رمان ماهرو پارت ۲

6

عقب راهی شد. داشت فکر می کرد. به چه چیزی؟ نمی دانم.

– اون مردم بیرون هم به اندازه ی تو احمقن… من با تو بخوابم؟

می خندد.

– آخه کدوم آدم سالمی با خواهرش می خوابه؟

برگشت و به من نگاه کرد.

– مگه نه خانوم دکتر؟ مگه من مریضم؟

حرکت کرد سمت میز توالتم و بین وسایلم دنبال چیزی می گشت. در همان حال به من اضافه کرد:

– پاشو گمشو یه چیزی تنت کن… حالم داره از هیکلت بهم می خوره!

شوکه نگاهش کردم. نمی خواست امشب…

همانطور که نگاهش می کردم نگاهش به من افتاد که بی حرکت روی تخت نشسته بودم. اخم هایش شدید در هم رفت و بلند اظهار کرد:

– خداروشکر انگار گوشاتم از دست دادی… مگه با تو نبودم؟!

سرم را تکان دادم و از جایم قد بلند شدم. در کمد لباس هایم را باز کردم و تی شرت و شلوار پوشیدم. موهایم را باز کردم.

عروسی بود یا عزا؟ هر چه بود شامگاهاهتی به شامگاه عروسی و زفاف نداشت.

همان لحظه ایلهان از کف دستشویی در وارد شد و کت و پیرهن دولیدیش را در آورد.

تنها رکابی سفیدی تنش بود و روی تخت قرار گرفت. چقدر بدن رو فرم و دلربای داشت! به نظرم مردی خواستنی تر از ایلهان را هیچوقت ندیده بودم.

اصلا مگر وجود داشت؟ !

بسته ی تیغی که از دستشویی برداشته بود را باز کرد.

چه کاری می خواست انجام بدهد؟!

قبل از اینکه بخوام عکس العملی نشون بدم٬ با تیغ بازویش را برید. جیغ کشیدم و او از درد چشم هایش را به هم فشرد. با تشر اضافه کرد:

– ببند دهنتو لطفا!

به طرفش رفتم و بازویش را گرفتم. به زخمش که عمیق نبود و تنها خراشی بود که خون کمی در امده بود چشم دوختم.

– ایلهان چیکار کردی با کف دستت؟ چرا همچین کردی؟

بازویش را از کف دستم در اورد و بدون اینکه به من نگاه کند از جیب شلوارش سیگار و فندکی در آورد. با سر به پارچه ای که کنار تختمان بود اشاره ای کرد و اظهار کرد:

– اون بی صاحابو بیار…

از جا بلند شدم و آرام پارچه را از روی عسلی برداشتم و کف دستی بهش کشیدم. دستمال سفیدی بود که قرار بود امشامگاه از خون بکارتم قرمز شود… اما انگار همچین چیزی اتفاق نمی افتاد.

کف دستمال را فشردم و یک قطره اشک از نگاهانم چکید.

– بده اون لعنتی رو…

سریع اشکم را پاک کردم و به سمتش برگشتم. دستمال را از من گراهی شد و با دقت چند جا از کف دستمال را به خون بازویش آغشته کرد. دستمال را به طرف من محکم پرت کرد و به سینم برخورد کرد. زمین افتاد.

از جایش بلند شد و کمی تخت را بهم ریخت و ملحفه ی سفید را هم کمی به بازویش کشید.

دست برد و کمربندش را هم در اورد کنار تخت٬ روی زمین انداخت.

پوزخند زدم. صحنه سازی رابطه ی نداشته را می کرد!

فکر کنم خاله بدجوری گول خورده بود. حتما فکرش را هم نمی کرد که ایلهان به جای خون بکارت من خون بازویش را بریزد.

ما که اصلا رسم پارچه ی خونی را نداشتیم. اما با وضعی که من و ایلهان ازدواج کرده بودیم خاله ام برای آنکه مطمئن شود من و ایلهان رابطه ی جنسی برقرار کنیم٬ این پارچه ی سفید را داد تا خیالش راحت باشد.

اما حساب این را نکرده بود که ایلهان باهوش تر و از همه مهم تر٬ لجباز تر از این حرف هاست…

ایلهان به اتاق نگاه کرد. نگاهش سمت من کشیده شد.

چند قدم به سمتم رسید. خیره نگاهم کرد.

– مبادا بشنوم به کسی چیزی گفتی! که اگه بگی…

ادامه ی حرفش را خورد و گذاشت تا خودم برایش تصمیم گیری کنم. خودم هم می اطلاع داشتم که عاقبت خوبی نخواهم داشت اگر بر خلاف میلش عمل می کردم.

اصلا حتی خودم روی آنکه به خاله بگویم که با شوهرم رابطه نداشته ام را ندارم. سرم را پایین انداختم.

به سمتم آمد و با لحنی که من را تفهیم کند اظهار کرد:

– من و تو هیچوقت… خوب گوش کن… هیچوقت!! نمی تونیم با هم رابطه داشته باشیم و تو بچه ی من رو حامله باشی.

سرم را به نشانه ی تایید تکان دادم. تا مجدداً سرم داد نکشد. تحمل تحقیر شدن و دعوا را امشامگاه دیگر نداشتم. اگر کمی بیشتر طول می کشید اتفاقی که دوست نداشتم می افتاد و من جلوی ایلهان گریه می کردم.

آب دهانم را قورت دادم. ایلهان به سمت در حرکت کرد که اضافه کردم:

– ایلهان!!

به سمتم برگشت که راهی شدم از داخل دراور بتادین و پنبه در اوردم و گفتم:

– بزار زخمتو ضدعفونی و پانسمان کنم عفونت میکنه!

و کف دستش را گحرکت کردم که با خنده ی مسخره کف دستش را و کشید و بیان کرد:

– خانوم دکتر! دکتر بازیتو بزار توی بیمارستان و مطبت… متوجه شدی؟ برای من قلب نسوزون!

و نگاه تحقیرآمیزی انداخت و از در بیرون راهی شد. من ماندم و تنهاییم! با دلی که امشامگاه هزاربار خورد شد. به سمت تخت رفتم و نشستم.

نفس حبس شده ام را هممدت با اشک هایم رها کردم.

من چه گناهی جز عاشقی داشتم که باید به خاطرش مجازات می شدم؟ سخت بود… تحمل این وضعیت سخت نه٬ محال بود.

من بعد از سال ها انتظار به ایلهان رسیده بودم اما الان از هر وقت دیگری از او دور تر شده بودم.

ایهان *

کلافه به سمت اتاقم راهی شدم. احساس می کردم که در راهی شدارم با ماهرو زیاده روی کردم. با کف دست نگاه هایم را فشردم. در اتاق را باز کردم و با چشم به دنبال فرشته گشتم.

رو به روی پنجره ی باز ایستاده بود و به آسمان شامگاه خیره شده بود. با لباس خواب توری سفید بی شک شامگاهیه ملکه ها شده بود. در را بستم.

به داخل قدم برداشتم که فرشته کمی چرخید و در حالی که نیم رخش برایم قابل مشاهده کرد بود؛ بیان کرد:

– از حجله ی تازه عروست برگشتی آقا داماد؟

نمک روی زخمم می پاشید. در صورتی که خودش می اطلاع داشت که دیدهم جز او کسی را نمی بیند ولی باز هم تلخی می کرد.

حق هم داشت. زن بود و حسادت می کرد.

به سمتش رفتم و از پشت بغلش کردم. سرم را داخل موهای زیبایش کردم و بو کشیدم. واقعا بوی مطبوع موهایش من را ساکت می کرد.

اما در آغوشم کمی تقلا کرد و دست هایم را از دور کمرش باز کرد.

– ایلهان به من کف دست نزن لطفا! وقتی به اون زن کف دست میزنی بدم میاد به من کف دست میزنی… میفهمی؟!

خسته نگاهش کردم.

– آخه قلببرم… خودت خوب میدونی من به اون دختر کف دست نمیزنم.

هر دو کف دستش را می گیرم و به دیده هایش خیره میشوم.

– میدونی که حالم ازش بهم می خوره! مگه اون اصلا به تو میرسه؟ تو جذابیی به گرد پات هم نمیرسه…

اخم کرد و چین ریزی به بینی کوچکش داد. واقعا دلربا بود.

– بسه ایلهان… تو فقط منو خر می کنی! با زبون چرب و نرمت کاراتو پیش میبری. تو اگه من رو دلبسته شدی هیچوقت باهاش ازدواج نمی کردی. من رو راضی کردی که ازدواج کنی ولی قول دادی که با اون نخوابی… مولینت زرنگی کرده و ازت دستمال خونی تمایل داشته ایلهان!

کف دست هایم را ول کرد و پشتش را به من کرد و ازم فاصله گحرکت کرد.

– حالا تو راهی شدی تو اون اتاق و باهاش … خوابیدی…