سزد و خنثی لب میزند_ببندش
نهال متعجب به کراوات قرمز رنگ زل میزند و با دستپاچگی میگوید_ب…بلد نیستم
بهرام تبسم ریزی میزند و خودش می بندش و بعد هم بازش میکند
نهال متعجب میپرسد_چرا بازش کردی بار دیگر؟
_خوب نبستمش
بهرام با صوتیی جدی و محکم میگوید…
ولی نهال حدس میزد که بهانه آورده بود،میمیل داشت نهال خودش کراواتش را ببندد و مسیری کارش کند
نهال چند قدم جلو می آید و همان طور که بهرام یادش داده بود کراوات را می سفت می بندد
نهال_الان خوب شد
بهرام چیزی نمی گوید و می نشیند
کیف چرمش را روی میز صبحانه می گذارد و نگاهی به ساعتش گران قیمتش می دوزد
نهال هم روی صندلی می نشیند و بدون مقدمه میپرسد_امروزگار جلسه داری؟
بهرام سرش را تکان میدهد و چند لقمه ی کوچک میگیرد_آره
نهال من و من کنان میپرسد_یعنی واسه ناهار دیر میای؟
_نه!اونقدرام مهم نیست قرارمو با تو کنسل کنم
نهال نگاه خسته اش را از بهرام می دزدد و با لرزش میگوید_میخوام ی چیزی بهت بگم
بهرام کمی از قهوه اش را می نوشد و دهانش را جمع میکند_چرا انقدر شیرینه؟
میخبر داشت بهرام تلخ دوست دارد ،ولی خب…خودش هم شیرین دلبسته شد
بهرام انگار حواسش تازه جمع شده اضافه میکند_ببخشید ، بگو
نهال سریع با نگاه کردن به چشم های سبز بهرام میگوید_میخوام کلاس ثبت نام کنم
اخم های بهرام بدون مکث در هم فرو می روند…
بدون ترمتوجه شد می پرسد_چه کلاسی؟
نهال شروع به بازی با دکمه ی لباس جاده راهش میکند_نمیدونم…باشگاه،مدسیقی،هر چی…
_لازم نکرده
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن