صدای داد و هوارش بار دیگر قد بلند شد، کلافه بازویم را از میان انگشتهای ظریفِ ملیسا بیرون کشیده و رو به او با لحنی خشن میتوپم:
– حالیته چه ک…سشری داری بهم میبافی؟ یه چیزیو میخوام بهت بگم بچه جون وقتی که اسمت تو سِجِلِ من کوبیده بشه نه راه پس داری نه راه پیش، حالا که آق بابات میتونه با پول همه چیو فیصله بده، بکن از ما!
سرش را به نشانهی منفی به دو طرف تکان داد و اینبار هر دو کف دستش را با لرزش روی شانههای پهنم قرار داد و نالید:
– نمیخوام! نمیخوام بابام همه چیو درست کنه… تو مگه غیرت نداری؟ تو میخوای دختری که به دست خودت زن شده رو ول کنی که خوراک هر سگ و گربهای بشه؟
کف دست روی رگِ غیرت همیشگی بروارد شدهام گذاشته بود و همین باعثِ بیشتر شدن خشمم شد، چانهاش را محکم در انگشتانم فشردم و بی توجه به آوای نالهی پر از نازش لب زدم:
– دِ نه دِ! گه میخوره کسی که بخواد به ناموسِ غیاثِ ساعی چپ نگا کنه، جفت چشای بی پدرشو از تو کاسه در میارم!
اشک به نگاههای درشتش نیش زد و بهآرامی و پر از دلخوری اظهار کرد:
– منم ناموستم! دیشامگاه خودت زنم کردی! دیشب خودت پردهی بکارتمو زدی غیاثِ ساعی، یادت حرکت کرده؟ مرد باش و پای کاری که کردی وایستا!
مردانگیام را زیر سوال برده بود!
کف دست روی نقطه ضعفم گذاشته بود و همین باعث شد با رگ گردنی برآمده، صدایم را بلند کنم و پر از خشم بغرم:
– زنِ منه! عقدش میکنم!
صوتی عربدهی کشیدهم، همه را در دم خفه کرد!
خیره به دیدههای دو دو زنِ ملیسا، پوزخندی روی لب نشانده و زمزمه کردم:
– عقدت میکنم تو هم میشی ناموسِ غیاثِ ساعی! اونوقته که دعا و ثنا میکنی که کاش مجدداً بر میگشتی به این ساعت و این دقیقه!
چشمهایش نم دار شدند و لبهایش شروع به لرزیدن کرد ولی با این حال مطمئن لب زد:
– مهم نیست واسم!
پوزخندم را خورده و به سمتِ افسری که اخم کرده به ما نگاه میکرد برگشتم و گفتم:
– باید زنگ بزنم.
بی حرف قبول کرد، از ملیسا فاصله گرفته و به سمتِ تلفنِ روی میز حرکت کردم، شمارهی داراب را گحرکت کرده و منتطر پاسخش ماندم، طولی نکشید که آوای کلفت و مردانهاش در گوشم پیچید:
– بله بفرمایید!
صدایم را در گلو صاف کرده و بیان کردم:
– منم داراب، سریع اون سِجِل منو از تو پاتختی چنگ بزن واسم بیار پاسگاهِ نزدیک خونهی میثم، روشن شدی؟
کمی مکث کرد و بدون حرف گفت:
– نگاه داداش!
گوشی را قطع کرده و خیره در نگاههای مشکی رنگِ افسر با جدیت زمزمه کردم:
– به عاقدتون خبر بده عقد کنونه!
سر چرخاندم و خیره در دیدههای ملیسا ادامه دادم:
– عروس کشون داریم امشامگاه!
ا
[ملیسا]
چادر به سر کناش قرار گرفته و از شدت استرس مشغول تکان دادن پاهایم بودم.
آوای داد و فریاد بابا قطع شده بود و انگار فهمیده بود چقدر برای تصمیمم، مصمم هستم!
انگشتهایم را در هم پیچ دادم که صدای پر از خشونتش کنار گوشم کشیده شد:
– تکون نده اون پای لامصبتو عصابمو داری ب…گا میدیا!
پایم از حرکت توقف کرد و از گوشهی نگاه به اخمهای در همش خیره شدم.
چند دقیقهای از محرمیتمان میگذشت و حال در حال امضا کردن کاغذ پارههایی بودیم که مارا به اسم هم زده بود!
کارِمان که تمام شد عاقد شناسنامه ها را به کف دستم داد و با نگاهی زننده براندازم کرد:
– خوشامگاهخت باشین!
لحنِ صحبتِ پر انزجارش باعث خشم غیاث شد و کف دستش را به تخت سینهی مردِ عاقد کوبانده و گفت:
– هوی؟ کجا رو نیگا میکنی؟ شما چشاتو بده به من، نه زنم! حالیت شد یا جور دیگهای حالیت کنم؟
دیدهم از پشت به گردن سرخش افتاد! معلوم بود حسابی رگ غیرتش باد کرده که اینگونه داد و بیداد راه انداخته است!
افسر با تشر رو به غیاث توپید:
– چخبره آقا؟ از صبح که اومدی اینجا هی میخوای یقهی یکی رو بگیری و پاره کنی! یه بار دیگه همچین رفتاری ببینم ازت یه راست میفرستمت بازداشتگاه!
در ذهنش گذراندم گوشزدِ افسر باعث کوتاه آمدنش میشود ولی اینطور نشد و غیاث خیلی رک و بی پرده زیر لب زمزمه کرد:
– ک.**..ن لقت!
همین که دیدههایم گرد شد به سمت من برگشت و با نیشخند نگاهی به سمتم حواله کرد و گفت:
– میکشی جلو اون یه تیکه پارچهی لامصبو یا موهاتو از دم قیچیش کنم؟
آب گلویم را به سختی پایین فرستاده و کف دستم را روی چادرم قرار دادم، حواسم نبود که موقعِ جلو کشیدنِ چادر، از مچ تا آرنجِ لختم بیرون زده لست.
دندان روی هم فشرد و بهسرعت دستم را چنگ زد و حرصی بیان کرد:
– صاب مرده همیشه باید یه جات بیرون زده باشه نه؟
لب زیر دندان کشیدم و حرفی نزدم، منی که همواره نصفِ زبانم زیرِ زمین قایم شده بود اکنون جلوی این مرد بی زبانِ بی زبان بودم!
کارِمان که تمام شد و بعد از امضا کردن چند برگهای که نمیدانستم چیست از اتاق افسر خارج شدیم.
بابا و مردی که متوجه شده بودم برادر غیاث است روی صندلی های مسیررو جای گرفته بودند و همین که چشمشان به ما خورد، از روی صنقلبی بلند شده و به سمتمان امدند.
برای در امان ماندن از خشمِ بابا ناچار تنم را پشت شانههای پهنِ غیاث پنهان کرده و پیجادهنش را در چنگ فشردم.
روبرویم از حرکت ایستاد و نگاهی نفرت بار به من انداخت و زیر لب زمزمه کرد:
– خاک تو سر من با این بچه بزرگ کردنم! قلبم خوش بود دخترم قراره سر قد بلندم کنه، نمیدونستم یه هرزه میشه که خودشو در اختیار اینو اون میذاره.
لب برچیدم و قلبم از توهینش که هر چند راست بود به درد وارد شد.
غیاث ولی به جای من با خونسردی بیان کرد:
– پدرِشین درست اما خوش ندارم به زنِ من همچین نسبتایی داده بشه!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن