موفق شده بودم از راهی شدن به کانادا و ادامه ی تحصیل تویکی از دانشگاه های اونجا منصرفش بکنم. اصلا چرا حرکت کردن، اونم وقتی که من هستم … ترگل واسه من حکم نفس رو داشت.نفس آدم اگه بره حکم چیه جز مرگ روح…؟!
کنارش روی نیمکت قرار گرفتم و آبمیوه و دوتا نی رو به سمتش گحرکت کردم.
نگاهی بهشون انداخت و پرسید:
-دخلت به ته رسیده که فقط تونستی یه دونه آبمیوه بخری!؟
زیراه اش رو گحرکت کردم وبا فشار دادنش جواب دادم:
-نخیر! حوالی ما تنها چیزی که موجود همون فلوس
آبمیوه و دوتا نی رو بالا آورد و اظهار کرد:
-آهان برای همین که تونستی فقط یه دونه آبمیوه بخری!؟
ریز خندیدم و جواب دادم:
-نه خانم.گحرکت کردم که هردو باهم کنارهم از یه آبمیوه بخوریم…من نمیخوام جدا باشیم حتی واسه همچین موردایی
هیچی نگفت.بیشتر داشت با نگاه هاش باهام حرف میزد.
نگاه هایی که گاهی برام نامفهوم و بدون ترجمه بودن.بیشتر بهش چسبیدم و کف دستمو رو دوشش انداختم.
اونقدر بهم فشردمش که تقریبا تو بغلم مچاله شده بود.اون ریز خندید و من اونقدری کیف بردم از این تبسم که پشت سرهم لپش رو بوسیدم.
با ناز بیان کرد:
-نکن فرزام…ملت میبینن!
لپش رو عمیقتر ماچ کردمو اضافه کردم:
-ببینن! مگه جرم کردم…دارم همسر آیندمو ماچ میکنم!
پوزخندی زد وبا رها کردن نی اضافه کرد:
-فعلا که اون دختره سلیطه شده زن آینده ات!
نفسمو با باد انداختم لپهام فرستادم بیرون و بعد گفتم:
-باز حرف اونو پیش کشیدی!؟ اون همین امشامگاه پیغوم میفرسته جوابش منفیه مثل اون دو سه مورو قبلی…خیالت راحت!
آبمیوه رو تو مشتش فشرد و اظهار کرد:
-اون موردای قبلی همون شامگاه تمایل داشتگاری با کارهای تو جواب منفی میدادن ولی ابن مادمازل شما همچنان هست….!
چشموی زدمو گفتم:
-این یکی زرنگه..نمیخواد به هیچ قیمتی خوشتیپ خوش هیکلی مثل من رو از دست بده!
چشم غره ای بهم حرکت کرد و من باخندیدن سعی کردم سروته قضیه روهم بیارم.
نفس پرحرصی کشید و اضافه کرد:
-بعضی وقتها مثل الان قلبم میخواد یه دل سیر کتک بزنم!
سرمو نزدیک صورتش بردم و بیان کردم:
-اتفاقا منم یه بعضی وقتها مثل الان قلبم میخواد یه دل سیر بکنمت!
سرمو نزدیک صورتش بردم و اظهار کردم:
-اتفاقا منم یه بعضی وقتها مثل الان قلبم میخواد یه قلب سیر بکنمت!
به گمون اینکه جدی جدی میخوام تو پارک به اون شلوغی انگولکش بکنم یکم خودشو پس کشید و با دیدهاش که درحالت عادی واسه آدم خط و نشون میکشیدن گفت:
-فرزام! پا میشم میرما…
با اخمی تصنعی سروته قضیه روهم اوردم:
-شوخی بود نپیچ تو کانال فیس و ادا !
کاغذهای نامرتب شده اش رو به صورت مرتب تو پوشه و کاور جا داد.من اصلا دوست نداشتم ترگل با اون کاغذها به صورت مودبانه رفتار بکنه برای همین عبوس و دلگیر اضافه کردم:
-بیخیال ترگل! تو که دیگه قرار نیست بری! ایناروهم بنداز تو سطل آشغال!
جلد کاورو بست و با بلند کردن سرش گفت:
-بابا تا الان برای برنامه های من خیلی هزینه کرده!
با بیتفاوت ترین و بیخیال ترین حالت ممکن اظهار کردم:
-فدای یه تار موت .. مثل این چندسال گذشته، لباس بخوای پولش با من،طلابخوای هزینه اش بامن، سفر بخوای بری بامن تو حتی یونی آزاد هم بخوای بری بازم اونش با من…
غرق فکر گفت:
-فدزام عمو اونجا برام خونه اجاره کرده بود!
بلند شدم و گفتم:
-بگو پسش بده…من تا وقتی زنده ام نمیزارم تو بری اونور…حالا پاشو…پاشو که ..
قبل از اینکه حرفمو برنم فورا کشیده شد .رو به روم از حرکت ایستاد و بعد انگشتشو رو لبم گذاشت و خیلی تند اظهار کرد:
-هیششش! من انتخاب میکنم کجا بریم!
تبسم زدم.انگشتش رو که روی لبهام بود بوسیدم و اظهار کردم:
-دیده…اصلا من سرویس دراختیار توام
با رضایت تبسم زد و اضافه کرد:
-آفرین..بریم هتل…دلم میخواد امشبو اونجا بمونیم.با سورنا هماهنگ کن!
آخ که گوشهای من عاشق شنیدن این جور پیشنهادها از ترگل بود.
ترگلی که بخاطرش حاضر بودم زمین و وقت رو بهم بریزم.
چشمامو آهسته بازو بسته کردم و اضافه کردم:
-باشه…زنگ میزنم هماهنگ میکنم…
رو پاشنه پا چرخید و همونطور که پیش روی من با ناز جاده میراهی شد و باسنشو به رخم میکشید اضافه کرد:
-بهش بگو همون اتاق همیشگی….
نیمچه تبسمی زدم و محو تماشاش اضافه کردم:
-اونم به روی دیده…
کف دستشو توی دست گحرکت کردم و شونه به شونه ی هم از ورودی هتل رد شدیم و حرکت کردیم داخل.هرازگاهی سر برمیگروندیم و همدیگرو با عشق نگاه میکردیم.
چطور میتونستم از خیر داشتنش بگذرم وقتی یه عمره باهمیم…؟وقتی اگه شامگاه آوای همو نمیشنیدیم خوابمون نمیبرد…وقتی اگه روزگارانه همدیگرو نمی مشاهده کردیم میشدیم عین دوتا افسرده؟
ما به طرز شیرینی عادت کرده بودیم به داشتن همدیگه پس چطور میتونستم به رستا یاهر دختر دیگه ای فکر بکنم !؟
یه جورایی هردختر دیگه ای جز ترگل زن من، بدبخت شدنش حتمی بود زیرا باید تا ابد زیر سایه ی عشق ترگل زندگی با منو تحمل میکرد !
لابی هتل شلوغ بود و من امیدوار بودم اتاق همیشگی ما خالی باشه.
کف دستشو رها کردم وبعد بهشدت آروم گفتم:
-تو اینجا بمون من کلیدو بگیرم این لامصب روهم بکش جلو…صدمرتبه گفتم دلم نمیخواد جز خودم کس دیگه ای موهاتو ببینه!
پشت چشمی برام نازک کرد و به گله مندی گفت:
-عه فرزام گیر نده دیگه…من به محجبه بودن عادت ندارم.من همینم به زور سرم میکنم پس گیر نده جون من…حالا بهمون اتاق میدن؟ با سورنا هماهنگ کردی!؟
-مگه کف دست خودشون ندن! بمون من میام
از ترگل فاصله گراهی شدم و به سمتی پیشخوان راهی شدم.یکم خم شدم و رو به محسن که دیگه تاحدودی با من آشنایی داشت اضافه کردم:
-سورنا باهات هماهنگ کرده!؟
کلید رو به سمتم گرفت و بیان کرد:
-شانس آوردی! رزرو شده بود پروازشون کنسلی خورد موکولش کردن به فرداشب!
یکی دیگه میمیل داشت رزرو کنه کلی لاف اومدم که فلان یکی اتاق نماش بهتره..تختش راحت تره…اینجوریه اونجوریه …تا بالاخره راضی شدن اونو نخوان و برن یه اتاق دیگخ!
از خبر خوشش لبخندی رضایت بخش روی صورتم نشست.تنها چیزی که تو اون موقعیت میتونست من رو خرسند بکنه همین بود.
با انگشت اشاره کردم یکم خودش رو بیاره جلو.
پرسید:
-میخوای ماچ کنی!؟
دوتا تراول پنجاهی گذاشتم تو جیب پیرهنش و بیان کردم:
-نه بابا من خودمم ماچ نمیکنم!
کلیدو تو مشتم گحرکت کردم و بعد سمت ترگل راهی شدم و گفتم:
-آماده اس بیا بریم!
با گام های آروم به سمت آسانسور راهی شدیم.قلبم لک زده بود واسه بوسیدن لباش…اون تکیه داد به دیواره ی آسانسور و من یکم خودم رو به جلو مایل کردم تا بتونم دکمه رو بزنم.همینکه درها بسته شدن خودم رو کشیدمعقب و کنارش ایستادم.
کف دستمو یه طرف صورتش گذاشتم و سرشو به سمت خودم برگردوندم.
پیشونیش رو چسبوند به پیشونیم و گفت:
-یادت باشه من همیشه دوست دارم حتی اگه ازت دور باشم…
شست دستمو رو لبش کشیدمو مثل خودش با تن صوتی آرومی گفتم:
-منم همیشگی دوست دارم اما نمیزارم ازم دور بمونی! ببوسمت!؟
ریز خندید و اضافه کرد:
-از کی تاحالا واسه بوسیدنم ازم اجازه میگیری!؟
-قبل از ازدواج ازت اجازه میگیرم اما بعدازازدواج بهت رحم نمیکنم.
ریز خندید و کف دستشو پشت گردنم کشید و خودش کاری کرد تا لبهام قفل لبهاش بشه اما درست همون موقع آسانسور ایستاد و نگاه ما سمت دو پیرزنی کشیده شد که در انتظار آسانسور ایستاده بودن و حالا با تاسف و انزجار خیره خیره مارو که لب درلب بودیم نگاه میکردن…..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن