پارت صد و سیزدهم⬇️⬇️⬇️
مسیح با تمسخر اظهار کرد:مولین جان تو چقد ساده ای کیو دیدی با مسافرت تهوع بگیره.
رو به مسیح پرخاش کردم:من اینطوریم میخوای باور نکن.
مسیح نچی کرد و کف دستاشو بالا برد:خب حالا منو نزن.
رو کرد به مامان ستاره و با پچ پچ بیان کرد:مولین زنای حامله عصبیم هستن؟
این دفعه از مسیحا پس گردنی خورد.
بابا امین با خنده اظهار کرد:خاک تو سرت پسرم مسیحا ازت کوچیک تره اما تو همش ازش کتک میخوری.
مولین ستاره اعتراض کرد:امییین!
سوز سردی اومد و لرز تو تنم افتاد.
سوار ماشین شدیم اما این دفعه مسیحا وسط نشست.
مسیح همش جوکای بی مزه میاضافه کرد که من به حالت مسخره میریز خندیدم.
بیان کرد:به اسکلت میگن دروغ بگو میگه توپولویم توپولو.
مسیح نگاهی به هممون انداخت که یه لبخندم رو لبمون نیومده بود.
شونه ای بالا انداخت:نریز خندیدین؟خب چیکار کنم مگه قلبقکتونم.
مسیحا صوتش در اومد:خیلی بی مزه بود دیگه.
حوصلم سر رفت و گوشیمو برداشتم.
مسیحا با این که رمان خون نبود ولی مال منو میخوند.
لب برچیدم و باشه ای گفتم.
بعد پنج دقیقه به اینور اونور خیره شدن با غرغر زدم به شونه مسیحا:مسیحا حوصلم سر حرکت کرده.
پوفی کرد:خو چیکار کنم مسافرته دیگه.
نیشخندی زدم:گوشیتو بده روتم بکن اونور.
با کلافگی گوشیشو داد کف دستم و رمزشو زد.
با کنجکاوی پیامو باز کردم.چند تا جوک و عکس بی تربیتی فرستاده بود براش.
ابروهام حرکت کرد بالا و نق زدم:نیما کیه چرا انقد بی ادبه؟
ریز خندید:ولش کن عادتشه.
چپ چپ نگاش کردم:تو که این عکسا رو نگا نمیکنی؟
چشماشو به طرز بامزه ای گرد کرد:من؟؟
چشامو ریز کردم:پ ن پ عمم.
چرخی تو گوشیش زدم.بچه ام پاکه دیگه چیزی نداره.
عکس نغمه رو باز کردم و با حسرت بهش زل زدم…
پارت صد و چهاردهم⬇️⬇️⬇️
به تک تک اجزای صورت نغمه زل زدم.ناز بود.خیلی.
مسیحا گوشیو از کف دستم کشید و برای این گه کسی نشنوه آروم گفت:با حسرت نگاه نکن خانومم خودمونم میتونیم بچه دار بشیم اینم که مسئاماتش با مولین خودشه.
بغض کردم:مسیحا بسیار میل داشتنیه چطور دلت اومد ولش کنی؟
مسیحا نفس عمیقی کشید.
آرام گفت:چون بچه من نیست.
چشام گرد شد و گفت:دکترش بهم گفت.کلی پول داده که جواب آزمایش به نفع خودش باشه ولی دکتره وجدانش نذاشته و بهم اظهار کرده.
با مخلوطی از هیجان و سرخوشی بیان کردم:پ..پس باباش کیه؟
زیرلبی گفت:نیما.
با بهت اضافه کردم:مگه دوست تو نیست؟
گفت:نه آشنامه.پریسا منو با نیما مشاهده کرده بود و نیما هم نگاهش پریسا رو گحرکت کرده بود.همون مواقعی که سرمو شیره میمالید و به شام و اینا دعوتم میکرد.
تبسم تلخی زد:پریسا از منم نا امید شده میخواد بذارتش پرورشگاه.
با غمگینی اظهار کردم:چرا؟؟مگه بچه خودش نیست؟
آهی از تاسف کشیدم.
دستشو جلو صورتم آورد و شالم رو جلو کشید.
با کنجکاوی نگاش کردم که دیدم با اخم به آینه نگاه میکنه.
مسیح با نگاه چرونی داشت ما رو مشاهده کرد میزد.
از فرصت استفاده کردم و بوسه ای رو گونه مسیحا کاشتم.
با شیطنت چشاشو به چشام دوخت.
زبونی براش در آوردم که بهسرعت زبونمو با انگشتاش گرفت.
نامفهوم گفتم:مدیحا دبونمو قلب تن قلب تن.
گوشیشو تند گحرکت کرد کف دستش و ازم عکس گراهی شد.
اعتراض کردم:نتن عخس نگیر.
زبونمو ول کرد و به عکس خیره شد و قهقهه زد.
مولین ستاره هم با لبخندی که معنیش خدا شفاتون بده بود نگامون میکرد…
پارت صد و پانزدهم⬇️⬇️⬇️
مسیحا بهم چشم دوخت و یهو اظهار کرد:دفعه اول که متوجه شدمت اندیشیدم لنز گذاشتی.نگاهات بهشدت جذبم کرد.نفهمیدم سبزه،آبیه یا طوسی؟ یه رنگ خاصی داره مث آینه اس.
لبخندی زدم:خب تنها ویژگیم تو صورتم همینه دیگه.
چشماشو گرد کرد:منو چی میگی آخه؟هیچ جذابیتی ندارم مث همه مردم عادی نگاهام قهوه ای موهامم مشکی.
کف دستمو بردم تو موهاش:یکمم سفید شده داری پیر میشی.
لبخند زد:مرسی واقعا از قلبداریت.
زدم تو سرش:دیوونه ایا قلبداری واسه چی؟خدا رو شکر کن شبیه مسیح نشدی.
دروغ گفتم.برای قلبخوشی عشقم دروغ بیان کردم.از تو آینه به مسیح چشم دوختم.چشماش مثل خودم سبز،طوسی بود.بینیش نه بزرگ بود نه کوچیک.ولی لباش یکم از حالت مردونه خارج شده بود.
موهاشم مشکی بود با این که از مسیحا بزرگتر بود اما سفیدی تو موهاش نبود.
مسیح بی هوا تو آینه چشم دوخت و مچم رو گحرکت کرد.
رو به مسیحا با پوزخند اضافه کرد:مثل این که زیادی زشتم زنت نیم ساعته زل زده بهم.
مسیحا با اخم و دلخوری نگام کرد.
بابا امین آواش در اومد:بس میکنین یا نه؟اصلا همتون زشتین.
مولین ستاره با همون لحن همیشگیش اضافه کرد:امیین!
بابا امین با خنده اضافه کرد:تو هم زیبای پرنسس اما من بیشتر.
مولین ستاره کیفشو کوبوند تو سر بابا امین.
من با خنده بیان کردم:خب خب نگاهاتونو ببندید صحنه داره اینجاها.
بابا امین قهقهه زد و مامان ستاره یدونه دیگه هم کوبوند تو سر من.
منم جو دادم:ای جان ای جان دومین کتک مادر شوهر چقد چسبید.
قبل این که سومیو بخورم مسیحا جلو مادرشو گرفت و گفت:مولین جون اون سلاحتو بده من داری همه رو میزنی.
سومیو مسیحا خورد.
مسیح هم خندید که اونم کیف خورد تو سرش.
مسیح اعتراض کرد:مولین ریز خندیدم من فقط.
مولین ستاره هم موذیانه ریز خندید:خب اظهار کردم هیچکس بی نصیب نمونه…
پارت صد و شانزدهم⬇️⬇️⬇️
از بی حوصلگی اونقد وول خوردم تا مجدداً به خواب رفتم.
با متوجه شدن فرودگاه غم دنیا به دلم ریخت.
بابا امین با صدای گراهی شده ای بیان کرد:نمیخواستیم بیدارت کنیم.
به چهره تک تکشون چشم دوختم.مامان ستاره،بابا امین و مسیح.
مامان ستاره بغلم کرد و بغضش ترکید:دفعه بعدی که میام میخوام نوه امو ببینم.
زهرخندی رو لبم نقش بست.نغمه نوه اش بود.
ملایمش خودمو حفظ کردم.
همه به سختی خداحافظی کردیم.مولین ستاره از مسیحا جدا نمیشد.
زدم زیر گریه.صوتی قدم هاشونو میمتوجه شدم که به سختی ازمون دور میشدن.
با آوای مسیحا به خودم اومدم:رفتن…
سرمو بالا اوردم و بهش نگاه کردم.
سیگار تو دستش بود و اشک روی گونه اش ریخته بود.
لجوجانه سعی میکرد بغضشو پنهون کنه.بغض دوری مادرش،پدرش،برادرشو.
تو ماشین نشوندمش و سرشو گذاشتم رو سینه ام.
ایندفعه من مردش میشدم…
پارت صد و هفدهم⬇️⬇️⬇️
بعد از چند دقیقه سرش رو بالا اورد.چشماش قرمز بود ولی اثری از اشک نبود.
چه مسخره گفته اونکه بیان کرده مردا نباید گریه کنن.
چهارمین سیگارشو روشن کرد.
اعتراض کردم:مسیحا!
نگاهم نکرد.سیگارشو از بین لباش در اوردم.
با خشمگینت از کف دستم کشیدش.
بهشدت ناراحت شدم ولی به روم نیاوردم.
با بی اعصابی پیاده شد و اضافه کرد:نمیتونم رانندگی کنم.
با استرس جای گرفتم پشت فرمون.
نفس عمیقی کشیدم:خب سوییچو کجا بزنم نداره که؟
زد زیر خنده.وقتی آروم گرفت اظهار کرد:اون دکمه رو فشار بده.
آب دهنمو قورت دادم.
اضافه کرد:ترس نداره که ههههه.
خنده اشو مسخره کردم:ها ها ها.
چپ چپ چشم دوخت:مرض.
پوفی کردم.به اینور و اونور نگاه کردم و اظهار کردم:دنده و کلاچش کو؟
یه جوری نگام کرد که خودمو جمع و جور کردم.
بالاخره بعد یه سری آموزش تونستم ماشینو روشن کنم و حرکت کنم.
ساعت ۷ بود.نمتوجه شدم چقدر روندم.مسیحا خواب بود.
زدم کنار.زل زدم به صورتش.
چشماش،لباش و صورتش و همه و همه چیزش عاشقم کرد.
کف دستی به صورت نرم تازه اصلاح شده اش کشیدم و گفتم:مسیحا!از کی پادشاه دلم شدی؟اگه بخوای منو با این عشق و وابستگی ول کنی میمیرم.
آوای پچ پچ گونه اش بلند شد:منم همینطور.
اول از جا پریدم و بعد با اعتراض اظهار کردم:بیدار بودیییی.
تبسم زد:تورو زیر نظر داشتم.
به هم نگاه کردیم.قلبم براش ضعف حرکت کرد.
صورتشو جلو اورد.چشامو گرد کردم:مسیحا وسط خیابو….
با آوای تق تق شیشه از جا پریدم.
یه پیرمرد تسبیح به کف دست با اخم میاظهار کرد:استغفرالله خودتونو کنترل کنید.
با نچ نچ از ما دور شد و زیر لبی اظهار کرد:جوونای مارو!تو خیابون!در ملا عام!
پیرمرد غرغرو که فاصله گراهی شد دوتایی مثل بمب ترکیدیم از خنده…
با خستگی رسیدیم خونه.
ساناز اومد استقبالمون.سلام کردم بهش.
ساناز گفت:خبرای خوب دارما ماکسی و چارلی بچه دار شدن.
با تعجب نگاش کردم:جدی؟فردا یه سر بهشون میزنم.
پرسید:ماکسی اسم لباسه چرا رو سگ گذاشتین؟
شونه امو با کلافگی انداختم بالا:تو اینترنت خونده بودم اسم سگ ماده هم میشه.
به کلافگیم پی برد و راهی شد کنار.
جون دوش گرفتن نداشتم.بدون این که مسیحا رو ببینم رو تخت ولو شدم.
صدای آخ گفتن کسی کنار گوشم باعث شد از جا بپرم.
کف دستمو رو گوشم گذاشتم.مسیحا هم رو شکمش.
با ناله گفت:ببین ببین سیکس پکامو خراب کردی ای!
خنده ای کردم و نشستم رو تخت.
با دستم زدم روش که مثل طبل تو خالی آوا داد.
خندیدم:گشنته؟
خنده ای شیطانی کرد:میخوام تو رو بخورم.
چشام گشاد شد:بی تربیت.
زد تو سرم:منحرف.
کف دستمو گاز گراهی شد و منم جیغی زدم.ازم فاصله گرفت و شروع کرد به الکی تف کردن.
گفت:اه منو باش فکر کردم خوشمزه ای نگو زهرماری تف پر عرق و چرکی.
خندیدم و چهرمو با انزجار تو هم کشیدم:دروغ نگو خر.
تا اومد جواب بده کف دستمو گذاشتم رو شکمم.
از جا پریدم و به سمت دستشویی دویدم.
مسیحا هم پشت سرم میومد:چی شده؟پروا؟
جلوی صورتشویی انقدر عق زدم جونم در اومد.بالاخره…
پوفی کردم و با دست لرزونم دهنم رو شستم.
تو آینه به خودم نگاه کردم.رنگم پریده بود.
لب گزیدم و به ساعت مچیم خیره شدم.
ساعت ۱۰ بود.از کف دستشویی بیرون اومدم و رو به مسیحای دلواپس تنها بیان کردم:خوبم.
حرکت کردم تو آشپزخونه.ساناز با کف دستای خوشگلش سبزی خورد میکرد.
آهی کشیدم و دم گوشش چیزی اظهار کردم.
چشاش گرد شد.با ذوق تبسم زد:الان میرم.
دستشو شست و مانتو پوشید.
بهش پول دادم و با اصرار قبول کرد.
آروم رو مبل نشستم و منتظر بودم تا بیاد.مسیحا هم با اخم اومد پایین و نشست کنارم.
با اخم اضافه کرد:چت شد آخه یهویی تو؟
بی حرف تو سکوت جای گرفتیم…
با خستگی رسیدیم خونه.
ساناز اومد استقبالمون.سلام کردم بهش.
ساناز اظهار کرد:خبرای خوب دارما ماکسی و چارلی بچه دار شدن.
با تعجب نگاش کردم:جدی؟فردا یه سر بهشون میزنم.
جویا شد:ماکسی اسم لباسه چرا رو سگ گذاشتین؟
شونه امو با کلافگی انداختم بالا:تو اینترنت خونده بودم اسم سگ ماده هم میشه.
به کلافگیم پی برد و حرکت کرد کنار.
جون دوش گحرکت کردن نداشتم.بدون این که مسیحا رو ببینم رو تخت ولو شدم.
صوتی آخ گفتن کسی کنار گوشم باعث شد از جا بپرم.
کف دستمو رو گوشم گذاشتم.مسیحا هم رو شکمش.
با ناله اضافه کرد:ببین ببین سیکس پکامو خراب کردی ای!
خنده ای کردم و نشستم رو شکمش.
با دستم زدم روش که مثل طبل تو خالی صدا داد.
ریز خندیدم:گشنته؟
خنده ای شیطانی کرد:میخوام تو رو بخورم.
چشام گمسرور شد:بی تربیت.
زد تو سرم:منحرف.
دستمو گاز گحرکت کرد و منم جیغی زدم.ازم فاصله گراهی شد و شروع کرد به الکی تف کردن.
اضافه کرد:اه منو باش اندیشیدم خوشمزه ای نگو زهرماری تف پر عرق و چرکی.
لبخند زدم و چهرمو با انزجار تو هم کشیدم:دروغ نگو خر.
تا اومد جواب بده دستمو گذاشتم رو شکمم.
از جا پریدم و به سمت کف دستشویی دویدم.
مسیحا هم پشت سرم میومد:چی شده؟پروا؟
جلوی صورتشویی انقدر عق زدم جونم در اومد.بالاخره…
پوفی کردم و با کف دست لرزونم دهنم رو شستم.
تو آینه به خودم نگاه کردم.رنگم پریده بود.
لب گزیدم و به ساعت مچیم خیره شدم.
ساعت ۱۰ بود.از دستشویی بیرون اومدم و رو به مسیحای دلواپس تنها بیان کردم:خوبم.
حرکت کردم تو آشپزخونه.ساناز با دستای قشنگش سبزی خورد میکرد.
آهی کشیدم و دم گوشش چیزی گفتم.
چشاش گرد شد.با ذوق تبسم زد:الان میرم.
کف دستشو شست و مانتو پوشید.
بهش پول دادم و با اصرار قبول کرد.
آروم رو مبل نشستم و منتظر بودم تا بیاد.مسیحا هم با اخم اومد پایین و قرار گرفت کنارم.
با اخم اضافه کرد:چت شد آخه یهویی تو؟
بی حرف تو سکوت نشستیم…
صدای در قد بلند شد.مسیحا پاشد و در و باز کرد.
ساناز نفس نفس زنان دوید طرفم که بهش اشاره زدم و حرکت کرد تو آشپزخونه.
با کف دستپاچگی رو به مسیحا اضافه کردم:محبتم تو برو بخواب منم میام الان.
با شکاکی نگام کرد و رفت تو اتاقش.
به سرعت دویدم تو آشپزخونه.
ساناز با هیجان پلاستیکو داد کف دستم.اب دهنمو قورت دادم و ازش گحرکت کردم.
با یه تشکر کوتاه مثل فشنگ پریدم تو کف دستشویی.
(مسیح)
با حرص روی تخت ولو شدم.مولین و بابا راهی شدن بیرون.
سیگار دستم بود و مولین اگه میمتوجه شد همینجا دارم میزد.
با حرص لبمو میجویدم.اون از چند سال قبل که قرار بود من یا مسیحا با مولین و بابا بیایم لندن.
نمیدونم چرا مولین و بابا مسیحا رو بیشتر از من دلبسته شدن.
ما هردو قلبمون میخواست ایران بمونیم ولی منو به اجبار با خودشون آوردن.
این ریشه های کم طاقت و ضعیف کینه تو قلبم بود.
حالا هم که حرکت کرده بودیم ایران زنشو ببینیم من دیوونه شدم.
دیدهای زیبا پروا،دماغ کوچولو و نازش،فرم صورتش دل منو برده بود.بهشدت خوشگل نبود اما دیدهاش..وای از اون چشماش…
من مسیح ام.پروا رو با تموم وجودم میخوام اون باید برای من باشه نه داداشم.
ساناز خدمتکار خصوصی من بود.دوستش داشتم.مسیحا اون رو هم دزمشاهده کرد.
عکس مسیحا رو به ساناز نشون دادم من از اون جذاب تر بودم اما ازون خوشش اومد.
چند وقت بعدش که مسیحا لا به لای حرفاش گفت که دنبال خدمتکاره،ساناز در کمال تعجب همگی ما با یه پرواز خودشو رسوند ایران.
حتی مولین هم با حیرت میبیان کرد:فکر میکردم عاشق مسیح شده!
دزد،مسیحا دزد خواسته هام و علاقه هام بود.
ازش بدم میاد.حس برادری بهش ندارم.دلم میخواد خودم بکشمش.
من پروا رو میخوام.اون الان باید اینجا باشه با هم ویسکی بخوریم من موهای ابریشمیشو ناز کنم و به دیدهای جادوییش زل بزنم.چطور نقشه ام نگرفت؟
چطور عاشقم نشد چطورررر؟
حرفامو با حرص زیر لب میاضافه کردم و چطور رو فریاد زدم.
کف دستی به صورتم کشیدم.مثل یه دیوونه مشت میکوبیدم به دیوار.
صوتی نفس نفس و فریاد های عصبی من خاموشی رو شکسته بود…
پارت صد و بیستم⬇️⬇️⬇️
(پروا)
با بهت به دو تا خط قرمز زل زدم.
صدای مادرم اکو وار تو سرم پخش شد:پروا اگه یه روزی باردار شدی و شوهرت بچه اتو نخواست و تو هم دیوونه وار عاشق شوهرت بودی،به خاطر بچه ات از شوهرت بگذر…
کلی سوالای مختلف تو سرم میومد.مسیحا بچه میخواد؟نکنه مثل پریسا منو با یه بچه ول کنه؟من میتونم از یه بچه مراقبت کنم؟قلب دردو تهوع و سرگیجه و…
من میتونم.من دارم مامان میشم دارم مولین میشم واییییی.
با جیغای پی در پی من مسیحا در دستشویی رو باز کرد.
جیغ دیگه ای کشیدم و با گریه اضافه کردم:مسیحا بابا شدی…مسیحا من مولین شدم مسیحااا.
مسیحا از من خنگ تر به در و دیوار نگاه میکرد.
جیغ زدم:میگم حامله ام چرا به در و دیوار زل زدی.
یهو سرشو آورد بالا:خوابم میاد پروا.
چند قدم دور شد و یهو برگشت و با داداضافه کرد:حامله اییییییی؟
با ذوق لبخند دندون نمایی زدم:آره آرههه نگاه کن دوتا خط قرمز.
مسیحا بغلم کرد و منو چرخوند.
چشامو گرد کردم:مث آدم ذوق کن خب منو کوبوندی تو در و دیوار بچم افتاد.
از کف دستشویی اومدیم بیرون.مسیحا رو مبل نشوند منو.
با خوشحالی بیش از حدی اضافه کرد:دختره پسره اسمشو چی بذاریم؟
لبخند زدم و اضافه کردم:نمیدونم من دختر دوست دارم.دلم میخواد تا صبح جیغ بکشم.
مسیحا گفت:فردا بریم آزمایش بدی کلی نذر میکنم اگه جوابت مثبت باشه.بسیار شادم.
از جا پاشد و دستشو کرد تو موهاش.هی میگفت:باورم نمیشه باورم نمیشه بابا شدم.
قرار گرفت و رو به من اضافه کرد:مادر شدن چه حسی داره؟بابا شدنم مثل اونه؟
خندیدم:دیوونه هنوز نه به داره نه به باره بزار آزمایش بدم.
تا وقتی که صوتی اذان صبح از تلویزیون پخش شد داشتیم در مورد اسم و جنسیت و…. بچه حرف میزدیم.
بچه ای که هنوز بود و نبودش مشخص نبود!…
پارت صد و بیست و یکم⬇️⬇️⬇️
آوای پروا پروا اظهار کردن شنیدم اما انقدر خوابم میومد که جوابی ندادم.
_پروا پاشو بریم آزمایش بدی.
با این حرفش مثل فشنگ پاشدم و به سمت کف دستشویی حرکت کردم و کف دست و صورتمو شستم.
بار دیگر برگشتم به اتاق و میل داشتم لباسامو عوض کنم.
تاپ و شلوارم رو در آوردم و دنبال مانتو گشتم.
آوای خنده ریزی از پشتم اومد.با وحشت برگشتم.
مسیحا با خنده بیان کرد:انقدر هولی نفهمیدی پشتتم.حالا شوهرتم دیگه اشکال نداره.
سرخ شدم و تند سریع لباسامو پوشیدم.
کیفمو گوشیمو برداشتم و اضافه کردم:بریم.
سوار ماشین شدیم و حرکت کردیم…
⏩⏩⏩
خانوم پروا کیانی؟خانوم کیانی؟
با هول و استرس راهی شدم جلو.
دخترک که صورتش کک مکی بود به سردی گفت:تبریگ میگم جواب مثبته.
اول به دختر خیره شدم و بعد به مسیحا و غش کردم…
پارت صد و بیست و دوم⬇️⬇️⬇️
با احساس خیسی صورتم به هوش اومدم.
لیوان آب نیمه خالی ای کف دست مسیحا بود.
تا چشای بازمو دید لبخندی به روم زد:به هوش اومدی مولین کوچولو؟
خندیدم:نمیدونم چرا غش کردم.دیگه پیر شدم کوچولو چیه.
به اطرافم چشم دوختم.14تا چشم رو من بود.
مسیحا دستمو گحرکت کرد و قد بلندم کرد و رفتیم تو ماشین نشستیم.
جعبه ایو به طرفم گرفت.
اظهار کردم:این چیه؟
چال لپش رو به نمایش گذاشت:خریده بودم اگه جواب آزمایش مثبت بود بهت بدم.این فعلا اولین کادوته.
ذوق کردم و در جعبه رو باز کردم.
یه گردن بند بود که با حروف انگلیسی نوشته شده بود مسیحا.
یه جفت گوشواره هم بود.یکیشون پروا یکیشون مسیحا نوشته بود.
_خیلی خوشگله مسیحاااا.ممنووونم.
_خواهش میکنم مولین کوچولو.
با اعتراض بیان کردم:بابا من کجام کوچولوعه ۲۴ سالمه هاااا.
چشاشو گرد کرد و لباشو یه وری کرد:وواای چقد تو بزرگی.
از شکلکش خندم گرفت.
دیدهکی بهم زد:اگه بدونی چه کادویی برات میخرم؟
_چی؟
_شما رو میرسونم خونه و برات میارمش.
_ووی باشه بریم زودتر.
رسیدیم جلوی در.
مسیحا اضافه کرد:زود برو تو اتاق کادوتو میارم.
از هولم سریع شتابزده مسیر راهی شدم و نزدیک بود بیفتم.
داد زد:مواظب باش.
حرکت کردم تو اتاق.
مسیحا و ساناز پلاستیک به بغل اومدن تو اتاق.
یکی از پلاستیکا پر لواشک بود،یکی پر بستنی،یکی شکلات،یکی عروسک،یکی آبنبات چوبی.
هنگ کردم و با آوای شبیان کرد زده ای گفتم:اینا همشون مال منه؟
مسیحا چشمکی زد.
ریز خندیدم:دیوونه اخه عروسک؟مگه بچه ام؟
ساناز رفت بیرون.
مسیحا چپ چپ نگام کرد:عوض تشکرته؟
پریدم بغلش و مث دیوونه ها تف مالیش کردم.
با لحن بامزه ای گفت:اگه همواره اینطوری تشکر کنی برات ازین کادوها میخرم.
کف دستمو کردم تو موهاش:خل و چل روانی.
بوسه ای رو پیشونیم زد:متشکرم عشقم…
پارت صد و بیست و سوم⬇️⬇️⬇️
زبون درازی کردم:خواهش میشه.
رفت تو فکر:میگم اسمشو چی بذاریم؟من دوست دارم دختر باشه چشماشم به تو بره.
لب برچیدم:من پسر دوست دارم.
مسیحا با تردید اضافه کرد:پروا؟
انگار چیزیو میتمایل داشت بگه و مردد بود.
آروم گفتم:جانم؟
با نگرانی نگاهم کرد و اضافه کرد:یه چی بگم دلخور نمیشی؟
با کنجکاوی نگاهش کردم:نه بگو.
با نگرانی و بریده بریده بیان کرد:اممم میگم میشه چیز…امممم الان بسیار میخوامت نمیدونم میفهمی یا نه اممممم مراقبم پروا.
سریع تند پلک زدم:اما من حامله ام!
با خواهش نگاهم کرد:مراقبم.قول میدم.
یکم فکر کردم و زیر لب اضافه کردم:باشه.
تبسمی به روم زد و به آهستگی زیر پامو زیر سرمو گرفت و کشیدهم کرد.
یهو جیغی کشیدم و تا خواستم از بغلش پایین بیام افتادم زمین.
قد بلند شدم و رفتم توی کف دستشویی.مسیحا داد میزد:پروا خوبی چی شد؟
از در کف دستشویی اومدم بیرون و نگاه وحشت زده مسیحا رو خونی که از بین پاهام شلوارم رو کثیف کرده بود حس کردم…
پارت صد و بیست و چهارم⬇️⬇️⬇️
با گیجی اظهار کرد:یعنی چی؟امروز حامله ای بعدشم سقط کردی؟
مثل خنگا پلک زد:مگه میشه؟
با مشاهده کردن تبسم مرموز من چشاشو ریز کرد و فریاد زد:نکنه نمیخواستیش کشتیییش؟
زدم زیر خنده:وای خنگول من بتادین ریختم تمایل داشتم اذیتت کنم.
صورتش سرخ شد و بیان کرد:اگه تورو نکشتم مسیحا نیستم کاریم ندارم حامله ای میکشمتتت.
اب دهنمو قورت دادم و دویدم سمت اتاق.
قبل این که درو قفل کنم مسیحا درو هل داد و اومد تو.
به سمتم اومد و یواش هلم داد رو تخت و شروع کرد به قلقلک دادنم.
از شدت خنده اشک از چشام میومد:مسیحا تورو خدا ولم کن الان میجیشم.
مسیحا زد زیر خنده:به خاطر این که میجیشی نه به خاطر نی نیمون ولت میکنم.
چشامو گرد کردم و با حرص نگاش کردم:بیا نی نی هنوز نیومده بیشتر دوسش داری.
لب برچیدم.
لپمو محکم کشید و با لحن بامزه ای گفت:چشای سبزتو برا من گرد نکنا میزنم لهت میکنما.
ریز ریز لبخند زدم.
یهو از جا پرید و گوشیشو برداشت.
با ذوق گفت:یادم راهی شد به مولین اینا خبر بدم.
گونه هام سرخ شد:وای من خجالت میکشم.
کمی مکث کردم و اضافه کردم:مسیحا؟
_جانم؟
_میمیل داشتی به مامانت حقیقتو بگی.قرار بود ازدواج کنیم.ما فقط صیغه ایم و من حامله ام.
رفت تو فکر و با صوتی آرومی اظهار کرد:فراموش کردم.تو راست میگی.عقد میکنیم.
خرسند شدم اما به روم نیاوردم:فقط عقد؟
نفس عمیقی کشید:عروسیم برای وقتی که مولین اینا دوباره برگشتن.
نگاه عاقل اندر سفیه ای بهش انداختم:تا اون موقع شکمم بزرگ میشه.
بوسه ای رو گونه ام کاشت و با تبسم اضافه کرد:بزار خبر خوبو بهشون بدم بعد صحبت میکنیم.
گوشیشو گذاشت رو گوشش:
_سلام مولین.مژده بده یه خبر بهت بدم.
_…
_آره آره من دارم بابا میشم.
_…
_ای مامان جان گوشم درد گراهی شد چرا جیغ میزنی.
_…
_باشه باشه بهم زنگ بزن خداحافظ.
با خنده رو به من اظهار کرد:از ذوق جیغ کشید و راهی شد به بابا امین هم بگه.
لبخندی به روش زدم.دستشو رو شکمم گذاشت و با لحن لوسی اظهار کرد:وایی نی نی…
پارت صد و بیست و پنجم⬇️⬇️⬇️
(از زبون مسیح)
مامان با شادی به سمت من و بابا که داشتیم رو یه پروژه کار میکردیم اومد و با خوشحالی فریاد زد:مژده بدیننن.
از حالت بامزه مامان خنده ام گحرکت کرد.
بابا بیان کرد:چی شده ستاره؟
مولین دستاشو بهم کوبید:وای نمیدونی امین،مسیحا بهم زنگ زد.عروسمون حامله اس.
تبسم روی لبم خشکید.پروا حامله اس؟
امکان نداره.مسیحای عوضی میدونستی میخوام زنتو به کف دست بیارم پابندش کردی.عوضی.
غریدم:حامله اس؟
مولین با تعجب به من چشم دوخت.تعجبش تبدیل به یه اخم ریز و یه نگاه مشکوک شد:بله.زن داداشته.داداشتم عاشقشه بالاخره بچه دار میشدن تو چرا ناراحتی.
از جا بلند شدم و اظهار کردم:من میرم بیرون.
بابا جلوم توقف کرد:یعنی چی؟به تو چه که زن داداشت بارداره؟تو چرا ناراحتی؟
برای اامان بار سر پدرم داد زدم:بابا برو کنار.
یه طرف صورتم سوخت.تو شوک سیلی ای که خوردم موندم.
مولین اهسته جیغی کشید و بیان کرد:هین!امین!
بابا با اخم ترسناکی گفت:اینو زدم تا بفهمی چی از دهنت در میاد.
خودمو جمع و جور کردم و با تبسم تلخی اضافه کردم:اشکال نداره.
کاپشنمو پوشیدم و به صبر کن های مامان توجهی نکردم و رفتم بیرون…
پارت صد و بیست و ششم⬇️⬇️⬇️
(از زبون پروا)
دستمو رو شکمم گذاشتم:نی نی میخواد بیاد منو از نگاه بابایی اش بندازه نه فندق مامان.
مسیحا به خل بازیام میریز خندید.
گوشیش زنگ خورد.با مشاهده کردن اسم رنگش پرید.
با کنجکاوی گفتم:کیه؟
جواب داد و فوری رفت تو اتاق بغلی.
بعد ده دقیقه که با فوضاما بی نتیجه گذشت مسیحا با رنگ و روی پریده اومد تو.
پرسیدم:چی شد؟
به اهستگی و با صوتیی که مضطربی توش مشهود بود اظهار کرد:نغمه مریض شده بدجور.بردنش دکتر.
با لحن سرزنشگری اظهار کردم:تو که گفتی دوستته؟بعدشم اون دختر تو نیست به تو چه مربوط؟
با پشیمونی گفت:عذر میخوام.پروا باید برم.اون یه بچه اس گناه داره مخارج بیمارستانو کی بده؟
اهی کشیدم:خب چشه؟
رنگش بیشتر پرید:زردی گراهی شده.
لب گزیدم:دور باشه.لباس میپوشم بریم.
_تو نیا.
_یعنی چی؟منم میام بدون من حق نداری بری.
حرفی نزد و من هم لباسام رو عوض کردم و با هم به سمت ماشینش رفتیم…
پارت صد و بیست و هفتم⬇️⬇️⬇️
رسیدیم به بیمارستان.پریسا جای گرفته بود رو صنقلبی و گریه میکرد.
مسیحا به طرفش رفت.بازوشو گرفت.
قد بلندش کرد و اضافه کرد:چرا حواست به بچه نیست؟من الان باید بفهمم چی شده زنیکه؟
مسیحا غرید:عوضی اون بچه با تو زندگی میکنه تو چرا حواست نیست؟
پریسا زار زد:همه چی تقصیر توعه.
جیغ میزد و با ناخوناش گونه اشو خراش میداد:بچم کر شده ناشنوا شده دیگه لالایی هایی که براش میگمو نمیشنوه.
رنگ مسیحا مثل گچ دیوار شد:چی میگی؟بچت کر شده؟
پریسا مجدداً جیغ زد:بچه تو هم هست آزمایشم دادیم بچه تو هم هسست.
اخمام حرکت کرد تو هم و به مسیحا نگاه کردم.نگاهش رنگ شرمندگی گراهی شد.
منم زدم زیر گریه:دروغگو.
مسیحا یهو هنگ کرد و داد زد:ساکت شید.
یه پرستار با اخم اومد:آقا چه خبرته بیمارستانو گذاشتی رو سرت؟ خانوم هاشمی شما هم کمتر جیغ جیغ کن.
مسیحا پوفی کرد و اظهار کرد:بچه ام چشه؟زردی گراهی شده؟
پرستار به سریعی بیان کرد:من از کجا بدونم بچه اتون کیه؟
مسیحا اخماش رفت توهم:نغمه..نغمه سلطانی..
پرستار چشم غره ای رفت:واه زردی چیه یه مریضی ساده اس الانم سرمش تموم شه مرخصه.
پریسا با خشم به طرف پرستار هجوم برد:من با دکتر هماهنگ کردم عوضی چرا دخالت کردی.
پرستار جیغ زد:آی کمک کنید من نمیدونستم کمک.
مسیحا قاطی کرد.پریسا رو با یه حرکت از پرستار جدا کرد.پرتش کرد رو صندلی و یه جوری زد تو صورتش که دست خودشم قرمز شد.
من بهت زده و کلافه بهشون نگاه میکردم.
مسیحا داد بلندی زد:چرا انقد دروغ میگی چرا مشکلت چیه؟
صدام لرزید و با گریه بیان کردم:دا..داد نزن میترسم.
رنگ نکاهش یهو عوض شد.به سمتم اومد و در اغوشم گرفت.
پرستار باز اعتراض کرد:آقا بیمارستانه ها!
مسیحا با بی حوصلگی اضافه کرد:برو بابا.
انگشتشو رو به پریسا گحرکت کرد و اظهار کرد:به حساب توهم میرسم.
دستشو پشت کمرم گذاشت و اضافه کرد:بریم.سوار ماشین شو…
پارت صد و بیست و هشتم⬇️⬇️⬇️
سوار ماشین شدم.راهی شدیم خونه.
مسیحا گم و گور شد و منم بعد تعویض لباس حرکت کردم تا بخوابم.
نه ماه بعد…
صوتی گریه یه بچه تو گوشم پیچید.عرق کرده و نفس نفس زنان با آوایی خسته گفتم:بدینش بهم.میخوام بغلش کنم.
یه بچه کوچولو دادن بغلم.با دیدنش به گریه افتادم:آرشا مولینی اومدی پسرم؟
پرستار با مهربونی گفت:نمیخوای به کوچولوت شیر بدی مولین خانوم؟
لبخند زدم.با بغض. احساس میکردم یه شی باارزش تو بغلمه.
وقتی شروع کرد به شیر خوردن،انگار تموم وجودم ذره ذره براش اب شد.
بسیار دوستش داشتم.آرشا کوچولوم!پسرکم!
پارت صد و بیست و نهم⬇️⬇️⬇️
نفسی کشیدم و از خاطراتم بیرون اومدم.
نفسی گرفتم و گفتم:آرشا به دنیا اومد.مسیحا روز به روزگار کسل تر و بی حال تر شد.تا این که درک کردم معتاد شده.اونم به دست پریسا! پریسایی که تهمتوجه شدم کرد نمیذاره آب خوش از گلوم پایین بره. مسیحا معتاد شد و فرو راهی شد تو بدبختی و بیچارگی.ورشکست شد.پریسا اظهار کرد برای این که موادشو تامین کنه باید از من طلاق بگیره.از من و آرشا جدا شد.با کمال بی رحمی.ارشا رو با خون قلب به این جا رسوندم.با بدبختی.
اشکامو پاک کردم و ادامه دادم:الان آرشا پنج سالشه.مسیح بعد متوجه شدن این خبرا اومد ایران.اومد تو خونه فسقلی و درب و داغون من.بعد متوجه شدن بلاهایی که به سرمون اومد خون اشک ریخت. در به در دنبال مسیحا گشت و متوجه شدیم که از غصه خودکشی کرده.
بغضم ترکید و با صوتی بلند زار زدم.
بابام لیوان آبی به کف دستم داد:هیش هیش آروم باش دخترم! آرشا رو میترسونی!…
پارت آخر⬇️⬇️⬇️
به خودم اومدم و با بدبختی ادامه دادم:مسیحا مرده بود.پریسا حیاتمونو پاشوند. مسیح مثل یه مرد پشتم موند.به مولین ستاره و بابا امین چیزی ناضافه کردیم. مسیح بسیار کمکم کرد تا سر تا پا شم. الان یه خونه بزرگ داریم. دو تا ماشین. بار دیگر برگشتیم به قبل. تو این ۵ سال به مسیح وابسته شدم و کم کم متوجه شدم عاشقشم.این شد که اعتراف کردیم و ازدواج کردیم. الان آرشا یه خواهر کوچولو هم داره!
دستی به شکمم کشیدم:خواهر کوچولوش اینجاست! تا دو ماه دیگه میاد پیش داداشش! آرشین!
مسیح در زد و آهسته گفت:میتونم بیام تو؟
بابا اظهار کرد:بیا پسرم.
مسیح اومد و جای گرفت.با آوای ارومی اظهار کرد:پروا براتون تعریف کرد؟
بابا عرق پیشونیشو پاک کرد:اره پسرم.شرمنده ام دخترم این همه سختی کشید و من نبودم.من عامل یکی از بدبختیاش بودم.
مسیح با شرمندگی بیان کرد:پدر جان داداشمو حلال کن!با دخترت بد کرد ولی… الان پیش ما نیست.
بابا رو کرد به من:پروا باید حلالش کنه.حالا هم بذارید منم یه چیزی بگم. من تو بچگی پروا رو نابود کردم.هم این که معتاد بودم و نادون هم این که من بابای اصلیش نیستم.
با تعجب به بابا نگاه کردم: بابا؟!
سرشو به زیر انداخت و گفت:مامانش محبتم بود ولی نذاشت من از سربازی بیام و با کس دیگه ای ازدواج کرد.وقتی طلاق گرفت من زود اومدم جلو و با مامانش ازدواج کردم در حالی که پروا هم بچه اش بود.تصمیم گرفتم انتقاممو بگیرم.هم معتاد شدم هم حیات پروا رو خراب کردم.ولی الان خودم بیشتر از همه دارم میسوزم.تقاص پس دادم.الان…الان سرطان خون دارم.
جیغ کوتاهی کشیدم:بابا! بگو دروغه!
اشکی از چشمش چکید:منو ببخش پروا!…
⏩⏩⏩
یه ماه میگذره.از دیدار با پدرم.پدری که بابای خودم نبود ولی در حقم بد کرد و من از ته قلب بخشیدمش.
مسیحا رو دلبسته شدم.دلدادگیمون کشکی نبود.اما بد کرد باهام.نتونستم دلدادگیشمونو فراموش کنم و هیچوقتم نمیتونم.اما تو این پنج سال تنها هممسیرم مسیح بود که الان جایگزین برادرش شده تو دلم.
میبینم شرمندگیشو به خاطر مسیحا.
وقتی سر قبر مسیحا میریم و جفتمون خون گریه میکنیم.
آرشا یادگاری مسیحاست.
مسیحایی که حیاتمو نابود کرد. پریسا زهرشو ریخت و دلدادگی من و مسیحا رو ویرون کرد. الانم تقاص پس داده. نغمه دخترش تو یه تصادف سر کوچیکش با شدت به جدول کنار خیابون برخورد کرده و سریعا تموم کرده.
افسوس میخورم.پریسا با کینه تو قلبش خوشامگاهختی منو مسیحا رو نابود کرد که الان آرشا کوچولوم بابا نداره. آرشا نفسمه که با دستای کوچولوش کف دست مسیح رو میگیره و بابا صداش میزنه.
نمیخوام بفهمه بابای رویاهاش عموشه.ولی میترسم از روزگاری که بفهمه. آرشین خواهر آرشا هم به زودی به جهان میاد.
بابام چند روزگار پیش اومد سراغم. دفتر خاطرات گمشده ام که به تازگی فهمیدم کف دست ساناز بوده رو پیدا کرده بود.نمیدونم چجوری. منم براش حیاتمو تعریف کردم.
با مسیح خوشامگاهختم.دوستش دارم.برام کم نمیذاره.
مسیح کف دستشو دور گردنم حلقه کرد و منو از فکر بیرون اورد:به چی فکر میکنی زندگیم؟
دستمو رو گونه اش کشیدم: مسیحا باهام بد کرد.اما میبخشمش.زیرا شوهرم و دلدادگیم بود.چون اامان کسی بود که منو از منجلابی که توش افتاده بودم بیرون کشید.
مسیح لبوبه نرمی بوسید:عاشقتم خانومی مهربون.
آوای آرشا قد بلند شد:بابا جون منم بوس کن دیگه.لپمو نه اینجوری.
مسیح لپشو کشید: زشته پهلوون!
آرشا کوچولو آستیناشو بالا زد و اضافه کرد:پس نبینم مامانمو اینجوری بوس کنیا! این پهلوون ناراحت میشه ها!
صدای خنده امون کل خونه رو برداشت.یهو دستم رو قلبم گذاشتم و جیغ زدم:وای..وای مسیح فکر کنم وقتشه.
مسیح از جا پرید که سرش خورد به دیوار و از قهقهه های من درک کرد که باز هم سرکارش گذاشتم.
آرشا روی شکمم رو بوسید و من هم کف دستمو فرو بردم تو موهای مشکیش که حس شیرینی وجودمو پر کرد…
از تنگنای محبس تاریکی
از منجلاب تیره این دنیا
بانگ پر از نیاز مرا بشنو
آه، ای خدای قادر بی همتا
یکدم ز گرد پیکر من بشکاف
بشکاف این حجاب سیاهی را
شاید درون سینه من بینی
این مایه گناه و تباهی را
قلب نیست این قلبی که بمن دادی
در خون طپیده، آه، رهایش کن
یا خالی از هوا وهوس دارش
یا پای بند مهر و وفایش کن…
پایان
سخن اخر:
پایان رمان تلخ نیست، پروا عاشقانه مسیحا رامیسؤال کرد ،بعداز۵سال مهرومحبت وپشتیبانی مسیح باعث شد که پروا عاشقش بشه ،۵سال زمان کمی نیست ،تقدیر رونمیشه تغیرداد نباید جنگید باید حیات کرد.
مثل پروای قصه که نجنگید حیات کرد .
دل بی فروغ(منجلاب تیره این دنیا) – غزل اخوان
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن