از ماشینش پیاده شدیم و به سمت تور فروشی ای راهی شدیم که بزرگ بود و میشد حتی از همون ویترین بزرگ و شیشه ایش متوجه شد تنوع زیادی داره.
شهرام ماشین رو دور زد تا خودش رو بهم برسونه و بعد هم اظهار کرد:
-شیوا…سخت نگیر و یه چیزی انتخاب کن!
سرم رو شتابزدهی چرخوندم سمتش.
نگاه طلبکارانه ای بهش انداختم و اظهار کردم:
-من سخت میگیرم یا تو که هر چیزی انتخاب میکنم یه بهونه ای میاری و ردش میکنی؟هان؟
بهشدت حق به جانب جواب داد:
-چیزایی که تو انتخاب کردی و من رد کردم لخت و پتی بودن و نامناسب!
غرولند کنان زمزمه کردم:
-حاج آقا شده واسه من!
خودش رو بهم رسوند و با گراهی شدن کف دستم از پله ها بالا راهی شدیم.
این تقریبا بیستمین تور فروشی ای بود که رفته بودیم.
هر چیزی که انتخاب میکردم یه انقلتی توش می آورد.
ولی از اونجا که از این گشت و گذار تو تورفروشی های شهر خسته شده بود،خودش هم واسه انتخاب تور کف دست به کار شده بود.
حرکت کرد سراغ اونی که پفی نبود.
لخت بود و کشیده.
آستینهای توری کشیدهی داشت که جنس طرح دار و نرمی داشت و پشتش یه پاپیون میخورد.
دنباله داشت ولی نه دنباله ای که زیاد دراز و تو کف دست و پا باشه.
یه دنباله ی معقول !
یه قسمتی از یقه اش تور بود.
و حتی پشت کمرش اون قسمت شونه.
نه بهشدت تجملاتی بود و نه بسیار ساده و
مثل همه اون گزینه هایی که من انتخاب کرده بودم هیچ قسمتش لخت و عریون نبود!
رو به روش از حرکت ایستاد و با بیرون آوردن کف دستش از تو جیب شلوارش بهش اشاره کرد و بیان کرد:
-این خوبه!
نگاهی سرسری بهش انداختم.
زیبا بود اما افتاده بودم سر دنده لج واسه همین با اینکه میدونستم واقعا قشنگه ولی اضافه کردم:
-نه خیرم! اصلا زیبا نیست!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن