مقابل نگاه منتظر و سرخش چند قاشق از غذایم خوردم و سنگینی نگاهش آزارم میداد که جوابش را دادم تا رهایم کند.
_ نه، چرا ناراحت؟ همواره میدونستم نفر سوم رابطتونم!
کف دستم را در هوا چرخاندم و تبسم بیخیالی زدم.
بیخیالی ام ظاهری نبود، واقعی بود.
دل یخ زده ام دیگر احساسی تولید نمیکرد.
_ از همون اولش، ته ذهنم همواره منتظر این روزگار بودم… راحت باش!
_ چرا چرت میگی؟ نفر سوم رابطه چیه؟ کدوم رابطه اصلا؟
بشقاب غذا و سالادم را در آغوش کشیدم و حین قد بلند شدن از سر میز، چشم در حدقه چرخاندم.
_ واقعا گشنمه، دلم میخواد تو یه محیط آروم غذامو بخورم و ازش لذت ببرم… شرمنده که نمیتونم تو بحثت شرکت کنم!
_ خدایا، باوان… اصلا حوصله ندارم مسخره بازی درنیار.
روی میز که کوبید کمی در جایم پریدم ولی متوقف نشدم. داشتم سمت اتاقم میراهی شدم که پاهایم سنگین شدند.
آن اتاق حالا اتاق مشترکمان شده بود و تمولی عطر و بوی عامر را داشت.
میمیل داشتم از او و هر چه به او ربط داشت فاصله بگیرم.
نفس کلافه ای کشیدم و بی توجه به سرمای هوا و لباس های نامناسبم، مسیری حیاط شدم.
چند ثانیه هم نشده بود که بساط غذایم را روی پله ها عَلَم کرده بودم که عامر سر رسید.
_ غلط میکنی تو بحثی که خودت راه انداختی شرکت نکنی!
هنوز در شوک لگدی بودم که زیر بشقابم کوبید و تمام محتویاتش را روی پله ها خالی کرد که بازویم را چنگ زد.
_ میرینی تو اعصاب من، بعدش میری تو یه محیط آروم غذاتو کوفت کنی؟!
کشیدهم کرد و با کوبیدن تخت سینه اش دندان قروچه ای کردم.
_ چیکار من داری؟ ولم کن ببینم… آی عامر…
«غرق جنون»
#پارت_۴۱۸
از فشار محکم انگشتانش ناله کردم که با حرص داخل خانه کشیدتم و بالاخره رهایم کرد.
_ حرف میزنی وایستا جوابتم بگیر، چرا فرار میکنی؟
بالاخره که باید یاد بگیری پای کارا و حرفات وایستی، چه وقتی بهتر از الان؟!
کف دستم را مالیدم و خصمانه نگاهش کردم.
خشم و عصیانش به من هم سرایت کرده و قلب یخ زده ام را منفجر کرد.
_ بهتر از تو بلدم پای همه چی وایستم.
اون روزگارایی که هر بلایی سرم میاوردی و صدام در نمیومد، پای قتلی وایستاده بودم که گردن من نبود ولی تو انداختیش گردنم.
پاش وایستادم و چوبشم خوردم تا تو آروم بگیری…
الانم پای ازدواجی وایستادم که خودم نخواستمش و بازم این تو بودی که اجبارم کردی.
من میدونستم تو حنانه رو میخوای، میدونستم این ازدواج ته نداره، ولی قبولش کردم به خاطر تو…
تویی که زن داری و با محبت قدیمیتم لاس میزنی نمیخواد چیزی رو به من یاد بدی عامر خان!
کف دست مشت شده اش را به شقیقه اش کوبید و غرش تو گلویی کرد.
_ انقدر اون گذشته ی کوفتی رو نکوب تو سر من باوان، انقدر تکرارش نکن…
من با هیچ خری لاس نمیزنم، با هیچ خری ام رابطه ندارم جز تو!
پوزخند آواداری زدم که از شدت غیظ سر سمت سقف گحرکت کرد.
_ باشه عزیزم، مرسی اطلاع دادی. الان اوکیه همه چی؟ تموم شد؟ میتونم برم؟
به عقب برگشتم ولی مقابلم ایستاد و سد مسیرم شد. با خم شدن توی صورتم، سری به تاسف تکان داد.
ولین از پررویی این مرد!
_ نوبت خودت که بود حرف از منطق میزدی، به من که رسید شد لاس؟!
الان کجا حرکت کرد منطقت عزیزقلبم؟ هوم؟!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن