فقط بهش خیره موندم بدون اینکه حرفی واسه اضافه کردن داشته باشم.
وقتی حقیقت رو میدونست چه جوری میشد لب به انکار حقایق گشود!
در هر صورت مثل اینکه مولین هنوزهم آنتنهای قوی ای تو کارخونه داشت!
نباید ترگل میومد.نباید!
حالا چطور میشد حریف مولینی شد که احتمالا ابلن ذهنش هزار جا حرکت کرده.
من ساکت بودم ولی اون خودش این خاموشی رو شکست و گفت:
-باورم نمیشه پسری تربیت کردم که با داشتن زن همچنان با دوست دختر قبلیش درارتباط هست…
زبونمو توی دهن چرخوندم و با بیرون فرستادن نفسم، نه با جنب و جوش بلکه آروم و اهسته بیان کردم:
-اونطور که شما فکر میکنی نیست
آواشو برد بالا و طعنه زنان اظهار کرد:
-تا این وقت شب باهاش بودی و باز داری میگی اونطور که من فکر میکنم نیست !؟ مرحبا…احسنت…
به خاطرش به منم دروغ بگو.
بخاطرش ارزشهای اخلاقی رو هم بزار کنار…
بخاطرش به اون رستای بدبخت خیا…
اینبار من بودم که حرفشو قطع کردم و گفتم:
-اتفاقا رستا نه تنها بدبخت نیست بلکه خیلی هم زرنگ!
زرنگ نبود که با اخلاق گند من کنار ننیومد و بله نمیاظهار کرد!
یه شوهر خوشتیپ کارخونه دار که بشه پزشو داد و یه خواهر شوهر که جونشو واسش میده و یه پدر شوهر و مادرشوهر که سر سفره بهش زمین چند هزار متری هدیه میدن ارزش هر نوع حرکت کرداری رو داره…
شما واسه اون دل نسوزون لطفا!
واسه پسرت قلب بسوزون…
واسه پسرت که به مراد دلش نرسید.
واسه پسرت که به زور مجبورش کردین با کسی ازدواج کنه که دوستش نداره
متاسف و آزرده سرش رو تکون داد وبعد بهآرامی گفت:
-نگاه و قلبت هنوز پی ترگل؟
چیزی ناضافه کردم و سرم رو به سمت دیگه ای چرخوندم.
متاسف تر از قبل و حتی با شماتت گفت:
-پی دختری که مادرش یه زمانی زندگی عمه ات سیاه کرد و میخواست عاقبت هممون رو به تلخی گره بزنه !؟
حرفهاش حرفهای جدیدی بودن و من اون لحظه فقط تونستم یه نگاه گیج و سردرگم به صورتش بندازم…
حرفهاش حرفهای جدیدی بودن و من اون لحظه فقط تونستم یه نگاه گیج و سردرگم به صورتش بندازم.
نگاهی که میاضافه کرد من هیچی از چیزایی که اون میگه خبر ندارم.
راستش اوایل صحبتهاش اصلا واسم اهمیت نداشت داره چی میگه برای همین خودم رو مشتاق گوش دادن حقیقت نشون ندادم تا وقتی که اضافه کرد:
-اینا آدمای خوب و با اصالتی نیستن فرزام.
پوزخند زدم و اظهار کردم:
-میشه خوب و اصالت رو واسم تعریف کنی!؟آخه معیارهای مد نظر شما چی بود که ترگل نداشت؟
هی میگین اصالت اصالت….
با حرص نگاهم کرد و بعد بیان کرد:
-خوب هم باشن، از هیچ کار پلیدانه ای پرهیز نمیکنن…اینا خونه خراب کنن!
همین ترگل جان شما قبل از تو نامزد پسرخاله اش بود نامزد پسرعمه اش بود نامزد پسرعموش بود.
خانم هر بار با یکی می پرید!
تکراری تکراری تکراری !
تمام حرفهاش تکراری بود.
حرفهایی که به گوشم آشنا بودن و بارها شنیده بودمشون.
نفسم رو با کلافگی بیرون فرستادم و گله مندانه بیان کردم:
-مادر من حالا که یه زن تو پاچه ی ما کردین و اون چیزی که همواره میمیل داشتین رو انجام
دادین…
ولی خداوکیلی گوش من از شنیدن این حرفها خسته شد زبون شما از تکرارشون خسته نشد !؟
سرش رو افسوس وار تکون داد.
دروغ چرا…این نگاه های سراسر افسوسش حال بد کن بودن.
نگاه هایی که بی حرف شماتت میکردن.
نگاه تیز و ژرفی به صورتم انداخت و اظهار کرد:
-رستا دختری نیست که لایق این حرف تو باشه…دختری نیست که تو اینطور با بی میلی بگی کردیمش تو پاچه ات…
ما به تو لطف کردیم که نذاشتیم بشی دوماد اون خانواده…اینو بفهم…
لبخند تلخی زدم و اضافه کردم:
-هه! لطف….چه لطفی….
بیشتر چرخید سمتم و بیان کرد:
-تو از گذشته هیچی نمیدونی اما بزار یه کم بگم که بدونی..عمه جذابت نامزد بابای ترگل بود.
عمه ات جونش رو هم براش میداد.
قول و قرار ازدواجشونو هم گذاشته بودن.
اصلا عقد بودن.یه تاریخ معین کردن عروسی بگیرن برن سر خونه زندگیشون که همین مامان ترگل خانمی که زبونش سه متره و تورو
زور کرده بود باید هرچی بابات داره و نداره رو ازش بگیری و به نامت بکنی همین زن با اینکه میدونست یه زن تو زندگی اون مرد هست ولی همچی رو بهم زد.
خیلی میخواد آدم پست و رذل باشه که پا بزاره تو حیات کسی که چند روز تا تاریخ عروسیش مونده.
زندگی عمه ات رو بهم ریختن.
یارو اومد با نامرری تمام همچی رو بهم زد.
در کمال وقاحت گفت دیگه زیبا رو نمیخواد.
نتمایل داشت هم…طلاقش داد سر چند ماه نشده همین سلیطه ای که الان دختر سلیطه اش هم جاده خودش رو درپیش گحرکت کرده رو گراهی شد.
مکث کرد.سرش رو با افسوس تکون داد و اضافه کرد:
-قشنگی بدبخت …جذابی بدخت چی کشید!
فقط خدا میدونه…
هزارو یه جور انگ بهش زدن که لابد دختره یه چیزیش بود که شوهرش نخواستش.
دیگه حتی روش نمیشد پاشو از در خونه بزاره بیرون اونم زیبایی که دلبر بود و از هر انگشتش یه هنر میبارید
با اون برو رو و جمالات و کمالات شد دختر عیب داری که پس زده بودنش.
اونقدر فشار روحی روانی روش بود که خودکشی کرد!
پنج ماه توی کما بود وقتی هم از کما اومد بیرون دیگه قشنگی قبل نبود!
عین گلی بود که تو مشت اونقدر فشارش داده باشن که همه گلبرگهاش له و مچاله و خشک شده بودن.
حالا تو میخوای از رستا یه زییای جمتوجه شد بسازی هان !؟
حرفهاش جدید بودن ولی بازهم در راستای خراب کردن ترگل…
حرفهاش جمشاهده کرد بودن ولی بازهم در راستای خراب کردن ترگل.
انگشتهام رو توی هم قفل کردم و بیان کردم:
-من نمیدونستم همچین اتفاقهایی توی گذشته افتاده ولی…اما ترگل آدم بدی نیست .
چون ازش خوشتون نمیاد قضاوتش نکنین.
البته همیشگی اینکارو کردین.
زیرا باباش تو گذشته یه خبطی کرده همواره ازش متنفر بودین.
هیچوقت به خودتون اجازه ندادین واسه خاطر منم که شده نفرتتون رو بزارین کنار و جور دیگه ای بهش نگاه کنید!
باز یکی از اون نگاه های پر تاسفش رو حواله ام کرد و درحالی که با کف دستش به قدو هیکلم اشاره میکرد، طعنه زنان اضافه کرد:
-آی آی!
از خدا و رسولش نقل است آدم دراز بی عقل است!
سِحر و جاروت کردن دیلاق میرزا !
سِحر و جادوت نکرده بودن که با وجود دونستن این حقیقتها باز ازش دفاع نمیکردی.
فرزام…بچسب به زیستنت.
نزار این دختر زندگیتو خراب کنه!
مطمئنم رستا هر چقدر هم دلبسته شده باشه محاله ببینه و تحمل کنه ترگل هنوزم تو زیستنت باشه.
چشمهامو بازو بسته کردم و اضافه کردم:
-مولین…مادر جان…مولین خانم گل گلاب…عزیز…سرور…تاج سر…من با اون نیستم!
من با ترگل نیستم!
کف دستش رو بالا برد محکم زد رو فرمون و اظهار کرد:
-به من دروغ نگووووو!
نمیتونی چیزی رو که با من با جفت نگاههای خووم مشاهده کردم انکار کنی! درک کردی! ؟ نمیتونی….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن