وقتی اینو گفت با تعجب سرمو بالا گحرکت کردم.جاخورده و درهم سؤال کردم:
-چی!؟ من…?
ریلکس و با لبخند جواب داد:
-بله کی از تو بهترآخه!?
اصلا از این حرف و درخواستش خوشم نیومد.اصلا…من برای پیشرفت توی کار حاضر بودم تلاش کنم ولی قلبم نمیخواستم تن به هر عملی بدم.
اونجوری حس میکردم میشدم همون هرزه ای که شهرام ازش حرف میزد و اصرار داشت بهم تحمیل کنه هستم!
خم کردم و گفتم:
-اما اینجا کلی خدمه داره که میتونن ایشون رو همجادهی…
اجازه نداد حرفمو بزنم و با صورتی بینهایت عبوس و لحنی کاملا جدی ودرواقع حالتی که من هیچوقت از اون نمشاهده کرده بودم و احساس میکردم روی واقعی و درواقع اون روی سکه اش هست گفت:
-وقتی میگم تد یعنی تو…رو حرف من حرف نزن!حالا بگو چشم و قد بلند شو…
حسم بهم گفت دیاکو داره از من استفاده ی ابزاری میکنه وگرنه چرا باید من رو به اونهمه خدماتی آماده ی انجام کار، برای همجادهی یه مرد نسبتا مست ترجیح بده اونهم به زور !؟
کاملا برخلاف میلم قد بلند بشم.
نفس عمیقی کشیدم و زیر لب بیان کردم:
-بهشدت خب…
نگاه دوختم به اون مرد.با حالتی شل و ول از روی میل سفیدرنگ قد بلند شد.سیگاری روشن کرد و گذاشت مابین لبهاش و پرسید:
-دیاکو !؟ شیوا منو هممسیری میکنه!؟
دیاکو خوشحال و سرحال جواب داد:
-بلههههه! شیوا همجادهیت میکنه ساعد جان…
-بلههههه! شیوا همراهیت میکنه ساعد جان…
از همراهی کردن اون مرد حتی اگه شده تا اتاقش هم بیزار بودم.من ازش خوشم نمیومد نه از خودش نه از بوی گند دهنش و نه حتی از سیگارش لعنتی واسه همین تا چند قدمی فاصله گراهی شد رو خیلی سریع به سمت دیاکو رفتم و اهسته اظهار کردم:
-میشه باهاش نرم!؟من ازش خوشم نمیاد…ارش بیزارم…مسته!
هیزه…چندشه…
بازوم رو گراهی شد و درحینی که فشارش میداد و خشمش از حرفهام رو اینجوری تلافی میکرد گفت:
-اما آینده ی تو و من بستگی به همین آدم مست و هیز و چندش داره!
با نفرت به دیدههاش چشم دوختم و اضافه کردم:
-دیاکو…مگه منو دوست نداری!؟
با اخم جواب داد:
-دارم!
جوابش برام قابل باور نبود. من هیجوقت از شهرام خوشم نمیومد.
همه نوع بدی ای در حقش کردم اما همواره و حتی در بدتریت شرایط روم غیرت داشت.
کسی چپ چپ نگاهم میکرد دمار از روزگارگارش درمیاورد چه برسه به اینکه خودش بخواد با یه غریبه ی نسبتا مست هممسیریم بکنه نگاههام روی صورتش به گردش دراومد.نفس نفس زدم و اضافه کردم:
-عاشق شدن واقعی غیرت میاره…تعصب میاره …چرا رو من غیرت نداری؟چرا تعصب نداری؟چرا دلواپسم نیستی و اصلا چرا داری متو هممسیر اون میفرستی؟ من نمیتونم عین شینا به اون یارو بچسبم و خایه مالیشو بکنم ازش بدم میاد لطفا درک کن!
با غیظ جویا شد:
-به همین زودی جا زدی!؟
سوالش رو با سوال جواب دادم و جویا شدم:
-اینکه میگم نمیخوام با اون باشم اسمش جا زدن!؟
هلم داد رو به جلو و گفت:
-بله بله اسمش جا زدن…توی این مسیر یاید همه کار بکنی! میفهمی؟ همه کارحتی اگه شده تن دادن به تمایل داشته هاب جنسیشون..
بهت زده جویا شدم:
-چی میگی دیاکو !؟
با تشر و جدیت گفت:
-ببین….تو مثل یه کارمندی شیوا ..حد خودتو بدون و هرچی که میگم فقط اطاعت کن و بگو چشم!
ساعد راضی نباشه و معاملات من فسخ بشن همه رو از چشم تو میبینم!
پوزخندی زدم و گفتم:
-پس من برای تو یه امتیاز محسوب میشم آره؟ نه فقط کسی که دوستش داری !؟
دستشو روی کمرم گذاشت و با فشردن و سابیدن دندونهاش روی هم ، برآشفته و کفری اظهار کرد:
-شیوا بهتره فقط کاری که بهت بیان کردمو انجام بدی…خوب یادت باشه شیوا…خوب یادت باشه….قرار داد من بهم بخوره من همچی رو از نگاه تو میبینم…همچی روووو…حالا جاده بیفت و بیشتر از این منتظرش نزار
دلم ازش چنان شکست که احساس کردم هم ازش بیزار شدم هم متنفر و هم…
کاش…کاش میتونسنم همین حالا همچی رو بهم بزنم و بهش بگم اصلا ازش خوشم نمیاد و این رابطه ی رفاقت واسه همواره تمومه!
به ناچارهمجاده اون عوضی به مسیر افتادم.
وقتی دومسروروش هم قدم برمیداشتیم سؤال کرد:
-اظهار کردی اسمت چی بود!؟
بدون اینکه نگاهش کنم جواب دادم:
-شیوا…
با لبخندی شل و پت و پهن سر جنبوند و با رضایت اضافه کرد:
-اهوووم…شیوااا…آره شیوا…اسمتم مثل خودت زیباه! بسیار هم زیباه!
من نمیتونستم مثل شینا بگو بخند راه بندازم.احساس خوبی نداشتم و قلبم میخواست یرگردم گاهی حتی به سرم میزد که از این هتل برنم بزنم بیرون اما ناغافل منصرف میشدم زیرا برام مرور و یاداوری میشد به چه خاطر اینجام!
به سمت آسانسور که راهی شدیم بی هوا کف دستشو دور گردنم انداخت.ناخوداگاه تو خودم جمع شدم.
تبسم زد و پرسید:
-تو هم زیبای هم سکسی..اینو میدونستی!؟
بی توجه به حرفش سعی کردم دستشو از دور گردنم بردارم و هموقت اضافه کردم:
-میشه لطفا دستتون رو بردارین…؟
تو گلو ریز خندید و جواب داد:
-نه! جاش خوبه!
تو گلو ریز خندید و جواب داد:
-نه! جاش خوبه!
اصلا از این جوابش که به خیالش میتونست خودش رو به واسطه اش یه مرد فان و بامزه نشون بده خوشم نیومد.
سنگینی وزنشو انداخت رو تنم و همراهم وارد آسانسور شد.بوی دهنش حالمو بد کرده بود و سیگارش که مدام دودشو پخش میکرد تو صورت بهم حس خفگی میداد و بدتر و غیرقابل تحملتر از هر چیزی اون کف دست لعنتیش بود که عین یه آناکوندا اونو دور گردنم حلقه کرده بود.
بسیار سعی کردم خودمو ازش دور نگه دارم اما موفق نشدم. کاملا مشخص بود
اون دوست نداشت از من جدا بشه حتی واسه چند لحظه و البته چیزی که بیش از هر موزد دیگه ای منو به جندش و انزجار مینداخت این بود که از هیچ فرصتی برای کف دستمالی کردنم نمیگذشت.
خدایااااا…
آحه چه جوری میتونستم ار شر همچین موجودی خلاص بشم !؟
سرش رو چرخوند سمت صورتم.فاصله ای نداشتن واسه همین بازدم نفسهای بدبوش رو کاملا روی پوستم احساس میکردم.
آرام پرسید:
-دوست داری عین آلیس وارد دنیای عجایب فرانس بشی!؟
سمت دیگه ای رو چشم دوختم و جواب دادم:
-بله.دوست دارم…
نی نی چشمهاش درخشید.لبخندی طمع کارانه ای روی صورت نشوند و اظهار کرد:
-اگه کارت خوب باشه خصوصا توی اتاق میشی عین عالیس و وارد جهانی عجایب میشی…
متعجب جویا شدم:
-چی!؟
کنج لبش بالا رفت.ابروهاش رو از دیدههاش فاصله داد و اظهار کرد:
کنج لبش بالا راهی شد.ابروهاش رو از دیدههاش فاصله داد و بیان کرد:
-برای عالیس بودن و ورود به سرزمین عجایب باید مقدار کمی الکسیس تگزاس هم باشی!
سرمو تندی چرخوندم سمتش ولی قبل از اینکه سوال پیچش کنم و ته و توی منظورش رو دربیارم
آسانسور توقف کرد و اون خودش منو از اونجا بیرون آورد و همزمان با بیرون کشیدن کارت اتاق از جیب شلوار مشکی راسته اش بیان کرد:
-هووووف! فکر نمیکردم اینجا اینقدر بهم خوش بگذره.اینجا هیچوقت برای من کشور باحالی نبود…ولی الان فکر کنم هست!
به در اتاقش که نزدیک شدیم کارتشو کشید و درو باز کرد.
هر جور شده دستشو از دور گردنم جدا کردم و گفتم:
-خب دیگه…فکر نکنم دیگه به حضور من احتیاجی داشته باشین!با اجازتون من دیگه…
هنوز حرفمو کامل نکرده بودم که بازوم رو گرفت و کشیدم داخل و بعد هم با بستن در بیان کرد:
-کجا دختر خوب!؟
لبهامو روی هم مالیدم و جواب دادم:
-خب …باید برم…
تند سریع گفت:
-کجا کجا…!؟ ما که تازه تنها شدیم…جدا از این نگه خودت نگفتی میخوای وارد جهانی عجایب بشی!؟ خب…خالی خالی که نمیشه عزیزم….بیا…بیا بریم یکم باهم گپ بزنیم…بیشتر باهم آشنا بشیم…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن