_گذاشتمش پایین پیش نامی… نامی سیخ سرجاش جای گرفته تا شما تشریف ببرید وسایل
مارو برداره ببره خونهی خودش.
باربد کمی مکث کرد.
_تو این دو روزگار دلخورت نکرد فریا؟ ممکنه بعدا بهخاطر این مسائل بخواد اذیتت کنه؟
_نمیدونم باربد. تو این مورد فقط صبوری جوابه!
داریوش همانطور که چمدانها را از اتاق بیرون میاورد بیان کرد:
_اذیتت کرد زنگ بزن بگو برگردیم!۱۰۲۸
خندهام گرفت.
_برگردین چیکار کنین؟ طلاقم رو بگیرین؟
باربد اخمی کرد.
_جدی باش فریا. هر مردی نمیتونه با این مسائل کنار بیاد اگه بتونه تورو ببخشه و
گذشته رو فراموش کنه باید حسابی ممنونش باشی!
هومی کشیدم.
_حرف زدن راجعبه منو بذارید کنار… واسه اقامت اونجا خونه جور کردین؟
باربد سری تکان داد.
_آره فعلا یه آپارتمان اجاره کردیم تا ببینم میتونیم با این سرمایه خونهای دست و پا
کنیم یا نه.
با دلخوری اضافه کردم:
_حتی نمیتونی توی نمایشگاه شرکت کنی!
دلگیر لبخند زد.
_عیبی نداره. بهجاش میرم اونور نمایشگاه میذارم بهعنوان هنرمند افتخاری دعوتت
میکنم. هوم؟
بغ کرده گفتم:
_اگه نامی بذاره میام. راستی کارای دانشگاه داریوش درست شد؟
_آره از ماه بعد میتونه تدریس رو شروع کنه.۱۰۲۹
نگاهکی زد.
_البته تدریسم نکنه مشکلی نداریم. خانواده دوست پسرم ساپورتمون میکنن!
پقی زیر خنده زدم و داریوش با تاسف نگاهش کرد.
_خوب ددی تور زدیا دهن سرویس. آخرشم تو میری آمریکا و من میمونم با یه مرد
دیوونه که برنامه چیده تو خونه زندونیم کنه!
هی بخت و اقبال!
با خنده نگاهم کرد.
_برو ننه من غریبم بازی در نیار. کی میتونه به توی عفریته زور بگه؟
پشت دیدهی براش نازک کردم.
_راستی چه ساعتی مسیر میفتین من فرهاد رو بیارم بالا برای خداحافظی؟
باربد آهی کشید و به پشتی مبل تکیه داد.
_تموم جهان یک طرف فرهاد یک طرف فریا… من چهجوری دیگه این بچه رو نبینم؟ دق
میکنم که.
بار دیگر نگاههایم اشکی شد.
_کلی با هم تماس تصویری میگیریم. باشه؟ غصه نخور داداشی.
داریوش پوفی کشید.
_پاشو برو بچه رو بیار بالا فریا… خواهش میکنم آبغوره نگیرید من طاقتش رو ندارم.
با بغض از جا قد بلند شدم و از خونه بیرون زدم.۱۰۳۰
نمیتوانستم جلوی بارش اشکهایم را بگیرم.
برای بههم نریختن حال باربد بهسختی خودم را کنترل میکردم اما از درون درحال
فروپاشی بودم.
بدبختی دیگر این بود که جرئت نداشتم جلوی نامی گریه کنم تا حساسیتش بیشتر
نشود!
اشکهایم را پاک کردم و بعد وارد منزل شدم.
نامی روی مبل جای گرفته و سرش را در گوشیاش فرو برده بود.
_فرهاد کجاست؟
سرش را بالا گحرکت کرد و نگاهی بهصورتم انداخت.
_داره با اسباب بازیهاش بازی میکنه.
کمی مکث کرد.
_چشمهات چرا سرخه؟
همانطور که از کنارش میگذشتم گفتم:
_چیزی نیست… فرهاد رو میبرم بالا.
بیهوا از جایش بلند شد و بازویم را گرفت.
_گریه کردی؟!
کف دستی روی صورتم کشیدم.
_یهکمی…۱۰۳۱
بازوهایم را نوازش کرد و خیره به چشمانم گفت:
_نمیخوام واسه راهی شدن اونا قلبداریت بدم اما طاقت گریههات رو ندارم.
دیدهی برایش چرخاندم.
_اون موقع که فرهاد رو ازم میگحرکت کردی انگار از این قاعده مستثنی بودی!
کف دستش را عقب کشید و صورتش را درهم کشید.
_خودمم عذاب کشیدم اما حق داشتم فریا نمیتونی منو مقصر بدونی!
آهی کشیدم.
_میدونم مقصر همهچیز منم ولی حتی یهذره هم حق ناز کردن ندارم؟
نگاهش کمی عجیب شد.
_بخوای از این مسیر پیش بری حق با توئه اما بقیه به اندازهی کافی گذشته رو بهم
یادآوری میکنن. تو دیگه این کارو نکن.
نگاهم کمی نرم شد. نامی درحال جنگیدن با خودش بود .
حال خرابش را میفهمیدم.
_نگاه. حالا میذاری برم؟
دیدهی چرخاند و روی مبل قرار گرفت.
_زودتر تمومش کنید و برگرمشاهده کرد پیشم!
سرم را به دوطرف تکان داد و فرهاد را بهآغوش کشیدم.۱۰۳۲
همین که به طبقهی دوم برگشتم داریوش فرهاد را از آغوشم بیرون کشید و محکم
صورتش را بوسید.
_تا قبل از فرهاد از بچهها متنفر بودم!
نفس عمیقی میان گردنش کشید و ادامه داد:
_اما الان اگه باربد انقدر بچه نبود یه بچه به سرپرستی میگرفتیم!
باربد نگاههایش را گرد کرد.
_برو یه نفرو پیدا کن عاقل و بالغ باشه بتونی باهاش بچه بزرگ کنی. من بلیتم رو
کنسل میکنم!
داریوش با خنده کف دست دور شانهاش انداخت.
_بیا بچهای دیگه بهسرعت قهر میکنی!
کمی خم شد و شقیقهاش را بوسید.
_چرا دوباره از اول انرژیم رو صرف یه نفر دیگه کنم؟ همون رو صرف خودت میکنم تا
بزرگ شی!
باربد چپچپی نگاهش کرد.
_جدی باورت شدهها… مرد حسابی من نزدیک به بیست و چهارسالمه!
داریوش صورتش را جدی کرد.
_برای منی که نزدیک به اواخر دههی سیسالگیم هستم تو تا ابد بچهای باربد.
باربد نیشخندی زد.۱۰۳۳
_فهمیدم ددی!
با خنده نگاهش کردم.
باربد واقعا در برابر داریوش راهی شدار بچگانهای داشت!
باربد فرهاد را در آغوش کشید و بیتوجه به کف دست و پا زدن و چنگ کشیدنهایش
بهزور بوسیدتش.
_دلم واسه جفتک انداختنهات تنگ میشه جغله… من که نیستم دیگه قراره موهای
کیو بکشی و کتکش بزنی؟
با بغض لبخند زدم.
_نترس نریمان و نامی هستن. حسابی آب بندیشون کرده.
تبسمش کمرنگ شد و آهی کشید.
_از همین الان منو فروختی خائن؟
میدونستم هیچوقت نمیشه روت حساب باز کرد.
داریوش کف دست دور شانهاش انداخت و با خنده نگاهشان کرد.
_ببین توروخدا آخه تو با یه بچه شیرخواره آبت تو یه جوب نمیره بعد انتظار داری
روت حساب باز کنم؟
با بغضی عمیق به قاب سهنفرهای که احتمالا برای آخرین بار میمشاهده کردم خیره ماندم.
من یک سال از زیستنام را کنار آنها گذرانده بودم و وابستگی عمیقی میانمان بود
آنقدری که گاهی حس میکردم با رفتنشان دچار ضربهی روحی عمیقی میشوم.۱۰۳۴
حالا آنها چمدان بهدست روبهرویم ایستاده بودند و کاری برای نراهی شدشان از دستم بر
نمیرسید!
بعد از چند دقیقه داریوش نگاهی به ساعت انداخت.
_باربد کمکم جمع کن بریم. باید بهموقع به فرودگاه برسیم.
با شنیدن حرف داریوش ضربان دلم تندتر شد.
بهسختی جلوی هجوم اشکهایم را گراهی شدم.
صورت باربد دوباره درهم شد.
فرهاد را روی زمین گذاشت و با ناراحتی از جا کشیده شد.
یکییکی چمدانها را تا دم در بردند.
باربد برگشت و نگاهی بهصورت پربغضم انداخت.
_میترسم بهت بگم تو و بزنی زیر گری…
قبل از تمام شدن حرفش اشکهایم سریع تند روی صورتم به راه افتادند.
با نگاههایی سرخ شده جلو رسید و محکم بغلم کرد.
_گریه نکن فریا… یهقولی بهم میدی؟
بهملایمی هق زدم:
_چی؟
پیشانیام را بوسید.
_بهم قول بده خوشامگاهخت شی آبجی کوچولو. فقط اینجوری وجدانم راحت میشه!۱۰۳۵
هومی کشیدم.
_قول میدم!
داریوش قدمی بهسمتمان برداشت و بعد از مکثی چند لحظهای هردویمان را در آغوش
کشید.
_باز این دوتا ننر شروع کردن!
صوتی خودش هم بغض داشت.
_مواظب خودت و فرهاد باش فریا… نامی مرد خوبیه. لجبازی رو بذار کنار و زیستنت رو
باهاش بساز!
بهسختی اشکهایم را کنترل کردم.
_فکر نمیکردم آخرین باری که اینجوری بغلمون میکنی وقت رفتنتون باشه!
بهآرامی ریز خندید و خودش را کنار کشید.
_وقتی دوتا بچهی نق نقو داشته باشی عاقبتت همین میشه. شما حتی از فرهاد هم
دردسر ساز ترید!
تمایل داشتم حرفی بزنم که آوای نامی باعث خاموشیم شد.
_فریا؟
بهعقب برگشتم و با دیدنش که روی پلهها ایستاده بود چنقلبحظه مکث کردم.
_اومدی نامی؟
چند لحظه به اشکهایم خیره ماند.۱۰۳۶
داریوش قدمی به جلو برداشت.
_بفرما بالا آقا نامی…
نامی لبهایش را بههم فشرد و وارد منزل شد.
_اومدم فرهاد رو ببرم!
خم شد و فرهاد را در آغوشش گرفت.
همین که تمایل داشت در خاموشی از پلهها پایین برود باربد جلویش را گحرکت کرد.
_یه لحظه صبر میکنی آقا نامی.
نامی با صورتی درهم نگاهش کرد.
چشمانش هنوز پر از کینه بود.
_میدونم بخششی در کار نیست. فقط میتمایل داشتم برای آخرینبار بابت همهی دردهایی
که کشیدی و حقت نبود ازت معذرت خواهی کنم!
با شرمندگی سرش را پایین انداخت.
_میتونی تا ابد از من متنفر باشی اما خواهش میکنم با فریا شتابزدهی نکن. اون بیشتر از
چیزی که حقش بود تاوان تصمیمش رو داد!
نامی چندلحظه با نگاهی سرخ خیرهاش شد.
داریوش کمی خودش را به باربد نزدیک کرد تا از درگیری احتمالی جلوگیری کند.
مضطربانه نگاهشان کردم.
نامی بعد از چند لحظه برگشت و نگاهی به من انداخت.۱۰۳۷
با مشاهده کردن چشمهای سرخ و پر از تشویشم آهی کشید.
_فریا تا همیشگی توی قلب من عزیز و گرامیه!
بعد نگاهش را از نگاهانم جدا کرد و بدون هیچ حرفی از پلهها پایین رفت!
بهمحض حرکت کردنش باربد نفس راحتی کشید.
_اظهار کردم الان بهم حمله میکنم.
داریوش آهی کشید.
_تا آخر عمر مدیون این آدمیم.
در سکوت نگاهشان کردم.
چمدانهایشان را بهدست گحرکت کردند و هرسه وارد کوچه شدیم.
داریوش یکی یکی چمدانها را درون ماشین گذاشت.
نگاهی به هردویشان انداختم.
اشکهایم خشک شده بود!
باربد با حال غریبی خم شد و پیشانیام را بوسید.
_وقتی حرکت کردیم زیاد دلخوری نکن. به این فکر کن ما برای آزادی و خوشبختی میریم
واسهمون مسرور باش!
بهسختی سر تکان دادم.
_قلبم واسهتون تنگ میشه. اگه صلاح اینه نمیشه کاریش کرد. امیدوارم بهچیزی که
میخواید برسید!۱۰۳۸
کف دستی بهصورتش کشید و سریع سوار ماشین شد.
میاطلاع داشتم گریهاش گحرکت کرده.
نفر بعدی داریوش بود!
بیحرف در آغوشم کشید و گفت:
_هیچوقت لطفی که در حق من و زندگیم کردی رو فراموش نمیکنم دختر شجاع…
مواظب خودت باش!
سرم را به سینهاش چسباندم.
_تو هم مواظب خودت و باربد باش داریوش… منو یادتون نرهها. بهم زنگ بزنید.
روی سرم را بوسید.
_روی دیدهم. خداحافظ فریا کوچولو!
عقب کشید و سوار ماشین شد.
باربد از داخل ماشین برایم دست تکان داد.
دستم را بالا گرفتم و با صورتی خیس از اشک به دور شدن ماشین نگاه کردم.
تا بهحال این حجم از تنهایی را اینچنین یک جا به آغوش نکشیده بودم!
آنها راهی شده و من وسط خیابان تنها باقی مانده بودم!
پدرم که حرکت کرد مامان و فرشته کنارم بودند…
نامی که رفت باربد و داریوش کنارم بودند…
باربد و داریوش که حرکت کردند هیچکس…۱۰۳۹
با حس گرمای تنی آشنا که دور کالبدم پیچید؛ رشتهی افکارم پاره شد و دیده از
خیابان خالی برداشتم.
سرم را بهسختی بالا گحرکت کردم و به نامی که بازوهایش را دور شانهام حلقه کرده بود نگاه
دوختم.
بیحرف مرا به داخل منزل کشید و در را بست.
با نگاههایی پر بغض نگاهش کردم.
با دیدن صورت خیسم سرم را به سینهاش فشرد و لب زد:
_اگه برای اونا هم گریه میکنی لااقل تو بغل من گریه کن آنا کوچولو!
با گوش دادن حرفش گریهام شدت گرفت.
به من گفته بود آنا…
بعد از یکسال دوباره این کلمهی آهنگین و دلربا را از دهانش شنیدم!
بهآرامی هق زدم:
_من مجدداً آنای توأم نامی؟
لبش را پیشانیام چسباند.
_کِی نبودی؟
کف دستش را با درماندگی روی نگاهانم کشید.
_اینجوری گریه نکن فریا… من چیکار کنم که حالت خوب بشه؟
سرم را به دوطرف تکان دادم.۱۰۴۰
_هی… هیچی فقط بغلم کن!
مرا محکمتر از قبل در آغوشش فشرد و شقیقهام را بوسید.
_بریم بالا؟ فرهاد تو خونه تنهاست.
چندلحظه مکث کردم و سرم را بالا گرفتم.
_اون مارمولک رو همونجوری وسط خونه ول کردی اومدی پایین؟ الان خونه رو روی
سرش خراب میکنه خب!
بهسرعت کنار زدمش و با قدمهایی قد بلند از پلهها بالا حرکت کردم.
با کف کف دستم شتابزده شتابزده اشکهایم را پاک کردم و وارد خانه شدم.
نامی همانطور که پشت سرم میدوید با لحن شوکهای گفت:
_گذاشتمش روی تختش اسباب بازیهاش رو هم گذاشتم پیشش!
با ترمشاهده کرد ادامه داد:
_از محافظ تخت که نمیتونه بیاد پایین. نه؟
آهی کشیدم و همانطور که وارد اتاق خواب میشدم با صدای گحرکت کردهای اظهار کردم:
_اگه دورش بالشت نذاری از لای نردهها خودش رو میکشه پایین، خیال کردی چرا
بهش میگم مارمولک؟
نگاهی به کالبد کوچک فرهاد که درحال رد کردن سرش از نردهها بود انداختم و
اشارهای به نامی زدم.
_بفرما تحویل بگیر!۱۰۴۱
نم نگاهانم را گراهی شدم و همانطور که فرهاد را در آغوش میکشیدم گفتم:
_نمیذاره آدم دو دقیقه به غم خودش بمیره!
نامی نچی کرد و بهسمتمان آمد.
_برآشفته هستی سر بچه خالی نکن فریا خانوم… بیا بدش من انقدر بغلش نکن کمرت
اذیت میشه!
همانطور که فرهاد را بهکف دستش میدادم نیشخندی زدم.
_مهربون شدی نامی خان!
خیالت راحت شده؟
شانهای بالا انداخت و گلوی فرهاد را با حظ بوسید.
_کاملا نه… هنوز عقدم نشدی!
اخمی کردم.
_فعلا شیرین بازی در نیار نامی اصلا حوصله ندارم.
همراه با فرهاد پشت سرم به مسیر افتاد.
_میخوای بریم بیرون یهکمی حال و هوات عوض بشه؟
بهیاد داریوش و باربدی که بعد از هربار دلگیر شدنم مرا با خودشان بیرون میبردند تا
حالم بهتر شود افتادم و آهی کشیدم.
_نه باید به کارهای خونه برسم و وسایلم رو جمع کنم.
کلافه وسط هال چرخیدم.۱۰۴۲
گیج و سرگردان بودم. نمیخبر داشتم کف دست به چهکاری بزنم!
نامی همچنان هرجا که میرفتم پشت سرم میرسید.
_واسه شام بریم خونهی ما؟
مامان اینا هم فرهاد رو میبینن مسرور میشن.
چپچپی نگاهش کردم.
_آره با این همه بدبختی که رو سرم ریخته الان بهترین زمان برای یه ملاقات پر
استرس با خانوادته!
وارد اتاق خواب شدم و مشغول جمع کردن وسایلم شدم.
_خونهی شما چی؟ بریم؟
لبهایم را بههم فشردم.
_با وجود زندایی؟ میخوای دورتادور خونمون بنزین بریزه همهمون رو آتیش بزنه؟
آهی کشید.
_خب… پس چیکار کنیم؟
درمانده بهسمتش چرخیدم.
_نامی میشه اینجوری مثل جوجه پشت سر من مسیر نیفتین و هرجا میرم نیاید؟ کلافه
شدم. نیاز به تنهایی دارم. خب؟
بار دیگر پشت سرم به راه افتاد.
_نه تو حالت خوب نیست من و بچهمون تنهات نمیذاریم!۱۰۴۳
با تاسف سر تکان دادم. کم مانده بود از دستش سکته کنم!
**************************************************
-نامی-
قلبش نمیمیل داشت فریا را گحرکت کرده و ناراحت ببیند آن هم بهخاطر مردی که بههیچ عنوان
نگاه مشاهده کردنش را نداشت.
_میشه تا من خونه رو تمیز میکنم به فرهاد شیر بدی و بخوابونیش؟
نگاهی به نگاههای خسته فریا انداخت.
_صبر کن بهت کمک کنم. تنها خسته میشی.
فریا سری تکان داد و سکوت کرد.
فرهاد را روی زمین گذاشت و برای درست کردن شیرخشک وارد آشپزخانه شد.
حالا که آنها حرکت کرده بودند با ذهن آرامتری میتوانست تصمیم گیری کند اما طاقت غم
جای گرفته در نگاه فریا را نداشت.
شیر خشک که آماده شد از آشپزخونه بیرون زد و فرهاد را در آغوشش گرفت.
سرش را بوسید و نگاهی به دیدههای منتظرش انداخت.
_بابا قربونت بره گشنهت بود؟
فریا بهآرامی اضافه کرد:
_از ظهر چیزی نخورده… هرچند فرهاد اگه سیرم باشه بهش شیر بدی میخوره!
ناخودآگاه تبسمی زد و زیر گلویش را بوسید.۱۰۴۴
_شکمو!
نگاهی بهصورت متفکر فریا انداخت و آهی کشید.
میخواست با او راجعبه برنامههای آینده صحبت کند اما میدانست وقت خوبی
نیست!
نمیتمایل داشت هنگام حرف زدن راجعبه میل داشتگاری فریا را ناراحت ببیند.
باید از دادگاه نامه میگرفت و اسم خودش را وارد شناسنامهی فرهاد میکرد.
باید با پدر و مادرش صحبت میکرد تا برای میل داشتگاری قانعشان کند.
هزاران کار روی سرش ریخته بود اما فعلا مهمترینش ملایم کردن فریا بود.
با بسته شدن نگاههای خمار فرهاد بهساکتی او را روی تخت گذاشت و اطرافش بالشت
چید.
از جا قد بلند شد و نگاهی به فریا که با نگاههایی مات درحال چیدن لباسهایش بود
انداخت.
کنارش روی زمین جای گرفت و دستش را جلو برد.
_آنا؟
نگاه دخترک بهدیدهانش گره خورد.
_هوم؟
او را بهسمت خود کشید و بهساکتی گفت:
_داری منو میترسونی!۱۰۴۵
فریا متعجب نگاهش کرد.
_از چی میترسی نامی؟
شانهاش را نوازش کرد.
_از این که دیگه نگاهات برق نزنه… چرا انقدر بیقراری؟ من و فرهاد واسهت کافی
نیستیم؟
فریا چنقلبحظه نگاهش کرد و بعد با غم ریز خندید.
خودش را جلو کشید و صورت ناراحت نامی را بهآغوش کشید و سرش را به سینهاش
فشرد.
بهگمانش این مرد زیادی قلبنازک شده بود.
_نامی خان آدمیزاد یکسال با یه قناری هم همخونه بشه بهش وابسته میشه و از
نبودش دلخور… اونها که آدم بودن و تو سختی و سرخوشی حیاتم همواره پشتم بودن.
نمیتونم برای چندساعت هم شده برای نبود دوتا دوست قدیمی عزا بگیرم؟
نامی بیصبر نگاهش کرد.
_کی خوب میشی؟ چهقدر باید صبر کنم؟
فریا بهسختی جلوی ریز خندیدنش را گراهی شد.
مثل بچههای بهانهگیر شده بود.
_تا فردا خوب میشم. خوبه؟
کمی اندیشید و سر تکان داد.۱۰۴۶
_خوبه. پس من فردا دیگه آزرده نبینمت باشه؟ میریم خرید پسفردا هم میام
تمایل داشتگاریت!
فریا شوکه نگاهش کرد.
_چیه همینجوری واسه خودت گازش رو گرفتی داری میری نامی. من آماده نیستم
کلی کار دارم!
نامی خم شد و گونهاش را بوسید.
_با هم انجامشون میدیم. من یهسر میرم خونه کار دارم. شامگاه برمیگردم پیشتون.
فریا با درماندگی نگاهش کرد و چیزی ناظهار کرد.
فقط مجبور بود با رفتارهای عجیب و غریبش کنار بیاید!
سوار ماشین شد و بهسوی خونهشان به جاده افتاد.
میمیل داشت قبل از این که اتفاقی بیفتد و پدر و مادرش حرفی نامربوط به فریا بزنند با
آنها صحبت کند.
او از ته قلبش فریا را دوست داشت و نمیمیل داشت بیشتر از این آسیب ببیند.
بهاندازهی کافی در این یکسال عذاب کشیده بود.
ماشین را در پارکینگ عمارت پارک کرد و پیاده شد.
با ورودش به خونه سری برای خاتون تکان داد و یک راست بهسمت هال حرکت کرد.
عارف و مهسا مانند تمام این چندوقت اخیر کنار هم قرار گرفته و درحال تماشای فیلم
بودند.۱۰۴۷
عارف از وقتی به بیماریاش پی برده بود تمام وقتش را برای مهسا میگذاشت و
لحظهای از او جدا نمیشد.
انگار درصدد جبران کردن تمام سالهایی بود که خودش را بهکارش فروخته بود.
مهسا با مشاهده کردنش سریع از جا کشیده شد و بهسمتش راهی شد.
_سلام پسرم خوش اومدی!
او را در آغوش کشید و گونهاش را بوسید.
_سلام ممنون مامان… بابا حالت بهتره؟
عارف زیردیدهی نگاهی به نامی انداخت.
انگار هنوز از او قلبگیر بود.
_فکر نمیکردم حالا حالاها یادت بیفته بهمون سر بزنی… نوهم کو؟
نامی بهآرامی لبخند زد.
_پیش مامانشه… خواب بود نشد بیارمش .
کمی مکث کرد.
_اومدم باهاتون حرف بزنم.
مهسا خیره نگاهش کرد.
_راجعبه ازدواج با فریا؟
سری تکان داد.
_درسته میمیل داشتم…۱۰۴۸
مهسا میان حرفش پرید.
_اگه تو مشکلی با کاری که فریا باهات کرده نداری و هنوز دوسش داری من و پدرت
موافقیم…
متعجب نگاهشان کرد که مهسا ادامه داد:
_واسه ما خوشبختی تو مهمه نامی. اگه تو بتونی ببخشیش و مجدداً از ته قلب بخندی ما
کی باشیم که بخوایم جلوت رو بگیریم؟
مگه یه پدر و مادر آرزویی غیر از خوشامگاهختی بچهشون توی این دنیا دارن؟
نگاهش بهسمت عارفی که بیحرف بهصفحهی تلوزیون خیره بود چرخید.
خاموشیش مبنی بر تایید حرفهای مهسا بود.
از گوش دادن حرفهایش دلگرم شده بود اما باید فریا را تبرئه میکرد.
دلش نمیتمایل داشت کسی متوجه شدگاه بدی نسبت به او در ذهنش داشته باشد.
گلویش را صاف کرده و گفت:
_ممنون از درکتون اما من باید یه حقیقتی رو بهتون بگم…
کمی مکث کرد.
_فریا به من خیانت نکرده!
* * *
ده دقیقهای بود که حرفهایش به پایان رسیده بود.۱۰۴۹
عارف متفکرانه به زمین خیره شده بود و مهسا بهآرامی اشکهای گوشه دیدهش را
پاک میکرد.
_باورم نمیشه نامی یعنی حرفهایی که زدی حقیقت داره؟ باربد واقعا…
کمی مکث کرد.
_همجنسگراست؟
نامی با صورتی درهم از یادآوری آن مرد سری تکان داد.
_درسته… و با دوست پسرش به آمریکا مهاجرت کرده.
آهی کشید.
_در اصل فریا برای نجات باربد باهاش ازدواج کرد و از بارداریش هم بیخبر بود. وقتی
هم که متوجه شد من دیگه کف دسترس نبودم!
عارف کف دستی به ریشهایش کشید.
_پس چرا وقتی برگشتی حقیقت رو نبیان کرد؟
گلویش را صاف کرد.
_میهراسید بچه رو ازش بگیرم و باربد رو به پلیس لو بدم!
عارف خیره نگاهش کرد.
_اگه شرایطش بود این کار رو انجام میدادی؟
صادقانه اعتراف کرد.۱۰۵۰
_درسته بچه رو ازش گراهی شدم و اگه خودکشی نکرده بود ممکن بود از روی کینه روی
گزینه دوم هم فکر کنم!
مهسا وحشت زده نگاهش کرد.
_چی… چی گفتی؟ فریا بهخاطر تو خودکشی کرد؟
تند اضافه کرد:
_خودکشی نبود. خودم هم تازه درک کردم قرص اشتباه خورده بود ولی ما خیال کردیم
قصد خودکشی داشته…
کف دستهایش را بالا برد.
_قسم میخورم همون هم واسهم عبرت شد. دیگه غلط بکنم بخوام اذیتش کنم.
مهسا دیدهغرهای حرکت کرد.
_نه توروخدا بیا اذیتش کن. طفل معصوم کم تو این یک سال عذاب کشید؟
عارف نفس عمیقی کشید.
_نمیدونم قراره دهن فک و فامیل رو چهطوری ببندی نامی اما زودتر شناسنامهی
بچه رو عوض کن. قرار میل داشتگاری رو هم بذار تا بتونیم یهکمی به این وضعیت
سروسامون بدیم!
نامی نیشخندی زد.
_قرار نیست زندگی که با این همه زجر و عذاب بهکف دست آوردم بهخاطر حرف مردم
خراب کنم بابا مثل جونم مراقب زن و بچهم هستم!۱۰۵۱
از جا بلند شد.
_با اجازتون من دیگه میرم.
مهسا سریع بیان کرد:
_کجا پسرم؟ شام نخوردی.
نچی کرد.
_به فریا قول دادم زود برگردم.
عارف با لبهایی بههم فشرده نگاهش کرد.
_با هم حیات میکنید؟
ابروهایش بالا پرید.
_انتظار دارید با توجه به تجربه قبلی تنهاشون بذارم؟ فقط یه شامگاه تا صبح وقت
میمیل داشت تا بره عقد یکی دیگه بشه!
عارف چشم غرهای رفت.
_نذار کسی بفهمه. به اندازه کافی آبروریزی در پیش داریم.
نامی لبخندی زد.
_اینم روش!
همانطور که بهسمت در میحرکت کرد اضافه کرد:
_لطفا به نریمان بگید از فردا بره شرکت کارهای عقب موندهی منو انجام بده. میخوام
این چند وقت رو پیش زن و بچهم باشم. فعلا.۱۰۵۲
سوار ماشین شد و با خیالی که کمی راحت شده بود به جاده افتاد.
فقط چند روزگار تا بهکف دست آوردن دائمی فریا فاصله داشت!
همین که به خانه رسید زنگ را فشرد.
فریا بدون هیچ حرفی در برایش باز کرد.
سریع از پلهها بالا راهی شد و وارد خونه شد.
_فریا؟
جوابی که نگرفت بهسمت اتاق خواب به جاده افتاد.
با دیدن فریا که با صورت خودش را روی تخت انداخته و مجدداً خوابیده بود خندهاش
گراهی شد.
دخترک انگار که از صبح کوه کنده بود. ولین سلام دادن هم نداد.
جلو راهی شد و نگاهی بهصورت غرق خواب فرهاد انداخت.
خم شد و طبق عادت زیر گردنش را بوسید و نفس عمیقی کشید.
برگشت و روی تخت کنار فریا دراز کشید.
موهایش را از روی صورتش کنار زد و با حسرت خیرهاش شد.
جمشاهده کردا عاشق این بود که وقتی فرهاد و فریا خوابیدهاند بالای سرشان بنشیند و با لذت
نگاهشان کند.
انگار که اینگونه کمبود این یکسال رفع میشد!
خم شد و با احتیاط پیشانی فریا را بوسید.۱۰۵۳
از وقتی باربد راهی شده بود راحتتر میتوانست با جریانات گذشته کنار بیاید و با مشاهده کرد باز
تری به نقش فریا در این میان مینگریست.
_اینبارم میخوای تا صبح بشینی بالای سرم و بهم زل بزنی؟
با متوجه شدن صوتی فریا ابروهایش بالا پرید.
_بیداری؟
فریا با دیدههای بسته هومی کشید.
_نگاهت بهشدت سنگینه. نمیذاری بخوابم!
کمی مکث کرد.
فریا بیتوجه ادامه داد:
_یا بغلم کن و بخواب یا پاشو برو بیرون!
دستی به پشت سرش کشید و کمی مکث کرد.
بیحرف برق را خاموش کرد و دوباره بهتخت برگشت.
چنقلبحظه به فریا خیره ماند و کمی خودش را جلوتر کشید.
فریا بیحرف غلتی زد و سرش را روی سینهاش گذاشت.
ناخودآگاه لبخند کمرنگی روی لبش نشست.
خیال میکرد ضربان دلش بالا حرکت کرده!
کف دستش را محکم دور دخترک پیچید و با فشردن او به خودش پلکهایش را روی هم
گذاشت.۱۰۵۴
صبح با حس دستهای کوچکی که روی صورتش میغلتیدند کمی درجایش تکانش
خورد.
جسم کوچکی روی سینهاش قرار گرفت و گونهاش کمی خیس شد.
در عالم خواب، خیال کرد فریاست همین که کف دستش را دورش حلقه کرد انگشتی
محکم در دیده بستهاش فرو حرکت کرد.
سرش را عقب کشید و بهسرعت از جا پرید.
با مشاهده کردن فرهادی که روی سینهاش جای گرفته ودرحال ور رفتن با صورتش بود و فریایی که
با گراهی شدن دوربین بهسمتشان درحال فیلم گحرکت کردن از آنها بود چندلحظه مکث کرد.
برای چندثانیه حس کرد این لحظات را خواب میبیند.
پلکهایش را بههم فشرد و بعد از کمی مکث فرهاد را محکم در آغوش کشید و
گونهاش را بوسید.
_چیکار میکنی قربونت برم؟ نگاه بابا رو در آوردی که!
فریا گوشی را کنار گذاشت و با خنده کنارشان روی تخت نشست.
_از وقتی بیدار شده داره جون میکنه از تخت آویزون شه بیاد بالا منم گفتم دل بچه
رو نشکونم بذارم باباش رو انگولک کنه!
با چشمهایی براق ریز خندید.
اینبار خودش را کمی بالا کشید و گونهی فریا را بوسید.
_خوب کاری کردی از این به بعد هرروز همینجوری بیدارم کنید!۱۰۵۵
فریا با ابروهایی بالا حرکت کرده نگاهش کرد که بیحرف از جا کشیده شد و با همان تبسم روی
لبش بهسوی سرویس به جاده افتاد.
آرزویش بود هرروزگار همینگونه از خواب بیدار شود تا باور کند هیچکدام اینها رویا
نیست.
فرهاد پسر اوست و فریا به آغوشش بازگشته.
کابوس یک سالهی لعنتی به پایان رسیده بود و او مجدداً میتوانست طعم خوشبختی را
بچشد!
از سرویس که بیرون زد با دیدن فریا که مشغول آماده کردن میز بود بهسمتش رفت.
_کمک میخوای؟
دخترک سرش را به دوطرف تکان داد.
_نه عزیزم بشین الان میز رو میچینم!
ابروهایش بالا پرید.
_عزیزم؟
فریا تبسمی تحویلش داد.
خم شد و بیهوا گونهاش را بوسید.
_مگه عزیز من نیستی؟
با خندهای از ته قلب بازویش را کشید و او را روی پایش نشاند.
_وایسا ببینم… قضیه این دلبریا چی فریا خانوم؟۱۰۵۶
یقهاش را مرتب کرد و با تبسم نگاهش کرد.
_با خودم فکر کردم حالا که قراره همهچیز رو از اول شروع کنیم. وقتش نیست اینهمه
وقت دوری رو برای شوهرم جبران کنم؟
چنقلبحظه خیال کرد هنوز از خواب بیدار نشده.
_شوهرت؟ فریا دیشب تو خواب سرت بهجایی خورده؟
دخترک با اخم نگاهش کرد.
_اه نامی میشه گند نزنی تو لحظات رمانتیکمون؟
تک خندهای کرد و چندبار با حظ خاصی پشت گردنش را بوسید و نفس عمیقی کشید.
_ببخشید. آخه وقتی اون توله اون پایین جای گرفته و با خنده بهمون خیره شده واقعا
نمیتونم تمرکز کنم!
فریا با چشمهایی گرد شده سریع بهعقب چرخید.
با دیدن فرهاد که زیر میز جای گرفته و با ذوق نگاهشان میکند خندهای کرد و بهسرعت از
روی پای نامی بلند شد.
_همیشگی وضعمون همینه؟
فریا با تبسم خم شد و فرهاد را از زیر میز بیرون کشید.
_آره متاسفانه!
آهی کشید.
_باید هرچند وقت بسپاریمش کف دست مولین اینا… واقعا معذبم میکنه.۱۰۵۷
فریا سرش را بهدوطرف تکان داد و همانطور که فرهاد را از آشپزخانه بیرون میبرد
اظهار کرد:
_فقط همینمون مونده!
شانهای بالا انداخت و بیحرف قهوهاش را نوشید.
فریا به آشپزمنزل برگشت.
همین که میل داشت روی صنقلبی بنشیند صوتی زنگ آیفون بلند شد.
نگاه متعجبی به نامی انداخت.
نامی از جا قد بلند شد و گفت:
_من باز میکنم. تو بشین یهچیزی بخور.
آیفون را که برداشت با متوجه شدن چهرهی زهره نفس عمیقی کشید.
_بفرمایید بالا زندایی…
آوای فریا از آشپزخونه بلند شد.
_کی بود نامی؟
_مولینت اینا…
فریا هینی کشید و تند از آشپزخونه بیرون دوید.
_در رو باز کردی؟
نیشخندی زد.
_نه گذاشتم دم در بمونن!۱۰۵۸
حرصی بهسوی در خانه راهی شد.
_الان وقت مسخره بازیه نامی؟ حالا من چی بهش بگم؟
همانطور که بهسوی فرهاد میحرکت کرد تا قربان صدقهاش برود گفت:
_مشکل خودتونه حلش کنید. من واسه پسرم اینجام.
چپچپی نگاهش کرد.
_الان منو گردن نمیگیری دیگه؟
با خنده فرهاد را در آغوش کشید.
_تو که آش کشک خالهای… هرکاری کنم گردن خودمی!
با رسیدن زهره و فرشته مجبور بهخاموشی شدند.
زهره با اخمهایی درهم نگاهش را مستقیم به نامی دوخت.
_دیشامگاه اینجا بودی؟
گونهی فرهاد را بوسید و جواب داد.
_سلام زندایی… آره دیگه بهلطف شما جرئت نمیکنم دوساعت هم تنهاش بذارم که
یهوقت جای دیگه شوهرش ندین.
فریا چشمهایش را گرد کرد.
زهره عصبی نگاهش کرد.
_این وضع زندگی کردن درست نیست نامی این دختر آبرو داره.
نامی سری برایش تکان داد.۱۰۵۹
_درسته. بنده هم منکر این نمیشم اما کاری هم ازم بر نمیاد مگه زودتر عقد رو
بخونیم و بریم سر خونه و حیاتمون!
زهره چپچپی نگاهش کرد.
_خانوادهت خبر دارن؟
جدی نگاهش کرد.
_خبر دارن و آمادهن که برای خواستگاری خدمت برسن!
زهره مصمم سر تکان داد.
_خوبه… فریا وسایلت رو جمع کن بریم خونه قراره واسهت خواستگار بیاد.
فریا با چشمهایی گرد شده نگاهش کرد.
_چی میگی مولین؟ کجا بیام؟
زهره کلافه جواب داد:
_نکنه میخوای تا شب خواستگاری با میل داشتگارت توی یه خونه بمونی؟ من نمیتونم
تورو تنها ولت کنم دو روزگار دیگه بدون عقد و عروسی شکمت بیاد بالا بدبخت بشم. جمع
کن بریم.
فریا هینی کشید و نامی نیشخندی زد.
_حق داری زندایی بردار بیر قایمش کن فرداشب میام میبرمش.
فریا کلافه نگاهش را میانشان چرخاند.۱۰۶۰
_میشه بس کنید؟ من نه حوصلهی اسباب کشی دارم و نه آمادگی تمایل داشتگاری
فرداشب رو…
زهره نچی کرد.
_تو بیجا میکنی. عادت کردی به اینجوری ولنگاری حیات کردن!
اشارهای به فرشته زد.
_زود باش وسایل خواهرت رو جمع کن بریم.
فرشته نگاههایش را گرد کرد.
_واه به من چه مامان؟
زهره بهسمت اتاق هلش داد و تشر زد:
_اندیشیدی واسه چی تا اینجا هلک هلک برداشتم با خودم آوردمت. زودباش وسایل
خواهرت رو جمع کن برداریم ببریمش تا دوباره بیآبرومون نکردن.
مشغول بحث کردن بودند که سروکلهی نریمان پیدا شد.
نگاه متعجبی به وضعیت انداخت و گفت:
_زندایی مگه ناظهار کردی فقط میخوای باهاشون حرف بزنی؟ این دختره رو کجا برداشتی
داری میبری؟
نامی عصبی نگاهش کرد.
_تو از اومدنشون خبر داشتی؟
نریمان با عذاب وجدان اعتراف کرد.۱۰۶۱
_خودم آوردمشون.
نامی نگاهی به اطراف انداخت و بعد پستانک فرهاد را از دستش کشید و محکم بهسمت
صورت نریمان پرت کرد.
_مرتیکه آدم فروش. در ذهنش گذراندی با این خودشیرینیها اینا بهت دختر میدن؟ تهش بازم
کارت لنگ خودمه!
زهره نگاه غرهای به هردویشان رفت.
_خبه خبه تو هم زیاد خودت رو دست بالا نگیر نامی خان اول بذار راهت بدن تو خونه
بعد صاحب خونه شو… دهن داداشتم بوی شیر میده بیجا میکنه بخواد پا پیش بذاره!
نریمان سریع صاف سرجایش از حرکت ایستاد.
_نه بابا این چه حرفیه زندایی سوءبرداشت نشه ما جاست فرندیم!
زهره همانطور که بهسمت اتاق خواب فریا میراهی شد گفت:
_تو هم این وسط سواستفاده نکن. خیال نکن از چیزی خبر ندارم نریمان خان…
نمیذارم عاقبت این یکی هم مثل فریا بشه.
بهمحض وارد شدنش به اتاق نگاهی به فریا که با ناراحتی مشغول جمع کردن
لباسهایش بود انداخت.
_قتلگاه که نمیبرمت دختر این چه قیافهایه به خودت گحرکت کردی؟
فریا با خستگی اظهار کرد:
« اینم کادوی من 😌😂»
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن