می کنم
با چشم به بیبی که به سمت حیاط می رود اشاره می کند و ساره سریع متوجه موضوع می شود
– خیلی خب پاشو برو یه چیزی بپوش … لم دادی اینجا انگار از جنگ برگشتی
طلا ولی با شیطنت با انگشت به شکمش ضربه می زند
– ببینم تو چه خبر؟ … خاله نشدم هنوز؟
ساره با اخم نگاهش می کند و همین مانده که تشر بزند صوتی بیبی از داخل حیاط به گوش می رسد
– حاجی و پسرا اومدن دخترا
طلا با سرعت از جا قد بلند می شود و طرف اتاق می دود و ساره هم با خنده پشتش می رود
اتاق خودش … اتاقی که تخت تک نفره داشت … میزِ کنسول وحشتناکی نداشت … حتی بوی عطر تلخ مردانه ای هم در آن استشمام نمیشد!
لباس می پوشد و سر ساره غر می زند
– شوهر توام همیشه بد موقع میاد …!
****
دم عمیقی از سیگار نیم سوخته اش می گیرد
همه چیز به یک باره کنفیکون شد … همه چیز!
صدای محبوبه با شکستگی شنیده می شود
– بزرگ آقا وقتی که خودش بود حدود هشتاد درصد سهم بازار رو به شاهین داد … خیلی واضحه که شاهین باید جانشینش بشه
پوزخندِ الوند از هر زهری تلخ تر است
عمه و پسر عمه اش را نزدِ این بازاری ها خراب کند؟ … مگر جادهی هم برایش گذاشته اند دیگر؟
نگاهش دور تا دور میزِ گردی که دغل بازی از سر و رویش می بارد می گرداند … همه هستند … همه ی اهل بازار
به جز یک نفر … همان یک نفری که مردِ عاشق پیشه منتظر وارد شدنش بود … حاج رساما
منتظر بود بیاید تا در پسِ چهره اش دختر بی رحمش را ببیند … شاید اندکی دلتنگی اش کم شود
نیامده حاج رساما … حتی برایش مهم نیست چه کسی بزرگ آقای جمتوجه شد می شود
آوای درب می آید و فردی سراسیمه وارد می شود ... با نفس نفس و بریده سخن می گوید
– هرجا گشتم نیست … فرار کرده آقا!
پوزخندِ الوند پر رنگ تر می شود
– قضیه چیه؟ … اگر اون مرحوم جانشین انتخاب نکرده خودمون رای گیری کنیم تموم بشه بره
نگاه الوند بی توجه به حرف های کیانیِ پر چانه ای که فقط دو فقره حجره داشت و گمان می کرد صاحب کل بازار است،روی محبوبه و شاهین است … اعضای خانواده ای که به یغما می روند
– چیکار کنم آقا برم دنبالش؟
بالاخره آوای پر از خشش به گوش می رسد
– نمی خواد … بیا بشین
همه متعجب اند … چه کسی فرار کرده؟ … چرا الوند انقدر خونسرد است؟ … چرا از حقش دفاع نمی کند؟
مرد با خونسردی برگه ای از اسناد جلویش بر می دارد … بالا می گیرد و کاش چشمانِ کم سوی عمه اش نتواند بخواند
– این سندِ کل بازاره … اسم مالک،بزرگ نوشته شده … الوندِ افشار
جو در بهت و حیرت فرو می رود
همه در حال پچ پچ کردن اند … چگونه امکان دارد؟
بالاخره جلسه به اتمام می رسد و هیچ کسی نمی تواند تکذیب کند … الوند بزرگ آقای جمتوجه شد است … به جز محبوبه ای که همه چیز را متعلق به شاهین می داند
– این امکان نداره … حداقل شصت درصد به نام شاهین بود
خود شاهین حرفی نمی زند … حتی نمی داند دقیقا چه کف دست گل عظیمی به آب داده
الوند تمام تلاشش را می کند که عصبی نشود و خانواده اش را حقیر نکند
– این مسئله خانوادگیه … هیچکدوم از ما دوست نداره عمومی بشه … بفرمایید جلسه تمومه
همه یکی یکی بیرون می روند … خانواده میشد چه کسانی؟ … محبوبه؟شاهین؟سهراب؟شاید سانازی که نیست؟
بالاخره خانواده ی تکه و پاره ی بزرگ آقای مرحوم می مانند
و محبوبه را کارد بزنی خونش در نخواهد وارد شد
– الوند خودتم می دونی همه چیز به نام شاهین بود … این کارا یعنی چی؟انقدر تشنه ی ریاستی؟
کاش نگاهی به سهرابی که حالش رو به وخامت است بیاندازند … سهرابی که از همه چیز خبر دارد و خودش راسِ یک نقشه ی شیطانی است … مردِ بی وجدانی که به خاطر رفیقش با دو زن بازی کرده
– بشین محبوبه … بشین
محبوبه از این همه خونسردی برادر زاده اش کم مانده دیوانه شود
– جواب منو بده …بالاخره که گندش درمیاد که چجوری این مدارک و جور کردی … من نگران خودتم پسرم
محبوبه این میان زیاد بازی خورده است … کاش بیشتر تقلا کند تا شاید الوند بتواند عذاب وجدانش را ذره ای مهار کند
در نگاهانِ غمبارِ الوند خون تجمع کرده
– عروست کجاست؟ … نمی پرسی؟نمی دونی؟
شاهین به سرعت سر می چرخاند … بحث زنی که عاشقش است در میان است؟ … چرا؟
الوند جملاتش را ادامه می دهد و این سهراب است که هوا انگار برایش کم است
– می دونی ارسلانی که نفس نفس میزد،دنبال کی می گشت؟نمی دونی! … ساناز،فرار کرده!
نفس محبوبه بند می آید و رگ ورم کرده ی شاهین را چه کند؟ … کاش زودتر از اینها می فهمید چه ماری در آستین پرورش داده است
– حرف دهنتو بفهم الوند … سانازو وارد این ماجرا نکن
کاش بفهمد الوند بی صبرترین شده است … همین مردی که نگاهش همانند تیغیست که می برّد
– نمی خواد یقه جر بدی الان دیگه دیر شده … کلاه گمسروری سرت رفته احمق نمی فهمی هنوزم؟ … بهت اظهار کرده بودم … هشدار داده بودم که اون مار خوش خط و خال کلهتو شیره میماله … در رفته … اسنادی که بابابزرگِ خوش خیال ما می زده به نامت،توی الاغ می زدی به اسم اون دختره
محبوبه مبهوت است
– چی میگه شاهین؟ … راسته اینا؟
نگاهان شاهین دو دو می زند … درست است … به نام ساناز زده بود … اما،چرا همه چیز به اسم الوند شده؟ … چخبر است دقیقا؟
سهراب هم که میان عذاب وجدانِ خانمان سوزش می غلتد
اما الوند … هیچکس نمی داند که اوی قوی جان می کند تا بگوید … تا با دست خودش خانواده اش را تکه تکه کند
– شانس آوردی سهراب تغییرش داد،وگرنه الان با کل پول بازار فرار کرده بود
سهراب تغییر داده بود … نام الوند را جایگزین نام ساناز کرد … اسکارِ بد ذات ترین شخصیت داستان تقدیم اویی میشد که مانند یک مردِ بی شرم دو زن را اغوا کرد
شاهین گیج است و محبوبه گیج تر
کاش لال میشد و نمی جویا شد،زنی که همسر جوانش،با عروس ناخلفش به او خیانت کرده بود
– اسنادو چجوری از ساناز گراهی شد؟
از سهراب نمی پرسد … توان چشم دوختن به دیدهانش را ندارد … همین الوند خوب است … لااقل از پوست و گوشت خودش است
صوتی دل ها متوجه شده می شود … بلند … بی مکث
الوند لب می زند و این شاهین است که مانند دیوانه ها هر دو کف دستش را روی گوش هایش فشار می دهد تا نشنود
– عروست … عاشق شوهرت بود … عمه!
محبوبه سقوط می کند … انگار که از یک بلندیِ چند هزار کیلومتری سقوط کرده باشد،تمام وجودش متلاشی می شود
میان بهت،با حیرت لب می زند
– دروغه … داری دروغ میگی … توی عوضی داری دروغ میگی تا همه چیزو ورداری برای خودت … دروغه
همه چیز ترسناک است
شاهینی که مانند دیوانه ها کف دست روی گوش هایش می فشارد … هی می دود و هی به دیوار می خورد و هی داد می زند
محبوبه ی حیرت زده
سهرابی که … اشک هایش یکی یکی می ریزند … حالش از خودش به هم می خورد
و الوند … الوندی که قلبش درد می کند … پشت کتف هایش تیر می کشد … عاقبت او و خانواده اش … چیزی جز این فروپاشیِ خانمان سوز نبود
محبوبه هنوز باور نکرده … از جا قد بلند می شود … تلو تلو می خورد و بالاخره می رسد به پسرکی که شوهرش بود
یقه ی سهراب را می گیرد و مردِ گناهکار فقط گریه می کند
– بگو دروغ میگه … بگو سهراب … بگو تو این کارو نکردی … بگو این کثافت کاری کار تو نیست … بگو دیگه لعنتی … بگو شامگاهایی که نمیومدی،هم خواب زن پسرم نبودی … بگو به خدا باور می کنم،به قرآن باور می کنم
نوشته رمان مقهور پارت ۲۹ اولین بار در . پدیدار شد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن