خیره نگاهم کرد.
-تو هیچ احتیاحی به مرور گذشته نداری ماهرخ… بزار هرچیزی که اتفاق افتاده تو همون گذشته بمونه… جهانی جمشاهده کردی پیش روت باز شده و سعی کن ازش لذت ببری…!
کف دست روی کف دستش گذاشتم.
-وجود تو در کنارم برام کافیه شهریار…!!!
نگاهانش ستاره باران شد.
این اامان حرف محبت آمیزی بود که بعد از مدت ها بهش تقدیم کردم…
لبخند زد.
با پشت انگشت گونه ام را نوازش کرد.
-تو خوب باش و بخند برای منم کافیه…!!!
سرم را روی شانه اش گذاشتم و نفسم را رها کردم.
-بعضی وقتا نگاه سنگین مامان رو حس می کنم.
کف دستش را دور شانه ام می پیچد.
-مولینت حتی از دور هم مراقبته…!
می خندم و چشم می بندم که تصویر مولین بار دیگر پشت دیدهانم نقش می بندد.
مامان برای من، ترانه و مهوش اصلا برای همه مان دعا کن و از خدا بخواه که هوایمان را داشته باشد.
****
-با اجازه مولینم و بزرگترا بله…!!!
صدای کف دست و سوت کشیده می شود و چهره بهزاد و ترانه از خوشی می درخشید.
گذاشتم تا کمی خلوت شود و سپس کف دست شهریار را گحرکت کرده و جلو راهی شدیم…
-تبریک میگم… انشاالله خوشبخت بشید.
ترانه با نگاهی اشکبار بهم خیره شد و بعد توی آغوشم پرید.
-مرسی ماهرخ… مرسی خواهری…!!!
دیدهانم تر شدند و احساساتی شدم.
-همه خواهرا هوای هم و دارن…!!!
جدا شد و با نگاهی قدردان خندید.
بهزاد ابرویی بالا انداخت…
-نمی خوای به منم تبریک بگی…؟!
#پست۶۷۵
نگاه بهزاد کردم و با لبخندی که عمق خرسندی ام را نشان می داد دستش را فشردم…
-از خدا می خوام که خوشامگاهخت بشی و همیشگی لبت مثل الان پر از خنده باشه…!
کف دستم را با محبت فشار می دهد.
-ازت ممنونم…!
شهریار بسیار بهسرعت دستم را از توی دستش بیرون کشید.
-بسه دیگه مثلا نامحرمی…!!!
بهزاد نوچی کرد.
-قبل از اینکه زن تو بشه، خواهر من به حساب میومد…!
شهریار دستم را محکم بین کف دستش گرفت و فشرد.
-اون مال قبل بود و الان زن منه…!!!
چشم غره ای به شهریار رفتم.
-الانم هیچ فرقی نکرده و بهزاد جای داداشمه…!
نگاه ترانه کردم که خیره ما بود.
-تو هم حواست باشه که یه وقتی بفهمم بگی بالای دیدهش ابروئه من می دونم و تو…!!!
ترانه سر بالا انداخت.
-نه بابا….!!!
نگاه شهریار کرد و با نگاهان آرایش شده اش حالت خانومانه ای به خود گرفت.
-آقا شهریار ببخشید البته با اجازه شما…
نگاه پر تمسخرش را بهم دوخت و چشم و ابرویی برایم رسید…
– ببین خرم از پل گذشت و هیچ غلطی نمی تونی بکنی…!!!
ابروهایم بالا حرکت کرد.
-بیشعور نباش…!
صوتی مهوش از پشت سرم کشیده شد و زودتر از ترانه جواب داد.
-همیشه قلبم برای بهزاد خان می سوخت ولی الان و امشب بیشتر می سوزه…!!!
#پست۶۷۶
سمت مهوش چرخیدم که رامبد هم کنارش از حرکت ایستاده و تبسم مهربانش وجودم را گرم کرد.
کف دست مهوش را نرم فشردم که ترانه با حرص آشکاری جواب داد.
-بهزاد باید شاکر خدا هم باشه که همچین لعبتی زنش شده…!!!
از ری اکشن بامزه اش همه خندیدیم.
کف دست رامبد هم گرمی فشردم و احوالپرسی کردیم.
انها هم به ترانه تبریک اضافه کردند و بعد از کمی شوخی و خنده جدا شده تا بقیه مهمانها هم برای عرض تبریکاتشان جلو بیایند…
***
-می بینم که حالت خیلی خوبه…؟!
نگاه گرم و پر دلدادگیم را سمت شهریار روانه می کنم که کنار بهزاد ایستاده…
-شهریار مجدداً تونست من و با زندگی آشتی بده…! نمی دونم شاید فکر کنی خیالاتی یا خرافاتی شدم اما اون مرد نیمه گمشده امه…!!!
رامبد هم نیم نگاهی به شهریار کرد و سپس سمت من چرخید.
-چرا خرافاتی عزیزم…؟! این بسیار خوبه که همچین حسی بهش داری…! مردایی مثل شهریار شاید در نظر عامه مردم به زن ذلیل معروف باشن اما به نظر من این احترامیه که اول برای خودش قائله بعد برای شریک زیستنش…!!!
سری به درستی حرف هایش تکان می دهم.
-درسته اما شهریار اصلا زن ذلیل نیست… می دونی وقتی یه چیزی باب میلش نباشه حاضر نیست از موضعش پایین بیاد…!!!
-دقیقا… ارزش هایی که براشون ملاک هست رو مثل یه قانون ازش پیروی می کنن…!!!
بوی عطرش و سپس خودش را در کنارم حس می کنم و سمتش می چرخم.
بار دیگر تبسمش تمام جهان را بهم هدیه می دهد.
با نگاهم تمام محبتم را نثارش می کنم که می خندد…
رامبد سرفه ای می کند.
-من میرم پیش نامزدم، مزاحمتون نمیشم…!!!
با رفتن رامبد، شهریار بی تاب نگاهم می کند.
-چی میشه همینجا ببوسمت ماهرخ…؟!
#پست۶۷۷
دیدهانم از تعجب گرد شدند و با خنده ای نگاه شهریار کردم…
-شهریار اینجا جای شوخی نیست و تو هم اهل این شوخی ها نیستی…!!!
از دیدهانش نیاز می بارید.
نکاه گرم و پرحرارتش از رویم برداشته نمی شد.
-باورت نمیشه چطور دارم توی تب خواستنت می سوزم…!
کمی خودم را جمع و جور می کنم.
-شهریار میشه یکم فاصله رو حفظ کنی…؟!
-نمی تونم انگار که اگه ازت جدا بشم حالم بدتر میشه…!
دهانم از بهت باز می ماند.
شهریار حالش خراب بود.
-چرا اینجوری شدی تو که حالت خوب بود…؟!
شهریار می خندد.
-زن دلبر داشتن این دردسرا رو هم داره…!!!
-وا چه دردسری شهریار…؟! چرا حال خرابت و به من نسبت میدی…؟!
شهریار خندید و با حالتی خمار سرش را نزدیکتر کرد و توی نگاه هایم خیره شد.
-می دونی که اونقدر سست عنصر نیستم ولی در مقابل تو نمی تونم خودم رو کنترل کنم… امشامگاه هم که مطمئن باش پامون برسه خونه، نمیزارم تا صبح بخوابی…!!!
شهریار یک چیزی اش شده بود و دقیقا نمی اطلاع داشتم این برق دیدهانش از چیست فقط نگاه داغش بود که هر لحظه بدتر مرا هم به دام خود می کشید.
با زور از زیر کف دستش خودم را خلاص کردم و به اجبار پای مهوش را پیش کشیدم که از شهریار فاصله گراهی شدم…
-من برم ببینم مهوش باهام چیکار داره…؟!
شهریار یک وری لبخند زد.
-نیار نیست برای خلاص شدن از من دروغ بگی… فقط شامگاه یادت نره…!!!
#پست۶۷۸
راوی
مهوش با نگاهی به دورو اطرافش خودش را به ماهرخ نزدیک کرد و گفت: می خوام یه چیزی بهت بگم اما باید قول بدی مثل آدم باهاش برخورد کنی…؟!
ماهرخ اخم کرد و با کنجکاوی نگاهش کرد.
-چی شده…؟!
مهوش سکوت کرد.
نمی خواست بگوید اما گقتن و نگفتن او زیاد مهم نبود چراکه در آخر ماهرخ متوجه قضایا می شد.
-سعی کن آروم باشی و تو عصبانیت هیچ تصمیمی نگیری…؟!
ماهرخ با حرص غرید: صغری کبری برای من ردیف نکن… حرف اصلیت و بزن…!!!
-حاج عزیز شهناز رو از خونش بیرون انداخته…!
چشمان ماهرخ درشت شد.
پس او چرا موضوع به این مهمی را نمتوجه شده بود…!؟!
-پس چرا من خبر ندارم…؟!
-شهریار سپرده کسی چیزی بهت نگه اما خب من و ترانه نمی تونستیم بهت نگیم… البته ترانه می خواست بگه که نشد و این ماموریت مهم به من واگذار شد…
ماهرخ برایش مهم نبود زیرا شهناز هم یکی عین مهراد بود…
یک موجود بی خاصیت که نه تنها زندگی شوهر و بچه هایش را خراب کرده بود بلکه آبروی پدرش و خودش را هم برده بود…
جز تاسف چیزی برای گفتن نداشت…
حتی دلش برای حاج عزیز هم می سوخت.
-برام مهم نیست…!
مهوش لبخند زد.
-می دونستم…!!!
-قرار نیست قلبم برای کسی بسوزه که بدترین کارها رو در حق بچش کرده… من که هیچی…!!!
کف دست مهوش روی کف دستش جای گرفت.
-اون تاوان گناهان خودش رو داره پس میده و بدتر از اینا هم سرش میاد اما موضوع اصلی چیز دیگه ایه…؟!
-چی..؟!
-شهناز و صنم تحت تعقیب هستن به خاطر کمک و هم کف دست بودن با مهراد در گروگانگیری و قتل…!!!
#پست۶۷۹
-بسیار منتظر این فرصت بودم تا ببینمت…!
ماهرخ در خاموشی نگاه شهین کرد که خود زن ادامه داد.
-می دونم نمی خوای من و ببینی ولی اومدم که ازت حلالیت بگیرم…! من… من خام شهناز شدم…!!!
ماهرخ باز هم هیچ حرفی با او نداشت.
با او هیچ مشکلی هم نداشت…
خیره دیدهان منتظر شهین شد.
زن اما منتظر به دهانش نگاه دوخته بود…
-من با تو هیچ مشکلی نداشتم و ندارم زیرا می دونم اگه کاری کردی هم به خاطر شهناز بوده…!
شهین اشکش را پاک کرد.
-بهت حسادت می کرد همیشه… چراکه هم خوشگل بودی هم برای میل داشته هات همیشه می جنگیدی… نمی تونست تو رو ببینه چراکه پر از کمبود و عقده بود.
ماهرخ پوزخند زد.
-من ذات شهناز رو بهتر از هر کسی می دونم شهین.. احتیاجی نیست از گذشته حرف بزنی…!
شهین با لحنی بغض آلود اظهار کرد: نه بزار بگم حداقل خودم و آروم می کنم… تو باعث شدی من به زندگیم برگردم… شهناز حتی داشت زندگی خواهرش رو به فنا می داد ولی تو نذاشتی و یه عمر مدیونتم…!!!
-من هیچ کاری نکردم شهین… فقط چون می دونستم اونقدر ساده ای که خام خواهرت شدی، میل داشتم از تو منجلاب کثافتش بیرونت بکشم، همین…!!!
-می دونی تو چیکار کردی برام…؟! نمی دونی ماهرخ شوهرم و بچه هام و بهم برگردوندی…! من داشتم حیاتم و با کف دستای خودم نابود می کردم ولی تو نجاتم دادی… ماهرخ من چطور این همه لطفت و جبران کنم…؟!
ماهرخ پا روی پا می اندازد.
-احتیاجی به جبران نیست و خودت بهتر می دونی من هر کاری بخوام انجام بدم، هیچ کی نمی تونه جلودارم بشه… تو فقط احتیاج به تلنگر داشتی…!!!
شهین با قدردانی نگاهش کرد و با تحسین اضافه کرد: حقا که شیر پاک خورده ای ماهرخ… گلرخ خوب دختری تربیت کرده…! عین خودش یه شیرزنی…!!!
#پست۶۸۰
ماهرخ از این همه تعریف و تمجید معذب بود.
-هیچ کی مثل گلرخ نیس…!
شهین سری به تایید تکان داد و بعد پوزخند زد.
-شهناز همیشگی دلبسته شد عین گلرخ باشه… توجه حاج عزیز به گل سر سبدش بود و این باعث حسادت شهناز می شد…
خیره ماهرخ شد و ادامه داد: می دونی شهناز اولش بد نبود اما تبعیض هایی که حاج عزیز قائل می شد باعث این کینه و نفرت شد… من نگاه پر محبت بابام رو به گلرخ دیدم و قلبم لرزید…
اشک های شهین چکیدند.
هیچ وقت این حرف ها را نشنیده بود.
حاج عزیز با آنها چه کرده بود…؟!
-بابام یه دونه از اون نگاهها رو نه به من نه به شهناز نکرد… حتی خاتون هم قلبش خون بود اما چراکه عاشق بابام بود، خاموشی کرد…! بابام با عاشقیش بدبختمون کرد…!!!
ماهرخ هم سیل اشک هایش روان شدند.
گلرخ یک جور سوخت، شهناز هم جور دیگری نابود شد.
-گفتن این حرف ها چه دردی رو دوا می کنه…؟!
شهین میان اشک پر درد می خندد: شاید کمی آرومم کنه…!!!
-چیزایی که از سر گذروندیم شاید کمرنگ بشن ولی زخمشون همیشه هست.
– وقتشه این دمبل چرکی سرباز کنه…!!!
ماهرخ بغضش را فرو داد.
ساکت شد تا شهین عقده هایش را بیرون بریزد.
یک بار برای همواره باید این دفتر بسته می شد و سر فصل جمشاهده کردی از زندگی باز می شد.
-ماهرخ بهشدت سعی کردم شهناز رو منصرف کنم اما گوش نداد و خودش رو بدتر به خاک سیاه نشوند…! حتی دو بار حاج فتح الله تمایل داشت رجوع کنن ولی قبول نکرد… لجباز بود… با مهراد همکاری کرد بازم میل داشتم مانعش بشم، بیان کرد تو سرت نمیشه، بیان کردم من سرم نمیشه ولی این همون آدمیه که گلرخ رو به کشتن داد و به بچه خودش رحم نکرد، اونوقت میاد به تو رخم کنه…؟!!!
#پست۶۸۱
ماهرخ دردش را حس می کرد و می فهمید او هم زخم دارد.
یعنی همه آنها زخم هایی داشتند که مختص خودشان بود.
بعضی چیزها را نمی شود فراموش کرد و تا عمر داری ان ها را هرزگاهی به یاد می آوری…!
زندگی همین بود گاهی اوج داشت و گاهی فرود…!!!
-شهین حرف های گذشته فقط باعث آزارت میشن… سعی کن به چیزهایی که داری و مسرورت می کنن فکر کن… تو تموم سعیت رو کردی حداقل پیش وجدانت شرمنده نیستی… شهناز و بلاهایی که سرش اومده فقط و فقط باعث و بانیش خودشه…!!!
شهین اشک هایش را پاک کرد و با نگاهی ناراحت زمزمه کرد.
-اگر بابام یکم بیشتر توجه می کرد، همه چیز بهتر می شد…!
ماهرخ تبسم تلخی نثارش کرد.
-موقعیتت بدتر از من بود…؟!
شهین متعجب شد.
-متوجه منظورت نمیشم…!
-منظورم اینه که اگه تو بابا داشتی و بهتون سخت می گحرکت کرد یا چه می دونم محبتش رو ابراز نمی کرد اما در عوض هیچ وقت به دیده دیگه ای بهتون نگاه نکرد یا تعرض کنه…!!! حاج عزیز با همون بی تفاوتی و سکوتش هواتون رو داشت که به خاطر شهناز، گلرخ رو بدبخت کرد….!!!
ماهرخ میان بغضش لبخند زد: شماها هم خاتون رو داشتین هم پدرتون رو… اما من چی تموم کودکی و نوجوونیم توی اضطراب و بدبختی گذروندم… تو سن کمی که بیشترین نیاز رو به مادرت و پدرت داشتی، یتیم شدم… شهین هیچ کس به اندازه من درد نداشت…!!!
شهین لب گزید.
حق با ماهرخ بود و خود به خود دهانش بسته شد.
ماهرخ ادامه داد.
-نمی خوام گذشته رو شخم بزنم فقط می خوام بگم من در مقابل همه سختی ها شهریار رو دارم که دوست داشتنش رو با هیچی عوض نمی کنم… من با اون مسرورم، تو هم سعی کن زندگیت و بسازی…!!!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن