درو برام باز کرد و خودش کنار رفت تا اول من برم داخل.
خونه اش رو عاشق شدم.
یه امنیت خاص و دلنشین داشت. یه خاموشی که سنگین نبود بلکه ساکتشامگاهخش بود.
فضاها گرم بودن و آدم دلش میمیل داشت یه گوشه دراز بکشه و فقط بخوابه….
خوابی که ختم نشه به بیداری!
قدم زنان به سمت تک کاناپه ی چرم مشکی رنگی حرکت کردم و سرمو به سمت اون چرخوندم.
درو قفل کرد و با درآوردن کفشهاش اومد جلوتر.
موبایل و سوئیچش رو گذاشت رو میز و از منی که دیدههام رو خودش زوم بودن سؤال کرد:
-گرسنه نیستی!؟
جواب دادم:
-حتی اگه باشم هم قلبم میخواد اول بخوابم !
تبسم تلخی زد و گفت:
-آدم گشنه رو خواب نمیبره! دوتا تخم مرغ درست کنم بخوریم !؟
پیشنهاد عجببی بود! دوتا تخم مرغ!
پوزخند محوی زدم و پرسشی بیان کردم:
-دوتا تخم مرغ !؟
پوزخند محوی زدم و پرسشی اظهار کردم:
-دوتا تخم مرغ !؟
کف دستهاش رو به پهلوهاش تکیه داد و گفت:
-خب باشه! املت!
براندازش کردم و سؤال کردم:
-مگه بلدی !؟
با اعتماد بنفس جواب داد:
-اختیار داری! من همچی بلدم…
طعنه زنان گفتم:
-همچی!؟
سری تکون داد و حین تا زدن آستینهاش بیان کرد:
-شیدا خانم!شاید از نظر تو آدم بدی باشم اما آشپز خوبی ام!
و با زدن این حرف به سمت آشپزخونه اش راهی شد.
نفس عمیقی کشیدم و رو کاناپه جای گرفتم و مشغول تماشا کردنش شدم.
اون بد نبود!
اون فقط منو دوست نداشت و زیرا نداشت من گاهی ازش خشگمین میشدم و نتیجه ی این خشم بدقلگی هام بود که اون میذاشتتش پای یه موارد خاصی.
مثلا اینکه فکر میکنم آدم بدیه و چون همچین تصوری دارم ازش خوشم نمیاد!
اون فقط منو دوست نداشت و چراکه نداشت من گاهی ازش خشگمین میشدم و نتیجه ی این خشم بدقلگی هام بود که اون میذاشتتش پای یه موارد خاصی.
مثلا اینکه فکر میکنم آدم بدیه و چون همچین تصوری دارم ازش خوشم نمیاد!
نگاههام خیره به نقطه نامعلومی بود و فکرم پی اتفاقات پیش اومده.
یعنی واقعا قراره از این به بعد وجود اون دختر رو کنار خودم و تا آخر عمرم تو اون خونه یا بهتره بگم اون زندون تحمل کنم !؟
اون دختر دریده و گستاخ!
حتی فکرش هم وحشتناک بود اما میدونستم که این اتفاق میفته.
برای اون خانواده داشتن نوه از همچی مهمتر بود و اگه اون نوه پسر باشه که دیگه اون زن میشه ملکه!
چه زندگی رقت انگیزی پیدا میکنم من اگه قرار باشه تا آخر عمرم تو همچین فلاکتی زیستن بکنم.
کنار هوو !
تو خودم بودم که سایه ی حضور فرزاد رو نزدیک به خودم احساس کردم.
-آماده است !
سرم رو بالا گراهی شدم و بهش خیره شدم و عین آدمای گیج گفتم:
-هان ؟!چی !؟
کف دستش رو به سمت آشپزخونه دراز کرد و جواب داد:
-املت دیگه ! آماده اس! بیا تو آشپزخونه
آهانی زمزمه کردم و گفتم:
-باشه…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن