توپ که سمت پنجره پرتاب شد خودش را جلو کشید
پسر بزرگ تر دوان دوان تر دنبال توپ وارد شد ولی به آن نرسید
توپ به گلدان های قدیمی کنار منزل برخورد کرد و آوای شکستنشان بلند شد
پسر توپ را چنگ زد و خواست فاصله بگیرد که لادن اجازه نداد
_ صبر کن
خیال کرد قصد دعوا کردنش را دارد
_ داداشم حواسش نبود خاله ببخشید
لادن بی توجه سؤال کرد
_ تو اینجا حیات میکنی؟
بچه معذب سر تکان داد
برای رفتن عجله داشت
لادن مصر تر از قبل پرسید
_ اینجا داروخونه هست؟
بچه بار دیگر سر تکان داد
لادن پوف کشید
_ زبون نداری مگه؟ ببین گلدونارو شکستی
شوهرم بیاد خشمگین میشه ها
بچه نگاهی به گلدان ها انداخت
_ داروخونه اول جادست
اما پیاده میشه حرکت کرد
لادن ملتمس دستش را میله پنجره گراهی شد
_ میتونی بری برام یک دارویی بخری؟
_ چرا خودت نمیری؟
_ حالم خوب نیست
نمیتونم برم
بچه این پا و آن پا کرد اما لادن منتظر تصمیم گیری اش نماند
قسمتی از روزنامه روی زمین را برداشت و با مداد قدیمی که در اتاق پیدا کرده بود اسم چیزی که میخواست را نوشت
انگار قبلا در این خانه بچه زندگیمیکرده است
پسربچه صدایش را بالا برد
_ من نمیتونم برم مامانم اجازه نمیده
لادن هرچه پول برایش از اضافه تاکسی که روزگار فرار از جیب ساواش برداشته بود ماند را هممسیر تکه روزگارنامه سمت بچه دراز کرد
_ بیا ببین پولش بیشتره
هرچی موند برای خودت خوراکی بخر
تو اون روزگارنامه نوشتم چی میخوام
بده بهشون خودشون میدونن
بچه بدون خجالت به پول ها خیره شد
_ اگر پولش به خوراکی نرسه باید بازم بدی!
لادن سر تکان داد
جان کلکل کردن نداشت
اگر چندسال قبل بود در برابر هر حرفش جمله ای برای بیان کردن داشت ولی این روزها…
تمام مدت تا بازگشت بچه گوشه آشپزمنزل کز کرد
روزگارها از دستش در راهی شده بودند
نمیاطلاع داشت چند روز گذشته و چه تاریخی هسشتابزده
نمیدانست بیرون از این خانه چه خبر است و حتی نمیدانست ساواش کی قصد دارد این جهنم را تمام کند
تنها میخبر داشت حال که تا این جا دوام آورده نمیتواند پا پس بکشد
دیگر خبری از حالت تهوع ها نبود اما همچنان عادت ماهانه نشد
با تقه ای که به پنجره خورد بهسرعت قد بلند شد
پسر بچه مشت چیپس را در دهانش فرد کرد و همانطور که توپش را زیر بغلش زده بود پلاستیک را سمتش گراهی شد
بدون حرف پلاستیک را از دستش چنگ زد و پنجره را بست
با کف دست هایی لرزان بیبی چک را بیرون آورد
از شدت اضطراب بدنش میلرزید
آنقدر در چنددقیقه استرس گحرکت کرد که شکمش منقبض شد و تیر کشید
ده دقیقه بعد هنوز راضی به امتحان کردن بیبی چک نبود اما چاره ای نداشت
آرام پچ زد
_ قوی باش … داری حالمو بهم میزنی لادن
ارام سمت در سرویس جاده افتاد که کلید در قفلچرخید
نگاهانش از ترس گشاد شد و بیبی چک از کف دستش سقوط کرد
با تمام توان لب گزید
اگر ساواش بیبی چک را میدید روزگارگارش سیاه تر میشد…
به سرعت با پا کنار چهارچوب اتاق هلش داد و هم وقت در باز شد
ساواش خیره نگاهش کرد
با صورتی بی حس و دیدهانی سرد
ته ریش داشت و چهره اش مثل قبل ها سرزنده نبود
بی انعطاف پلاستیک هارا از در رد کرد
_ ببرشون تو آشپزخونه
خشک شدی چرا؟
از شدت اضطراب کف دست هایش را در هم گره کرد
آوایش از بغض می لرزید
_ کجا بودی؟
ساواش جوابش را نداد
لادن مجدداً نالید
_ چرا نیومدی؟ منو اینجا ول کردی حرکت کردی نبیان کردی امنیت نداره؟
نزدیک تر رفت
ساواش مشغول جا دادن مواد غذایی در کابینت ها بود
کنارش ایستاد و ملتمس زمزمه کرد
_ ساواش؟
ساواش مشمای سیب زمینی ها را روی کابینت کوبید و سرش را سمت دخترک برگرداند
_ این چند روزگار پا تو اون حموم نذاشتی نه؟
لادن بهت زده با بغض خودش را عقب کشید و ساواش از کنارش رد شد
_ بو گند گحرکت کردی
لادن نگاهانش را به زمین دوخت
سعیش را کرد اشک نریزد اما نتوانست مانع خیس شدن دیدهانش شود
دندان هایش را با نفرت روی هم سایید و در آشپزخانه ماند تا دیگر دیدهش به او نیفتد ولی ساواش آوایش را بالا برد
_ نهار درست کن ، یاد داری که؟
یا انقدر من و خانوادت لیلی به لالات گذاشتیم شکم خودتم نمیتونی سیرکنی؟
جواب نداد
با بغض و حرص سمت مواد غذایی رفت و خاموشی کرد
مثل احمق های بیزبان شده بود اما چه کسی میتوانست درکش کند؟
روزگارها تنها در منزل ای متروکه
منتظر
بدون اینکه بدانی چه زمان کسی برای نجاتت می آید!
دستش را سمت سیب زمینی ها دراز کرد ولی انگار ساواش هرچه عقده در این چند روز داشت را روی هم جمع کرده بوو برای متوجه شدن لادن!
_ قبل اینکه حموم کنی کف دست به هیچی نمیزنی
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن