کف دستم را کشید و سمت اتاقش راهی شد..
در اتاق را بست و بهم نگاه کرد.
-تو اینجا چیکار می کنی…؟!
پوزخند میزنم…
وارد شده بودم خبر بارداری ام را بدهم اما…
-انگار مزاحمت شدم…مزاحم خلوتتون…!!!
شهریار اخم کردو تیز نگاهم کرد.
بیشتر ماندن را دوست نداشتم…
کیفم را روی دوشم انداختم و قدمی برداشتم که مچ دستم اسیر دست شهریار شد.
-من همین طوری اعصابم خورد هست تو دیگه بدترش نکن…!
دستم را کشیدم…
-حالا مقصر من شدم… من اومدم ببینمت ولی دیدم سر شما بد شلوغه…!!!
-دارم میگم من خبر نداشتم…
– قرار بود ازش شکایت کنی…!
-خواستم ولی شهیاد راضی نشد…!!!
برآشفته می شوم…
-اینقدر بی فکر نباش اون زنیکه با مهراد کف دستشون تو یه کاسه اس تو نمی ترسی بلایی سر پسرت بیاره…!!!
کلافه کف دست روی سرش کشید.
-نمی خوام روی خواسته شهیاد نه بیارم…!!!
-انگار نمی دونی مهراد در کمین پسرته… اون عوضی رو نمی شناسی یا اینکه خودت زدی به کوچه علی چپ…؟!
-صنم اونقدر پست نیست که با بچش این کار و بکنه…
-صنم اونقدر پست بود که به بچه تازه دنیا آوردش شیر نداد… حالا داری دم از مهربونی نداشته مادر بچت میگی…!!!
نگاه بست…
-میگی چیکار کنم…؟!
-پیشگیری…!!! برای احتیاط هم شده این زن رو از خودت و زندگیت دور کن…
مـــــ🌙ــــــاهرخ, [۲۵/۰۹/۱۴۰۲ ۰۶:۰۳ ب.ظ]
#پست۵۴۲
با دیدهانی دو دو زن نگاهم کرد.
انگار نمی اطلاع داشت چه باید بکند که ساکت بود…
وقت راهی شدن و جا خالی کردن نبود.
صنم دقیقا همین را می میل داشت که من نباشم ولی کور خوانده بودند…
سعی کردم آهستهشم را در دیدهانم بریرم تا مرد نا آرامم را ملایم کنم…
رو به رویش ایستادم و کف دست روی سینه اش گذاشتم.
با ناز درون دیدهانش خیره شدم.
نگاهش توی نگاهم دوخته شد.
-برو ازش شکایت کن… ساده نگذر شهریار… من این جماعت رو می شناسم… اگه اون سالها حاج عزیز کمکم می کرد… وای شهریار دلم…!!!
نگاهانم پر از اشک می شوند.
یاد ان روزگار دلم را به درد می آورند…
دیده می بندم که قطره اشکم می چکد…
-مهراد الان گردن کلفت شده، هار شده و افتاده به جونم…!!! ولی تو نذار شهریار… مراقبمون باش…مذاحقب من و بچه هات باش….!!!
شهریار لحظه ای مات صورتم می شود…
اشک دیگری می چکد…
اخم می کند…
-بچه هام…؟!
سری تکان می دهم و برگه آزمایش را از کیف بیرون می کشم و به کف دستش میدهم…
متعجب لب میزند: این چیه…؟!
میان اشک هایم تبسم می زنم: حامله ام شهریار…!!
مات و مبهوت نگاهم می کند…
نگاه می بندم که برگه را باز می کند و به آنی نگاه پر اشک از خرسندی اش بالا می آید…
-ماهرخ… آخ ماهرخم؟!
سر روی سینه اش می گذارم…
-اونقدر جشن عروسی نگرفتی که حالا بچمونم توی جشنمون حضور داره…!!!
سرم را بالا می آورد…
-عاشقتم….!!
و بعد لب هایی که روی لب هام قرار می گیرند….!!!
مـــــ🌙ــــــاهرخ, [۲۶/۰۹/۱۴۰۲ ۱۰:۰۵ ب.ظ]
#پست۵۴۳
-زنت حیاتم و سیاه کرد شهریار، به جون بچم حیاتش و سیاه می کنم…!!
ابروهای شهریار در هم شد…
-این چه مزخرفاتیه که داری به زن من نسبت میدی…؟!
زن پوزخند زد: پس نمی دونی… حاشا به غیرتت که از کارای زنت بی خبری… اون زن ج*ده و هرز…
با سیلی که خورد حرف در دهانش ماند…
شهریار با خشمگینت انگشتش را دراز کرد و تهمشاهده کرد کرد: راحع به زن من درست صحبت کن…!!!
اشک درون دیدهان شهناز جمع شد.
بغض کرد…
– تو من و زدی…؟!
-حق نداری به ماهرخ توهین کنی…!!!
شهناز با تنفر غرید: اومده بین من و پسرام و خراب کرده تو چی میگی…؟!
شهریار پوزخند زد: چرا فکر می کنی ماهرخ مقصره…؟!
-زیرا مقصره…! جون اون عوضی دیده و متوجه شدن من و نداره…!!!
-خوب میدونی که ماهرخ کار به کسی نداره و این دروغ ها هم به زن من نمی چسبه، جون ذات اون و من می شناسم…!!!
-پس هنوز نشناختیش…؟!
شهریار با غم و تلخی نگاه خواهرش کرد…
-چی به کف دست آوردی برای این همه نفرتی که نسبت به گلرخ و ماهرخ خرج کردی…؟!
شهناز تیرش به سنگ خورده بود.
فایده نداشت.
ماهرخ آنقدر روی شهریار اثر گذاشته بود که حرفی بر علیه او را نمی پذیرفت…
-اون دوتا مادر و دختر روزگارگار من و سیاه کردن…!!!
مـــــ🌙ــــــاهرخ, [۲۷/۰۹/۱۴۰۲ ۱۰:۰۴ ب.ظ]
#پست۵۴۴
شهریار اخم کرد…
-همیشه همینطوری بودی، گناهت و گردن این و اون می نداختی…!!
-چیکار کردم که باید مستحق این باشم که زنت بره بشینه زیر پای دو تا پسرای من و از من بد بگه… معلوم نیست اون حرومزاده چی….
شهریار چنان عصبانی شد که نعره زد و گلدان کنار کف دستش را به زمین کوبید…
– خفه شو بیشعور… خفه شو….!!! حرف دهنت و بفهم….!!!
نفس نفس می زد… قدم جلو برداشت و رو به روی خواهرش توقف کرد…
-حرومزاده رو با زن من بودی…؟!
شهناز قدمی عقب راهی شد.
خوف کرده بود از برادر آرامی که تا به حال عصبیتش را نمتوجه شده بود…!!!
-زن من یه فرشته اس شهناز…!!! برعکس دوتا خواهرام که از شیطان هم بدتر هستن…!!!
-چیز خورت کرده…!!!
-دقیقا چیز خورم کرده ولی با مهربونی و درایتش…!!! با ما فرق داره ولی اجر و لیاقتش پیش خدا از ما بیشتره….!!!
شهناز خوشش نمی آید…
-استغفرالله اون سلیطه بی حجاب چیش از ما بهتره که پیش خدا اجرش بیشتره…؟!!!
شهریار به تاسف سر تکان می دهد…
-تو مثلا دم از خدا و پیغمبر می زنی ولی کثیف تر از تو، تو عمرم نمشاهده کردم شهناز…. تو آبروی ما رو بردی…!!!
نفس شهناز برای لحظه ای بند وارد شد…
-با منی…؟!
-تو م
که شوهر می خواستی، حاج فتح الله چه بدی داشت که رفتی با یه مرتیکه نزول خور صیغه شدی…؟!
نفس شهناز واقعا راهی شد و نگاهانش درشت شد.
قرار نبود کسی بفهمد….؟!
مـــــ🌙ــــــاهرخ, [۲۸/۰۹/۱۴۰۲ ۰۹:۵۸ ب.ظ]
#پست۵۴۵
به تته پته افتاد…
-نزول خور…؟!
شهریار با حرص و غم سمت میز کارش رفت و کشو را باز کرد.
عکس ها را بیرون آورد و توی صورت شهناز پرت کرد…
-ببین و هوچی بازیت و تموم کن….! عارم میاد بهت بگم خواهرمی….!!!
شهناز با نگاهی هراسیده و دودو زن نگاه عکسای ریخته شده روی زمین کرد و خم سد….
عکس را برداشت و با دیدنش نگاه بست.
عکس ها حقیقی بودند ولی مثل همیشگی دیوار حاشایش کشیده بود…
– دروغه… به جون بچه هام دروغه…!!!
شهریار می خندد…
با درد سر تکان می دهد…
-آدم نیستی شهناز… حیف… حیف…!!!
با عصبیت دست روی میز کوبید که شهناز توی جایش پرید…
– آدم نمیشی…. بیشعور به دروغ قسم می خوری و اونم جون بچه هات…؟!!! به خدا که بسیار بیشرفی…!!!
شهناز اشک هایش را پاک کرد…
– من می دونم اینا هم کار زنته…. به خدا کار زنته…!!!
مرد از حرص سینه اش بالا و پایین می شد و عاشق شد فک شهناز را خورد کند.
-برات متاسفم شهناز… حیف پسرات که تو مادرشونی…. بمیری هم برات کمه…!!!
سپس صدایش را بالا برد…
-برو بیرون نمی خوام ریختت و ببینم…!!!
شهناز تحقیر شده و متعجب از این برخورد تمام وجودش می لرزید و حس بدی داشت…
توی سرش اسم ماهرخ با علامتی سرخ رنگ بزرگ و بزرگتر می شد…
-به زنت بگو تقاص کارش و پس میده…!!!
شهریار کلافه سمت در رفت و ان را باز کرد…
-رفتی گوه خوردی ولی با یه آدم اشتباه… حاج عزیز مثل من ساده نمی گذره… بهتره یه سوراخ موش پیدا کنی که آقاجون زندت ات نمیزاره…!!!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن