ساواش سر تکان داد
_ باشه .. آروم باش
_ برو بیرون تنهام بذار
_ آروم باش میرم
_ به خانوادم خبر بده
_ به کسی خبر نمیدم لادن
من پیشتم
هرکار بخوای میکنم خب؟
لادن عصبی هق زد و کف دستش را در موهایش فرو برد
احساس میکرد به مرز دیوانگی رسیده
با خشم موهای خودش را کشید و جیغ زد
_ میدونی چی میخواستم؟
اینکه بذاری بمیرم
پرستاری وارد اتاق شد
_ چه خبره اینجا؟
آقا بیاید کنار
لادن شدید تر زار زد
پرستار دست هایش را گرفت و صوتیش را بالا برد
_ آقای مطهری؟ یک ساکتبخش آماده کنید
ساواش خسته به دیوار تکیه داد و پرستار سوزن را در دست دخترک فرو برد
**
هویج را درشت رنده کرده و به قابلمه اضافه میکنیم”
صوتی زن از کلیپ آشپزی می وارد شد
کابینت هارا گشت اما رنده را پیدا نکرد
ناچار با چاقو نگینی ریزشان کرد و آب قلم را بی آنکه در کف دستورعمل باشد اضافه کرد
به دنبالِ فلفل قرمز میگشت که آوای موبایلش قد بلند شد
خیره شماره نچی کرد و کلافه جواب داد
_ بله محبی؟ سرویس کردی مارو تو
پسر لبخند زد
_ نفرمایید استاد ، اختیار دارید
بچه ها میگن کلاس شیشم کنسله؟
کمی فلفل قرمز اضافه کرد
_ وقتی چهار کنسل شده ، اونم کنسله دیگه
محبی ریز خندید
_ دم شما گرم ، برم تو گروه خبر بدم
_ بگو امتحان سرجاشه ، هرکی غیبت کنه حذفه
محبی مصنوعی نالید
_ استاد
_ قطع کن دیگه ، بشین بخون که ترم بعد نبینیمت
پسر ریز خندید و بعد از تشکر قطع کرد
آرام سمت اتاق قدم برداشت
لادن با رنگی پریده روی تخت خواب بود
با احتیاط پتو را تا گردنش بالا کشید که نگاهان دخترک باز شد
_ چیکار داری؟
صوتیش گحرکت کرده بود
ساواش ساکت جواب داد
_ بیداری؟ نخواب سوپ برات درست کردم
با داروهات بخور بعد بخواب
لادن بدن بی حالش را بالا کشید و پوزخند زد
_ زحمت نمیکشیدی ، غذا بود
زیاد پخته بودم براتون!
ساواش سر تکان داد
_ هرچی دوست داری بگو ، اما بعدش غذاتو بخور و استراحت کن
لادن دندان روی هم سایید
طوری راهی شدار میکرد انگار دختر ۳ ساله اش بی قلبیل بهانه گیر شده است
رویش را سمت مخالف برگرداند و روی تخت پشت به او خوابید
ساواش به آرامی انگشتانش را در موهای دخترک گرداند
_ میخوای از قیمه ها گرم کنم؟
منم از دیروزگار هیچی نخوردم
با هم بخوریم
لادن با نفرت پچ زد
_ بریزشون سطل آشغال
ساواش موهایش را نوازش کرد
_ چی میخوری؟ سفارش میدم
ولی سوپم باید بخوری
از مامان سؤال کردم ، بیان کرد اگر آب قلم….
سر لادن عصبی سمتش برگشت و پر خشم خیرهاش شد
_ اسم اونارو دیگه جلوی من نمیاری
ساواش در سکوت نگاهش کرد
لادن روی تخت نیمخیز شد
_ چرا به حرفش نمیکنی؟
چرا اون دختر عمه فاحشتو نمیگیری تا منم از کف دستت خلاص شم و به درد خودم بمیرم؟
ساواش محکم گفت
_مقصر من بودم
نباید جلوی بقیه بحث میکردم
لادن صوتیش را بالا برد
_ تقصیر همتون بود!
عمه ات و دخترش ، پدر و مادرت
همتون آشغالید
ساواش گحرکت کرده غرید
_ لادن
_ لادن چی؟
میخوای چیکار کنی؟
بزنی تو گوشم؟
_ عصبی بودم ، حرفاتونو ناقص گوش دادم
همش تقصیر من بود ….
جبران میکنم
لادن غرید
_ از وقتی شناختمت یکسره قراره جبران کنی!
فلج شدنمو جبران کنی
سه سال تو کما بودنمو جبران کنی
زندگی لجنی که واسم ساختیو جبران کنی
الانم قراره راهی شدار خانوادتو جبران کنی؟!
با کف دست محکم به شانهی ساواش کوبید
_ تو حتی گندای خودتم نمیتونی جبران کنی چه برسه به بقیه
ساواش خسته سؤال کرد
_ تموم شد؟
لادن عصبی تر چندین بار به قفسه سینه اش کوبید
_ عوضی … عوضی … عوضی
ساواش با آرام شدن دخترک از جا بلند شد
لادن نفس زنان سرش را در بالشت فرو برد و تلاش کرد به گریه نیفتد
در اتاق برای دومین بار باز شد
ساواش سینی را روی پاتختی گذاشت
_ پاشو عزیزم
لادن گوش هایش را گراهی شد
از صدایش هم نفرت داشت
ساواش زیربغل هایش را گرفت و با یک حرکت کشیدهش کرد
لادن جیغ کشید
_ ولم کن … نمیخوام
ساواش بدون اینکه کوتاه بیاید با احتیاط چانه دخترک را محکم میان دستش گحرکت کرد و با کف دست دیگر سوپ را وارد دهان دخترک کرد
لادن خشمگین نفسش را با شدت بیرون فرستاد و سوپ روی صورت ساواش پاشید
دیگر تحملش تمام شو
عصبی با صوتیی بلند تشر زد
_ لادن
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن