رمان مروا پارت ۳۳

سولماز بازوی هَویرات رو گراهی شد و اظهار کرد :

-اگه برم اتاقم که همین الان می‌ری.

هَویرات بی‌حوصله سولماز رو بلند کرد و سمت اتاق کشیدش.

به تاج تخت تکیه داد و سیگاری روشن کرد.

سولماز کنار هَویرات دراز کشید و اضافه کرد :

-کِی آزاد شدی؟!

هَویرات با لحنی آروم بیان کرد :

-امروزگار صبح، با وسیقه آزاد شدم.

سولماز چیزی نگفت و به سرعت خوابش برد.

هَویرات بدون سر و صدا از خونه‌ی سولماز بیرون راهی شد.

سنگِ جلوی پاش رو به سمت جلو پرتاب کرد.

زیر لب غر زد که چرا ماشینِ هیرا رو برنداشته.

آژانسی گحرکت کرد و آدرس خونه‌ی خودش رو گفت.

کلید توی در انداخت و وارد خونه شد.

از تاریکی بیش از حدش تعجب کرد.

ساعت موبایلش رو چک کرد.

هنوز ۹ شامگاه بود.

برق رو روشن کرد و سمت اتاق خواب رفت.

برای جلوگیری از هر اتفاق ناگوار مُروا رو آوا زد.

-مُروا.

مُروا که فکر می‌کرد دزد اومده، از حموم خارج شد و قدم های بی‌جونی سمت در برداشت.

با متوجه شدن هَویرات جون گرفت.

-الان آزاد شدی؟

هَویرات دکمه های لباسش رو باز کرد و اظهار کرد :

-نه. صبح آزاد شدم.

مُروا باز هم مثل قبل بی‌اراده توضیح داد.

-خواب بودم یعنی از بعد از ظهری خوابم برد برای همین چراغ ها خاموش بود، کلید تو در کردی هراسیدم فکر کردم دزد اومده.

هَویرات لباسش رو بیرون آورد و روی کاناپه انداخت.

-چیزی داریم برای خوردن؟

مُروا تبسمی زد و گفت :

-چی می‌خوری برات درست کنم؟

هَویرات به مُروا اشاره کرد که دنبال بره، سمت آشپزخونه رفت و اضافه کرد :

-فرقی نداره توی ده دقیقه چی آماده میشه؟

مُروا رو به روش از حرکت ایستاد و با کمی فکر گفت :

-نوقلب، می‌خوری؟

هَویرات چهره‌اش توی هم حرکت کرد و بیان کرد :َ

-از نوقلب متنفرم.

مُروا توی فکر راهی شد.

هَویرات آروم گفت :

-کار تو نیست خانوم عقل کل.

عقل کل رو با لودگی گفت.

مُروا سمت هَویرات راهی شد و بیان کرد :

-پس کار کیه؟

هَویرات بی‌توجه به حرف های مُروا بیان کرد :

-تخم مرغ بیار.

مُروا با تعجب خندید و بیان کرد :

-خودت می‌خوای درست کنی؟

هَویرات چشم غره‌ای به مُروا حرکت کرد و گفت :

-نکنه می‌خوای منتظر تو باشم؟

مُروا شونه‌ای بالا انداخت و توی قلبش زمزمه کرد “فکر کنم زندان بهت ساخته.”

4تا تخم مرغ بیرون آورد و به دست هَویرات داد.

مُروا با مشاهده کردن روغن توی ماهیتابه با تعجب گفت :

-چی می‌خوای درست کنی؟ پیاز داغ آش؟ این همه روغن تی‌خواد آخه تخم مرغ؟

هَویرات عصبی غرید.

-ببخشید که من آشپز اینجا نیستم.

مُروا سری به نشونه تاسف تکون داد و گفت :

-برو بشین خودم درست می‌کنم.

هَویرات بی‌زیرا و چرا روی صنقلبی جای گرفت.

بعد از درست کردن املت، ماهیتابه رو روی میز گذاشت.

وسط شام خوردن هَویرات کلافه شد و لقمه‌اش رو توی ماهیتابه پرت کرد.

-چته مُروا؟ به چی نگاه می‌کنی؟ یه جوری نگاه می‌کنی انگار من ۱۰ ساله زندان حرکت کردم و جرمم سنگینه.

مُروا از حرف های هَویرات دلگیر شد اما خاموشی رو ترجیح داد.

هَویرات عصبی شد و میل داشت بلند بشه که مُروا تند اضافه کرد :

-ببخشید، بشین شامتو بخور.

هَویرات باز روی صنقلبیش جای گرفت.

-چی ها هیرا خرید؟ اگه چیزی می‌خوای بگو برات بخرم.

مُروا لقمه‌ای به سمت هَویرات گراهی شد.

-هر چیزی که نداشتیم. تو اضافه کردی بگو بهش منم اضافه کردم… راستی هیلدا اینجا اومد.

هَویرات ابرو بالا انداخت و گفت :

-با شهریار؟

مُروا با ذوق اظهار کرد :

-نه با پسرش اومده بود، خیلی شیطون بود.

موبایل مُروا زنگ خورد.

مُروا تمایل داشت قد بلند بشه که هَویرات گفت :

-لازم نکرده جواب بدی بشین.

مُروا نشست، اما موبایلش هم‌چنان زنگ می‌خورد.

مُروا بعد از اینکه میز رو جمع کرد سمت موبایلش راهی شد.

با سمیرا تماس گراهی شد.

-الو

مُروا خیره‌ی هَویرات بود.

-الو سلام، جانم سمیرا کارم داشتی؟

-آره عزیزم خواهرت زنگ زد گفتم دستت بنده، بهشون زنگ بزن.

مُروا ذوق زده اضافه کرد :

-آدنا؟

آوای خمیازه‌ی سمیرا اومد.

-مگه تو چند تا خواهر داری؟!

مُروا آروم گفت :

-باشه خودم بهش زنگ می‌زنم مرسی، شبت بخیر.

بعد از خداحافظی شماره‌ی خونه‌شون رو گحرکت کرد.

-الو.

مُروا شاد شد و گفت :

-سلام آدنا خوبی؟

آدنا هم از اینکه آوای خواهرش رو می‌شنید خوشحال شد و گفت :

-من عالیم تو چطوری؟

هَویرات به مُروا اشاره کرد کنارش بشینه.

-منم خربم خواهری، چه خبر؟

مُروا سمت هَویرات راهی شد و کنارش نشست.

-هیچی سلامتی، قلبم برات تنگ شده نمیای ببینمت؟

مُروا نگاهی به صفحه موبایل هَویرات کرد و گفت :

-من که اومدم آدنا جان تو نبودی، خیلی هم ازت دلخورم آدم همون دعوت می‌کنه بعد خودش می‌زاره میره؟

آدنا شرمگین گفت :

-ببخشید عزیزم برای علی کار پیش اومد مجبور شدیم برگردیم.

مُروا تمرکزش رو بخاطر هَویرات از کف دست داده بود.

هَویرات موهای مُروا رو یه طرف ریخت و مشغول نوازش موهای مُروا بود‌

-من….من بعد بهت زنگ می‌زنم خداحافظ.

قبل از اینکه آدنا چیزی بگه تماس رو قطع کرد.

هَویرات موذیانه تبسمی زد و بیان کرد :

-سریال مورد علاقه‌ات شروع شده.

مُروا خواست بلند بشه ولی هَویرات شونه‌اش رو گراهی شد و فشرد.

در ظاهر هر دو مشغول دیدن سریال بودن اما هیچ‌کدومشون حواسشون به سریال نبود.