رمان عشق ممنوعه استاد پارت ۱۲۱

با حالی خراب کف دستمو روی صورتش گذاشتم که حس کردم لای پلکاش تکونی خورد
عصبی سرمو بالا گحرکت کردم و بلند داد زدم :

_دخترا پس این آب چی شد ؟؟؟

یکی از خدمتکارا با عجله و با سینی توی دستش به سمتمون اومد

_بفرمایید قربان

با عجله لیوان رو از دستش گراهی شدم و مقداری ازش توی صورت نازی پاشیدم که تکونی خورد و تا حدودی به خودش اومد

لیوان رو به کف دست خدمتکار دادم که خاتون خودش رو سمتش کشید و با بغض گفت :

_نازی عزیزم خوبی دخترم ؟؟!

نازی به سختی پلکاش رو نیمه باز کرد و نگاهی به صورت خاتون انداخت

_خو….بم

حالا که متوجه شده بودم حالش بهتره خودم رو عقب کشیدم و سعی کردم نسبت بهش بی تفاوت باشم تا هوا برش نداره

خاتون دستش رو به گرمی فشرد و با دلخوری بیان کرد :

_چی چیو خوبی رنگ به رو نداری که

به سمت من برگشت و با مضطربی خطاب بهم ادامه داد :

_زنگ بزن دکتر بیاد معاین…

نازی بی حال توی حرفش پرید و کف دستپاچه گفت :

_دکتر نمیخواد بخدا حالم خوبم

از گوشه دیده نیم نگاهی به نازی انداختم و عصبی قد بلند شدم و برای اینکه بسوزونمش با تمسخر اضافه کردم :

_بیخیال برای چیزای بیخودی دکتر خبر نمیکنم خاتون !!

خاتون بهت زده اظهار کرد :

_بیخودی ؟؟

بی اهمیت به حرفی که زد به سمت اتاقم راه افتادم و با اینکه میدونستم واقعا حالش بده ولی قد بلند گفتم :

_وقتی این فیلماش تموم شد به حمید بگو برش گردونه جایی که بوده

« نازی »

با غم و دیدهایی که هر لحظه آماده باریدن بودن نگاهم رو به آرادی دوخته بودم که بی تفاوت به حال بد من داشت از پله ها بالا میحرکت کرد

انگار نه انگار من براش مهمم و یا اصلا وجود دارم !!
اونم آرادی که هر وقت من خار به پام میرفت اونطوری خودش رو به آب و آتیش میزد و مثل پروانه دورم میچرخید

نفسم رو آه مانند بیرون فرستادم
خودم کرده بودم که لعنت بر خودم باد

هنوز خیره مسیری که آراد حرکت کرده ، بودم که کف دستی روی شونه ام نشست و صدای آزرده خاتون تو گوشم پیچید

_فعلا عصبیه مادر خودش کم کم متوجه میشه اشتباه کرده

به سختی نگاه خیره ام رو گراهی شدم
و به سمت خاتون برگشتم ، واقعا فکر میکرد من کاری نکردم و بیگناهم

خجالت زده از اینکه حتی اونم بازی دادم تا به هدفم برسم ولی الان اون اینطوری دلواپس منه و اصلا گذشته رو به روم نمیاره سرمو پایین انداختم

_شرمندم بخدا

کف دستش روی موهام نشست

_اینطور نگو دشمنت شرمنده عزیزم

از یه طرف با حس بدی که از پس زده شدن توسط آراد داشتم و از طرف دیگه شرمندگی مقابل خاتون همه باعث شده بودن که بالاخره بغضم بشکنه

و قطره اشکی از گوشه نگاهم سرازیر شه
نمیتونستم این راهی شدار و سردیش با خودم رو تحمل کنم باید همون موقع میزاشتم دکتر خبر کنه تا حداقل اینطوری بفهمه حامله ام

یا حداقل خودم بهش میگفتم اما از بس بهم رو نمیداد و مثل یه تیکه آشغال باهام حرکت کردار میکرد که تا الان نتونسته بودم چیزی به زبون بیارم

دست خاتون زیر زیراه ام نشست و سرمو بالا گراهی شد

_نبینم گریه کنی مادر

نگاه درمونده ام رو توی صورت مهربونش چرخوندم که کف دستاش رو به نشونه آغوش برام باز کرد

_بیا عزیزم

خودم رو توی آغوشش پرت کردم که کف دستش رو نوازش وار روی کمرم کشید ، عطر تنش رو عمیق نفس کشیدم و بی اختیار هق هق گریه هام بالا گرفت

ازش ممنون بودم بدون اینکه چیزی ازم بپرسه اینطوری هوام رو داشت و کنارم بود
اگه خاتونم نداشتم به معنای واقعی اینجا توی این عمارت دق میکردم

نمیدونم چند دقیقه ای بود که داشتم توی بغل خاتون اشک میریختم که با حس اینکه حالم بهتره و تقریبا خالی شدم

ازش جدا شدم و با دیدهای سرخ شده و لبهای آویزون آروم زمزمه کردم :

_ببخشید خاتون تو رو هم اذیت کردم

دستش روی گونه ام جای گرفت و اشکامو پاک کرد

_این چه حرفیه ، فقط ازت یه چیزی میخوام

فین فین کنان دماغم رو بالا کشیدم و با کنجکاوی نگاهش کردم

_چی ؟!

_میخوام آروم باشی و زیستنت رو با آراد از نو بسازی

چه دلش خوش بود
مگه آراد میزاشت بهش نزدیک شم
اینقدر ازم تنفر داشت که حتی سایه ام رو هم به تیر میزد

کف دستی به گلوی بغض کرده ام کشیدم و خفه نالیدم :

_اما اون منو نمیخواد

به پشتی مبل تکیه داد و جدی لب زد :

_میخواد

آنچنان با اطمینان این حرف رو به زبون آورد که کور سوی امیدی توی قلبم تابیده شد

و با دودلی اظهار کردم :

_ولی راهی شدارش چیز برعکس این رو نشون میده

تبسم تلخی زد :

_من بزرگش کردم و میشناسمش وقتی که امروز اونطور هراسیده تو رو به عمارت آورد و با قلبهره و وحشت خیره صورت رنگ پریده ات بود درک کردم هنوز بهت علاقه داره

شاد اشکام رو پاک کردم

_واقعا اینطور‌ فکر میکنی خاتون؟!

با تبسم سری به نشونه تایید حرفم تکونی داد

_آره مادر فقط باید م….

باقی جمله اش نصف و نیمه موند و با دیدهای گمسرور شده نگاهش رو به پشت سرم دوخت
و زیرلب با خودش زمزمه کرد :

_این اینجا چی میخواد ؟؟

با کنجکاوی به عقب برگشتم که با دیدن مهسایی که با چمدون های توی کف دستش وارد سالن میشد خشکم زد

مهسا اینجا ، اونم با چمدون های توی کف دستش چه غلطی میکرد ؟؟

به سختی لبامو تکونی دادم و ناباور خطاب به خاتون لب زدم :

_بگو اینی که دارم میبینم اشتباهه !؟

با این حرفم خاتون به خودش اومد و کف دستم رو گراهی شد

_تو آروم باش تا ببینم چه خبره !!

دستش روی زانوهاش گذاشت به سختی بلند شد و لنگون لنگون به سمت مهسا جاده افتاد

مهسا با غرور نیم نگاهی از گوشه دیده به من انداخت و درحالیکه چمدون رو دنبال خودش میکشید خطاب به خاتونی که حالا روبرویش از حرکت ایستاده بود گفت :

_چمدونم رو بذار توی اتاقم زود باش

اینقدر این حرف رو با لحن تحقیر آمیز بیان کرد که عصبی قد بلند شدم و بیان کردم :

_درست صحبت کن خاتون نوکر تو نیست

پوزخندی به صورت عصبیم زد :

_بتوچه در ضمن میشه بگی تو ، توی این خونه چه کاره ای ؟؟

یعنی چی این حرفش
یه جوری حرف میزد که حس میکردم از همه اتفاق هایی که بین من و آراد افتاده خبر داره

خودم رو نباختم و همونطوری که سینه سپر میکردم جدی گفتم :

_من همه کاره ام در ضمن به تو هم مربوط نیست

چرخی دورم زد درحالیکه با نگاه تمسخر آمیزش سرتاپام رو از نظر میگذروند کنایه آمیز بیان کرد :

_مطمعنی همه کاره ای ؟؟ پس چطور شوهرت نمیخوادت ؟؟

قلبم از حرکت از حرکت ایستاد
و برای ثانیه ای نفس کشیدن از یادم رفت
این چیزا رو از کجا میدونه

بغض به گلوم چنگ انداخت و سکوت کردم
یعنی اصلا چیزی برای گفتن نداشتم
با کف دستای مشت شده نگاهمو به زمین دوختم

که پوزخند صدا داری بهم زد و با تنه ای که بهم کوبید کشیده ادامه داد :

_برو کنار ببینم !!

تکون محکمی خوردم و نزدیک بود نقش زمین بشم که کسی بازوم رو گرفت و مانع از افتادنم شد به طرفش که برگشتم

با متوجه شدن خاتونی که با ناراحتی و ترحم نگاهم میکرد نَم اشک به چشمام نشست و بغضم بزرگتر شد و لرزون اسمش رو صدا کردم

لب گزید و با آزردهی زمزمه کرد :

_جان خاتون

درک کرد تا چه حد حالم بده زیرا دستاش رو به نشونه آغوش برام باز کرد که بی پناه درست مثل گنجشکی که زیربارون خیس شده

توی آغوشش فرو راهی شدم و عطر مادرانه اش رو عمیق نفس کشیدم توی این خونه تنها کسی که پشت و پناه من بود همین خاتون بود و بس !!

با زمزمه آرومش کنار گوشم به خودم اومدم

_به خودت بیا نازی الان وقت کم آوردن نیست مادر

با دلخوری ازش جدا شدم

_اما مگه نمیبیند رفتار آراد با من چطوریه ؟؟

کف دستش روی گونه ام گذاشت

_میدونم ولی باید به خودش بیاریش عزیزم کاری کن باز بشه همون آراد قبل

با دلهره نگاهمو بین دیدهاش چرخوندم

_ولی نم…..

انگشتش روی لبهام گذاشت

_هیس ولی و ولی و اگر نداریم باید تموم سعیت رو‌ بکنی وگرنه آراد رو برای همیشه از کف دست میدی

چی از کف دستش بدم ؟
از هر چیزی که میتونستم بگذرم از آراد اصلا نمیتونستم

چون اون تنها کسی بود که از این جهانی لعنتی میتمایل داشتم و برای داشتن و برگشتنش حتی حاضر شدم پا داخل این آتیش بزارم

آتیشی که خودم باعث و بانی بر پاشدنش بودم اما حالا که قصد خاموش شدنش رو داشتم به هر دری میزدم جواب نمیداد و اینطوری که پیدا بود آراد شمشیرش رو از رو بسته بود چون حتی نمیزاشت یه قدمم بهش نزدیک شم

لبامو که از زور بغض میلرزیدن رو تکونی دادم و مصمم لب زدم :

_باشه عمرا بزارم کسی از کف دستم درش بیاره مخصوصا مهسا

تبسم بزرگی روی لبهای خاتون قرار گرفت

_آهان حالا شدی همون نازی که میشناختم

با حرفای خاتون کمی قوت دل گحرکت کرده و مصمم شدم تا بتونم باز قلب آراد رو به کف دست بیارم اما اول باید کمی به خودم میرسیدم با این فکر دست‌ خاتون رو گرفتم و با قلبهره لب زدم :

_لباسامم هنوزم سرجاشونن ؟؟

کف دستپاچه نگاه ازم دزدید

_چی ؟! لباسات

با چندش کف دستی به صورتم که حس میکردم کثیفه کشیدم

_آره میخوام برم حموم سروضعم رو درست کنم

دلخور لب گزید و گفت :

_میگم بچه ها از بازار چند دست جدید برات بخرن مادر

با تعجب نگاهش کردم

_برای چی برن بخرن ؟؟ اون همه لباس هست که آراد برام گراهی شده و حتی مارکشون رو هم درنیاوردم

حس میکردم برای اضافه کردن حرفی دوقلبه آخه کف دستپاچه نگاه ازم میدزمتوجه شد و کف دستاش رو بهم میچلوند ، با چیزی که به ذهنم رسید زبونی روی لبهای ترک خورده ام کشیدم و با صدای خفه ای پرسیدم :

_چیزی شده که بهم نمیگی ؟؟

نفسش رو آه مانند بیرون فرستاد

_چطور بگم آخه ….

کف دستامو توی دستاش گرفت ودرحالیکه سعی میکرد منو توجیح کنه با دلواپسی ادامه داد :

_با فردای روزی که راهی شدی آراد همه وسایلت رو به بچه ها داد تا آتیش بزنن اما اصلا نگ…..

دیگه نمیتمایل داشتم چیری بشنوم پس بغض کرده توی حرفش پریدم :

_هیس دیگه هیچی نگو خاتون

گوشام داشت سوت میکشیدن
باورم نمیشد یعنی همه وسایلم رو آتیش زده تا اثری از من توی این خونه نمونه ؟؟

ناباور زیرلب‌ با خودم زمزمه کردم :

_خدایا من با روح و روانش چیکار کردم !!

قطره اشکی از گوشه چشمم چکید
و گیج منگ درست مثل یه روح سرگردان به رو به روم خیره شده بودم

که یکدفعه با متوجه شدن آوای قهقه مهسا بی اختیار به عقب چرخیدم ولی یکدفعه با چیزی که متوجه شدم نفس تو سینه ام حبس شد و پاهام لرزید

مهسا درحالیکه دستش رو دور بازوی آراد حلقه کرده بود داشت از پله ها پایین میومد با بغض و کینه خیره دستش بودم

که با ناز به سمت آراد برگشت و گفت :

_عاشقیم این دختره اینجا چیکار میکنه ؟؟

این الان با من بود ؟؟
سرمو بالا گحرکت کردم که آراد بی تفاوت اصلا انگار منی وجود ندارم خیره مهسا شد

_نگران نباش به زودی میره جایی که بهش تعلق داره

لبام از زرو بغض‌ لرزیدن باورم نمیشد این آراد باشه کسی که عاشقانه من رو میپرسید

نگاه خاتون روم سنگینی میکرد
نیم نگاهی بهش انداختم که با دیدن اشک حلقه شده توی چشمام عصبی سری تکون داد و خطاب به آراد اظهار کرد :

_آراد مادر میای باهات دو کلام حرف دارم

بی تفاوت انگشتاش رو بین انگشتای مهسا قفل کرد

_بیکار نیستم خاتون بعدا

_اما مادر مهمه باید ب…..

توی حرفش پرید :

_همین که گفتم خاتون بعدااااا

بعدا رو آنچنان تاکیدی و قد بلند بیان کرد
که حرفی برای گفتن باقی نزاشت خاتون که مشاهده کرد این طوریه لا اله الا الله ی زیرلب زمزمه کرد

و به لنگون لنگون به سمتم اومد و با چهره ای که از درد پاهاش جمع شده بود خطاب به من خشک شده اظهار کرد :

_بیا بریم آشپزخونه مادر

حس میکردم دو دقیقه دیگه اونجا وایسم خفه میشم از خاتون ممنون بودم که قصد داشت من رو از اون محیط دور کنه

عین کسایی که روحی توی تنشون نیست
قدمی برداشتم تا دنبال خاتون برم که آراد صوتم زد و کشیده اضافه کرد :

_تو کجا ؟؟

پاهام از حرکت از حرکت ایستاد و با دلی شکسته دیدهامو روی هم فشردم