ترانه که رنگش پریده بود.
تمایل داشت حرف بزند که با ورود چند نفر کت و شلواری و دو مردی که لباس عربی پوشیده بودند، بدتر خوف کردند…
فرهاد اخم کرد…
– باید بریم…!!! اصلا حس خوبی ندارم…!!!
ماهرخ بی معطلی کف دست ترانه را گراهی شد و قصد راهی شدن کردند که یکی از همان مردان کت و شلوار پوشی که اجازه ورود داده بودند، جلوی راهشان را گرفت…
– شما نمی تونید خارج بشین…!!!
ماهرخ ترسیده بود اما اخم کرد و تمایل داشت به مردک بتوپد
که فرهاد از پشت با صدایی کشدار میان دو دختر رسید و در حالی که کف دست دور گردنشان انداخته بود با حالتی مست رو به مرد کفت: ایــــــــــــن دوتـــــــــا… مال منـــــــــــن…!!!
سپس دیدهکی زد که مرد با شک نگاه دو دختر کرد…
هردو مطلب را گحرکت کردند که ترانه سرخوش خندید و خودش را به فرهاد چسباند…
ماهرخ خواست مقاومت کند و حرف بارشان کند که گردنش توسط فرهاد فشرده شد و به اجبار لبخند زد…
مرد کنار راهی شد و ان ها هم از خدا میل داشته از سالن خارج شدند حتی بی خیال مانتو و روسری هایشان شدند…
فرهاد از دو دختر جدا شد و جلوتر رفت و رو به ان دو گفت: بیخود نبود قلبم شور می زد… ببین من میرم سر اون خیکی رو گرم می کنم شما بهسرعت برید…
فرهاد حرکت کرد و ان ها هم از فرصت استفاده کرده و از خونه خارج شدند…
تند سمت ماشین حرکت کردند و سوار شدند…
بامتوجه شدن فرهاد که او هم سمت ماشینش می رفت، خیالشان راحت شد…
ترانه تا میل داشت ماشین را روشن کند با تقه ای که به شیشه خورد نگاهش بالا وارد شد و با متوجه شدن بهزاد روح از تنش خارج شد…
و از ان طرف هم ماهرخ که با مشاهده کردن شهریار رنگش پرید…
ان دو انجا چه می کردند…؟!
شهریار زودتر در را باز کرد و با اخم هایی درهم با لحنی زمختی بیان کرد: بیا پایین…
و سپس کتش را از تن کشید و روی شانه های لخت ماهرخ انداخت …
بهزاد هم کف دست کمی از شهریار نداشت…
دو دختر از ان همه ابهت و اخم مردهای زندگیشان بدجور خود را باخته بودند…
بهزاد رو به دو دختر با خشم اضافه کرد: میرین تو ماشین شهریار می شینید و جیکتونم درنمیاد…!!!
ماهرخ تمایل داشت حرف بزند که شهریار کشیده نامش را آوا زد…
ترانه که اوضاع را مناسب نمتوجه شد، کف دست ماهرخ را گرفت و سمت ماشین شهریار رفتند…
حداقل سرو کله زدن با ان دو مرد خشمگین بهتر از ان مهمانی و اتفاقات احتمالی بعدش بود…!
نصرت بین گفتن و ناضافه کردن مانده بود.
اخلاق شهریار را می دانست، در عین حال که مرد ارام و صبوری نشان می داد وای به حال وقتی برآشفته می شد، دیکر کسی جلودارش نبود…
ترجیح داد حرف بزند.
– ماهرخ خانوم به همراه دوستشون یکم مشکوک می زنن اما خب از خریدایی که کردن و کف دست های پرشون انگار مهمونی یا جشنی چیزی دعوتن…!
شهریار اخم کرد…
مهمانی یا جشن…؟!
ماهرخ حرفی نزده بود…
-باشه من خودم پیگیر میشم ولی تو حواست به خانوم باشه… نصرت می دونی که من دشمن زیاد دارم مخصوصا مهراد…!!!
-اقا خیالتون تخت… مراقبشونم…!
– ممنون خبری شد، من و در جریان بزار…!!!
-حتما… فعلا آقا…!!!
شهریار تماس را قطع کرد و نگاه پر اخمش را به بهزاد دوخت…
بهزاد هم سگرمه هایش درهم شده بود…
-چی شده…؟! این دوتا جوجه کجا بودن…؟!
شهریار از حرص ریز خندید…
– ددر دودور… چه می دونم پاساژ گردی…! فقط یه نگاه به لیست پیامک بانک بنداز، فک کنم کل پاساژ رو خریده…!!!
بهزاد ابرویی بالا انداخت.
-مهمونی دارین…؟!
شهریار دست در جیبش کرد و با ژست بی نظیری که این روزگارها با ان دل ماهرخ را می برد، جدی اضافه کرد: نداریم… نه مهمونی نه جشن ولی یه کاسه ای زیر نیم کاسه این دوتا ورپریده هست…!!!
بهزاد با ترمشاهده کرد پرسید: تا اونجایی که ماهرخ رو می شناسم آدم روراستیه ولی خدا نکنه بخواد لج کنه… چیکارش کردی…؟!
شهریار نگاه طولانی بهش کرد.
کلافه نگاه بست.
-رفتیم خونه حاج عزیزالله خان…!!!
بهزاد اخمی میان پیشانی انداخت.
– خودش خوایت بیاد یا با زور بردیش…؟!
شهریار شاکی شد.
– نمیومد، به زور بردمش…!
-اشتباه کردی داداش…!!!
شهریار خشمگین شد.
– مگه تو نمی شناسیش…؟ مگه نمی دونی از حاجی و اون عمارت متنفره…؟
-اونوقت تو که می دونستی و بردیش جایی که دوست نداره…؟!
دیگر فکرش به جایی قد نمی داد.
این چند روزگار آنقدر از فاصله گرفتن های ماهرخ عصبی بود که عقلش به جایی قد نمی داد…
-می دونستم اما حاجی مریضه… ازم میل داشت که کنارش باشم…
بهزاد پوزخند زد.
-باور نمی کنم به خاطر همچین چیزی بخوای ماهرخ رو سر لج بندازی یا دلخورش کنی…؟!
شهریار خیره نگاهش کرد.
ناچار شد.
-مهراد تهمتوجه شد کرده…!
چشمان بهزاد کدر شد.
ذات کثیف مهراد را می شناخت.
ترس و نفرت ماهرخ را هم نسبت به مهراد می اطلاع داشت ولی چیزی که ان را نمی درک کرد قلبیل این نفرت و ترس بود که شک نداشت چیز خوبی نیست…!!!
-به نظرم اگه این طوریه بهتره راستش و به ماهرخ بگی… حداقل بزار اون تصمیم بگیره و تو دلواپسیت و پیش بکش…!!!
– خواستم بگم اما خانوم قهر کرده…!!!
ولی انگار چیزی به ذهنش رسیده باشد، اضافه کرد: راستی تو از ترانه خانوم بپرس که چه خبره…؟!
به انی قیافه بهزاد درهم شد…
شهریار دیده باریک کرد.
– اتفاقی افتاده…؟!
بهزاد لبخند زد: والا به خدا این رفیقش از خودش دیوونه تره…! بهش اضافه کردم یکم سنگین رنگین بپوش، به خانوم برخورده، قهر کرده…!!!
شهریار به بهزاد پشت کرد و سمت پنجره قلبنشینش رفت.
-پس بوی توطئه میاد…؟!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن