رو به روی توری که یک نمونه اش توی ویترین بود و همون یک نمونه منو تا داخل کشونده بود ایستاده بودم و خودمو درحالی تصور میکردم که توی تنم هست!
اگر میپوشیدمش باید با لختی سر شونه ها کنار میومدم.
سخت نبود کنار اومدن باهمچین چیزی.
مگه بدنم مشخص باشه چی پیش میاد اما این وسط مسئله من نبودم.
مسئله شهرامی بود که خودش برای انتخاب تور شخصا همجادهم اومده بود تا من توری انتخاب نکنم که اتفاقا لخت باشه !
پشت سرم از حرکت ایستاده بود و تماشام میکرد.
انگشت اشاره ام رو به سمت تور دراز کردم و گفتم:
-این…اینو میخوام!
نه به شوخی بلکه خیلی جدی گفت:
-که بپوشیش و نگاه هرچی مرده بکشونی سمت خودت!؟؟ بیخود ! یه چیز دیگه انتخاب کن!
یه چیزی که توش مشخص نباشه!
نیش و کنایه هاش به خاطر قسمتهای لختی مختلف لباس بود.
فکر میکردم راضی نباشه ولی نه در این حد که بخواد اینقدر این لباس رو نقد کنه.
تبسم رو لبم ماسید.
با قیافه ای زار گفتم:
-ازش خوشم میاد قشنگه!
دو قدمی از اونجا فاصله گراهی شد تا حتی اینجوری هم که شده بفهمه باید از خیرش بگذرم و برم سمت بعدی ها و بعد هم هممدت اظهار کرد:
-بهتره از یه چیز دیگه خوشت بیاد این مناسب نیست!
گله مندانه و با حالتی زار گفتم:
-آخه این کجاش مناسب نیست !؟
کف دستهاش رو تو جیبهای شلوارش فرو برد ودرحالی که قدم زنان ازم فاصله میگرفت اظهار کرد:
-اونجاش که اگه منم اینو منم بپوشم مردارو تحریک میکنم چه برسه به تو…پس بیخیالش شو!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن