+ بعدا حرف میزنیم خانم حکمت
طلا خوابیده ؟
_ اره
+ خیلی ممنون
شبتون بخیر .
تا به خود بیایم تماس را قطع کرده بود
حتی نمیخواست بشنود که من هم خداحافظی میکنم
پوزخندی به حالم میزنم
احمق بودم
منِ نادان داشتم احساساتی به مردی پیدا میکردم که بچه داشت !
که مرا به عنوان پرستار استخدام کرده بود
و انتظار داشتم که عاشقانه با من برخورد کند ؟!
سنگین نباشد ؟!
خشک حرف نزند ؟!
دختر بودن هم عالَمی داشت !
عصبی از خودم و دلی که بر مرادِ من نمیتپید ، کنار طلا دراز میکشم و خود را مجبور به خواب میکنم
صبح ، با احساس کردن کف دستی روی صورتم نگاه باز میکنم
طلا خواب بود و انگار خیلی در خواب غلت زده بود که حال کف دست و پایش ، تماما روی من بود .
به آرامی کف دستش را از روی صورتم برمیدارم
قد بلند میشوم و پتو را کامل روی تنش میکشم
نیم نگاهی به موهای ژاماده ام در آینه می اندازم و از اتاق خارج میشوم
نگاه هایم را با کف دست میمالم و نگاهم که از تاری خارج میشود ، یک جفت چشمِ دریایی تماشایم میکند
زود سر پایین می اندازد و من گیج از حضور او در خانه ، به بابا که پشتش به من بود و روی مبل جای گرفته بود نگاه میکنم
خواب بود ؟!
× این دختر من هیج وقت انقدر نمیخوابه …… شما بشینین میرم بیدارش میکنم
او مرا متوجه شده بود که میگوید
+ نیازی نیست جناب سرهنگ …… عجله ای ندارم !
طلا هم مزاحمتون شد دیشامگاه
حقیقت داشت
او اینجا بود
امده بود و درست مبل مقابل اتاق من را برای نشستن انتخاب کرده بود
با به یاد آوری وضعیتی که داشتم ، بهسرعت به اتاقم برمیگردم
لباس آستین حلقه !
شلواری که یک پاچه اش تا بالای زانویم بود
و موهای در هم ریخته ام !
با کف کف دست به پیشانی ام میکوبم
لباس مناسبی تن میکنم و شالم را روی موهایم می اندازم .
دِل دِل میکنم برای بیرون راهی شدن که درِ اتاق زده میشود
با فکر به اینکه نکند او باشد ، میگویم
_ بفرمایین
× بیدار شدی دخترم ؟
آقای سلیمی اومدن دنبال طلا جان .
#part_288
در را باز میکنم
_ صبح بخیر
× صبح بخیر بابا جان …. بیا بیرون زشته بنده خدا قرار گرفته !
سر تکان میدهم
همجاده بابا به هال میرویم که او جلوی پایم می ایستد
من پیش کف دستی میکنم برای سلام کردن
_ سلام
+ سلام … صبح بخیر !
حتما طلا دیشامگاه نذاشته بخوابید
سری به طرفین تکان میدهم و همانطور که به آشپزخانه میروم برای میوه آوردن ، میگویم
_ نه اصلا …. زود خوابید .
+ اگر اشکال نداشته باشه برم اتاقتون بغلش کنم …. باید برم !
بابا زودتر از من که شوکه نگاهش میکردم به حرف می آید
× این حرفا چیه ….. هنوز نیومده میخواین تشریف ببرین ؟ بچه هم خوابه …. گناه داره بیدار بشه ببینه اینجا نیست .
بهسرعت میوه ها را در دیس میچینم و بیرون می روم
مقابلش ظرف میگذارم و تعارف میکنم
_ بفرمایین
سیبی برمیدارد و تشکر میکند
بابا هم میوه ای برمیدارد و میگوید که کنارش بنشینم
بابا مشغول حرف زدن با اروند میشود و من خود را سرگرم پوست کردن خیار نشان میدهم
× ماشالا دخترتون خوش زبون و بامزه اس
اروند تبسم میزند
+ لطف دارید
جوِ سنگینی میانمان حاکم بود
این را دوست نداشتم
_ میخواین نقاشی ای که دیشامگاه کشید رو ببینین ؟
بابا حرفم را تایید میکند
× بله بله ….. از کف دست میدین اگر نبینین !
رو میکند به من و میگوید
× تا اتاقت راهنمایی شون کن بابا که ببینن نقاشی رو
اروند با چاشنی تعجب ، لب میزند
+ چه نیازی هست که مزاحمشون بشم ….. بیارن اینجا ببینم !
زیر زیرکی میخندم
بابا با تبسم میگوید
× یک مقدار واسه دخترم سخته که بیارتش
ابروهایش بالا میپرند
من کشیده میشوم و او هم بعد از کمی کف دست دست کردن از جا بلند میشود و دنبالم می آید
+ دفتر نقاشی چه قدر سنگینه ؟
ارام سؤال کرده بود تا بابا آوایمان را نشنوند
جواب میدهم
_ خب … دفتر نقاشی ها فرق داره …. مال من خیلی سنگینه !
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن