با درماندگی هرچه تمام تر داد کشید
_چه زنی چه غیرتی چه حرفی هان؟چرا نمیخوای بفهمی محبت یک طرفه تو گند زد به همچی
جلو تر اومد انگار چیزی متوجه نمیشد و من خسته تر از اونی بودم که به دنبال
قلبیل این جنونش باشم
اشاره ای به سر تا پای خودش کرد و گردنی کج کرد و اظهار کرد
_ببین چیکار کردی با روزگارگارم
دوباره نزدیک اومد دیگه واقعا داشتم میوحشت کردم
قدمی به عقب راهی شدم
که پاسریع کرد و دقیقا رو به روم توقف کرد و صورتمو با یک دستش قاب گحرکت کرد و بهشدت آروم فشار داد و بیان کرد
_ببین روزگار خودتو همش سر هوس بچگانت ببین چکار کردی
دیگه داشت مغزم منفجر میشد با انزجار کف دست ایلهان و از صورتم فاصله دادم و در چشم هاش خیره شدم
یک دقیقه نه من حرفی زدم و نه اون
حتی پلک هم نمیزدم
آرام و شمرده شمرده گفتم
+برو پسر خاله فردا وسایل هامو بیار
کف دستش و در کف دستم گحرکت کردم. و به سمت در هدایتش کردم
درو باز کردم و به بیرون اشاره ای کردم و دیگه حتی برای ثانیه ای سرم و بالا نیاوردم که نگاهش کنم
چند ثانیه ای معطل کرد و بعد خارج شد و در را با آوای کشیدهی بست و حرکت کرد
راهی شد…!
چرا فکر میکردم نمیرود چرا فکر میکردم تعلل کند
ان هم برای منی که دقیقا وسط حیات عاشقانه اش امدم گند زدم
دیگر نای نفس کشیدن هم نداشتم به طرف اامان مبل سالن راهی شدم و دراز کشیدم
میخواستم گریه کنم ولی دیگه اینم حتی از توانم خارج بود
حس خارج شدن روح از تنم را داشتم
همونقدر بی حس ولی دردناک و ترسناک
چیزی نگذشت که خوابم برد
ساعت از ۳ شامگاه گذشته بود و با آوایی از خواب پریدم
بیش از حد ترسیده بودم
و وسواس فکری داشتم بلند شدم و سمت در راهی شدم و قفلش کردم
ولی بازم ترسی در وجودم بود انگار نیاز به یک حامی داشتم کسی که فکر کنم کنارمه و نترسم
و این عمق فاجعه بود
بازم این وسواس ترس افتاده بود به جانم و حس میکردم جز خودم شخص دیگه ای هم اینجا حضور داره…
با آوایی لرزون شمرده شمرده گفتم
+کسی اینجاست؟
کسی جوابم و نداد از ترس قالب تهی کرده
بودم و کاری از کف دستم برنمی امد
ناگهان صوتی وحشتناکی از یکی از
اتاقا به گوش رسید
صدایی مثل به هم خوردن دوتا شیشه بهم
بسم الله گویان وارد اتاق ته شیروانی خانه شدم
و برق و یهویی روشن کردم
با مشاهده کردن پنجره ای که بازه و برهم میخوره خیالم راحت شد
به طرف پنجره رفتم و بستم که توجهم به خون گوشه پردش جلب شد
کف دستی به خون زدم تازه تازه بود و این ترسمو چند برابر کرده بود
بیرون و که چشم دوختم متوجه شدم با پشت بوم همسایه زیاد فاصله ای نداره
پنجره را بستم و به پذیرایی پناه آوردم
خدایا این شامگاه شوم کی میخواد تموم بشه
با دست و پایی لرزان تلفن و برداشتم
نمیدونستم به کی زنگ بزنم
ناخوداگاه شماره ماهان و گرفتم
تنها یار و یاور من برادری بود که دلش را با کار های بچگانم به درد آورده بودم
بعد پنجمین بوق جواب داد
ولی جز آوای نفس کشیدنش هیچ صوتی
دیگه ای نمی امد.
با صدایی لرزان از بغض آواش زدم
+ما…هان
سکوت کرد و جوابم را نداد و این بیشتر قلبم را میشکست
دوباره با عجز صوتش زدم
+ما.. هان تورو خدا میترسم
صوتی مضطرب و قلبخورش به گوشم رسید
_چی شده!؟ از چی؟
موفق نبودم بغض خفته در گلومو خفه کنم شمرده شمرده گفتم
+میترسم من از اینجا…میترسممم
کلافه نفسش را بیرون داد انگار الان جای خشم فقط اظطراب داشت از درک کردن وضعیت من
_چی شده ماهرو گوشی و بده ایلهان
بدون مکث بی مهابا گفتم
+ایلهان نیست
با دادی که پشت تلفن کشید لحظه ای ترس از یادمحرکت کرد
_کدومگوریهه…!
با حال زار و دلی شکسته و ترسی که تمام وجودم را به اغما برده بود اظهار کردم
+ماهان
_جانه ماهان
بغضم دیگر شکست دیگر طاقت نیاوردم با گفتن جان از زبان ماهان
به بیرونخیره شدم داشت این شب شوم به تمومی میحرکت کرد ولی این ترس و اظطراب و بغض خفته من نه
+انداختنم بیرون از اون خونه
و هق هقی که به اوج رسیده بود و
صوتی عصبی ماهان از پشت خط
_الان کجایی اون بی غیرت چه غلطی کرده هانننننن
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن