کمی بعد غذا رو میارن…
بوش توی مشامم می پیچه
با آهستهش غذامو میخورم و بعد بهرام میره تو پولشو حساب کنه…
سوار ماشین میشیم و سمت خونه ی ما میرونه
در طول جاده ضبط روشن میکنه…ی آهنگ آروم از ی خواننده ی اسپانیایی
کلافه به بیرون نگاه میدوزم…
خاموشی کش داری بینمون میوفته که نه اون میشکنتش نه من
وقتی به دم در خونه میرسه توقف میکنه و با ی لحن خشک میگه_فردا منتظرتم
سرمو به نشونه ی مثبت تکون میدم و خودمو از ماشین پرت میکنم بیرون
تند کلیدو تو قفل در می چرخونم و داخل خونه میشم
_بابا
چند بار بابا رو آوا میکنم…
توی پذیرایی نبود به اتاقش سر میزنم، اونجا هم نبود
یهو ی صوتیی پشت سرم میشنوم و رو بر میگردونم میبینم باباست
_خوش گذشت؟
داشت طعنه میزد؟
متعجب میگم_سلام بابا…
_علیک السلام!دیر اومدی
_بهرام اصرار کرد بریم بیرون غذا بخوریم…خودت خوب میدونی که من نخواستم…مجبور شدم
_مجبور نیستی نهال!دیگه قراره زنش شی نهال پس نمیتونه به انجام هیچکاری مجبورت کنه
پوف کلافه ای میکشم و برای تعویض بحث پیش اومده مینالم_ناهار خوردی بابا؟
_نه
غمگین میگه…منم آزرده میشم
_چرا؟الان خودم غذا گرم میکنم میارم تو اتاقت بخوری
_نمیخورم…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن