به کمک نازنین و مامان سفره هفت سینی چیدیم ساعت ۱۰ شب عید بود.
هَویرات با مِهربُد و بابا مشغول حرف زدن بود.
مولین برنج و مرغ درست کرده بود.
بالاخره عید شد، نگاهی به هَویرات کردم که بیتفاوت نگاهی بهم کرد، لبخندی بهش زدم.
شستن ظرف ها با من بود.
ظرفها رو تنهایی شستم و با شب بخیری به سمت اتاقی که قرار بود بخوابم حرکت کردم، اما در رو قفل نکردم، از اینجا وحشت داشتم.
روی زمین قرار گرفتم چون اتاق تاریک بود نور موبایل به چشم اومد.
سمت در رفتم و قفلش کردم.
گوشی رو از پشتِ پشتی بیرون آوردم.
با دیدن پیام هویرات بهسرعت بازش کردم.
“تو اتاقت نمیخوابی مگه؟”
براش تایپ کردم.
“نه بابا گفت اتاقم باشه برای تو، من مجبورم یه جای دیگه بخوابم”
بعد از چند دقیقه پیامش اومد.
“آخر شامگاه برگرد تو اتاقت پیش من بخواب.”
با تاخیر نوشتم.
“نمیشه مولین یا بابا میفهمن”
پیامش خیلی زود به دستم رسید.
“رو حرف من حرف نباشه شامگاه منتظرتم.”
گوشی رو خاموش کردم و زیر لب اظهار کردم حتما.
در اتاق رو باز کردم، جام رو انداختم و دراز کشیدم، گوشیم رو زیر بالشت گذاشتم طاما نکشید که خوابم برد.
با وحشت بیدار شدم خوابی که متوجه شده بودم از جلوی دیده هام رد شد.
سست شدم سریع از اتاق خارج شدم و پشت در نشستم.
بغض تو گلوم بود و منتظر تلنگر بودم.
با صدای بشکنی هراسیده خودم رو کنار کشیدم.
هَویرات روی پاهاش نشست و آروم پچ زد.
-چرا اینجا نشستی؟
چراکههام لرزید و بغضم شکست.
موهام رو از صورتم کنار زد و اخم کرد.
کف دستِ سردم رو گحرکت کرد، بلندم کرد و هممسیر خودش کشیدم با گریه گفتم :
-در اتاقه رو قفل کن فکر کنن خوابم.
سری تکون داد و کلید رو از پشت در بیرون آورد و قفل کرد.
من رو هل داد سمت اتاقم و در رو قفل کرد.
با صدای آرومی اظهار کرد :
-چیزی شده؟
رو به روم که نشست، خودم رو سمتش کشیدم و دستم رو دور گردنش حلقه کردم.
هنگ کرده بود، بعد از گذشت چند دقیقه کف دستش رو نوازش وار پشتم کشید.
زیر گوشم بیان کرد :
-اگه چیزی هست که میخوای به من بگی بگو.
میون هق هق هام گفتم :
-من از آدمای اینجا میترسم، از اون اتاق، از خاطرات، من حتی از تو هم میترسم… مسخرهاس نه؟ از ترسم پناه آوردم به کسی که باعث ترسم میشه.
با خونسردی بیان کرد :
-چرا میترسی؟ دلیلی باید داشته باشه. نه اصلا مسخره نیست ترس و اعتماد با هم هستن برای همین از ترست پناه آوردی به کسی که باعث ترست میشه.
چیزی ناظهار کردم، فشاری به کمرم آورد و اظهار کرد :
-من اونقدر ها هم آدم بدی نیستم که به کسی کمک نکنم، میخوام کمکت کنم از کابوس های گاه و بیگاهت راحت بشی، مُروا دلیل ترست رو بگو.
با هق هق اضافه کردم :
-نیاز نیست بدونی.
بحث رو عوض کرد و اظهار کرد :
-میخوای بخوابی؟
سرم رو تکون دادم که کف دست هام رو از دورش باز کرد و به آرومی هلم داد روی زمین کنارم دراز کشید و پتو رو رومون کشید.
توی آغوشش فرو رفتم و سعی کردم به کابوسم فکر نکنم.
زیر لب زمزمه کردم :
-زود تر از همه بیدارم کن که توی اون اتاق برم.
~•~•~•~•~•~•~~
-مُروا، مُروا پاشو صبح شده خانوادهات الان بیدار میشن.
خواب آلود دیده باز کردم و نگاهش کردم.
دستش رو از زیر سرم بیرون کشید و بیان کرد :
-پاشو برو تو اتاق خودت تو رو اینجا ببینن برات شر میشه.
کمی سردم شد و پتو رو بالا تر کشیدم.
-پاشو مُروا الان وقت خواب نیست…
کلافه قرار گرفتم که کلیدی روی پتو انداخت و اضافه کرد :
-زود باش برو تا بیدار نشدن.
با برداشتن کلید روش خم شدم، گونهاش رو بوسیدم و به سرعت قفل در رو باز کردم، به طرف اتاق خودم حرکت کرد و در رو بستم.
عاشق شدم از هَویرات بخاطر دیشامگاه تشکر کنم، گوشیم رو از زیر بالشت برداشتم و بهش پیام دادم.
“مرسی برای قلبداری دیشامگاه، اگه تو نبودی مثل بقیهی شب ها مجبور بودم از ترسم پشت در بشینم و بیصدا گریه کنم”
منتظر جوابش بودم ولی نیومد مطمئن بودم خونده.
گوشی رو زیر بالشت گذاشتم، با عوض کردن لباس هام بیرون راهی شدم چایی دم کردم و سفرهای پهن کردم، با بیرون اومدن مامان از اتاقش بیان کردم :
-صبح بخیر مولین.
لبخندی زد و اظهار کرد :
-چه عجب سحر خیز شدی.
پوزخندی زدم و بیتوجه به حرفش گفتم :
-تا بابا و مهمون رو بیدار کنید چایی رو میریزم.
مِهربُد و نازنین دیشب خونهی خودشون راهی شده بودن.
به سمت اتاقم حرکت کردم و با برداشتن چادرم بیرون اومدم.
بابا هم بیدار شده بود مامان سمت اتاق هَویرات حرکت کرد که در رو زدن با اظهار کردن “من در رو باز میکنم” از آشپزخونه بیرون اومدم و به طرف در راهی شدم.
-کیه؟
صدای شاد عمه اومد.
-منم عمه جان.
در رو باز کردم و به نشونهی احترام زودتر بغلش کردم و عید رو بهش تبریک اظهار کردم.
زهرا آرایش کرده بود و شالی به سر داشت که آزادانه روی موهاش انداخته بود.
حرصم گرفت، اون برای شوهر من خوشگل کرده بود که به چشم شوهرِ من بیاد؟
عمه وارد شد بهسرعت بازوی زهرا رو گراهی شدم و زیر لب گفتم :
-تو هیچگاه نمیتونی مخ این پسره رو بزنی حلقشو ندیدی؟ زن داره.
یه قدم عقب راهی شدم که شتابزده اظهار کرد :
-حسودیت شده یه جیگر اینجاست و نمیتونی مخش رو بزنی؟ تو هیچ چیزی نداری که هَویرات بیاد سمتت اصلا چی دیدی تو خودت که اومدی به من میگی بِکشم کنار؟
طعنهای بهم زد و وارد شد.
چشم هام تر شد، اون حتی اسمشو میدونست انتظار داشتم هَویرات پایبند من باشه؟ زهرا راست میاظهار کرد من چیزی نداشتم که اون بخواد با من باشه.
در رو بستم و وارد شدم کنار مولین نشستم همه مشغول خوردن بودن ولی من فکرم جای دیگهای بود.
♡فلش بک♡
-بار اولته؟ رابطهای که نداشتی؟
سرخ شده سر به زیر انداختم و آروم اظهار کردم :
-بله.
کلافه دکمههاش رو باز کرد و گفت :
-بله یعنی چی؟ اولین بارته یا قبلا با کسی بودی؟
خجالت زده اضافه کردم :
-نه نبودم.
سری تکون داد و بیان کرد :
-خوبه کارتو انجام بده پس.
با همون سر زیر افتاده اظهار کردم :
-اما…
نذاشت ادامه بدم و محکم چراکههام رو گرفت و گفت :
-ببند دهنتو دیگه، سه ساعت داری فقط زر زر میکنی، کارت یه چیز دیگهاس احمق اینو بفهم.
لبش رو گوشهی لبم گذاشت و با صوتی بمی اظهار کرد :
-سخت نگیر، تنت رو سفت بگیری فقط خودت اذیت میشی.
کارش رو بدون توجه به من انجام داد، درد شمشاهده کردی داشتم.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن