#پارت_1
•┄┄┄┄┄┅•🦋•┅┄┄┄┄┄•.
دامن لباس عروسی که به سلیقهی خودم نبود و نمیدانم در این مدت کم چگونه فراهم کرده بودند را مرتب کردم و با نگاههایی بسته نفس سنگینی کشیدم.
به این فکر میکردم بعد از امروزگار قرار است چطور زیستن کنم و چهگونه سرم را بالا بگیرم!
لبهی لباس را از روی سینه بالاتر کشیدم تا پوست کبودم که حاصل محبت بازی با او بود نمایان نشود.
هیچکداممان نیاز به یک رسوایی جمتوجه شد نداشتیم!
بالاخره بعد از چند دقیقه که ساعتها طول کشید؛ مولین زهره وارد اتاق شد و با نگاههایی سرخ شده نگاهم کرد.
_آمادهای دخترم؟
چنگی به دامن لباسم زدم و لرزیدم، نه از سرما بلکه از ترس و درد!
از جایم قد بلند شدم و به سمتش به راه افتادم.
بازویم را گرفت و مرا به سوی سفرهی عقد کوچک وسط اتاق کشاند.
جمعیت آنقدر کم بود که انگار دخترکی سیاه بخت را عروس میکردند!
دندانهایم را به هم فشردم و به مردی که منتظر نگاهم میکرد چشم دوختم.
قدم به قدم به سفرهی عقد و به مرد رو به رویم نزدیک شدم و تلاش کردم تا کسی ردهای بهجا مانده از کبودی را روی تنم نبیند.
چشمم به فرشته که افتاد با اخم و چهرهای درهم از من رو برگرداند.
حق داشت حتی برای خودم هم آدم متعفنی بودم.
دوباره چشمانم را به سمت سفرهی عقد و نگاه منتظرش برگرداندم.
با همان نگاه خیره کنارش روی صنقلبی جای گرفتم…
عاقد که شروع به خواندن عقد کرد عقل از سرم ربوده شد و ذهنم به گذشته سفر کرد!
به روزگارهایی که مرا تا پای این سفره کشاند!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن