من فهمیده بودم دوست داشتن به مدتش نیست!گاهی ما تو یه نگاه یا حتی تو چندساعت، عاشق و دلباخته ی کسی میشیم که شدت و میزانش با چندسال برابری میکنه!
مثل من…برای خودم فقط خودم رو میتونستم مثال بزنم چراکه تو چند نظر و تو چند برخورد ساده اونقدر کشته مرده ی فرزام شده بودم که فقط میتمایل داشتم مال خودم بشه…
چطور بگم که صحبتجروان و سلیس و یاده باشه!؟
اعتراف میکنم فقط و فقط میخواستم بهش برسم و هیچ چیز دیگه برام مهم نبود حتی اینکه درگذشته با دخترای زیادی بوده!
انگشتامو توهم قفل کردم و بعد از اینکه باخودم به این نتیجه رسیدم گذشته اش برام مهم نیست گفتم:
-گذشته ی آدما فقط به خودشون مربوط…چون اسمش روش هست دیگه…گذشته!
با یه حالت نیمه کلافه انگار که انتظار داشت من حسابی عصبی شده باشم از اکن بابت بیان کرد:
-یعنی تو..تو اینطوری فکر میکنی!؟
لبخندی به پهنای صورت زدم و اظهار کردم:
-خب بله دیگه!همه ی آدما حتی زوجهایی که شمشاهده کردا عاشق هم هستن حریم خصوصی دارن و شاید گذشته شون حریم خصوصیشون باشه!
-اما معمولا همچین چیزایی خانمارو عصبلنی میکنه
با رضایت و اطمینان بیان کردم:
-من که ناراحت نیستم…به هرحال این قضیه میتومست برعکس باشه…
حرفی نزد.بنظرم جوابم عصبیش کرد.نکنه حرکت کردار من باب میلش نباشه!؟ نه نه…من یه جورایی عین خودش بودم. یعنی یه نموره شامگاهاهتهایی بهم داشتیم.
بسیار از خلقیات و تفکراتمون شبیه بههم بود و من بهشدت خوشحال بودم از داشتنش!
ماشینش رو گوشه خیابون پارک کرد و بعد پیاده شد.
ظاهرا اون عاشق جاه های لوکس بود زیرا منو یه جای خبلی شیک آورده بود.
از اون کافه هایی که یه چایی معماما رو قیمت گوسفنده زنده میفروختن!
دوسرخوشوش هم سمت کافه رفتیم.احساساتم رو در اون لحظه اصلا نمیتونستم به واسطه ی کلمات بیان کنم.
احساس خوشامگاهختی محض چیزی بود که همجوره کنار فرزام حسش میکردم.
میدونید…یه جورایی کنارش قدم برداشتن بهمحس غرور میداد.
یه غرور شیرین…
وارد کافه شدیم و با انتخاب اون بعداز حرکت کردن به یه جای دنج توی یه لژ خصوصی رودر روی هم پشت میز جای گرفتیم.
منو رو برداشت اما بدون اینکه نگاهی بهش بنداره اونو سمت من گراهی شد و اضافه کرد:
-انتخاب کن..
نگاهی به لیست انداختم و همزمان سؤال کردم:
-خودت چی!
-من انتخابم همیشگی مشخص…نوشیدنی گرم مثل قهوه یا نسکافه
بیشتر از اون ، اون لیست بالا قد بلند رو بررسی نکردم و بیان کردم:
-پس منم یه نسکافه !
-کیک میخوری؟ من کیک شکلاتی دوست دارم
-پس منم با طعم نارگیل…متفاوت انتخاب میکنم که اگه دوست داشتیم با هم شیر کنیم
فرزام زنگ روی میز رو فشار داد و گارسون رو کشوند سمت لژ…
گارسونی که خیلی هیز تشریف داشت و مدام منو می پایید و حتی دیدهک میزد.
فرزام زنگ روی میز رو فشار داد و گارسون رو کشوند سمت لژ…
گارسونی که خیلی هیز تشریف داشت و مدام منو می پایید و دیدهک میزد.
اهمیتی بهش ندادم و با اخم و ترش رویی ،رو ازش برگردوندم.
جسارتش اصلا قابل بخشش نبود اما از اونجایی که قلبم نمیخواست روزگار و لحظه ی زیبام رو خراب کنم درموردش حرفی نزدم و سعی کردم نامتوجه شده اش بگیرم!
سفارشهارو یادداشت کرد و زفت.
فرزام موبایلش رو بیرون آورد و غرق شد تو گوشیش.
اونقدر که اصلا یادش رفت من هستم و رو به روش قرار گرفتم.
کف دستم رو جلو دهنم گحرکت کردم و چندتا سرفه خشکه کردم تا یادش بیاد یه نفر اینجا رو به روش نشسته…
یه نفر که عاشق متوجه شدن بمی صوتش…
یه نفر که کشته مرده تبسمهای گه گاهیشه…ولی نه! حتی اون سرفه ها هم افاقه نکرد زیرا اون همچنان سرش تو گوشیش بود.
بنظرم این راهی شدار تاحدودی زننده بود.اینکه با یه نفر اونم برای اولین بار بیای بیردن و اون بجای اینکه وقت و فرصتی که براش پیش اومده رو با تو بگذرونه مدام تو گوشیش بچرخه!
بهش خیره شدم تا شاید سنگینی نگاه هام اونو به خودش بیاره اما…حتی این مورد هم مایوس کننده بود.
نامحسوس صفحه گوشیش رو از همون زاویه مشاهده کرد زدم.
البته اون گوشیش رو جوری گراهی شده بود که من بهشدت نمیتونستم گوشیش رو ببینم.
دستم رو زیر چراکهه ام گذاشتم و اونقدر هیچی ناضافه کردم تا بالاخره قلب از اون لامصب توی دستش کند!
تبسمی زدم و گفتم:
-فکر کنم اونجا تو اون گوشی بیشتر بهت خوش میگذشت تا اینجا کنار من….
گوشیش رو وارونه گذاشت روی میز و بیان کرد:
-من کلا زیاد با گوشیم ور میرم…
-این البته فقط مختص شما نیست این روزگارا همه زیاد با گوشی های موبایلشون سر وکار دارن..حتی گاهی بیشتر از اینکه با خانوادشون باشن با گوشی موبایلشونن. صادق اگه باشم یاید بگم من خودمم جز همین بعضیا حساب میشن اما خب من یکی همچین مواقعی ترجیح میدم کنارش بزارم!
کف دستاشو جفت کرد و گذاشت روی میز و بیان کرد:
-البته من از اون مقلب آدمهام که حتی همچین نواقعی باید حتما جواب پیامهایی که برام میاد رو بدم…
عادت اصلا خوبی نبود.حتی میتونم بگم یه نوع گستاخی و بی احترامی به حساب میومد اماخب بعضیا هم این مقلبی بودن دیگه.
حالا یه عده مثل فرزام صادقانه بهش اعتراف میکردن بعضی ها هم بیخیالش میشدن و مخفی نگهش میداشتن..
عجب داداش عجیب غریبی داشت این نیکو ولی اون تغییر میکنه…
من مطمئنم که اون بعدها و بعداز ازدواج با من بعضی حرکت کردارهای غلطش رو کنار میزاره و تغییر میکنه ..
شک ندارم!
لبخند زدم.کف دستم رو از زیر زیراه ام برداشتم و بیان کردم:
-بد خصلتی هم نیست!
سؤال کرد:
-چی!؟
-اینکه همیشه پیامهایی که براتون میاد رو زود جواب میدین….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن