رمان عشق ممنوعه استاد پارت ۱۴۸

پامو روی پدال گاز فشردم و با سرعت توی جاده افتادم تموم بدنم از شدت خشم میلرزید و حالم رو به راه نبود

نازی تموم مدت ساکت قرار گرفته و به رو به رو خیره شده بود از گوشه نگاه نیم نگاهی سمتش انداختم

_هه برای رهایی از من چه کارا که نمیکنی ؟!

سرش کج شد و گیج لب زد :

_نفهمیدم ؟!

دنده رو جا انداختم و عصبی گفتم :

_خودت رو به اون مسیر نزن

_میگی چی شده یا نه ؟؟

با احساس خفگی شیشه ماشین رو پایین کشیدم و درحالیکه کف دستمو لبه شیشه میزاشتم حرصی گفتم :

_چی شده ؟؟
آریا اضافه کرد رفتی و تموم خونه اش رو زیر و رو کردم

کف دستمو محکم روی فرمون کوبیدم و بلند ادامه دادم :

_میمیل داشتی اینطوری با این نقشه بچگانه منو کف دست به سر کنی ؟؟

سرد نگاهم کرد و اضافه کرد :

_من همچین کاری نکردم

کشیده لبخند زدم:

_پس میخوای بگی آریا الکی اون حرفا رو به من زده

نگاه ازم گرفت و بی تفاوت بیان کرد :

_خبری از چیزی ندارم و برام مهم نیست که اصلا چی فکر میکنی

با حرص سری به اطراف تکون دادم و سکوت کردم زیرا اینطوری که پیدا بود میخواست با حرفاش من رو بازی بده

اوکی منم بلدم چطوری بازیش بدم
با رسیدن به خونه ، جلوی عمارت ماشین رو پارک کردم و زودی ماشین رو دور زدم در سمتش رو باز کردم

_پیاده شووو

بدون حرف پیاده شد
در ماشین رو بهم کوبیدم و با قدمای کشیده وارد عمارت شدم

به عقب برگشتم تا چیزی بهش بگم
اما همین که دهن باز کردم با ندیدن کسی پشت سرم اخمام درهم شد و بلند اسمش رو فریاد زدم

اما انگار نه انگار دارم اسمش رو اینطوری از ته قلب فریاد میزنم هیچ عکس العملی نشون نمیداد

کف دستم از زور خشم مشت شد
و کلافه مسیر رفته رو برگشتم با متوجه شدنش که همونجا کنار ماشین کف دست به سینه از حرکت ایستاده خشمم اوج گحرکت کرد

_احیانأ کر شدی که اینقدر صدات میکنم نمیای ؟؟

_من پامو داخل خونه اونا نمیزارم

هه تازه فهمیده بود که باید ازمون دوری کنه و نباید پاشو داخل خونمون بزاره

بعد اون همه نقشه هایی که برامون کشیده و بلاهایی که سرمون آورده تازه به همچین نتیجه ای رسیده …عجب !!

_داری با من شوخی میکنی نهههه ؟؟
وقتی که داشتی نقشه میکشیدی خوب همش اصرار میکردی که توی این خونه زیستن کنی

_اون موقع فرق میکرد

_آهاااان فرقش این بود که میمیل داشتی ما رو گول بزنی آره ؟؟

بالاخره تونستم عصبیش کنم
اخماش رو توی هم کشید و سمتم اومد که چیزی بگه یکدفعه نگاهش پشت سرم کشیده شد و خشکش زد

به عقب چرخیدم ببینم چی مشاهده کرده
که با مشاهده کردن مامان اخمام درهم شد

میخواستم از زیر زبونش حرف بیرون بکشم
حالا بهترین موقعیت برای رویارویی هر دوتاشون بود

مامان با مشاهده کردن نازی دیدهاش برقی زد و سمتش اومد

_خوش اومدی دخترم

یکدفعه صدای جیغ بلند نازی بود که توی عمارت پیچید

_به من نگوووووو دختررررررررم

مولین کف دستاش رو به نشونه تسلیم بالای سرش برد

_باشه باشه آروم باش

با صورتی از خشم سرخ شده نیم نگاهی سمت من انداخت و اضافه کرد :

_برای چی من رو آوردی اینجا ؟؟
آوردیم پیش این تا عذابم بدی آره ؟؟

داشت درباره چی حرف میزد
این همون آدمی نبود که برای ورود به این خونه و نزدیک شدن بهمون هزار جور نقشه کشید

پس الان داشت از چه عذابی حرف میزد
با پوزخندی عصبی سمتش راهی شدم و اضافه کردم :

_اونی که عذاب کشیده منم نه تووو فهمیدی ؟؟
منی که بازیم دادی و درست مثل عروسک خیمه شامگاه بازی کف دستم انداختی

همه این حرفا رو با داد میگفتم
اول قیافه حق به جانب و عصبی داشت
ولی هر کلمه ای که از دهنم بیرون میومد باعث شدن کم کم اشک توی چشماش جمع بشه و با بغض نگاهم کنه

اما بغض و گریه اش فایده ای برای من نداشت باید به حرف میومد و همه چی رو برام میاضافه کرد

مخصوصا از گذشته شومی که بین خودش و مادرم که من ازش بیخبر بودم

پس بین هردوشون توقف کردم و با اخمای درهم غریدم :

_حالا منتظرم حرف بزنید

مولین که برای حرف زدن مشتاق تر به نظر میومد دوقلب نیم نگاهی سمتم انداخت و خطاب به نازی گفت :

_باور کن من از وجودت باخبر نبودم یعنی بابات ن…

نازی عصبی توی حرفش پرید

_از وجودم باخبر نبودی ؟؟
یا سر بابای بدبختم رو کلاه گذاشتی و تموم پولاش رو بالا کشیدی و فِلِنگ رو بستی

مولین دستاش رو توی هم گره زد و بسیار عادی انگار نه انگار چیزی شده بیان کرد :

_من و بابات باهم نمیتونستیم !!

با این حرفش دیدم چطور نازی برای ثانیه ای نفس کشیدن از یادش حرکت کرد و خشکش زد

درست مثل کسایی که روح از تنشون پریده باشه بود مضطرب میل داشتم سمتش برم که به خودش اومد و بلند و دیوونه وار شروع کرد به قهقه زدن

قهقه های از ته دل و هیستریک وار
معلوم بود توی حال خودش نیست ، ناهید رو با کف دست به من نشون داد

و بین خنده هاش بریده بریده گفت :

_وااای خدای من میشنوی چی‌ میگه ؟؟
میگه باهم نمیتونستیم