رمان عشق ممنوعه استاد فصل دوم پارت ۳۳

با تقلا سعی داشت خودش رو از تخت پایین بندازه با عجله به سمتش قدم تند کردم و مانع از افتادنش از روی‌ تخت شدم

_چیکار میکنی آروم باش

با شنیدن آوام کف دست از تقلا برداشت

و با نگاهای سرخ شده نگاهم کرد با متوجه شدن نگاه خیره اش دستپاچه شدم

خجالت زده زودی نگاه ازش دزمتوجه شدم و سعی کردم پتو روش مرتب کنم که یکدفعه مُچ کف دستم اسیر کف دستاش شد و خون توی رگهام یخ بست

این الان عکس العملی از خودش نشون داد و کف دست منو گرفت ؟؟

ناباور نگاهم روی کف دستش نشست

نگاهی که از روی کف دستش تا روی صورتش امتداد داشت

لبهاش رو به زور تکونی داد و سعی کرد چیزی بگه انگار داشتم خواب میمتوجه شدم با چشمای گرد شده نگاهش میکردم

که با شنیدن آوای نامفهومی که از بین لبهاش بیرون اومد به خودم اومدم

خواب نبود ….

واقعا سعی داشت یه چیزی رو بهم بفهمونه

اما چی ؟؟

با فکر به اینکه حتما چیزی رو به خاطر آورده و یا اصلا منو میشناسه میخواد چیزی بگه ذوق زده کف دستاش رو گحرکت کردم

_چی میخوای بهم بگی ؟؟

گویی تموم چیزهایی که چند دقیقه پیش بینمون گذشته و بخاطرش خجالت میکشیدم نگاهش کنم به یکباره از ذهنم پاک شده بودن که اینطوری ذوق زده داشتم نگاهش میکردم

باز تقلا کرد ولی بازم چیزی جز آوای نامفهوم نمتوجه شدم برای اینکه تشویقش کنم بیشتر تلاش کنه نمیدونستم باید چیکار کنم

چراکه اینطور که پیدا بود خسته شده بود و ناٱمید سرش روی بالشت گذاشته و با دیدهای غمگین نگاهم میکرد

اولش ناٱمید شدم ولی با یادآوری روزگارای ااما که مشاهده کرده بودمش که هیچ حرکتی نمیکرد و همواره توی خاموشی بیرون رو تماشا میکرد و یه طورایی یخ زده بود امیدوار بیان کردم :

_عیبی نداره کم کم خوب میشی باهم صحبت میکنیم

خواستم کشیده شم و برم

ولی مُچ کف دستمو رها نمیکرد و یه جورایی سفت منو چسبیده بود

_دیگه وقت خوابه باید بخوابی و من برم

بازم دستمو ول نکرد …

_تو خوابت نمیاد ؟؟

بی روح فقط خیره لبهام شده بود

با حس نگاهش روی لبهام یه طورایی بی اختیار تنم گُر میگراهی شد

_باید برم پیش گندم بیدار شه ببینه من نیستم گریه میکنه هاااا

بی اراده اسم گندم روی زبونم جاری شدن بود

اما انگار تاثیرش از همه چیزا قوی تر بود که بالاخره کف دستمو رها کرد و من با عجله شامگاه بخیری خطاب بهش گفتم و از اتاقش بیرون زدم

چند روزی از این ماجرا میگذشت و حس میکردم حالش خیلی بهتر از قبل شده و یه تغییراتی کرده

اما دوست نداشتم کسی از این ماجرا خبر دار شه مخصوصا خانوم مدیری که اون دفعه صوتی حرف زدنش رو شنیده بودم و حس میکردم عجیب مشکوک میزنه

پس هیچی در مورد بهبودی کمش به کسی نگفته بودم و فقط پیش خودم شاد بودم

خرسند از اینکه میتونستم کمک حالش باشم تا از این وضعیت رهایی پیدا کنه

طبق عادت این چندوقته کنارش جای گرفته بودم و سعی میکردم با وسایل ورزشی یه کم عضلاتش رو تقویت کنم

ولی همین که کار پاش تموم شده و کف دستش رو گرفتم و تکونی بهش دادم نگاهاش بالا اومد و روی صورتم جای گرفت

بی اهمیت کارمو ادامه دادم که زبونی روی لبهاش کشید و به سختی تمایل داشت حرفی بزنه

چراکه این مدت دیده بودم هی تلاش میکنه اما بیفایده اس و نمیتونه چیزی بگه پس این بار دیگه از تلاشاش ذوق نکردم و کارمو ادامه دادم

به سختی در حال ورزش دادن کف دستاش بودم که یکدفعه صوتی خفه ای ازش به گوشم رسید که باعث شد کف دستم بی حرکت بمونه و ناباور نگاهش کنم

_گر‌…سنمه

باورم نمیشد الان گفت گرسنمه ؟؟

از شوک بیرون اومدم و با تک خنده ای ذوق زده اضافه کردم :

_تو الان حرف زدی ؟؟ باورم نمیشه

حس کردم دیدهاش خندید

نسبت به روزگارای اول که یه جنازه متحرک بود بسیار تغییر کرده بود و همین هم داشت من رو امیدوار میکرد

با حسی خاص که توی وجودم پیچیده بود یکدفعه کنار پاش روی زمین جای گرفتم و کف دستش رو گراهی شده و با شوق اظهار کردم :

_منو چی میشناسی ؟؟

به دفعتاً مسروری از توی نگاهش پر کشید و تعجب و بهتی توی صورتش قرار گرفت که دل منو به لرزه درآورد

با دیدن حالش درک کردم به جای کار میلنگه

نکنه منو نمیشناسه ؟؟

تکونی به کف دستش دادم

_منو نگاه کن جویا شدم منو نمیشناسی ؟؟

نگاهش رو بی هدف توی صورتم چرخوند و باز هیچ عکس العمل یا حتی فشاری به خودش نیاورد که چیزی رو به زبون بیاره

ناٱمید نگاه ازش گراهی شدم و این فکر توی سرم گذشت که نکنه واقعا آراد نباشه …..

توی همین فکرا بودم که یادم افتاد روزای اول مدیر گفته بود علاوه بر تموم مشکلاتی که داره هیچ چیزی رو هم به یاد نمیاره و یه طورایی فراموشی گرفته

با یادآوری این حرف باز امیدوارانه به صورتش زُل زدم و تک تک اجزای صورتش رو با مشتاق دیداری از نظر گذروندم

درسته بار آخری که با هم بودیم به‌شدت باهام بد حرکت کردار کرده بود و منو از خودش رونده بود که مجبور شدم اونطوری برم ولی قلب عاشق من مگه این چیزا سرش میشد ؟؟

باز با دیدنش اونم بعد سال ها اینطوری از دست راهی شده و ساز ناسازگاری برداشته بود و نمیتونست نسبت بهش بی توجه باشه