پلک هایش را باز کرد.
کمی نیم خیز شد ولی با درد خفیفی که زیر قلبش پیچید اخم هایش درهم شد…
کف دست روی شکمش گذاشت.
لخت بود…
با یادآوری دیشب و رابطه اش با شهریار باعث تبسمی روی لبش شد…
دیشب حس و حال متفاوتی را تجربه کرده بود که در تمام بیست و شش سال حیات اش ارامشی به این چنین جذابیی به وجودش سرازیر نشده بود…!!
شهریار نبود…
ملحفه را چنگ زد.
باید حمام می کرد اما اگر به یک حمام دو نفره هم ختم می شد، ضیافتشان کامل می شد…!!
اصلا شهریار کجا بود…؟!
تا میل داشت وارد حمام شود، آوای شهریار به گوشش خورد…
-کجا خانومم…؟! چرا از جات پا شدی…؟!
ماهرخ به سمتش برگشت.
با متوجه شدن شهریار ناخوداگاه قلبش لرزید…
این مرد با قامت کشیده و بالا تنه ای لخت، هیکل درشت و عضلانی اش را به رخ می کشید…
تبسم خجول و قلببرانه ای زد…
-می خوام برم حمام…!!!
شهریار ابرویی بالا انداخت…
سمت دخترک گام برداشت…
-اونوقت تنهایی…؟!
ماهرخ انتظار نداشت، میل داشته اش به این زودی اجابت شود.
متعجب گفت: اشکالی داره…؟!
مرد به کنارش رسید. کف دست دور کمرش انداخت و تن لختش با ملحفه دورش را به خود چسباند و با چشمانی خمار و آوایی که به خاطر حال خرابش بدجور دو رگه شده بود، آرام بیان کرد: سرتاسر اشکاله وقتی من هستم و تو تنهایی بخوای حموم کنی…!!! از این به بعد با خودم میری حموم…!!!
نگاهان ماهرخ درشت شد…
-حاجی کوتاه بیا…!!!
شهریار اخم مصنوعی کرد.
-انگار دیشامگاه کمت بود که حالا داری با شیرین زبونیات بار دیگر وسوسه ام می کنی…؟!
بعد هم مهلت حرف زدن نداد و دخترک را سمت تخت برد و او را نشاند و بیان کرد: بشین اول غذا بخور بعد میریم حمام…!!
ماهرخ معترض شد: من حالم خوبه شهریار جان..!
انگشت شهریار روی لبش قرار گرفت…
-هیش… دیشب برای هر دختری واقعا سخته گلم… بلد نبودم کاچی درست کنم ولی یه چیزای رو قاطی پاطی کردم تا حداقل با خوردنش قوت تنت بشه…!!!
-من حالم خوبه…!!!
شهریار نگاهکی زد: می دونم ولی بدنت باید تقویت بشه تا از پس شوهرت بربیای، آخه شوهرت زیادی آتیشش تنده و بدجورم گرم مزاجه ماهی….خدا بهت رحم کنه….!!!
بعضی وقت ها اینکه صبرکنی تا فرصت مناسبی برای یک حیات ایده ال پیدا کنی، کار بیهوده ای است…
آینده هیچ وقت قرار نیست تضمین خوشامگاهختی آدم ها باشد.
هرکسی باید یاد بگیرد در لحظه زیستن کند و سرخوش باشد، این بهترین تضمینی هست که می تواند آینده اش را بسازد…
ماهرخ پسرهای زیادی در زیستن اش به عنوان های مختلف بودند اما هیچ گاه سعی نکرد خارج از عرف و عقایدی که هرچند آزاد بودند، رفتار کند یا از خط قرمزهایی که برای خود ملاک قرار داده بود، رد شود…!
گلرخ همواره میگفت در کنار تمایل داشته ها و شاد بودنت درست زندگی کن… به آدم های زیستنت توجه کن و ان ها را امتحان کن… اینجوری است که در کنار یک حیات هوشمندانه می توانی دوست و دشمنت را بشناسی و بعد از ان تصمیم بگیری چه ادم هایی را به عنوان دوست نگه داری و چه ادم هایی را به عنوان دشمن از زیستنت خارج کنی…!!!
شهریار…!!!
شهریار این روزگارهایش بسیار پررنگ بود…
حمایت هایش، قربان صدقه هایش، بغل کشیدن هایی که سخاوتمندانه ان ها برای ماهی اش خرج می کرد…!!!
این لحظه و در حالیکه کمی درد از رابطه دیشامگاه داشت، اصلا پشیمان نبود تا دخترانه هایش را تقدیم مردی کرده که این روزگارها بی هیچ دیده داشتی او را هممسیری و حمایت کرده است…
-کجایی دلبره…؟!
شهریار بوسه ای روی گونه اش کاشت…
نگاه عسلی دختر روی چشمان برق زده مرد نشست.
دخترک ناز ریخت…
-داشتم به تو فکر می کردم…!!!
قلب شهریار از این حرف گرم شد…
خندید…
صندلی را بیرون کشید و کنارش نشست.
دستش روی گونه ماهرخ گذاشت… محبتی که در دلش نسبت به این دختر داشت، حد نداشت…
-عجب…! اونوقت خانوم خانوما در مورد بنده چه فکری می کردن…؟!
ماهرخ عمیق نگاهش کرد…
گونه اش را کف دست بزرگ مرد مالید…
این لحظه و بودن این مرد را در کنارش دلبسته شد…
-گلرخ همیشه می گفت ادم های خوب توی زندگی ادم مثل نور می مونن… نوری که باعث میشه حیاتت پر از خوشامگاهختی و برکت بشه…!!!
شهریار ابرویی بالا انداخت…
-منظورت از نور منم…؟!
ماهرخ عمیق خندید…
-دقیقا خودتی که توی زیستنم تابیدی…!!
شهریار با نگاهی دودو زن براندازش کرد…
-یعنی الان اینقدر خوشامگاهختی…؟!
دخترک خود را جلو کشید و با نگاهی مهربان رو به مرد بیان کرد: توی زندگی من ادم های زیادی بودن و نبودن ولی همواره سعی کردم ادم محتاطی باشم چون تنها زندگی می کردم و مهم تر از همه قانون های خاص خودم و داشتم… من شاید مثل شهسواری ها اهل نماز و دعا نبودم ولی هیچ وقت قانون هام و زیر پا نذاشتم… من شرف و عزتم رو در برابر آدم ها حفظ کردم… ولی از اولش وقتی پیشنهادت و گوش دادم و اجبارت برای محرمیت ازت متنفر شدم ولی توی همین مدت کم حمایت ها و مهربونی هات باعث شدن من در این لحظه حالی رو تجربه کنم که هیچ مردی نتونسته اون و بهم هدیه کنه…!!!
شهریار عمیق نگاهش کرد.
این دختر آنقدر دلربا حرف زده بود که با تمام مردانگیش، قلبش غنج حرکت کرد…
ماهرخ با حرف هایش مهری که در قلبش در حال جوانه زدن بود را پربارتر کرد…
شهریار نتوانست مقاومت کند و بلند شد و ماهرخ را به آغوش کشید و روی سرش را بوسید…
سپس بغل گوشش خم شد و گفت: مواظب خودت باش که داری بدجور برای حاج اقات قلببری می کنی… بهتره به امشب و شامگاه های دیگه هم فکر کنی که دست آخر این قلببری کار دستت ندن… مخصوصا که حالا هیچ مانعی نیست…. خانوم خانوما…!!!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن