برو به متن اصلی

رمان ماه تابانم

رمان ماه تابانم پارت ۱۲۱


آترین کف دستمو گراهی شد و وقتی قد بلند شدم کف دستاشو روی کمرم گذاشت و شنلی گرم دور شونه ام انداخت وباهم رفتیم داخل محوطه ی بیمارستان.

نفس عمیقی کشیدم و به حیاط بزرگ بیمارستان چشم دوختم که متوجه نگاهای بقیه نسبت به خودم شدم. اخمام کمی از این نگاه ها تو هم راهی شد و آروم بیان کردم

-اترین ببین چطوری نگاهم میکنن بسیار معذبم.

آترین درحالی که من رو به خودش فشار میداد لب زد

-تو خانوم آینده منی پس باید به اینجور نگاها عادت کنی تو مثلا قراره زن آینده یکی از خواننده های مشهور بشی ها پس انقدر حساس نباش و بیخیال باش.

از این حرفش خندم گحرکت کرد وباصوتی بلند میریز خندیدم که آترین گفت:

-دلم خیلی برای اینجور ریز خندیدنات تنگ شده بود میدونستی؟

با ناز خیره اش شدم و بعد از کمی مکث شیطون بیان کردم

-اومم میدونی منم به‌شدت دلم برای گند دماغی های تو تنگ شده بود هم غیرتی شدنات همم…

آترین کنجکاو سرش رو کمی جلو آورد و سوالی بیان کرد

-همم؟

ابرویی بالا انداختم و گفتم

-راستش میدونی…

آترین نفس عمیقی کشید و صحبت کرد

-چی رو بگو جون به لبم کردی.

ریز لبخند زدم و لب زدم

-اصلا بهت نمیاد بگی بخندی واونطوری خوبه باشی اون اترین دلربا وکف دست نیافتی…

انگار با متوجه شدن حرفم حالش گرفته شد که اخمی بین ابروهاش قرار گرفت و باعث شد قد بلند بخندم. زیراه اش رو گحرکت کردم واضافه کردم:

-قربونت برم من اینطوری نکن من تورو همه جوره دوست دارم شوخی کردم باهات.

آترین اخماش رو وا کرد و اضافه کرد

-دیگه از این شوخی ها نکن.

درحالی که میخندیدم گفتم:

-نگاه.

هوابه‌شدت خوب بود وحالمونو عوض کرد،نیم ساعت گذشته بود که برگشتیم داخل.

هوا داشت تاریک میشد وپرستار هم داروهامو بهم داده بود.

خیلی شاد بودم که فردا قراره مرخص بشم دیگه از این فضای بیمارستان خسته ش

ده بودم!

شامگاه هم به خوبی وخوشی گذشت…

صبح زود آترین حرکت کرد کارای ترخیص من رو انجام داد!

با خوشحالی از جام قد بلند شدم با کمک مولین لباسامو پوشیدم.

یک تاپ صورتی هممسیر کت وشلوار مشکی پاچه گشاد ونیم بوت!

همین که لباس پوشیدنم تموم شد آترین اومد داخل با متوجه شدن وارد شده بودنم دستم رو گراهی شد باهم از بیمارستان بیرون رفتیم که بادیدن جمعیت زیادی از خبرنگار ها بادیدهای درشت به اطرافم خیره شده بودم.

نگاهی به آترین کردم که خیلی خونسرد بود وبه چهار بادیگاردی که پشت سرمون از حرکت ایستاده بودن اشاره کرد.

یکیشون با اشاره آترین در ماشین باز کرد ویکیشون خبرنگارارو ازمون دور میکرد تا راحت سوار ماشین بشیم.

مامان دستشو جلوی صورتم گحرکت کرد وبا آترین سوار شدیم که یهوراننده حرکت کرد. متعجب چرخیدم سمت آترین گفتم

– پس مامان چی؟

آترین با ساکتش لب زد

-مولینت باماشین خودش میاد

با این حرفش دیدهام سر تعجب از درشت شد. با بهت گفتم:

-ماشین خودش؟

سری تکون داد و حرف زد

-اوهوم با راننده شخصیش پشت سرتو ببین ماشامگاهن مشکی داره پشت سرمون میاد اون مادرته.

نگاهی سرشار از تشکر بهش انداختم که منظورم رو فهمید وگفت:

-خواهش میکنم تابان خانوم.

ریز خندیدم وبغلش کردم که اونم کف دستاشو دور کمرم حلقه بست. بعد از کمی مکث بیان کردم

-اترین میشه یک چیزی بگم؟

درحالی که من رو به خودش فشار میداد اظهار کرد

-بله چرا که نه.

آروم گفتم:

-میشه بریم؟

آترین سوالی بیان کرد

-کجا بریم عزیزم؟

نفس عمیقی کشیدم و صحبت کردم

-ایران دور از اینجا وادماش دور از مری وامیر توی کشور خودمون تاوقتی تو اینجا باشی ما مجبوریم همش رنج وسختی بکشیم باور کن من دیگه تحمل دوری ازتورو ندارم.

کمی اندیشید وبعد خیلی جدی اضافه کرد:

-راجبش فکر میکنم.

با شنیدن این حرفش لبخندی روی لبم نشست و گفتم

-مرسی

بوسه ای روی پیشونیم گذاشت و لب زد

-خواهش میکنم عزیزم.

دیگه حرفی نزدیم تا خونه خاموشی بینمون حاکم بود.

با رسیدن به خونه در ماشین باز شد مامان کف دستامو گحرکت کرد تا کمکم کنه ازماشین پیاده بشم.

وارد خونه شدم که خاطرات قبل از بی هوشیم جلوی چشمم رد شد.

سرجام توقف کردم. بغض گلومو گراهی شد به حرفای تلخ مولین و سیلی که خوردم ازش یادم افتاد جوری شدم دلم نمی‌تمایل داشت اینجا باشم.

حالم از این خونه واز این کشور بهم میخورد قلبم میمیل داشت با اترین ومولین برگردیم کشور خودمون. مامان درحالی که بازوم رو نوازش میکرد اظهار کرد

-بیا ببرمت اتاقت عزیزم.

نگاهامو بستم و اشکی که چکیده بود روی صورتم رو پس زدم وبیان کردم:

-بریم.

رفتیم داخل اتاقم به مولین بیان کردم

_ میخوام استراحت کنم

مولین هم با متوجه شدن حرفم باشه ای گفت وراهی شد بیرون.

روی تخت قرار گرفتم وبه اطراف اتاق زل زدم تمام یادگار های بدی که توی این خونه داشتیم توی سرم بود وهی جلوی نگاهم میومد وعصبی میشدم

پشت هم تکرار میکردم:

-گذشت…گذشت

( فردا صبح )

یکم از چاییم خوردم وبه کتابام خیره شدم اما متوجه شده بودم مامان انگار میمیل داشت چیزی بگه ومقدمه چینی میکرد. نگاهش کردم و اضافه کردم

-چیزی میخوای بگی مولین؟

با این حرفم هول نگاهم کرد و اضافه کرد

-ام…راستش اره عزیزم بزار برم سر اصل مطلب ببین ما داریم با یک مرد جوون توی این خونه زندگی میکنیم واین طبق رسم ورسوم ما اصلا درست نیست دخترم میدونی که اون هنوز هیچ نسبتی باهامون نداره پس فردا اگر ولت کرد وحرکت کرد چی؟ یکم به اینا فکر کن توباید روی پاهای خودت وایستی درضمن مگه قرار نبود از اینجا بریم وبرگردیم ایران؟

نفس عمیقی کشیدم و اضافه کردم

-مولین همچین حرفی نزن آترین هرگز منو ترک نمیکنه.

مولین با لحن آرومی لب زد

-چرا عزیزم درضمن اون چرا ازت میل داشتگاری نمیکنه انگار که قصد ازدواج باهات رو نداره دخترم منو درک کن نمیخوام فکرتو بهم بریزم ولی اینارو باید بهت میاضافه کردم.

مامان با حرفاش واقعا ذهنمو بهم ریخته بود و من رو تو فکر فرو برده بود همین که حرفش تموم شد از جاش کشیده شد و اضافه کرد

-من برم میز رو بچینم.

مولین ازاتاق خارج شد منم کنجکاو به کتابم خیره شدم وکمی استرس گحرکت کردم.

بعد خوردن ناهار ظرف غذایی که برای آترین ریخته بودم رو دادم به محافظ که براش ببره اونم تند باشه ای بیان کرد وراهی شدش.

بعد کلی فکر وخیال راجب آینده مشغول خوندن درسم شدم وسعی کردم فکرای منفی رو ازخودم دور کنم.

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان در آغوش آتش | عاشقانه و هیجان‌انگیز
دانلود رمان در آغوش آتش | عاشقانه و هیجان‌انگیز

نمیدونم چندساعت گذشت که آترین داخل چهارچوب در نمایان شد وتبسمی زد و گفت

-سلام تابان خانوم چیکار میکنی با درسات؟

نفس عمیقی کشیدم و گفتم

-سلام خوش اومدی.

سری تکون داد و لب زد

-مرسی.

آروم اومد کنارم قرار گرفت وبه کتابام خیره شد…با فکر به حرفای مولین کلا ذهنم بهم ریخته بود که بی هوا بیان کردم:

-من میخوام کار کنم.

یهو اترین باتعجب برگشت نگاهم میکرد و گفت

-چی؟

لبام رو کمی جمع کردم و اظهار کردم

-من میخوام روی پاهای خودم وایستم اترین نمیخوام دستم توی جیب کسی باشه.

آترین که حرفم رو شنید اخماش توی هم حرکت کرد و بیان کرد

-من هرکسی ام؟من…

کلافه لب زدم

-خب تو چیکارمی دوست پسرمی غیراینه؟

آترین اخماش رفت تو هم از روی صندلی قد بلند شد وگفت:

-منظور؟

نفس عمیقی کشیدم و با لحن آرومی صحبت کردم

-ببین دلدادگیم نمیخوام ناراحتت کنم ولی منو تو به مولین قول دادیم که بعد یکی دوماه که تو کاراتو درست کنی برمیگردیم ایران ولی الان…

آترین وسط حرفم پرید و اظهار کرد

-توفکرشم دارم کارامو درست میکنم که خواسته ی شماهارو براورده کنم.

صحبت کردم

-اگر کارت بسیار برات مهمه تو میتونی…

با اینکه برام سخت بود اینو بگم واز آترینم دور باشم گفتم:

-نیای.

آترین عصبی لب زد

-هرجا تو باشی برای من بهشته واینکه من خودم از اتفاقات اخیر خسته شدم وقلبم میخواد ازاینجا برم ودارم هرچه زودتر کارامون رو درست میکنم خب تابان خانوم حالا قضیه کار کردنت چیه؟

کف دست توی جیبش کرد و اومد سمتم با حالت کنجکاو نگاهم میکرد که اظهار کردم:

-مولینم خجالت میکشه که از پول تو برای خودش چیزی بگیره میگه خودت باید کف دستت توی جیب خودت باشه.

آترین نفس عمیقی کشید و صحبت کرد

-جیب منو تو نداره اما زیرا تو میخوای قبول وقتی رفتیم ایران یک کارایی میکنم برات هوم نظرت؟

فکر نمیکردم انقدر به‌سرعت قبول کنه و از حرفش به‌شدت خوشحال شدم پریدم بغلش و گفتم

-بسیار میترسم مجدداً اتفاقی مانع خوشامگاهختیمون بشه.

آترین درحالی که کمرم رو نوازش میکرد بیان کرد

-نترس چون من دیگه گول هیچ چیز رو نمیخورم وبهت اعتماد کامل دارم.

ذوق زده گفتم

-ایی عزیزم.

محکم خودمو بهش فشردم که از بغلم بیرون اومد وبیان کرد

-بفرما درست رو بخون خانوم خانوما.

با مسروری لب زدم

-نگاه اقا اترین!

بعد راهی شدنش باخیال راحت قرار گرفتم روی صنقلبی…

چه خوبه کسیو داشته باشی که برای همه سگ باشه و فقط برای تو فرشته باشه.

بعد خوندن درسم یکم بامامان واترین وقت گذروندم ولی اترین زیاد پیشمون نبود وتوی اتاقش تمرین میکرد.

فردا ساعت سه جشن بهترین زوج سال بود و منو اترین هم دعوت بودیم بابت این دعوت خیلی خوشحال بودم .

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان عیان
دانلود رمان عیان

امشب هم خودم کباب درست کردم وبامامان میز رو چیدیم که اترین اومد واظهار کرد:

-تابان مهمون داریم؟

با نیش باز اظهار کردم:

-کیه؟

با لبخند لب زد

-برو درو باز کن میفهمی.

خندیدم وبا حالت کنجکاوی راهی شدم سمت در ودرو باز کردم که…

با مشاهده کردن کسی که روبه روم قرار گرفت با ناباوری بهش نگاه میکردم…تبسم روی لبم ماسید وچشمام اشکی شد

با یادآوری بلایی که سرم آورد نگاهام خیس شد توی شوک فرو رفته بودم وباورم نمیشد که آترین اینو راه داده به خونه با بهت لب زدم

-تو؟

جدی اضافه کرد

-میشه حرف بزنیم؟

نگاهی به آترین کردم وگفتم:

-چطور اینو راه دادی خونه اترین؟

لب زد

-تابان خواهشا بزار صحبت کنیم من…

دستم رو کشیده کردم وسیلی به گوشش زدم که مولین فوری اومد سمتم وبیان کرد:

-پسره ی عوضی خود بین تو اینجا چه غلطی میکنی باورم نمیشه چطور تونستی بیای بعد غلطی که با دخترم کردی.

شرمنده صحبت کرد

-من به‌شدت پشیمونم خاله به‌شدت زیاد اومدم از تابان معذرت خواهی کنم تا شاید این عذاب وجدان دست از سرم برداره.

با نگاه به صورت پراز زخم امیر با نفرت بیان کردم:

-اون شامگاه رو یادته که چطور زجه میزدم وتو میمشاهده کردی وبی محلی میکردی یادته چطور دنبال اترین میدویدم وگریه میکردم دیدی ولی اهمیت ندادی یادته گفتم اگر یک بار خودتو دو رو بر خودم یا اترینم ببینم بهت رحم نمیکنم یادته؟

تمایل داشتم برم داخل که یهو امیر زانو زد جلوم واضافه کرد:

-منو ببخش خواهش میکنم بسیار معذرت میخوام من گول مری رو خوردم اون منو خام کرد فکر میکردم تومنو دوست داری ولی نداشتی وقتی بیهوش شدی بسیار ترسیدم اون مغزم رو شست وشو داده بود تورو خدا تابان به خاطر رفاقتمون یک فرصت بهم بده بیا مثل دوتا دوست باشیم.

پوزخندی زدم وعقب حرکت کردم مامان خواست چیزی بگه که من با اخم بیان کردم:

-تو قبلا رفاقتت رو بهم نشون دادی حالا هم از جلوی چشمام دور شو.

اترین جلو اومد ودستاشو دوطرف شونه ام گذاشت منو توی بغلش گراهی شد گفت:

-باشه تموم شد گلم گریه نکن امیر حرفای تابان رو شنیدی حالاهم برو‌.

امیر سری به طرفین تکون داد و درحالی که سرش پایین بود حرف زد

-من دیگه اشتباه نمیکنم میدونم شمادونفر همو دوست دارین وجایی برای نفر سوم نیست فهمیدم فقط…

با صوتی آترین که فریاد زد اشکام متوقف شد آترین عصبی داد زد

-کافیه گمشو بیرون تو بهم التماس کردی که بزار با تابان حرف بزنم وازش معذرت بخوام منم قبول کردم الان برو بیرون تا پرتت نکردم.

امیر بی توجه به آترین بار دیگر گفت

– بخاطر رفاقتمون تابان یک فرصت بهم بده.

سری به معنای نه تکون دادم وعقب عقب راهی شدم که مولین جلو اومد واظهار کرد:

-پسره ی عوضی زیستن دخترمو بهم میریزه وبعد میگه معذرت میخوام بیشعور گمشو.

اترین به زور امیر رو انداخت بیرون ودرو بست که نشستم روی مبل ومامان به‌سرعت اب قند اورد برام آترین عصبی گفت

-تابان اتفاق بدی نیوفتاده گریه نکن حال خودتو خراب نکن اگر میدونستم اینقدر حالت بدمیشه نمیذاشتم پاشو جلوی دم در خونه ی من بذاره

سرمو قد بلند کردم و عصبی گفتم:

-چرا اجازه دادی بیاد؟

کلافه درحالی که موهاش رو کف دست میکشید صحبت کرد

-چند روزگاره میاد استادیو هرچی میندازمش بازم میگه میخوام معذرت خواهی کنم منم بیان کردم بیاد یا میبخشیش یانه.

کف دست به سینه لب زدم

-ازکی انقدر عوض شدی؟تو از امیر به‌شدت بدت میومد حالا…

آترین وسط حرفم پرید و اضافه کرد

-من عوض نشدم مطمئن شدم هم به خودم هم به تو امیر که سهله بزرگ تر از اونم نمیتونن منو ازت جداکنن

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
رمان وصله ناجور دل - رمان سیتی | فروشگاه دانلود رمان
رمان وصله ناجور دل - رمان سیتی | فروشگاه دانلود رمان

اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن

ممنون از حمایتت! 💜

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *