بیتوجه بهش وارد خونه شدم، به سمت اتاقم حرکت کردم.
بعد از اینکه بابا و مِهربُد اومدن مامان براشون چایی ریخت حتی به خودش زحمت نداد یکی هم برای من بریزه، روی زمین دراز کشیدم و کم کم نگاه هام گرم شد.
با تکون های مولین بیدار شدم.
-پاشو مُروا، پاشو شام بخور مادر گشنه نخواب.
نگاهی گفتم و قد بلند شدم.
بعد از خوردن شام مِهربُد و زنش نازنین، به اصرار بابا موندن.
مولین و بابا هم راهی شدن بخوابن.
منم زیرا نمیمیل داشتم پیش مِهربُد و نازنین باشم راهی شدم تو اتاقم.
گوشیم شارژ نداشت برای اینکه ارتباطم با هَویرات قطع نشه بهش پیام دادم.
«من گوشیم شارژ نداره ممکنه خاموش بشه»
بعد از ۱۰ دقیقه پیامش اومد.
«صبح که اومدم پیشت شارژر برات میارم که گوشیتو به شارژ بزنی.»
چیزی ناظهار کردم که باز بعد از ۵ دقیقه پیامش اومد.
«تماس تصویری بگیر.»
گوشهترین قسمت اتاق جای گرفتم و شمارهاش را گراهی شدم.
بعد از چند ثانیه تماس برقرار شد؛ چهرهاش به سختی متوجه شده میشد.
-ساعت ۱ شبه چرا نخوابیدی؟
کف دستمو روی بینیم گذاشتم و آروم بیان کردم :
-هیس، آروم حرف بزن هنوز بیدارن. خوابم نمیاد یعنی میاد، نیم ساعتی هست اومدم تو اتاقم.
به حرفم توجه نکرد و بیان کرد :
-قرصتو خوردی؟
مغموم گفتم :
-نمیشه، یه آب میخوام بخورم هزار نفر نگاهم میکنن؛ جلوشون قرص بخورم نمیپرسن قرصِ چیه؟
چیزی ناظهار کرد، نفس عمیقی کشید.
صحبتم رو ادامه دادم:
-شام چی خوردی؟ اصلا چیزی داشتی؟
اوهومی اضافه کرد، متعجب گفتم :
-چی خوردی؟
سرد بیان کرد :
-دختر عمهات شام برام آورد.
از حرص کف دستمو مشت کردم.
پوزخندی زد و اضافه کرد :
-برگشته با یه تاپ میاد میگه آدرس خونه.ات رو بده اومدم تهران بیام پیشت یه شب رو با هم باشیم.
با طعنه بیان کرد :
-بهت نمیاد همچین فامیلایی داشته باشی.
حسادت تو وجودم جوشید.
زمزمه کردم :
-همه که مثل هم نیستن، تا زمانی که پدرش زنده بود آدم بود، وقتی فوت کرد ول شد و با همه دوست شد.
بیتوجه به صحبت کردنم بیان کرد:
-صبح منتظرم باش. گوشیتو هم قایم کن که اگه اومدن تو اتاقت نبینن.
نفسی گرفتم و اظهار کردم :
-در اتاقم قفله، یعنی همیشه قفل میکنم وقتی در باز باشه میترسم.
سرد اضافه کرد :
-بخواب. زنگت نمیزنم، خودت صبح زود بیدار شو.
سری تکون دادم که تماس قطع شد.
گوشی رو خاموش کردم و جام رو انداختم و دراز کشیدم.
با گوش دادن سر و صوتی بیرون از خواب پریدم. استرس تمام تنم رو گحرکت کرده بود.
صدای عصبی بابا کشیده شد.
-این دختره باز در اتاقشو قفل کرده. زن برو بیدارش کن.
بعد از چند دقیقه در اتاقم زده شد.
-مُروا بیدار شو ما داریم میریم.
کشیده شدم و قفل رو توی در چرخوندم.
-بیدارم مولین، برید به سلامت.
همجاده مولین بیرون حرکت کردم که بابا با تشر بیان کرد :
-صد بار نگفتم این در کوفتیت رو قفل نکن.
زیر لب اظهار کردم :
-ببخشید.
مِهربُد بیان کرد :
-بریم بابا ما باید زودتر از همه اونجا باشیم.
نازنین با افاده رو به من اضافه کرد :
-زهرا و سارا قراره بیان دنبالت با اونا بیا.
سر تکون دادم.
بعد از راهی شدن خانوادم، به سمت سرویس بهداشتی راهی شدم. صورتم رو شستم و بیرون اومدم.
کف دست توی موهای کشیدهم کشیدم و موهام رو از حصار کش آزاد کردم.
بعد از چند دقیقه در به صدا در اومد.
تبسمی به روی لبهام اومد، در رو
آروم باز کردم. به هَویرات نگاه کردم که سرد نگاهم کرد، اومد تو و در رو بست.
با تبسم بیان کردم :
-بیا برات چایی بریزم، با هم صبحونه بخوریم منم چیزی نخوردم.
توی خونه گشتی زد و اضافه کرد :
-شیر دارید؟ اگه دارید برام شیر بیار. لیوان مخصوص داری؟
موهام رو پشت گوشم زدم:
-آره شیر داریم، لیوان مخصوص یعنی چی؟
رو به روم توقف کرد و بیان کرد :
-لیوانی که مخصوص خودت باشه داری؟
کمی اندیشیدم و اضافه کردم :
– آره دارم ولی کف دستهاش شکستهها…
سری تکون داد و اضافه کرد :
-خب شیر رو توی همون برام بریز.
قلبخور گفتم :
-خب لیوان های دیگه قلبت نمیره بگو برات لیوان نو بیارم.
سرد گفت :
-اگه دارید بیار.
سری تکون دادم و گفتم :
-بیا بشین سرِ سفره.
همجادهم وارد آشپزخونه شد و قرار گرفت.
شیر رو از یخچال بیرون آوردم و روی گاز گذاشتم تا گرم بشه.
همون طور که سرگرم بودم سؤال کردم :
-برات نون تازه بیارم؟
عدسی بیارم میخوری؟ مِهربُد از بچگی عاشق عدسی بود مولین همواره برای اون صبح ها عدسی درست میکنه.
صدای سردش توی گوشم پیچید:
-نیاز نیست.
چیزی نبیان کردم و کنارش نشستم.
نگاهش کردم که اون هم نگاهم کرد و اضافه کرد :
-چیه؟
زبونم رو روی لبم کشیدم و گفتم :
-قراره زهرا و سارا بیان پیشم میشه…خب راستش…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن