رمان قرارمان اولین بوسه زیر درخت گیلاس پارت ۸

رمان قرارمان اولین بوسه زیر درخت گیلاس پارت ۸

تا پایان سه ماهگی همه چیز خوب بود و کاری نمی‌کرد و حرفی نمی‌زد که غمگینم کند. شاید چون خودم به قدر کافی سختی و ویار داشتم و حالم همواره بد بود و وزن کم می‌کردم. ولی از اوایل چهار ماهگی شروع کرد به اینکه هزینه زایمان در بیمارستان خصوصی زیاد خواهد بود و بهتر است در بیمارستان دولتی زایمان کنم. فقیر نبود ولی نمی‌دانم چرا همیشه از پول خرج کردن فراری بود و فقط دوست داشت برای سر و وضع و خوش‌تیپی خودش پول خرج کند.
موضوع را به مادرم گفتم و پدرم اضافه کرد خودش تمام خرج بیمارستانم و بچه را می‌پردازد.
وقتی این مساله را به مادرشوهرم اضافه کردم با اخم و دلخوری اضافه کرد که لازم نکرده و خودمان خرج و مخارج زایمان را پرداخت می‌کنیم.
بعد از آن حامد وقت و بی‌وقت این موضوع را به من یادآوری می‌کرد و سرم‌ منت می‌گذاشت و می‌اضافه کرد خانواده‌م خرج زایمانت را خواهند پرداخت و در بیمارستان خصوصی خواهی زایید. اعصابم را به شدت خرد می‌کرد اما خاموشی می‌کردم و چیزی نمی‌اضافه کردم تا بچه در شکمم آرام باشد.
مدتی بعد شروع کرد به قوانین گذاشتن و هر روزگار به من تاکید می‌کرد
_خوب گوش کن و به اونا هم بگو، وقتی بچه به جهان اومد خانواده‌ت حق ندارن هر روز اینجا پلاس باشن و زود زود بیان دیدن بچه. فقط مادرت بیاد پرستاری کنه ازت. من حوصله ندارم بابات، برادرات، زن و بچشون هر روزگار به بهانه متوجه شدن بچه خونه من باشن. بعدشم که وقت انتقام گراهی شدن من از توعه و دیگه چراکه بچه‌ی من هممسیرته اجازه نمیدم مثل سابق زرت و زرت بری خونه مادرت. بچه منو اجازه نداری جایی که من رضایت ندارم ببری

هر چند روز یکبار این حرف‌ها را با حالتی مغرور و فاتحانه به من گوشزد می‌کرد و این مسئله بقدری استرس و اضطراب در من تولید می‌کرد که حس میکردم اتفاقاتی درونم دارد رخ می‌دهد و می‌وحشت کردم و فقط به خدا التماس می‌کردم که اتفاق بدی برای بچه نیفتد.
نه می‌توانستم قرصی برای سردردها و اعصاب متشنجم بخورم و نه حتی دمنوش و گل گاوزبان. فقط گریه می‌کردم و دعا.

در عجب بودم از سلامت عقلی و انسانیت این آدم که اسم شوهرم را یدک می‌کشید. باورم نمیشد کسی زن باردارش را آنطور تحت شکنجه روحی قرار دهد و از اینکه قدرت به کف دستش افتاده لذت ببرد و بدجنسی کند.
جاهل بود و نمی‌اطلاع داشت اثرات آزردهی‌ من مستقیما به بچه‌ی خودش آسیب خواهد زد.
به شدت افسرده شده بودم و انقدر گریه می‌کردم و شکم برآمده‌ام را با پشیمانی و نگرانی لمس می‌کردم که فشارم بالا می‌حرکت کرد و حالم بد میشد.
از طرفی هم هورمون‌های زنانه‌ام در اثر حاملگی به‌شدت قوی شده بود و نیاز جنسی عجیبی پیدا کرده بودم.
نیازی که هیچ‌جوره تامین نمیشد و حامد حتی به من نگاه هم نمی‌کرد.
بچه‌ی نازنینم پسر بود و همه می‌اضافه کردند خیلی خوشگل‌تر شدی و جنینِ پسر به مادر دلربایی می‌دهد. از بعضی‌ها هم متوجه شده بودم مردها زنشان را در حاملگی بیشتر دوست دارند چون زن‌تر و س* ک* سی‌تر به نظر می‌آید.
اما من در حامد هیچ نشانه‌ای دال بر اینکه زیباتر یا س* ک * سی‌تر شده‌ام و بیشتر مرا می‌خواهد نمی‌متوجه شدم.
آخرین بار همان شبی که تمایل داشتم حامله شوم رابطه داشتیم و بعد از آن حتی مرا نبوسیده بود. مرد بسیار سرد مزاج و بی‌احساسی بود و خیلی از این جنبه‌اش زجر می‌کشیدم.

زن‌عمو را ته قلبم فحش می‌دادم که باعث شد به فکر بچه بیفتم و حامد بهتر که نشد هیچ، بدتر هم شد.

بالاخره یک شامگاه که از فشار هورمون‌هایم به حد اذیت رسیده بودم، خجالت و حیا را کنار گذاشتم و به حامد که پشتش را به من کرده و آماده خوابیدن بود اضافه کردم
_تو اصلا قلبت س* ک* س نمیخواد؟

برگشت با تعجب نگاهم کرد و گفت
_من سال به سال قلبم س*ک * س نمیخواد چه برسه به الان که تو این شکلی هستی.
_چه شکلی هستم مگه؟

اشاره‌ای به شکم بررسیده‌ام که در هفت ماهگی بودم کرد و اضافه کرد
_با بچه توی شکم مگه میشه س*ک *س کرد؟
_چه ربطی داره؟ بچه توی کیسه مخصوص خودشه و توی سه ماه اول هم نیستم. به‌شدت زن و شوهرا توی حاملگی حتی بیشتر از قبل س* ک*س میکنن
_نه من دوست ندارم وقتی بچه توی شکمته باهات اون کارو بکنم

خیلی حساس شده بودم و کم مانده بود گریه کنم از نیاز. گفتم
_اما من بسیار دلم میخواد. هورمونام چندین برابر شده و دکترم میگه طبیعیه

با تردید و دو قلبی نزدیکم شد و یک س* ک * س خیلی با احتیاط و بدون لذت انجام دادیم که طبق معمول خودش ارضا شد و باز هم شعورش به اینکه من هم نیاز به ارگاسم و لذت دارم نرسید و گفت
_دیگه اینکارو نکنیم تا وقتی حامله‌ای. بچه یه طوریش میشه

و پشتش را به من کرد و خوابید.
منی که در مواقع عادی یک آدم فوقِ احساسی هستم، موقع حاملگی انگار صرفاً احساس بودم که کف دست و پا درآورده بودم. ده بیست برابر عاطفی‌تر و حساس‌تر شده بودم و راهی شدارهای غلط و بدون درک و فهم حامد بشدت عذابم می‌داد.

فقط یک ماه مانده بود و من زیادی سنگین شده بودم. آزردهی‌ها و فشارهای زیادی تحمل کرده بودم ولی از طرفی هم تکان‌ها و چرخش‌های پسر کوچکم توی شکمم خوشحالی بزرگی به جان و روحم تزریق می‌کرد.
هر روزگار با او حرف می‌زدم و قربان صدقه‌اش می‌راهی شدم و از برنامه‌هایمان و کارهایی که قرار بود بعد از به جهان وارد شدنش انجام دهیم برایش می‌اظهار کردم.
دوست داشتم همه جای خونه تمیز باشد و برق بیفتد اما حامد دست به سیاه و سفید نمی‌زد و مادرم بیان کرد خانمی را برایم میفرستد تا چند روز بیاید و همه جا را تمیز کند.
اما حامد مخالفت کرد و گفت
_مادر من پنج تا بچه زاییده، هیچوقت نه کلفت داشته نه نوکر. تو عرضه هیچ کاری رو نداری

از ناراحتی کف دست و دلم لرزید و باز هم ضجه زدم. تصمیم گرفتم با احتیاط خودم کارها را انجام دهم و از روی صنقلبی رفتن و لوسترها را برق انداختن گرفته تا شستن قالیچه‌ها و لحاف و تشک، کل خونه را شستم و سابیدم. حامد فقط نگاه کرد و کمک نکرد و یکبار هم ناضافه کرد که مواظب خودت باش یا سنگین کشیده نکن.

گاهی دردهای بدی از هر طرف شکمم و کمرم می‌گرفت و نفسم را قطع می‌کرد تا اینکه حامد آخرین ضربه را هم به من زد و روزگاری که قرار بود تخت و کمد سیسمونی پسرم را بیاورند و مادرم اضافه کرده بود برادرزاده‌ام پرهام و نامزدش یلدا را می‌فرستد تا کمک کنند، حامد مخالفت کرد.
_من از اون دو تا خوشم نمیاد لازم نکرده اونا بیان. چرا مادرت و سحر نمیان؟

سحر زن برادرم امیر را می‌گفت که به خاطر دیسک کمرش برادرم اجازه نمیداد حتی در خونه جارو بکشد چه برسد به اینکه بیاید و برای من تخت و کمد جابجا کند. مادرم هم که سنش کم نبود و من کوچکترین بچه‌اش بودم و توان کارهای سنگین نداشت. خواهرم هم از طرف اداره راهی شده بود شهرستان و نبود.
حامدِ عوضی اینها را می‌اطلاع داشت اما درک نمی‌کردم چرا می‌خواهد مرا و یا خانواده‌ام را اذیت کند.
بیان کردم
_باشه حالا که نمیزاری پرهام اینا بیان پس بگو برادر و خواهر خودت بیان که طبقه بالا هستن و نزدیکن

من در هر مناسبتی برای کل افراد فامیلش خدمت کرده و مایه گذاشته بودم. با پوزخند و لحن مسخره‌ای گفت
_مگه خانواده من نوکر شمان؟ بگو فک و فامیل خودت بیان ما کف دست نمی‌زنیم به چیزی

از شدت ناراحتی و استیصال کف دست روی شکمم گذاشته و یک گوشه جای گرفتم و به سقف خیره شدم.
اشکهایم روی گونه‌ام روان شد و بیان کردم
_اینقدر منو اذیت نکن خدا انتقاممو ازت میگیره‌ها. مگه من دشمنتم چرا اینطوری میکنی؟

_شروع نکن باز گریه‌هاتو. گفتم بگو مولینت و زن‌داداشت بیان. ملکه‌ها کسر شانشون میشه؟

دیگر مثل اوایل آشنایی‌مان خوشقیافه و خواستنی نمی‌متوجه شدمش. اخلاق بد و راهی شدارهای زشتش قشنگیِ صورتش را کریه کرده بود. همیشه از بزرگترها شنیده بودم که جذابییِ صورت در ازدواج خیلی گذراست و فوقش یک سال دلرباییِ طرف مقابل برایمان تازه و قابل حس است و بعد از آن اگر اخلاقش خوب باشد ظاهرش مطبوع، و اگر بد باشد صورتش هم زشت به نظر خواهد آمد.
چقدر درست بوده این حرف.

دست‌هایم از ناراحتی می‌لرزید و گوشی را محکم به گوشم چسباندم و به مادرم قبل از اینکه پرهام و یلدا برسند و حامد قیافه بگیرد، زنگ زدم و با تته‌پته اظهار کردم که پرهام را نفرستد و برادرشوهرم با خود حامد وسایل سیسمونی را جابجا خواهند کرد.

دشمنِ جانم بی‌توجه از خونه بیرون حرکت کرد و من ماندم و بدبختی‌ام، من ماندم و فشارِ عصبیِ بالا، من ماندم و وسایلی که کارگرها تا دم در آوردند و حرکت کردند. اندیشیدم پولی بدهم و خواهش کنم که تا اتاق حمل کرده و سر جایشان بگذارند.
اما دو پسر جوان بودند و هراسیدم حامد اعتراض کند که چرا و به چه منظوری آنها را وارد منزل کرده‌ام. زیرا چنین ویژگی زشتی هم داشت.
تنها مورد منفی که حامد نداشت، زن‌بازی و خیانت بود. هرگز نمتوجه شدم زنی را هیز نگاه کند یا لاس بزند. ولی بقیه‌ی خصوصیات بد، همه را داشت.

کمد را که به سختی تا اتاق کشیدم حس کردم که حالم اصلا خوب نیست و دارد اتفاقی میفتد. همانجا وسط اتاقِ بچه جای گرفتم و نفس‌های عمیق کشیدم.
کمرم و پایین‌تنه‌ام خیلی درد می‌کرد و یک حالِ بدِ عجیبی داشتم. گریه کردم و از خدا خواستم بچه سالم باشد و حالِ بدم فقط از خستگی و سنگینی کمد باشد.